ਤਤੋ ऽਪਿ ਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪਲੇਖਯਾ ਦ੍ਵਿਗੁਣਸ੍ਥਯਾ । ਅਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਦੂਦਕਾਮ੍ਭੋਧਿਲੇਖਯੈਵਮ੍ਪ੍ਰਮਾਣਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਦਵੀਪ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਾਪ ਦਾ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਸ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਣਵਲੇਖਾਸੁ ਨੈਰृਤੇ ਕਕੁਬਨ੍ਤਰੇ । ਜਲੇਨ੍ਧਨਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਾਲਵਡਵਾਗ੍ਨਿਕਣਾਙ੍ਕਿਤਾਮ੍
ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘੇਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੜਦੇ ਇੰਨਧਨ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਦੇ ਉਲਕਾ-ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ ਸੀ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਕੋਟਿਦਸ਼ਕਂ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਕਾਨ੍ਤਯਾ । ਵਲਿਤਾਂ ਕਾਨ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯਾ ਭੁਵਾ ਗੀਰ੍ਵਾਣਭੋਗ੍ਯਯਾ
ਫਿਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਸੇ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਕਰੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਣਵਦ੍ਵੀਪਹੇਮੋਰ੍ਵੀਣਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣੇਨਾਧਃ ਪਾਤਾਲਤਲਗਾਮਿਨਾ
ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੇਠਾਂ, ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਿਖਾਤਵਲਯੇਨੋਚ੍ਚੈਸ਼੍ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਸਮ੍ਭਾਰਰੂਪਿਣਾ । ਪਾਤਾਲਗਮਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵਲਿਤਾਂ ਭਯਦਾਤ੍ਮਨਾ
ਗਹਿਰੀ ਜੜੀ ਹੋਈ ਵਲੈਰ, ਉੱਚੀ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ, ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵਕਰੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਖਲੁ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣੋਚ੍ਚਯਾ । ਆਵ੍ਯੋਮ ਸਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਕਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਸਮ੍ਭਾਰਭੀਮਯਾ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਫਿਰ, ਦਸ ਗੁਣਾ ਉੱਚਾ, ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼, ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ।
ਅਰ੍ਧੇ ਮ੍ਲਾਨਤਮੋਰੂਪਲਗ੍ਨਨੀਲੋਤ੍ਪਲਸ੍ਰਜਾ । ਨਾਨਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸ਼ਿਖਰਕਲ੍ਹਾਰਕੁਮੁਦਾਬ੍ਜਯਾ
ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਅੱਧੀ ਮੁਰਝਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਣਕਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਕਵਲ, ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਅਬਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਲੋਕਾਲੋਕਾਚਲੋਤ੍ਤਾਲਵਿਪੁਲਾਟ੍ਟਾਲਮਾਲਯਾ । ਵਲਿਤਾਂ ਤ੍ਰਿਜਗਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲਵਲਨਾਮ੍ ਇਵ
ਲੋਕਾਲੋਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਵਕਰੇ ਜੂੜੇ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਥ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਾਤ੍ਮਨਾ । ਅਜ੍ਞਾਤਭੂਤਸਞ੍ਚਾਰਨਾਮ੍ਨਾਰਣ੍ਯੇਨ ਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਅਸਲ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਅਣਜਾਣ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਟਕਣ' ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਥ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਾਤ੍ਮਨਾ । ਨਭਸੇਵ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਕਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਨਿਰ੍ਮਲਵਾਰਿਣਾ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਅਸਲ ਵਾਲੀ, ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਥ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਾਤ੍ਮਨਾ । ਮੇਰ੍ਵਾਦਿਦ੍ਰਾਵਣੋਤ੍ਕੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਜਾਲੇਨ ਮਾਲਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਅਸਲ ਵਾਲੀ, ਮੈਰੂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਥ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਾਤ੍ਮਨਾ । ਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਚਲਨੀਕਂ ਨਯਤਾ ਤृਣਪਾਂਸੁਵਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਅਸਲ ਵਾਲੀ, ਮੈਰੂ ਤੇ ਹੋਰ ਅਡੋਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਘਾਸ ਜਾਂ ਧੂੜ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਵਹਤਾਦ੍ਰੀਨ੍ਦ੍ਰਵਿਸ੍ਫੋਟਕਾਰਿਦਾਰ੍ਵਾਗ੍ਨਿਹਾਰਿਣਾ । ਨਿਸ਼੍ਸ਼ੂਨ੍ਯਤ੍ਵਾਦ੍ ਅਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਰੁਤਾ ਪਰਿਤੋ ਵृਤਾਮ੍
ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਸਕਦੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਖਾਲੀਪਨ ਕਰਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਥ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਾਤ੍ਮਨਾ । ਪਰਿਤੋ ਵਲਿਤਾਂ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਾ ਨਿਸ਼੍ਸ਼ੂਨ੍ਯੇਨੈਕਰੂਪਿਣਾ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਅਸਲ ਵਾਲੀ, ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਥ ਯੋਜਨਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ਤੇਨ ਘਨਰੂਪਿਣਾ । ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਖਣ੍ਡੇਨ ਹੈਮੇਨ ਰਵਿਪਰ੍ਵਣਾ
ਫਿਰ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵਾਲੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੂਰਜੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਇਤਿ ਜਲਧਿਮਹਾਦ੍ਰਿਲੋਕਪਾਲ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੁਰਾਮ੍ਬਰਭੂਤਲਪ੍ਰਣੀਤਮ੍ । ਜਗਦੁਦਰਮ੍ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਨੁषੀ ਪ੍ਰਾਗ੍ ਭੁਵਿ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਕੋਟਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਕੋਠੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਦृਸ਼ਤੁਸ੍ ਸਦ੍ਮ ਸ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸਿਦ੍ਧਯੋषਿਤੌ । ਅਦृਸ਼੍ਯੇ ਏਵ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਣ੍ਡਪਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਸਿੱਧਾ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ।
ਚਿਨ੍ਤਾਵਿਧੁਰਦਾਸੀਕਂ ਬਾष੍ਪਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਙ੍ਗਨਾਮੁਖਮ੍ । ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਪ੍ਰਾਯਰਚਨਂ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਤ੍ਤ੍ਰਾਮ੍ਬੁਜੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਦਾਸੀਆਂ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਬਣਾਵਟ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਨष੍ਟੋਤ੍ਸਵਪੁਰਪ੍ਰਾਯਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਇਵਾਰ੍ਣਵਮ੍ । ਗ੍ਰੀष੍ਮਦਗ੍ਧਮ੍ ਇਵੋਦ੍ਯਾਨਂ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਗ੍ਧਮ੍ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਉਹ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ, ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਬਾਗ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਦਰਖ਼ਤ।
ਵਾਤਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮ੍ ਇਵਾਮ੍ਭੋਦਂ ਹਿਮਦਗ੍ਧਮ੍ ਇਵਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਸ੍ਵਲ੍ਪਸ੍ਨੇਹਦਸ਼ਂ ਦੀਪਮ੍ ਇਵਾਲੋਕਨਖੇਦਦਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਫਟਿਆ ਬੱਦਲ, ਪਾਲੀ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਕਮਲ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਤੇਲ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ, ਤੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਸਨ੍ਨਮृਤ੍ਯੁਤਰੁਣਾਨ੍ਤਰਵਕ੍ਤ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਸਂਸ਼ੀਰ੍ਣਜੀਰ੍ਣਤਰੁਪਰ੍ਣਵਨੋਪਮਾਨਮ੍ । ਵृष੍ਟਿਵ੍ਯਪਾਯਪਰਿਧੂਸਰਦੇਸ਼ਰੂਕ੍ਸ਼ਂ ਜਾਤਂ ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰਵਿਯੋਗਹਤਂ ਗृਹਂ ਤਤ੍
ਉਹ ਘਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨੇ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮਰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਲਿਨ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਤਝੜ ਵਾਲੇ ਬੂੜ੍ਹੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੀਂਹ ਮੁੱਕਣ ਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਇਲਾਕੇ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਥ ਸਾ ਨਿਰ੍ਮਲਜ੍ਞਾਨਚਿਰਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਕਲ੍ਪਾ ਸਤ੍ਯਕਾਮਾ ਚ ਦੇਵਵਤ੍
ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਲੰਮੀ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ ਆਸ ਮਾਮ੍ ਏਤੇ ਦੇਵੀਂ ਚੇਮਾਂ ਸ੍ਵਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਤਾਵਤ੍ ਸਾਮਾਨ੍ਯਲਲਨਾਰੂਪਧਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਮ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣ।'
ਤਤੋ ਗृਹਜਨਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਙ੍ਗਨਾਦ੍ਵਯਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਗੌਰ੍ਯੋਰ੍ ਯੁਗਮ੍ ਇਵ ਸਮੁਦ੍ਭਾਸਿਤਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਉਹ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਗੌਰੀ ਰੋਸ਼ਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਆਪਾਦਂ ਵਿਵਿਧਾਮ੍ਲਾਨਮਾਲਾਵਲਨਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਵਸਨ੍ਤਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੋਰ੍ ਯੁਗਲਮ੍ ਇਵਾਮੋਦਿਤਕਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਜੋੜਾ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੰਤ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ।
ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਨਗ੍ਰਾਮਂ ਪੂਰਯਤ੍ ਤਂ ਰਸਾਯਨੈਃ । ਸ਼ੀਤਲਾਹ੍ਲਾਦਸੁਖਦਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵਯਮ੍ ਇਵੋਦਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਰਸਾਇਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਠੰਡਕ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਚੰਦ ਉਗ ਆਏ ਹੋਣ।
ਲਮ੍ਬਾਲਕਲਤਾਲੋਲਲੋਚਨਾਲਿਵਿਲੋਕਿਤੈਃ । ਕਿਰਤ੍ ਕੁਵਲਯੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਮਾਲਤੀਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵੱਲੀ ਵਾਲ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੀਲੇ ਕੰਵਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਚੈਸਮਿਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵੰਞਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰੁਤਹੇਮਰਸਾਪੂਰ੍ਣਸਰਿਤ੍ਸਰਣਹਾਰਿਣਾ । ਦੇਹਪ੍ਰਭਾਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਕਨਕੀਕृਤਕਾਨਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮਕ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਘਲਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਨਦੀਆਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਹਜਾਯਾ ਵਪੁਰ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਲੀਲਾਦੋਲਾਵਿਲਾਸਿਨਾ । ਤਰਤੇਵ ਤਰਙ੍ਗਾਢ੍ਯਨਿਜਲਾਵਣ੍ਯਵਾਰਿਧੇਃ
ਕੁਦਰਤੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਭਰੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਵਿਲੋਲਬਾਹੁਲਤਿਕਾਯੁਗੇਨਾਰੁਣਪਾਣਿਨਾ । ਪ੍ਰਕਿਰਦ੍ ਵਾ ਨਵਂ ਹੈਮਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾਵਨਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਲਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹਥ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਉਹ ਨਵਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵੰਞਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।