ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਇਨ੍ਦੁਕਰਾਵृष੍ਟਿਸ਼ੀਤਲਾਹ੍ਲਾਦਿਮਾਰੁਤਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਤਪ੍ਤਾਨਲਾਦਗ੍ਧਦ੍ਰੁਮਪਰ੍ਵਤਵਾਰਿਦਮ੍
ਕਦੇ ਇੱਥੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਹਵਾ ਠੰਢੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਰੁੱਖ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸੜ ਗਏ ਸਨ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਸਂਸ਼ਾਨ੍ਤਵਾਤਾਦ੍ਯੇਕਾਨ੍ਤਨਿਰ੍ਧ੍ਵਨਿ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਪਰ੍ਵਤਤੁਲ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਸਦृਸ਼ਤੋਦਯਮ੍
ਕਦੇ ਇੱਥੇ ਬਿਲਕੁਲ ਚੁੱਪੀ ਸੀ, ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਲਦੀ ਸੀ; ਤੇ ਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਗਣੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਵृਡ੍ਭਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਘਨਾਭ੍ਰਰਵਘਰ੍ਘਰਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸੁਰਾਸੁਰਗਣਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਰਣਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਕਦੇ ਮੋਸਮ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲੀ ਘਣੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਵ੍ਯੋਮਾਬ੍ਜਿਨੀਹਂਸੀਸ੍ਵਰਾਹੂਤਾਜਵਾਹਨਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤੀਰਨਲਿਨੀਲੁਣ੍ਠਕਾਨਿਲਮ੍
ਕਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਹੰਸ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਦੇ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਰੀਰਿਣੀਨਾਂ ਗਙ੍ਗਾਦਿਸਰਿਤਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਤਃ । ਪ੍ਰੋਡ੍ਡੀਨਮਤ੍ਸ੍ਯਮਕਰਕੁਲੀਰਾਨ੍ਤਰਕੋਟਰਮ੍
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰਲੇ ਖੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ, ਮਕਰ ਅਤੇ ਘੜਿਆਲ ਉਲਝਦੇ ਤੇ ਉੱਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਪਾਤਾਲਗਾਰ੍ਕਜਨਿਤਭੂਚ੍ਛਾਯਾਕਾਕਤੋਦਰਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਮਣ੍ਡਲੇषੁ ਗ੍ਰਸ੍ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਕਦੇ ਥਾਂ ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਦੀ ਕਾਲੀ ਖੋਹ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ; ਤੇ ਕਦੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਅੰਦੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨਿਲਾਧੂਤਮਾਯਾਕੁਸੁਮਕਾਨਨਮ੍ । ਪਤਤ੍ਪੁष੍ਪਹਿਮਾਸਾਰਤ੍ਰਸ੍ਤਵੈਮਾਨਿਕਾਙ੍ਗਨਮ੍
ਕਦੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਜਾਦੂਈ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗਨਾਵਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਹਿਮ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਪੈਣ ਨਾਲ ਡਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਉਡੁਮ੍ਬਰੋਦਰਮषਕਕ੍ਰਮਭ੍ਰਮਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾਨ੍ਤਰਗਤਭੂਤਸਞ੍ਚਯਮ੍ । ਵਿਲਙ੍ਘ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਰਲਲਨੇ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਖਂ ਮਹੀਤਲਂ ਪੁਨਰ੍ ਅਪਿ ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਉਦ੍ਯਤੇ
ਉਡੰਬਰੀ ਦੇ ਖੋਹ, ਜਿੱਥੇ ਮੱਛਰ ਤੇ ਕੀੜੇ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਨਭਸ੍ਤਲਾਦ੍ ਗਿਰਿਗ੍ਰਾਮਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਏਵ ਹਿ । ਜ੍ਞਪ੍ਤਿਚਿਤ੍ਤਸ੍ਥਿਤੇ ਭੂਮਿਤਲਂ ਦਦृਸ਼ਤੁਸ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਾੜੀ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਉਤਰੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਨਰਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਦਿਗष੍ਟਕਦਲਂ ਬृਹਤ੍ । ਗਿਰਿਕੇਸਰਸਮ੍ਬਾਧਂ ਸ੍ਵਾਮੋਦਭਰਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਕਮਲ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅੱਠ ਪੱਤੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਸਰਿਤ੍ਕੇਸਰਿਕਾਨਾਲਮ੍ ਅਵਸ਼੍ਯਾਯਾਮ੍ਬੁਬਿਨ੍ਦੁਕਮ੍ । ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਭ੍ਰਮਰੀਭ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਭੂਤੌਘਮषਕਾਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਰੇਸ਼ੇ, ਡੰਡੀਆਂ, ਤੇ ਝੜਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਸਨ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੰਬੀਰਿਆਂ ਦੀ ਭਟਕਣ ਸੀ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਮੱਛਰਾਂ ਵਾਂਗ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਘੁਣਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਰਨ੍ਧ੍ਰੈਸ੍ ਸੁषਿਰੈਰ੍ ਵृਤਮ੍ । ਉਹ੍ਯਮਾਨਂ ਪਯਃਪੂਰੈਰ੍ ਦਿਵਸਾਲੋਕਕਾਨ੍ਤਿਮਤ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਅੰਦਰਲੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੀਆਂ ਖੋਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਘ ਰਹੀ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਸਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਖੇ ਭ੍ਰਮਦ੍ਧਂਸਂ ਰਾਤ੍ਰਿਸਙ੍ਕੋਚਭਾਜਨਮ੍ । ਪਾਤਾਲਪਙ੍ਕਨਿਰ੍ਮਗ੍ਨਨਾਗਨਾਥਮृਣਾਲਕਮ੍
ਰਸ ਨਾਲ ਨਮੀ ਹੋਈ, ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਭਟਕਣ, ਰਾਤ ਦੀ ਘਟਾਈ ਦਾ ਪাত্র, ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਕੀਚੜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ ਆਸ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਧਿਕਮ੍ਪਕਮ੍ਪਿਤਦਿਗ੍ਦਲਮ੍ । ਅਧੋ ਨਾਗਗਤਾਨਨ੍ਤਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਪਾ ਦਿੰਦੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ; ਹੇਠਾਂ, ਇਹ ਅਨੰਤ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕਾਂਟਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸੁਰਵ੍ਰਣਵਲ੍ਲਰ੍ਯਾ ਸਮ੍ਭੋਗਸੁਕੁਮਾਰਯਾ । ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਭੂਭृਨ੍ਮਹਾਬੀਜਹृਦਯਂ ਬੀਜਭੂਤਯਾ
ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਵਾਲੀ ਨਰਮ ਬੇਲ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਬੇਲ ਮਿਲਣ-ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍ । ਸਰਿਤ੍ਕੇਸਰਿਕਾਨਾਲਾਂ ਨਗਰਗ੍ਰਾਮਕੇਸਰਾਮ੍
ਉਥੇ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨਾਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਕਲ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਕੇਸਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਕੇਸਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਕੁਲਸ਼ੈਲੋਦ੍ਧੁਰੋਤ੍ਤੁਙ੍ਗਬੀਜਸਪ੍ਤਕਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍ । ਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋਚ੍ਚਮਹਾਮੇਰੁਬੀਜਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਨਭਸ੍ਤਲਾਮ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸੁੰਦਰ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡਾ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰਃਪ੍ਰਾਲੇਯਕਣਿਕਾਵਨਜਙ੍ਗਲਯੂਥਿਕਾਮ੍ । ਸ੍ਵਲੇਖਾਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਜਨਜਾਲਾਭ੍ਰਮਣ੍ਡਲਾਮ੍
ਇਹ ਝੀਲਾਂ, ਬਰਫ਼ ਦੇ ਕਣ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹجوم ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂ ਯੋਜਨਸ਼ਤਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਤਿਰਾਕਾਂ ਪ੍ਰਬੋਧਿਭਿਃ । ਸਾਗਰੈਰ੍ ਭ੍ਰਮਰੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਦਿਕ੍ਚਤੁष੍ਟਯਸ਼ਾਯਿਭਿਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਗ੍ਦਲਾष੍ਟਕਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸਸ੍ਵਨਾਮ੍ਭੋਜषਟ੍ਪਦਾਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ ਨਵਭਿਰ੍ ਭੂਪੈਰ੍ ਨਵਧਾ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਪੰਖੜੀਆਂ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ। ਨੌ ਭਰਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੌ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਮ੍ ਆਕੀਰ੍ਣਾਂ ਚ ਰਜੋਲਵੈਃ । ਨਾਨਾਜਨਪਦਵ੍ਯੂਹਸ੍ਥਿਰਾਵਸ਼੍ਯਾਯਸ਼ੀਕਰਾਮ੍
ਇਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਥਿਰ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਓਸ ਨਾਲ ਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ ਤੁ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸਾਲਂ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵਲੇਖਯਾ । ਦਧਤ੍ਯਾ ਵਲਿਤਾਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠਮ੍ ਇਵ ਕਮ੍ਬੁਨਾ
ਉਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ, ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਵਕਰੀ ਬਾਂਹ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦੇਹਂ ਦਧਤ੍ਯਾ ਵਲਯਾਕृਤਿਮ੍ । ਜਗਦ੍ਭੁਜਲਤਾਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਸ਼ਾਕਾਖ੍ਯਦ੍ਵੀਪਲੇਖਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ, ਕੰਗਣ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਕ ਟਾਪੂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਕਾਰਧਾਰਿਣ੍ਯਾ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਰਪੂਰ੍ਣਾਬ੍ਧਿਲੇਖਯਾ ਸ੍ਵਾਦੁਸ਼ੀਤਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ, ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਠੰਢੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਲਕੀਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਕਾਰਧਾਰਿਣ੍ਯਾ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍ । ਨਾਨਾਜਨਾਲਙ੍ਕृਤਯਾ ਕੁਸ਼ਾਖ੍ਯਦ੍ਵੀਪਲੇਖਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕੁਸ਼ ਟਾਪੂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਕਾਰਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍ । ਦਧ੍ਯਬ੍ਧਿਲੇਖਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਿਤਸੁਰੌਘਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ, ਦਹੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਾਭਿਧਦ੍ਵੀਪਲੇਖਯੈਵਮ੍ਪ੍ਰਮਾਣਯਾ । ਵੇष੍ਟਿਤਾਂ ਖਾਤਖਦਯਾ ਨਵਾਂ ਨृਪਪੁਰੀਮ੍ ਇਵ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਾਪ ਦਾ ਸੀ, ਖਾਤਖਦਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਵਲੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਚ ਘृਤਾਮ੍ਭੋਧਿਲੇਖਯੈਵਮ੍ਪ੍ਰਮਾਣਯਾ । ਤਤੋ ऽਪਿ ਸ਼ਲ੍ਮਲਿਦ੍ਵੀਪਲੇਖਯਾਮਰਪੂਰ੍ਣਯਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਘੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਾਪ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਸ਼ਲਮਲੀ ਦਵੀਪ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ ਸੁਰਾਮਹਾਮ੍ਭੋਧਿਲੇਖਯਾ ਪੁष੍ਪਸ਼ੁਭ੍ਰਯਾ । ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਦੇਹਲਤਯਾ ਹਰਿਮੂਰ੍ਤਿਮ੍ ਇਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗੋਮੇਦਕਦ੍ਵੀਪਲੇਖਯੈਵਮ੍ਪ੍ਰਮਾਣਯਾ । ਇਕ੍ਸ਼ੂਦਲੇਖਯਾਪ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਹਿਮਵਤ੍ਸਾਨੁਸ਼ੁਦ੍ਧਯਾ
ਫਿਰ, ਗੋਮੇਦਕ ਦਵੀਪ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਾਪ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।