ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਥਿਤਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਰਕ੍ਸ਼ੋਗੁਹ੍ਯਕਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਮਹਾਵੇਗਵਹਦ੍ਵੈਮਾਨਿਕਵ੍ਰਜਮ੍
ਇਸ ਦੇ ਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਕੁੰਭਾਂਡ, ਰਾਕਸ਼, ਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘਦੇ ਹਨ।
ਵਹਦ੍ਵਿਮਾਨਝਾਙ੍ਕਾਰਮੁष੍ਟਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਘਨਧ੍ਵਨਿ । ਗ੍ਰਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਗਣਸਞ੍ਚਾਰਸਞ੍ਚਲਦ੍ਵਾਤਯਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਇਸ ਵਿਚ ਉਡਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਮੋਟੇ ਘਣਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਲਚਲਾਹਟ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਮਕੈਨਿਕੀ ਜੰਤਰ ਹਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕਟਾਤਪਦਗ੍ਧਾਲ੍ਪਸਿਦ੍ਧਿਸਿਦ੍ਧੋਜ੍ਝਿਤਾਸ੍ਪਦਮ੍ । ਅਰ੍ਕਾਸ਼੍ਵਮੁਖਵਾਤਾਸ੍ਤਦਗ੍ਧਮੁਗ੍ਧਵਿਮਾਨਕਮ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਇਨਸਾਨੀ ਵਿਮਾਨ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਪਾਲਾਪ੍ਸਰੋਵृਨ੍ਦਸਞ੍ਚਾਰਾਚਾਰਚਞ੍ਚਲਮ੍ । ਦੇਵਾਨ੍ਤਃਪੁਰਿਕਾਦਗ੍ਧਧੂਪਧੂਮਾਮ੍ਬੁਦਾਵृਤਮ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਲੋਕ-ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਕਰਕੇ ਚੰਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਠੇ ਧੂਪ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਇਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਹਗਾਹृਤਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਾਙ੍ਗਵਿਭ੍ਰष੍ਟਭੂषਣਮ੍ । ਸਾਮਾਨ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਸਹ੍ਯੋਗ੍ਰਤੇਜਃਪੁਞ੍ਜਤਮੋਬਲਮ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਚੁੱਕ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਥੇ-ਉਥੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਘਟ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਮ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਬਲਵਤ੍ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਟ੍ਟਗਮਾਗਮਵਿਘਟ੍ਟਿਤੈਃ । ਘਨੈਸ੍ ਸਾਂਸ਼ੁਕਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਹਿਮਵਨ੍ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਮ੍
ਤਾਕਤਵਰ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਤੇ ਵਿੱਥ-ਵਿੱਥ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹਿਮਾਲਿਆ, ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਿਨਾਰੇ ਨੇੜੇ ਮੋਟੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਕੋਲੂਕੈਸ੍ ਸਗृਧ੍ਰੌਘੈਃ ਪੁਞ੍ਜੀਭੂਤੈਸ਼੍ ਚਲੈਰ੍ ਵृਤਮ੍ । ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ ਡਾਕਿਨੀਵਾਹੈਸ੍ ਤਰਙ੍ਗੈਰ੍ ਇਵ ਵਾਰਿਧਿਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਉਲੂ, ਕਾਂ ਅਤੇ ਗਿਧਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਦ੍ਯੋਗਿਨੀਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ ਸ਼੍ਵਕਾਕੋष੍ਟ੍ਰਖਰਾਨਨੈਃ । ਨਿਰਰ੍ਥਂ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾਗਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰ੍ ਆਵृਤਮ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕੁੱਤੇ, ਕਾਂ, ਉਠ ਅਤੇ ਗਧੇ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਦੇ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ।
ਲੋਕਪਾਲਪੁਰੋਦ੍ਵਾਨ੍ਤਧੂਪਧੂਮਾਭ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਿਥੁਨਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਸੁਰਤੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਮਹਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਜੋੜੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਗੀਤਸ਼੍ਰਵੋਨ੍ਮਤ੍ਤਖਦਿਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਰ੍ਗਗਮ੍ । ਅਨਾਰਤਵਹਦ੍ਧਿष੍ਣ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਪਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍
ਉਹ ਰਸਤਾ ਖਦੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ ਮਸਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਣਗਿਣਤ ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ।
ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਨਿਖਾਤਾਨ੍ਤਵਹਤ੍ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਜਲਮ੍ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਲੋਕਨਵ੍ਯਗ੍ਰਸਞ੍ਚਰਤ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਭਕਮ੍
ਹਵਾ ਦੇ ਕੰਧਿਆਂ 'ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਜਬ-ਗਜਬ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਦੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਥਾਂ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸਨ੍ਦੇਹਸਞ੍ਚਰਦ੍ਵਜ੍ਰਚਕ੍ਰਸ਼ੂਲਾਸਿਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤ੍ । ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਨਿਰ੍ਭਿਤ੍ਤਿਸਦਨਗਾਯਤ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਨਾਰਦਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਵਿਦਯੁਤ, ਚਕਰ, ਬਾਣ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸੰਦੇਹ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ।
ਮੇਘਮਾਰ੍ਗਮਹਾਮੇਘਮਹਾਰਮ੍ਭਾਕੁਲਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਚਿਤ੍ਰਨ੍ਯਸ੍ਤਸਮਾਕਾਰਮੂਕਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਵਾਰਿਦਮ੍
ਕਦੇ ਕਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਉਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਕਜ੍ਜਲਾਦ੍ਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸੁਨ੍ਦਰਾਮ੍ਭੋਧਰਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕਨਕਨਿष੍ष੍ਯਨ੍ਦਕਾਨ੍ਤਤਾਪਾਦਵਾਰਿਦਮ੍
ਕਿਤੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬੱਦਲ ਸੀ; ਕਿਤੇ ਬੱਦਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਟਪਕਦੀ ਹੋਈ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭਤਾਪਾਢ੍ਯਵृष੍ਟਮੂਕਾਮ੍ਬੁਦਾਂਸ਼ੁਕਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਨਿष੍ਪਵਨਾਮ੍ਭੋਧਿਸਂਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾਜਲਮ੍
ਕਿਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਠੰਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਸੀ; ਕਿਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਹਵਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਖਾਲੀ ਜਾਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਵਾਤਨਦੀਪ੍ਰੌਢਵਿਮਾਨਤृਣਪਲ੍ਲਵਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚਲਦਲਿਵ੍ਰਾਤਪृष੍ਠਤ੍ਵਕ੍ਕਾਨ੍ਤਿਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਕਿਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਛੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਘਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਲਹਿ ਲਹਿ ਕੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਕਿਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਹ, ਹਿਲਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਮੇਰੁਦਰੀਕਲ੍ਪਵਾਤਧੂਲਿਵਿਧੂਸਰਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਵਿਮਾਨਗੀਰ੍ਵਾਣਪ੍ਰਭਾਭਿਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਿਤਾਙ੍ਗਨਮ੍
ਕਿਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮਾਊਂਟ ਮੇਰੂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਾਂਗ ਧੁੰਦਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਕਿਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਨਿਰਮ੍ਬਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਮਾਤृਮਣ੍ਡਲਮਾਲਿਤਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਰਵਕ੍ਸ਼ੀਵਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੀਗਣਮ੍
ਕਿਤੇ ਅਸਮਾਨ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਸਤ ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਕਿਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਉਤਲੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਛਾਨ੍ਤਸਮਾਧਿਸ੍ਥਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮੁਨਿਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਸਮਂ ਦੂਰਾਸ੍ਤਸਂਰਮ੍ਭਂ ਸਾਧੁਚਿਤ੍ਤਮਨੋਹਰਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਸੁੱਕੀ-ਸੁੱਕੀ, ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਗਾਯਤ੍ਕਿਨ੍ਨਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਮਣ੍ਡਲਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸ੍ਤਬ੍ਧਪੁਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵਹਤ੍ਸੁਰਵਰਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਕਿਨਨਰਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪੱਕੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਘੁੰਮਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਰੁਦ੍ਧਪੁਰਾਪੂਰਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਬਦ੍ਧਮਹਾਪੁਰਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਮਾਯਾਕृਤਪੁਰਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਆਗਾਮਿਪਤ੍ਤਨਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਨਵੇਂ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਭ੍ਰਮਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਰਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸ੍ਤਬ੍ਧਪਯਸ੍ਸਰਃ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸਰਤ੍ਸਿਦ੍ਧਗਣਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਇਨ੍ਦੁਕृਤੋਦਯਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਝੀਲਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਤੇ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਿਧਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਉੱਗਿਆ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯਮਯਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਰਾਤ੍ਰਿਤਮੋਮਯਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂਸ਼ੁਕਪਿਸ਼ਂ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਨੀਹਾਰਧੂਸਰਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਚਮਕ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਦੀ ਲਾਲੀ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਸੁਆਦ ਹੋਇਆ ਆਸਮਾਨ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਵਿਮਾਨਧਵਲਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਵਰ੍षਤ੍ਪਯੋਧਰਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸ੍ਥਲਮ੍ ਇਵਾਕਾਸ਼ਮ੍ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਲੋਕਪਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਬੱਦਲ ਮੀਂਹ ਵਗਾ ਰਹੇ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਸਮਾਨ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਧੋਗਮਨਵ੍ਯਗ੍ਰਸੁਰਾਸੁਰਗਣਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਪਰੋਤ੍ਤਰਾਯਾਮ੍ਯਦਿਕ੍ਸਞ੍ਚਾਰਾਕੁਲਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਈ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਉਹ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ—ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਯੋਜਨਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਧੂਪਕਮ੍ । ਅਵਿਨਾਸ਼ਤਮਃਪੂਰ੍ਣਦृष੍ਟਵਦ੍ ਵ੍ਯੋਮਵਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਈ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕੋਸ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਨੇਰਾ ਆਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਪਸਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਨਾਸ਼ਿਬृਹਤ੍ਤੇਜਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਅਰ੍ਕਾਨਲੋਪਮਮ੍ । ਹਿਮਾਨੀਜਠਰਾਸ਼ੀਤਂ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਸਦ੍ਮਸੁ
ਕਈ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਪੇਟ ਵਾਂਗ ਠੰਡ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ 'ਚ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਬृਹਤ੍ਪੁਰੋਨ੍ਨृਤ੍ਯਤ੍ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾਵਨਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਦੈਤ੍ਯਹਤੋਤ੍ਤੁਙ੍ਗਪ੍ਰਪਤਦ੍ਦੇਵਪਤ੍ਤਨਮ੍
ਕਿਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਕਲਪਵૃਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਹਨ; ਤੇ ਕਿਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ।
ਵੈਮਾਨਿਕਨਿਪਾਤੇਨ ਵਹ੍ਨਿਲੇਖਾਙ੍ਕਿਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕੇਤੁਸ਼ਤੋਤ੍ਪਾਤਮਿਥਸ੍ਸਙ੍ਘਟ੍ਟਘਟ੍ਟਿਤਮ੍
ਕਿਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਕਿਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁੰਜੀਆਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਹਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਛੁਭਗ੍ਰਹਗਣਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਦ੍ਯਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਰਾਤ੍ਰਿਤਮੋਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਦਿਵਸਭਾਸੁਰਮ੍
ਕਿਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਕਿਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੇ ਕਿਤੇ ਦਿਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।