ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਯਯੌ ਦੇਵੀ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਆਤ੍ਮੀਯਮ੍ ਆਸ੍ਪਦਮ੍ । ਲੀਲਾ ਤੁ ਲੀਲਯੈਵਾਸੀਨ੍ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਸਮਾਧਿਭਾਕ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਅਪਨੇ ਦਿਵਯ ਠਿਕਾਣੇ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਲੀਲਾ ਤਾਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ, ਨਿਰਵਿਕਲਪ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।
ਤਤ੍ ਤਤ੍ਯਾਜ ਨਿਮੇषੇਣ ਸਾਨ੍ਤਃਕਰਣਪਞ੍ਜਰਮ੍ । ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਖਮ੍ ਇਵੋਡ੍ਡੀਨਾ ਨਿਜਨੀਡਂ ਵਿਹਙ੍ਗਮੀ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਨ ਦੀ ਕੈਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਆਪਣਾ ਘੋਂਸਲਾ ਛੱਡ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵਾਲਯਾਮ੍ਬਰੇ । ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਨੇ ਬਹੁਰਾਜਕੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ।
ਸਿਂਹਾਸਨਸਮਾਰੂਢਂ ਜਯ ਜੀਵੇਤਿ ਸਂਸ੍ਤੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨੇਕਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਆਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਆਦृਤਮ੍
ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੋਕ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ!' ਆਦਿ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਈ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਤਾਕਾਮਞ੍ਜਰੀਕੀਰ੍ਣਰਾਜਧਾਨੀਗृਹਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥਿਤਾਸਙ੍ਖ੍ਯਮੁਨਿਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਟੋਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਗਾਸਙ੍ਖ੍ਯਲਲਨਾਲੋਕਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਗਾਸਙ੍ਖ੍ਯਰਾਜਰਾਜੇਸ਼ਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਬੇਅੰਤ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਕੂਮਤਦਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਗਾਸਙ੍ਖ੍ਯਰਥਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਸਙ੍ਕੁਲਮ੍ । ਏਕਭृਤ੍ਯਵਿਨਿਰ੍ਣੀਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੌਕਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਰ੍ਣਾਟਨਾਥਰਚਿਤਪੂਰ੍ਵਦੇਸ਼ਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਾਧਿਪਨਿਰ੍ਣੀਤਸਰ੍ਵਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋਤ੍ਤਰਾਪਥਮ੍
ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਰਣਾਟਕ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਾਲਵੇਸ਼ਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸਰ੍ਵਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਤਙ੍ਗਣਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਬ੍ਧਿਤਟਾਯਾਤਲਙ੍ਕਾਦੂਤਵਿਨੋਦਿਤਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਮਾਲਵਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ। ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਦੂਤ ਆ ਕੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵਾਬ੍ਧਿਤਟਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਿਦ੍ਧੋਕ੍ਤਗਗਨਾਪਗਮ੍ । ਉਤ੍ਤਰਾਬ੍ਧਿਤਟਾਯਾਤਦੂਤਵਰ੍ਣਿਤਗੁਹ੍ਯਕਮ੍
ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢਾ ਮਹਿੰਦਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਬਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਵੱਡੀ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਬ੍ਧਿਤਟੀਲੋਕਵਰ੍ਣਿਤਾਸ੍ਤਮਯਕ੍ਰਮਮ੍ । ਅਸਙ੍ਖ੍ਯਬਦ੍ਧਭੂਪਾਲਕਰਾਕੀਰ੍ਣਾਖਿਲਾਜਿਰਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਮਹਲ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਜੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਪਠਦ੍ਵਿਪ੍ਰਜਿਤਤੂਰ੍ਯੋਗ੍ਰਨਿਸ੍ਸ੍ਵਨਮ੍ । ਵਨ੍ਦਿਕੋਲਾਹਲੋਲ੍ਲਾਸਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਦ੍ਘਨਕਨ੍ਦਰਮ੍
ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਗਫਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਭੰਡਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਦੀ ਗੂੰਜ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੇਯਵਾਦ੍ਯੋਦ੍ਯਤਧ੍ਵਾਨਪ੍ਰਧ੍ਵਨਦ੍ਗਗਨਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਹਯਹਸ੍ਤਿਰਥਾਵਾਰਿਰਜੋਮੇਘਘਨਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਠਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਨਾਲ ਉਠੀ ਧੂੜ ਮੋਟੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘਣੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਕਰ੍ਪੂਰਧੂਮੋਤ੍ਥਗਨ੍ਧਾਮੋਦਿਤਪਰ੍ਵਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮਣ੍ਡਲਸਮ੍ਭਾਰਰਚਿਤਾਨੇਕਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਪਹਾੜ ਫੁੱਲਾਂ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਹਰ ਥਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਚਾਰੂ ਚਲਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁਕਮ ਤੇ ਨਿਯਮ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਸ਼ਃਕਰ੍ਪੂਰਜਲਧਿਸੁਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਪਰ੍षਦਮ੍ । ਰੋਦਸੀਸ੍ਤਮ੍ਭਭੂਤੈਕਸ੍ਵਪ੍ਰਭਾਵਜਿਤਾਰ੍ਕਕਮ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਕ ਕਪੂਰ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਝਾਗ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਖੰਭ ਵਾਂਗ ਸੀ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਆਰਮ੍ਭਮਨ੍ਥਰੋਦਾਰਕਾਰ੍ਯਸਂਵ੍ਯਗ੍ਰਭੂਮਿਪਮ੍ । ਨਾਨਾਨਗਰਨਿਰ੍ਮਾਣਸੋਦ੍ਯੋਗਸ੍ਥਪਤੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਕਾਰੀਗਰ ਜੁਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਪਾਤਾਥ ਮਹਾਰਮ੍ਭਾਂ ਸਾ ਤਾਂ ਨਰਪਤੇਸ੍ ਸਭਾਮ੍ । ਵ੍ਯੋਮਾਤ੍ਮਿਕਾ ਵ੍ਯੋਮਮਯੀਂ ਮਿਹਿਕੇਵਾਮ੍ਬਰਾਟਵੀਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਸਚਰਜ ਭਰੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਸੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧੁੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਉਤਰੀ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਮ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਤੇ ਨ ਕੇਚਨ । ਅਨ੍ਯਸਙ੍ਕਲ੍ਪਰਚਿਤਾਂ ਪੁਰੁषਾਃ ਕਾਮਿਨੀਮ੍ ਇਵ
ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੋਈ ਇਛਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਤੇ ਤਾਂ ਨ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਸਞ੍ਚਰਨ੍ਤੀਂ ਪੁਰੋਗਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਸਙ੍ਕਲ੍ਪਰਚਿਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਵਨਗਰੀਂ ਯਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਾਨ੍ ਏਵ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰੋਗਤਾਨ੍ । ਭੂਭृਤੈਵ ਸਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ ਨਗਰਾਨ੍ ਨਗਰਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਅੱਗੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵੇਸ਼ਾਂਸ੍ ਤਨ੍ਮਯਾਚਾਰਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਤਾਨ੍ ਏਵ ਬਾਲਕਾਨ੍ । ਤਾ ਏਵ ਬਾਲਵਨਿਤਾਸ੍ ਤਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਏਵ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹੀ ਲਕੜੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਉਹੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਨ੍ ਏਵ ਭੁਵਿ ਭੂਪਾਲਾਂਸ੍ ਤਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਏਵ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤਾਨ੍ । ਤਾਨ੍ ਏਵ ਨਰ੍ਮਸਚਿਵਾਨ੍ ਭृਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਏਵ ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਹੀ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਹੀ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਉਹੀ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤਾਨ੍ ਸੁਹृਦਸ੍ ਤਥਾ । ਵ੍ਯਵਹਾਰਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਪੌਰਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਨਵੇਂ ਵਿਦਵਾਨ, ਦੋਸਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਗਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਕਾਲਂ ਦਿਵਸਂ ਘਨਘਰ੍ਮਾਕੁਲਾ ਦਿਸ਼ਃ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਂ ਸਾਮ੍ਭੋਦਪਵਨਧ੍ਵਨਿ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਦਿਨ, ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਲਾ ਆਸਮਾਨ, ਬੱਦਲਾਂ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਮਹੀਂ ਹ੍ਰਦਨਦੀਸ਼ੈਲਪੁਰਪਤ੍ਤਨਮਣ੍ਡਿਤਾਮ੍ । ਨਾਨਾਨਗਰਵਿਨ੍ਯਾਸਜਙ੍ਗਲਗ੍ਰਾਮਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਗਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਵਿਰ੍ ਅष੍ਟਵਰ੍षਂ ਭੂਪਾਲਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨ੍ਯਾ ਜਰਸੋਜ੍ਝਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੀਂ ਜਨਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ ਗ੍ਰਾਮਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਠ-ਅਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾ ਤਾਨ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਲਲਨਾ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਵਸ਼ਾਭਵਤ੍ । ਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਗਰਵਾਸ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਕष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਤਾ ਇਤਿ
ਉਹ ਲੜਕੀ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ, ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ।
ਪੁਨਃਪ੍ਰਜ੍ਞਪ੍ਤਿਬੋਧੇਨ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਾਨ੍ਤਃਪੁਰਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਆਜਗਾਮ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰ ਸਾਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਤਤ੍
ਫਿਰ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਵਰੂਪਂ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁष੍ਪਸਮ੍ਭਾਰਗੋਪਿਤਮ੍ । ਨਿਦ੍ਰਾਕੁਲਂ ਪਰਿਜਨਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਤਥੈਵ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਢੇਰੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ।
ਅਥ ਸੋਤ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਨਿਦ੍ਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਖੀਜਨਮ੍ । ਆਹ ਚਾਤੀਵ ਮੇ ਦੁਃਖਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਨਂ ਦੀਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਜਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚਲੋ।'