ਅਵਦਾਤਤਨੁਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਤਾਹ੍ਲਾਦਦਾਯਿਨੀ । ਗਙ੍ਗੇਵ ਗਾਂ ਗਤਾ ਦੇਵਨਦੀ ਹਂਸਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭੂਤਲਪੁष੍ਪੇषੋਸ੍ ਸਕਲਾਹ੍ਲਾਦਦਾਯਿਨਃ । ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਚਿਰਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਰਤਿਰ੍ ਇਵੋਦਿਤਾ
ਉਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਇੱਕ ਰਸ ਭਰੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਨਵੀਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵਾਂਗ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਮੁਦਿਤਾ ਮੁਦਿਤੇ ਸਮਾਕੁਲਾਕੁਲਿਤੇ । ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਸਮਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਕੇਵਲਂ ਭੀਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪਰਛਾਂਵਾਂ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਡਰਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਭੂਤਲਾਪ੍ਸਰਸਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਅਨਨ੍ਯਵਨਿਤਾਪਤਿਃ । ਅਕृਤ੍ਰਿਮਪ੍ਰੇਮਰਸਂ ਸ ਰੇਮੇ ਕਾਨ੍ਤਯਾ ਤਯਾ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਪਸਰਾ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਿਆ।
ਉਦ੍ਯਾਨਵਨਗੁਲ੍ਮੇषੁ ਤਮਾਲਗਹਨੇषੁ ਚ । ਪੁष੍ਪਮਣ੍ਡਪਤਲ੍ਪੇषੁ ਲਤਾਵਲਯਸਦ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਬਾਗਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਝਾੜੀਆਂ, ਤਮਾਲਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ ਅਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ
ਪੁष੍ਪਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਪੁष੍ਪਸਮ੍ਭਾਰਵੀਥਿषੁ । ਵਸਨ੍ਤੋਦ੍ਯਾਨਦੋਲਾਸੁ ਕ੍ਰੀਡਾਪੁष੍ਕਰਿਣੀषੁ ਚ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਜਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ, ਵਸੰਤ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਝੂਲਿਆਂ ਅਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ
ਚਨ੍ਦਨਦ੍ਰੁਮषਣ੍ਡੇषੁ ਸਨ੍ਤਾਨਕਤਲੇषੁ ਚ । ਕਦਮ੍ਬਨਿਮ੍ਬਗੇਹੇषੁ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰੋਦਰੇषੁ ਚ
ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਸੰਤਾਨਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਕਦੰਬ ਅਤੇ ਨੀਮ ਦੇ ਘਰਾਂ, ਤੇ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਸ਼ੈਲਕਨ੍ਦਰਕਚ੍ਛੇषੁ ਵਾਤਾਯਨਪੁਰੇषੁ ਚ । ਸਰਿਤ੍ਤਟਕਟਪ੍ਰੇषੁ ਵਾਰਣੋਪਰਿਸਦ੍ਮਸੁ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਤੇ ਘਾਟੀਆਂ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਰਿਆਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਚਬੂਤਰਿਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਤੁषਾਰਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਲਤਾਮਣ੍ਡਪਕੇषੁ ਚ । ਹੇਮਮਨ੍ਦਿਰਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਭਿਤ੍ਤਿषੁ
ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਮੰਡਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ,
ਵਿਕਸਤ੍ਕੁਨ੍ਦਮਨ੍ਦਾਰਮਕਰਨ੍ਦਸੁਗਨ੍ਧਿषੁ । ਵਸਨ੍ਤਵਨਜਾਲੇषੁ ਕੂਜਤ੍ਕੋਕਿਲਮਾਲਿषੁ
ਜਿੱਥੇ ਚੰਬੇ ਤੇ ਮੰਦਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਵਸੰਤ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ,
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਤृਣਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਥਲੇषੁ ਮृਦੁਦੀਪ੍ਤਿषੁ । ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਤਰਤ੍ਤਾਰਸ਼ੀਕਰਾਸਾਰਵਰ੍षਿषੁ
ਜਿੱਥੇ ਨਰਮ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘਾਹ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਝਰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ,
ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਹੇਮਮਾਣਿਕ੍ਯਸ਼ਿਲਾਫਲਹਕੇषੁ ਚ । ਦੇਵਰ੍षਿਮੁਨਿਗੇਹੇषੁ ਦੂਰਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ,
ਕੁਮੁਦ੍ਵਤੀषੁ ਫੁਲ੍ਲਾਸੁ ਸ੍ਮੇਰਾਸੁ ਨਲਿਨੀषੁ ਚ । ਵਨਸ੍ਥਲੀषੁ ਫੁਲ੍ਲਾਸੁ ਫੁਲ੍ਲਾਸੂਤ੍ਪਲਿਨੀषੁ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਖਿੜੀਆਂ ਹਨ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਨੀਲੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਖਿੜੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਨੀਲ-ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰਹੇਲਿਕਾਭਿਰ੍ ਆਖ੍ਯਾਨੈਸ੍ ਤਥੈਵਾਕ੍ਸ਼ਰਮੁष੍ਟਿਭਿਃ । ਅष੍ਟਾਪਦੈਰ੍ ਬਹੂਦ੍ਦ੍ਯੋਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਗੂਢਚਤੁਰ੍ਥਕੈਃ
ਪਹਿਲੀਆਂ, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਖੇਡਾਂ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਖੇਡ, ਤੇ ਗੁਪਤ ਚੌਥੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨਾਲ,
ਨਾਟਕਾਖ੍ਯਾਯਿਕਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਲੋਕੈਰ੍ ਬਿਨ੍ਦੁਮਤੀਭ੍ਰਮੈਃ । ਦੇਸ਼ਭਾषਾਵਿਭਾਗੈਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਗ੍ਰਾਮਚੇष੍ਟਿਤੈਃ
ਨਾਟਕਾਂ ਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿੰਦੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ,
ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਮਾਲ੍ਯਵਲਨੈਰ੍ ਨਾਨਾਭਰਣਯੋਜਨੈਃ । ਲੀਲਾਵਿਲੋਲਚਲਨੈਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਰਸਭਾਜਨੈਃ
ਹਾਰਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ, ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਨਰਮ ਚਾਲਾਂ, ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਸੁਆਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਂਡੀਆਂ ਨਾਲ,
ਆਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਰਮੁਕਕਰ੍ਪੂਰਤਾਮ੍ਬੂਲੀਦਲਚਰ੍ਵਣੈਃ । ਸਮਾਲਮ੍ਭਨਲੀਲਾਭਿਰ੍ ਦੋਲਾਰੋਹਣਵਿਭ੍ਰਮੈਃ
ਕਚੇ ਪਾਨ, ਸੁਪਾਰੀ ਤੇ ਕਪੂਰ ਚਬਾਉਣ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗਲਵਕੜੀਆਂ, ਤੇ ਝੂਲੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀਆਂ ਮਸਤ ਚਾਲਾਂ ਨਾਲ,
ਗृਹੇ ਕੁਸੁਮਦੋਲਾਭਿਰ੍ ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਾਨ੍ਦੋਲਨਕ੍ਰਮੈਃ । ਫੁਲ੍ਲਪੁष੍ਪਲਤਾਕੁਞ੍ਜਦੇਹਗੋਪਨਖਰ੍ਵਣੈਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਝੂਲਿਆਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਝੂਲਾ ਦੇਣ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਤਾਂ 'ਚ ਲੁਕਾ ਕੇ,
ਨੌਯਾਨਯੁਗ੍ਯਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਦਾਨ੍ਤੋष੍ਟ੍ਰਾਦਿਗਮਾਗਮੈਃ । ਜਲਕੇਲਿਵਿਲਾਸੇਨ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮੁਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਕਿਸ਼ਤੀ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਉਠ ਆਦਿ ਤੇ ਸਫਰਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਿਟਾ ਮਾਰਣ ਦੀਆਂ ਮਸਤੀਆਂ ਨਾਲ,
ਨृਤ੍ਤਗੀਤਕਲਾਲਾਸ੍ਯਤਾਣ੍ਡਵੋਦ੍ਭਟਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਸਙ੍ਗੀਤਕੈਸ੍ ਸਙ੍ਕਥਨੈਰ੍ ਵੀਣਾਮੁਰਜਵਾਦਨੈਃ
ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ, ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਤਾਂਡਵ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਭਰੇ ਨਾਚ, ਸੰਗੀਤ, ਗੱਲਾਂ-ਬਾਤਾਂ, ਤੇ ਵੀਣਾ ਤੇ ਮਿਰਦੰਗ ਵਜਾਉਣ ਨਾਲ,
ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਤੀਰਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਵਨਵੀਥਿषੁ । ਅਨ੍ਤਃਪੁਰੇषੁ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਤਥਾ ਤਥਾ
ਬਾਗਾਂ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ,
ਸਾ ਬਾਲਾ ਸੁਖਸਂਵृਦ੍ਧਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਯਿਨੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਏਕਦਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼ੁਭਸਙ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਪਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ:
ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮੈष ਜਗਤੀਪਤਿਃ । ਯੌਵਨੋਲ੍ਲਾਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਕਥਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਜਰਾਮਰਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ—ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅਮਰ ਰਹੇ?
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾਨੇਨ ਸਹੋਤ੍ਤੁਙ੍ਗਸ੍ਤਨੀ ਕੁਸੁਮਸਦ੍ਮਸੁ । ਕਥਂ ਸ੍ਵੈਰਂ ਚਿਰਂ ਕਾਨ੍ਤਾ ਰਮੇਯਾਬ੍ਦਸ਼ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਇਸ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਹਾਂ ਮੇਰੇ ਉਭਰੇ ਸਤਨ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਕਿਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਸਕਾਂ?
ਤਥਾ ਯਤੇਯ ਕ੍ਰਮਤਸ੍ ਤਪੋਜਪਯਮੇਹਿਤੈਃ । ਰਜਨੀਸ਼ਰੁਚੀ ਰਾਜਾ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਜਰਾਮਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਤਪ, ਜਪ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੁੱਢਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਵृਦ੍ਧਾਂਸ੍ ਤਪੋਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ । ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤਾਵਨ੍ ਮਰਣਂ ਕਥਂ ਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨृਣਾਮ੍ ਇਤਿ
ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ, ਤਪ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹਨ: ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਆਵੇ?
ਅਥਾਨਾਯ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਨਤਾ । ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪੰਡਿਤੋ, ਅਮਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਤਪੋਜਪਯਮੈਰ੍ ਦੇਵਿ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ ਸਿਦ੍ਧਸਿਦ੍ਧਯਃ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ऽਮਰਤ੍ਵਂ ਤੁ ਨ ਕਦਾਚਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਦੇਵੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਜਪ ਦੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਿਧ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਸਿਧ, ਕਈ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਮਰਤਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖਾਚ੍ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਾ ਪੁਨਃ । ਇਦਂ ਸ੍ਵਪ੍ਰਜ੍ਞਯੈਵਾਸ਼ੁ ਭੀਤਾ ਪ੍ਰਿਯਵਿਯੋਗਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜੁਬਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ।
ਮਰਣਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਮੇ ਯਦਿ ਦੈਵਾਦ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਸੁਖਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਿ
ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੀ।