ਆਮੋਦਰਤ੍ਨਲੁਣ੍ਠਾਕੋ ਵਿਮਾਨਨਗਰਾਵਨਿਃ । ਦਾਹਾਨ੍ਧਕਾਰਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਸ਼੍ ਸ਼ੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦੁਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਃ
ਸੁਗੰਧ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਧਰਤੀ; ਜਲਨ, ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਠੰਡੀ ਚਾਂਦਨੀ, ਚਾਂਦ ਦੀ ਠੰਡੀ ਰਸ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਕਲਾਰਜ੍ਜ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਵਾਹਕਃ । ਅਰਿਰ੍ ਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਦੀਪਾਨਾਂ ਦ੍ਵੀਪਸਞ੍ਚਰਣੇ ਰਤਃ
ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਯੰਤਰ ਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਦੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਵੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਵੀ, ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਪੁਰੋਗਤੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਦृਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਮਨੋਰਾਜ੍ਯਪੁਰੋਪਮਃ । ਤਾਲਵृਨ੍ਤਤਿਲੇ ਤੈਲਮ੍ ਆਲਾਨਂ ਸ੍ਪਨ੍ਦਦਨ੍ਤਿਨਃ
ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਸੁਰਤ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ, ਮਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਾਂਗ; ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਤੇਲ, ਹਿਲਦੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਰੱਸਾ।
ਏਕਕ੍ਸ਼ਣਲਵੇਨੈਵ ਵਲਿਤਾਖਿਲਭੂਧਰਃ । ਵਰ੍ਣਾਵਲਿਤਰਙ੍ਗਾਣਾਂ ਗਙ੍ਗਾਵਾਹਰਵੈਕਕृਤ੍
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ 'ਤੇ ਗੰਗਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕੋ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਮ੍ਬੁਵਾਹਰਜਸਾਂ ਮਹਾਵਰ੍ਤਕृਦ੍ ਅਮ੍ਭਸਾਮ੍ । ਦ੍ਯੁਨਦੀਵਾਹਵਾਰ੍ਯੋਘੋ ਨਭੋਨੀਲੋਤ੍ਪਲਾਲਿਕਃ
ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆਂਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹੜ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਨੀਲ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ।
ਸ਼ਰੀਰਾਵੇष੍ਟਿਤੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਪੁਰਾਣਤृਣਚੋਪਨਃ । ਸ੍ਪਨ੍ਦਪਦ੍ਮਵਨਾਦਿਤ੍ਯਸ਼੍ ਸ਼ਬ੍ਦਵਰ੍षੈਕਵਾਰਿਦਃ
ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੁਰਾਣੀ ਘਾਸ ਦੀ ਚਟਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ; ਕੰਪਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਤੇ ਧੁਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਇਕਲੋਤਾ ਬੱਦਲ।
ਵ੍ਯੋਮਕਾਨਨਮਾਤਙ੍ਗਸ਼੍ ਸ਼ਰੀਰਗृਹਗਰ੍ਗਟਃ । ਧੂਲੀਕਦਮ੍ਬਵਿਪਿਨਮ੍ ਆਸ਼ਾਲਿਙ੍ਗਨਨਾਯਕਃ
ਧੂੜ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਾਲਕ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਹਾਥੀ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਸ੍ਤ੍ਯਾਨੀਕਰਣਸਂਸ਼ੋषਧृਤਿਸ੍ਪਨ੍ਦਨਸੌਰਭੈਃ । ਸਸ਼ੈਤ੍ਯੈẖ ਕਰ੍ਮਭਿष੍ षਡ੍ਭਿਰ੍ ਅਲਬ੍ਧਕ੍ਸ਼ਣ ਆਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਛੇ ਕੰਮਾਂ—ਜਮ ਜਾਣਾ, ਸੁੱਕ ਜਾਣਾ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ, ਕੰਪਣ, ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇ ਠੰਡਕ—ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ, ਉਹ ਅਥਾਹ ਹੈ।
ਰਸਾਕਰ੍षਣਸੁਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਤੇਵ ਤੇਜਸਃ । ਹਰਣਾਦਾਨਕਰ੍ਤॄਣਾਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਨਾਂ ਵਿਨਿਯੋਗਕृਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸ ਖਿੱਚਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਲੈਣ, ਦੇਣ ਤੇ ਪਕੜਨ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਨਗਰੇ ਨਾਡੀਮਾਰ੍ਗੈਰ੍ ਗਤਿਨਿਰਰ੍ਗਲਃ । ਰਸਭਾਣ੍ਡਪਰਾਵਰ੍ਤਾਦ੍ ਆਯੁਰ੍ਮਣਿਮਹਾਵਣਿਕ੍
ਸਰੀਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਨਾਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਣਕਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਪਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਸ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਨਗਰੀਨਾਸ਼ਨਿਰ੍ਮਾਣੈਕਪਰਾਯਣਃ । ਰਸਕਿਟ੍ਟਕਲਾਧਾਤੁਪृਥਕ੍ਕਰਣਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਤੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਸ, ਮਲ, ਕਲਾ ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣੁਕਂ ਦੇਹੇ ਤਤੋ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾ ਜਗਤ੍ । ਤਤ੍ਰੇਤ੍ਥਂਰੂਪਮ੍ ਆਰਮ੍ਭਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ਆਭੋਗਿ ਸੁਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਨੂਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਉਭਰਦਾ ਹੈ—ਸਪਸ਼ਟ, ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਤੇ ਪੱਕਾ।
ਪਰਮਾਣੁਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਹ੍ਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸਰ੍ਗਕਾਃ । ਨ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਿਲੋਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਖਾਕृਤੇẖ ਕਿਮ੍ ਇਵੋਹ੍ਯਤੇ
ਇਥੇ, ਹਰ ਇਕ ਅੰਤਮ ਕਣ ਲਈ, ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜਾ ਖਾਲੀ ਪਦਾਰਥ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਾਨਿਲਾਗ੍ਨੀਨ੍ਦ੍ਰਯਮਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਹਰਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸਸਾਗਰਗਿਰਿਦ੍ਵੀਪਦਿਗਨ੍ਤਰਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ । ਸਲੋਕਾਨ੍ਤਰਲੋਕੇਸ਼ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਲਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਟਾਪੂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਅਪਕ ਫੈਲਾਵਟ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸਸ੍ਵਰ੍ਗਭੂਮਿਪਾਤਾਲਤਲਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਾਃ । ਸਭਾਵਾਭਾਵਵੈਧੁਰ੍ਯਜਰਾਮਰਣਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਃ
ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਹੋਣ-ਅਣਹੋਣ ਦੀ ਉਲਝਣ, ਅਸਥਿਰਤਾ, ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦੇ ਨਾਲ—
ਏਵਂ ਨਾਮ ਤਦਾ ਰਾਮ ਭੂਤਪਞ੍ਚਕਰੂਪਿਣਾ । ਮਯਾ ਪ੍ਰਵਿਹृਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਲਿਨੋਦਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰਸḫ ਪੀਤੋ ऽਨੁਭੂਤਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਜਲਾਨਿਲਤੇਜਸਾਮ੍ । ਮੂਲਜਾਲੇषੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਚ ਸਤਾ ਮਯਾ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਤੇ ਚੱਖਿਆ।
ਰਸਾਯਨਘਨਾਙ੍ਗੇषੁ ਚਨ੍ਦਨਦ੍ਰਵਸ਼ੋਭਿषੁ । ਲੁਠਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬੇषੁ ਤੁषਾਰਸ਼ਯਨੇष੍ਵ੍ ਇਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਹਾਂ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਰਸ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਲੁੜਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਚੰਦਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿਮ ਦੇ ਪਲੰਗਾਂ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਵਨਜਾਲੇषੁ ਨਾਨਾਮੋਦਾਨਿ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵ੍ ਅਲਮ੍ । ਭੁਕ੍ਤਾਨਿ ਪੁष੍ਪਜਾਲਾਨਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਦਦਤਾਲਯੇ
ਬਸੰਤ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਖਾਈਆਂ, ਕੁਝ ਬਚਾ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਨਤੋਨ੍ਨਤਾਸੁ ਮृਦ੍ਵੀषੁ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਸ੍ਵ੍ ਅਮ੍ਬਰਾਜਿਰੇ । ਸੁਪ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਭ੍ਰਮਾਲਾਸੁ ਨਵਨੀਤਸ੍ਥਲੀष੍ਵ੍ ਇਵ
ਮੈਂ ਨਰਮ, ਪਸਾਰੇ ਹੋਏ ਕਪੜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨਾ ਘੱਟ ਹਨ ਨਾ ਉੱਚੇ, ਸੁੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਫੈਦ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਜ਼ਾ ਮੱਖਣ ਦੀ ਥਾਲੀ ਉੱਤੇ ਲਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵਾਂ।
ਸੁਮਨḫਪਤ੍ਤ੍ਰਮृਦੁषੁ ਲੀਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਲਾਸਿषੁ । ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਾਙ੍ਗਨਾਙ੍ਗੇषੁ ਦੂਰਾਸ੍ਤਸ੍ਮਰਵਾਸਨਮ੍
ਮੈਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਨਰਮੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਦੀ ਮਸਤੀ ਵਿਚ। ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਮੈਂ ਵਿਹੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕृਤẖ ਕੁਮੁਦਕਲ੍ਹਾਰਕਰਾਲੇ ਨਲਿਨੀਵਨੇ । ਕੋਮਲẖ ਕਲਹਂਸੀਭਿਰ੍ ਲੀਲਾਕਲਕਲਾਰਵਃ
ਨੀਲੇ ਤੇ ਸਫੈਦ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਲਕਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਕਲਾ-ਹੰਸਾਂ ਦਾ ਖੇਡਦਿਆਂ ਰੌਲਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਸਰਤ੍ਸਰਿਤ੍ਸਿਰਾਸਾਰਮੂਲਭੂਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਅਙ੍ਗੇषੂਢਾਸ੍ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਭੂਤਾ ਲੋਮਾਲਯ ਇਵਾਦ੍ਰਯਃ
ਜੋ ਦਰਿਆ ਆਪਣੇ ਕਈ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨਾਲ, ਜੜਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਬਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਿਗ੍ਗ੍ਰਥਿਤਾਦੀਰ੍ਘਸਰਿਤ੍ਸੂਤ੍ਰੈਸ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਕੈਃ । ਆਦਰ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਇਵ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਙ੍ਗੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਿਭਿਃ
ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਆਇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਪਰਛਾਵੇਂ ਪਏ ਹੋਣ।
ਭੂਤਸਰ੍ਗੇਣ ਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਿਨਾ । ਮਦ੍ਦੇਹੇ ਚੇਤਿਤੇਨੈਵ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਯੌਕਰੂਪਿਣਾ
ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਮਨ ਦੇ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਦਿਤੈਰ੍ ਲਬ੍ਧਮ੍ ਅਰ੍ਕਾਦਿਭਿਰ੍ ਵਪੁਃ । ਕृष੍ਣਰਕ੍ਤਸਿਤਾਪੀਤਹਰਿਤੈਰ੍ ਹਾਰਿਤੈਰ੍ ਇਵ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਿਆ ਸਰੀਰ ਕਾਲਾ, ਲਾਲ, ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਹਰਾ — ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਦ੍ਰਯਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਪ੍ਤਾਤ੍ਮਰੂਪਯਾ । ਸਂਸ੍ਥਯਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਭੂਮਿḫ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠੇ ਵਲਯੋਪਮਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸੱਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ, ਕੜੇ ਵਾਂਗ, ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਪੁਰਨ੍ਧ੍ਰੀਣਾਂ ਪਰਾਮृष੍ਟਾਙ੍ਗਯष੍ਟਿਨਾ । ਅਦृष੍ਟੇਨੈਵ ਵਿਹਿਤḫ ਪੁਲਕੋਲ੍ਲਾਸ ਆਤ੍ਮਨਾ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੋ-ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਨੰਦ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸਰਿਤ੍ਸਿਰਾਸਰਤ੍ਸਾਰਰਸਾਨਿ ਸੁषਿਰਾਣਿ ਚ । ਜਗਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਵਾਸ੍ਥਿਜਾਲਾਨਿ ਮਮਾਸਨ੍ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਚ
ਨਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ—all ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।