ਉਚ੍ਛਲਦ੍ਦੀਰ੍ਘਝਾਙ੍ਕਾਰੈਸ਼੍ ਛਮਚ੍ਛਮਮਯਾਤ੍ਮਕੈਃ । ਤੂਰ੍ਯੈਰ੍ ਉਨ੍ਨਮਦਾਸਾਰਵਿਸਾਰਿਜਯਘੋषਣਮ੍
ਜਦ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹੇਰੇ ਉੱਠੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਤੁਰੀਆਂ ਤੇ ਝੰਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਝਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ।
ਭ੍ਰਮਦ੍ਭਸ੍ਮਾਭਧੂਮ੍ਰਾਭ੍ਰਂ ਬृਹਤ੍ਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍ । ਬਾष੍ਪਾਭ੍ਰਵਿਭ੍ਰਮੋਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੀਕਰੋਗ੍ਰਾਭ੍ਰਵृਨ੍ਦਵਤ੍
ਰਾਖ ਤੇ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵਾਂਗ ਹਲਚਲ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਹਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਭਿਤ੍ਤਿਭਾਙ੍ਕਾਰਭੀषਣੈਰ੍ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਃ । ਪ੍ਰਸਰੈਰ੍ ਅਮ੍ਬਰੋਡ੍ਡੀਨਦਗ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਪੁਰੋਤ੍ਕਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਖੋਲ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੜ ਗਏ ਤੇ ਉਡ ਗਏ।
ਜਲਾਨਿਲਾਨਲੋਲ੍ਲਾਸਸ੍ਫੁਟਤ੍ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਸ਼੍ਮਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਘਟ੍ਟਨਟਾਙ੍ਕਾਰੈਰ੍ ਜਡੀਭੂਤਾਨ੍ਤਕਸ਼੍ਰੁਤਿ
ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਰ ਤੇ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਤਨੀ ਭਾਰੀ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈ।
ਨਭਸ੍ਸ੍ਤਮ੍ਭਨਿਭਾਬਦ੍ਧਧਾਰਾਨੀਰਨ੍ਧ੍ਰਵਰ੍षਣੈਃ । ਕਰ੍षਣੈẖ ਕਲ੍ਪਵਲ੍ਲੀਨਾਂ ਛਮਚ੍ਛਮਘਨਧ੍ਵਨਿ
ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੇਹਿਸਾਬ ਛੋਟੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਝਰੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਦੇ ਲਤਾਵਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਖੜਕਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾ ਤਰਙ੍ਗਿਕਾ ਯੇषਾਂ ਤਾਦृਸ਼ੈਸ੍ ਸਰਿਤਾਂ ਗਣੈਃ । ਅਭ੍ਰੈਰ੍ ਇਵ ਨਭੋ ਭੀਮੈḫ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਾਖਿਲਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਾਪਿਞ੍ਛਪਤ੍ਤ੍ਰਵृਨ੍ਦਸ੍ਥਪੁष੍ਪਗੁਚ੍ਛਸਮੋਪਮੈਃ । ਤਪਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਰ੍ਕੈਰ੍ ਆਲੀਢਪੀਤਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਜਿਵੇਂ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਬੱਦਲ ਦੀ ਫੈਲਾਵਟ ਨੂੰ ਚੁੰਘਦੇ ਹਨ।
ਵਹਦ੍ਗਿਰਿਸਰਿਦ੍ਵ੍ਯੂਢਸ਼ਿਖਰਿਦ੍ਵੀਪਪਤ੍ਤਨਮ੍ । ਕਲ੍ਪਾਨਿਲਘਨਕ੍ਸ਼ੋਭਕृਤਪਰ੍ਵਤਕੁਟ੍ਟਨਮ੍
ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ, ਕਲਪ-ਕਾਲ ਦੇ ਭਾਰੀ ਹਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਟੁੱਟ-ਫੁੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਗਣੈਰ੍ ਉਗ੍ਰੈਰ੍ ਵ੍ਯਗ੍ਰੈਰ੍ ਵਿਗ੍ਰਹਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹੈਃ । ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਲਾਤਲਤਮ੍ ਆਵਰ੍ਤਪਾਤਿਭਿਃ
ਕਠੋਰ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਤੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਣਵੋਤ੍ਥਜਲਾਦ੍ਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸਙ੍ਘਟ੍ਟਾਸ੍ਫੋਟਘਟ੍ਟਿਤਮ੍ । ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਪਰ੍ਯਸ੍ਤਪਰ੍ਵਤਪ੍ਰਾਨ੍ਤਕੁਟ੍ਟਿਤਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਠੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਂ ਨਾਲ ਝਟਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਘਨਸ਼ਾਤ੍ਕृਤਬਾष੍ਪਾਭ੍ਰੈẖ ਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰੈਰ੍ ਅਪਿ ਮੇਦੁਰੈਃ । ਅਨ੍ਧੀਕृਤਾਰ੍ਕਜਾਲਾਂਸ਼ੁਤਮੋਨਿਬਿਡਮਨ੍ਥਰਮ੍
ਘਣੀ ਬਾਝ ਦੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਵਸੁਧਾਪੀਠਖਣ੍ਡਖਣ੍ਡੈਰ੍ ਗਲਤ੍ਤਟੈਃ । ਉਹ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ ਲੁਠਚ੍ਛੈਲਪਤ੍ਤਨੈਸ੍ ਸਙ੍ਕਟਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਲੁੱਟਦੇ ਤੇ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਖਤਰਨਾਕ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਮ੍ਯਦ੍ਰ੍ਯੁਨ੍ਨਯਨਚ੍ਛਿਨ੍ਨਘਨੈਰ੍ ਘਰ੍ਘਰਮਾਰੁਤੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਘੋषੈਰ੍ ਗਮ੍ਭੀਰਨਿਰ੍ਘਾਤੈਰ੍ ਭਗ੍ਨਦਿਕ੍ਤਟਮ੍
ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ ਗਰਜਦੇ ਹਵਾ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ ਧਮਾਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਟੁੱਟ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਕੁਡ੍ਯਕ੍ਰੋਡਾਗ੍ਰਕੁਟ੍ਟਕੈẖ ਕਟੁਟਾਙ੍ਕृਤੈਃ । ਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰਵਿਕਟਾਸ੍ਫੋਟੈਰ੍ ਘਟ੍ਟਿਤੈਕਾਰ੍ਣਵਾਰਟਿ
ਕੋਸਮਿਕ ਅੰਡੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਲਪ-ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਧਮਾਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਕੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਾਤਾਲਭੂਲੋਕਖਣ੍ਡਖਣ੍ਡੈਰ੍ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ । ਯਥਾਸ੍ਵਭਾਵਂ ਤਿष੍ਠਦ੍ਭਿਰ੍ ਮਰੁਦ੍ਭੁਗ੍ਨੈਰ੍ ਵृਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੁਰਗ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਵਕਰੇ-ਵਕਰੇ ਰੁਖਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮृਤਾਰ੍ਧਮृਤਦਗ੍ਧਾਰ੍ਧਦਗ੍ਧਾਙ੍ਗੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ ਵਾਤਵੇਲ੍ਲਿਤੈਰ੍ ਭ੍ਰਮਿਤਾਯੁਧਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਅੱਧੇ ਮਰੇ, ਅੱਧੇ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਜਲ ਗਏ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਹਵਾ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਘੁੰਮਦੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਪਵਨੋਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤੈਰ੍ ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਜਰਤ੍ਤृਣੈਃ । ਆਰਬ੍ਧਾਰ੍ਜੁਨਵਾਤਾਖ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ਭਮ੍ ਉਦ੍ਧੂਮਭਸ੍ਮਭਿਃ
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਉਡਦੇ, 'ਅਰਜੁਨ' ਨਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਠੇ ਧੂੰਏ ਤੇ ਰਾਖ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ।
ਉਹ੍ਯਮਾਨਸ਼ਿਲਾਜਾਲਪ੍ਰਹਾਰਵਿਲੁਠਤ੍ਤਟੈਃ । ਪਤਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਤਰੈਸ੍ ਤਾਰਟੁष੍ਕਾਰਕਟੁਟਾਙ੍ਕृਤਮ੍
ਚਟਾਨਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰ ਉੱਡਦੇ ਤੇ ਟਕਰਾਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਕੰਢੇ ਉਖੜਦੇ, ਡਿੱਗਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਛਿਟਕਣ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਬਣੇ ਹੋਏ।
ਵਾਤੋਦ੍ਵ੍ਯੂਢਗਿਰਿਵ੍ਰਾਤਗੁਹਾਭਾਙ੍ਕਾਰਭਾਸੁਰਮ੍ । ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ ਵਿਹਿਤਾਵਰ੍ਤਂ ਲੋਕਪਾਲਪੁਰੀਪੁਰੈਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਗੁਫਾ-ਸਮੂਹ, ਜੋ ਡਰ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੰਵਰ ਬਣਦੇ ਹਨ—
ਕृਤਕਰ੍ਕਸ਼ਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੈਰ੍ ਅਸੁਰੈਰ੍ ਇਵ ਮਾਰੁਤੈਃ । ਉਹ੍ਯਮਾਨਵਨਵ੍ਯੂਹਪ੍ਰੋਤਵਾਤਾਯਨੈਰ੍ ਵृਤਮ੍
ਹਵਾ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਉਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਦਰੱਖਤ ਉਖੜ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਹ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ—
ਪੁਰਮਣ੍ਡਲਦੈਤ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸੁਰਨਾਗਵਿਵਸ੍ਵਤਾਮ੍ । ਨਿਕੁਰੁਮ੍ਬਂ ਦਧਦ੍ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਮषਕਾਨਾਮ੍ ਇਵੋਚ੍ਚਯਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਰਾਖਸ਼, ਅੱਗ, ਦੇਵਤੇ, ਸੱਪ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਝੁੰਡ, ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਾਂਗ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ—
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ ਨਗਵਰਾਭੋਗਭਾਗੈਰ੍ ਭਗ੍ਨਸੁਰਾਲਯੈਃ । ਆਵਰ੍ਤਘਰ੍ਘਰਾਰਾਵੈਰ੍ ਜਲਮ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧੋ ऽਨਲਮ੍
ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਭੰਵਰਾਂ ਦੀ ਘਰਘਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਜ੍ ਜਲਾਦ੍ਰਿਨਿष੍ਪੇषੈਰ੍ ਦਿਕ੍ਪਾਲਪੁਰਕੁਟ੍ਟਨਮ੍ । ਨਿਪਤਦ੍ਦੇਵਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਤ੍ਤਨਮ੍
ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਟ੍ਟਨਂ ਪਰ੍ਵਤਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਙ੍ਗਾਰਰੂਪਿਣਾਮ੍ । ਵਾਤੈẖ ਕੁਰ੍ਵਤ੍ ਪਦਾਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ ਆਸਾਰਂ ਰਜਸਾਮ੍ ਇਵ
ਪਹਾੜਾਂ ਆਦਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਏ ਅੰਗਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੁੱਟਾਈ ਹਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਮਰਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭ੍ਰਮਦ੍ਭਿਤ੍ਤੀਨਿ ਸ਼ਾਤਯਤ੍ । ਰਤ੍ਨੈẖ ਖਨਖਨਾਯਨ੍ਤਿ ਪਯਾਂਸੀਵ ਪਯਸ੍ਵਤਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਰਤਨ ਪੀੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣਾਮ੍ਬਰਂ ਪਰਿਪਤਲ੍ਲੋਕਸਪ੍ਤਕਮਨ੍ਦਿਰੈਃ । ਚਕ੍ਰਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਭ੍ਰਮਦ੍ਰੂਪੈਰ੍ ਅਪਰੈਸ੍ ਸਾਗਰੈਰ੍ ਇਵ
ਪੂਰਾ ਆਸਮਾਨ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲਗਦੇ ਹਨ।
ਹੇਮਸ੍ਫਟਿਕਵੈਡੂਰ੍ਯਸਸਾਰਮਣਿਮਨ੍ਦਿਰੈਃ । ਦਿਵḫ ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ ਆਕੀਰ੍ਣਮ੍ ਉਦ੍ਯਜ੍ਝਣਝਣਸ੍ਵਨੈਃ
ਅਸਮਾਨ ਸੋਨੇ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ, ਬੈਰਲ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਪਰੋਂ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਝਣ-ਝਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਤ੍ਪੇਤੁਰ੍ ਧੂਮਭਸ੍ਮਾਬ੍ਦਾḫ ਪੇਤੁਰ੍ ਧਾਰਾਪੁਰੋਤ੍ਕਰਾਃ । ਉਨ੍ਮਮਜ੍ਜੁਸ੍ ਤਰਙ੍ਗੌਘਾ ਮਮਜ੍ਜੁਰ੍ ਭੂਤਲਾਦ੍ਰਯਃ
ਧੂੰਏ ਤੇ ਰਾਖ ਦੇ ਬੱਦਲ ਉਠੇ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗੀਆਂ, ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਹਾੜ ਉਭਰ ਆਏ।
ਆਵਰ੍ਤਘਰ੍ਘਰਾਰਾਵਾ ਮਿਥੋਵਿਦਲਨੋਦ੍ਯਤਾਃ । ਜੁਘੂਰ੍ਣੁਰ੍ ਅਰ੍ਣਵਾẖ ਕੀਰ੍ਣਾḫ ਪਰ੍ਣਵਤ੍ਪ੍ਰੌਢਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਘਰ-ਘਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਉੱਠਿਆ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਏ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ।
ਕ੍ਰਨ੍ਦਚ੍ਛਿष੍ਟਾਮਰਗਣਂ ਦਲਤ੍ਸਜ੍ਜੀਵਭੂਤਕਮ੍ । ਭ੍ਰਮਤ੍ਕੇਤੁਸ਼ਤੋਤ੍ਪਾਤਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਭਵਜ੍ ਜਗਤ੍
ਸੰਸਾਰ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੋਣ-ਵਿਲਾਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜਲਦੇ ਪੁੰਜੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਣ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਗਿਆ।