ਅਗ੍ਨਿਦਾਹਵਨਾਕਾਸ਼ਵਿਦ੍ਯੁਦੁਨ੍ਮੇषਭੀषਣਾ । ਚਟਦ੍ਗੁਡਗੁਡਾਸ੍ਫੋਟਸ੍ਫੁਟਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲਾ
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਕੰਪ ਗਿਆ।
ਪृषਤੋਤ੍ਕਰਸ਼ੀਤ੍ਕਾਰਸ਼ਤਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਾਕ੍ਸ਼ਯਾਰਵਾ । ਸ਼ੀਤਸ਼ੀਕਰਨੀਹਾਰਭਿਤ੍ਤਿਬਨ੍ਧਮਯਾਮ੍ਬਰਾ
ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਸੀਟੀ ਤੇ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੀ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਠੰਡੀ ਧੁੰਦ ਤੇ ਬਰਫੀਲੇ ਝਰਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰੋਦੋਮਣ੍ਡਪਵੈਡੂਰ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ਭਸਮ੍ਭਾਰਭਾਸੁਰੈਃ । ਧਾਰਾਸਾਰੈਰ੍ ਧਰਾਧੈਰ੍ਯਸ਼ੈਲਸ਼ਾਤਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਗੁੰਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਤੇ ਨੀਲ ਪੱਥਰ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਧਰਾਚਟਚਟਾਸ੍ਫੋਟਸ੍ਫੁਟਦਙ੍ਗਾਰਪਤ੍ਤਨਾ । ਗਰ੍ਜਨੋਰ੍ਜਿਤਸਮ੍ਪਾਤਪਤਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਕੁਲਾ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੇ ਚਟਾਕਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਗੂਜਦੀਆਂ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਸਾ ਬਭੂਵਾਥ ਸਾਙ੍ਗਾਰਜਗਦ੍ਗੇਹਵਿਲਾਸਿਨੀ । ਕृਤਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮਾ ਬਾष੍ਪਸ਼੍ਰਿਯਾਜ੍ਵਲਨਯਾ ਭੁਵਃ
ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਗਈ, ਅੱਗ ਦੇ ਅੰਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉੱਠੀ, ਅੰਸੂਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈ।
ਜ੍ਵਾਲਾਲਵੋਲ੍ਲਲਨਡਮ੍ਬਰਮ੍ ਅਮ੍ਬਰਂ ਤਦ੍ ਵ੍ਯੂਢਸ੍ਥਲਾਬ੍ਜਦਲਜਾਲਮ੍ ਇਵਾਲਮ੍ ਆਸੀਤ੍ । ਧਾਰਾ ਭ੍ਰਮਦ੍ਭ੍ਰਮਰਪਙ੍ਕ੍ਤਿਨਿਭਾਸ੍ ਤਦਾਸਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਛਿਸ਼ਿਰਸ਼ੀਕਰਪਕ੍ਸ਼ਿਪੁਞ੍ਜਾਃ
ਆਸਮਾਨ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਖਿਲੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਭੰਭੀਰਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਠੰਢੀ ਝਿੜਕਾਂ ਦੇ ਗੁੱਝ sparkling everywhere.
ਉਦ੍ਯਦ੍ਬृਹਚ੍ਚਟਚਟਾਰਵਪੂਰਿਤਾਸ਼ੋ ਭੀਮੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ ਸਲਿਲਾਨਲਸਨ੍ਨਿਪਾਤਃ । ਦੁਰ੍ਵਾਰਵੈਰਿਵਿषਮੋ ਮਹਤਾਂ ਬਲਾਨਾਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮ ਉਗ੍ਰ ਇਵ ਹੇਤਿਹਤੋਗ੍ਰਹੇਤਿਃ
ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਟਕਰਾਅ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਵੱਡੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਅਥਾਵਨਿਪਯਸ੍ਤੇਜḫਪਵਨਾਨਾਂ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਜਾਤੇ ਪਰਮਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭੇ ਬਭੂਵਾਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਠੰਡੀ ਪਈ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਹਿਲ ਗਏ।
ਤਾਪਿਞ੍ਛਵਿਪਿਨੋਡ੍ਡੀਤਿਨਿਭਭਸ੍ਮਾਭ੍ਰਭਾਸੁਰਮ੍ । ਮਹਾਰ੍ਣਵਮਹਾਵਰ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਧੂਮਵਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਉਹ ਤਾਮਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਟਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਖ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਲਪਕਦਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਭੰਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਢੇਰ ਉਠਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ।
ਲੀਨਜ੍ਵਾਲਾਲਵੋਲ੍ਲਾਸਹੇਲਾਟਿਮਿਟਿਮਾਰਟਿ । ਸ੍ਕਨ੍ਨਬਾष੍ਪਾਭ੍ਰਸਮ੍ਭਾਰਪੂਰ੍ਣਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਥਾਵਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਦੀ ਝਲਮਲਾਹਟ ਤੇ ਚਟਕ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਥੇ ਵਾਪਰਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਚ੍ਛਲਦ੍ਦੀਰ੍ਘਝਾਙ੍ਕਾਰੈਸ਼੍ ਛਮਚ੍ਛਮਮਯਾਤ੍ਮਕੈਃ । ਤੂਰ੍ਯੈਰ੍ ਉਨ੍ਨਮਦਾਸਾਰਵਿਸਾਰਿਜਯਘੋषਣਮ੍
ਜਦ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹੇਰੇ ਉੱਠੇ, ਲੰਬੀਆਂ ਤੁਰੀਆਂ ਤੇ ਝੰਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਝਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ।
ਭ੍ਰਮਦ੍ਭਸ੍ਮਾਭਧੂਮ੍ਰਾਭ੍ਰਂ ਬृਹਤ੍ਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍ । ਬਾष੍ਪਾਭ੍ਰਵਿਭ੍ਰਮੋਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੀਕਰੋਗ੍ਰਾਭ੍ਰਵृਨ੍ਦਵਤ੍
ਰਾਖ ਤੇ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵਾਂਗ ਹਲਚਲ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਹਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਭਿਤ੍ਤਿਭਾਙ੍ਕਾਰਭੀषਣੈਰ੍ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਃ । ਪ੍ਰਸਰੈਰ੍ ਅਮ੍ਬਰੋਡ੍ਡੀਨਦਗ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਪੁਰੋਤ੍ਕਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਖੋਲ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੜ ਗਏ ਤੇ ਉਡ ਗਏ।
ਜਲਾਨਿਲਾਨਲੋਲ੍ਲਾਸਸ੍ਫੁਟਤ੍ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਸ਼੍ਮਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਘਟ੍ਟਨਟਾਙ੍ਕਾਰੈਰ੍ ਜਡੀਭੂਤਾਨ੍ਤਕਸ਼੍ਰੁਤਿ
ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਰ ਤੇ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਤਨੀ ਭਾਰੀ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈ।
ਨਭਸ੍ਸ੍ਤਮ੍ਭਨਿਭਾਬਦ੍ਧਧਾਰਾਨੀਰਨ੍ਧ੍ਰਵਰ੍षਣੈਃ । ਕਰ੍षਣੈẖ ਕਲ੍ਪਵਲ੍ਲੀਨਾਂ ਛਮਚ੍ਛਮਘਨਧ੍ਵਨਿ
ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੇਹਿਸਾਬ ਛੋਟੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਝਰੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਦੇ ਲਤਾਵਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਖੜਕਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾ ਤਰਙ੍ਗਿਕਾ ਯੇषਾਂ ਤਾਦृਸ਼ੈਸ੍ ਸਰਿਤਾਂ ਗਣੈਃ । ਅਭ੍ਰੈਰ੍ ਇਵ ਨਭੋ ਭੀਮੈḫ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਾਖਿਲਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਆਸਮਾਨ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਾਪਿਞ੍ਛਪਤ੍ਤ੍ਰਵृਨ੍ਦਸ੍ਥਪੁष੍ਪਗੁਚ੍ਛਸਮੋਪਮੈਃ । ਤਪਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਰ੍ਕੈਰ੍ ਆਲੀਢਪੀਤਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਜਿਵੇਂ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਬੱਦਲ ਦੀ ਫੈਲਾਵਟ ਨੂੰ ਚੁੰਘਦੇ ਹਨ।
ਵਹਦ੍ਗਿਰਿਸਰਿਦ੍ਵ੍ਯੂਢਸ਼ਿਖਰਿਦ੍ਵੀਪਪਤ੍ਤਨਮ੍ । ਕਲ੍ਪਾਨਿਲਘਨਕ੍ਸ਼ੋਭਕृਤਪਰ੍ਵਤਕੁਟ੍ਟਨਮ੍
ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ, ਕਲਪ-ਕਾਲ ਦੇ ਭਾਰੀ ਹਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਟੁੱਟ-ਫੁੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਗਣੈਰ੍ ਉਗ੍ਰੈਰ੍ ਵ੍ਯਗ੍ਰੈਰ੍ ਵਿਗ੍ਰਹਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹੈਃ । ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਲਾਤਲਤਮ੍ ਆਵਰ੍ਤਪਾਤਿਭਿਃ
ਕਠੋਰ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਤੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਣਵੋਤ੍ਥਜਲਾਦ੍ਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸਙ੍ਘਟ੍ਟਾਸ੍ਫੋਟਘਟ੍ਟਿਤਮ੍ । ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਪਰ੍ਯਸ੍ਤਪਰ੍ਵਤਪ੍ਰਾਨ੍ਤਕੁਟ੍ਟਿਤਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਠੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਂ ਨਾਲ ਝਟਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਘਨਸ਼ਾਤ੍ਕृਤਬਾष੍ਪਾਭ੍ਰੈẖ ਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰੈਰ੍ ਅਪਿ ਮੇਦੁਰੈਃ । ਅਨ੍ਧੀਕृਤਾਰ੍ਕਜਾਲਾਂਸ਼ੁਤਮੋਨਿਬਿਡਮਨ੍ਥਰਮ੍
ਘਣੀ ਬਾਝ ਦੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਵਸੁਧਾਪੀਠਖਣ੍ਡਖਣ੍ਡੈਰ੍ ਗਲਤ੍ਤਟੈਃ । ਉਹ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ ਲੁਠਚ੍ਛੈਲਪਤ੍ਤਨੈਸ੍ ਸਙ੍ਕਟਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਲੁੱਟਦੇ ਤੇ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਖਤਰਨਾਕ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਮ੍ਯਦ੍ਰ੍ਯੁਨ੍ਨਯਨਚ੍ਛਿਨ੍ਨਘਨੈਰ੍ ਘਰ੍ਘਰਮਾਰੁਤੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਘੋषੈਰ੍ ਗਮ੍ਭੀਰਨਿਰ੍ਘਾਤੈਰ੍ ਭਗ੍ਨਦਿਕ੍ਤਟਮ੍
ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹੋਏ ਗਰਜਦੇ ਹਵਾ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ ਧਮਾਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਟੁੱਟ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਕੁਡ੍ਯਕ੍ਰੋਡਾਗ੍ਰਕੁਟ੍ਟਕੈẖ ਕਟੁਟਾਙ੍ਕृਤੈਃ । ਕਲ੍ਪਾਭ੍ਰਵਿਕਟਾਸ੍ਫੋਟੈਰ੍ ਘਟ੍ਟਿਤੈਕਾਰ੍ਣਵਾਰਟਿ
ਕੋਸਮਿਕ ਅੰਡੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਲਪ-ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਧਮਾਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਕੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਾਤਾਲਭੂਲੋਕਖਣ੍ਡਖਣ੍ਡੈਰ੍ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ । ਯਥਾਸ੍ਵਭਾਵਂ ਤਿष੍ਠਦ੍ਭਿਰ੍ ਮਰੁਦ੍ਭੁਗ੍ਨੈਰ੍ ਵृਤਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੁਰਗ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਵਕਰੇ-ਵਕਰੇ ਰੁਖਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮृਤਾਰ੍ਧਮृਤਦਗ੍ਧਾਰ੍ਧਦਗ੍ਧਾਙ੍ਗੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ ਵਾਤਵੇਲ੍ਲਿਤੈਰ੍ ਭ੍ਰਮਿਤਾਯੁਧਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਅੱਧੇ ਮਰੇ, ਅੱਧੇ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਜਲ ਗਏ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਹਵਾ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਘੁੰਮਦੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਪਵਨੋਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤੈਰ੍ ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਜਰਤ੍ਤृਣੈਃ । ਆਰਬ੍ਧਾਰ੍ਜੁਨਵਾਤਾਖ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ਭਮ੍ ਉਦ੍ਧੂਮਭਸ੍ਮਭਿਃ
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਉਡਦੇ, 'ਅਰਜੁਨ' ਨਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਠੇ ਧੂੰਏ ਤੇ ਰਾਖ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ।
ਉਹ੍ਯਮਾਨਸ਼ਿਲਾਜਾਲਪ੍ਰਹਾਰਵਿਲੁਠਤ੍ਤਟੈਃ । ਪਤਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਤਰੈਸ੍ ਤਾਰਟੁष੍ਕਾਰਕਟੁਟਾਙ੍ਕृਤਮ੍
ਚਟਾਨਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰ ਉੱਡਦੇ ਤੇ ਟਕਰਾਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਕੰਢੇ ਉਖੜਦੇ, ਡਿੱਗਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਛਿਟਕਣ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਬਣੇ ਹੋਏ।
ਵਾਤੋਦ੍ਵ੍ਯੂਢਗਿਰਿਵ੍ਰਾਤਗੁਹਾਭਾਙ੍ਕਾਰਭਾਸੁਰਮ੍ । ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ ਵਿਹਿਤਾਵਰ੍ਤਂ ਲੋਕਪਾਲਪੁਰੀਪੁਰੈਃ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਗੁਫਾ-ਸਮੂਹ, ਜੋ ਡਰ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੰਵਰ ਬਣਦੇ ਹਨ—
ਕृਤਕਰ੍ਕਸ਼ਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੈਰ੍ ਅਸੁਰੈਰ੍ ਇਵ ਮਾਰੁਤੈਃ । ਉਹ੍ਯਮਾਨਵਨਵ੍ਯੂਹਪ੍ਰੋਤਵਾਤਾਯਨੈਰ੍ ਵृਤਮ੍
ਹਵਾ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਉਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਦਰੱਖਤ ਉਖੜ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਹ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ—