ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਖਸ਼ਰੀਰਾਣਾਂ ਵਰ੍ਣਾẖ ਕਚਟਤਾਦਯਃ । ਕਦਾਚਨਾਪਿ ਨੋਦ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਵਾਨਾਮ੍ ਇਵ ਕੇਚਨ
ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਵਾ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ 'ਕ', 'ਚ', 'ਟ' ਵਰਗੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਕੋਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ।
ਵਰ੍ਣੋਚ੍ਚਾਰੋ ऽਭਵਿष੍ਯਚ੍ ਚੇਤ੍ ਪ੍ਰਕਟਾਰ੍ਥਸ੍ ਤਤẖ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਵਭਵਿष੍ਯਤ੍ ਤਂ ਵਿਨਿਦ੍ਰḫ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗੋ ਜਨਃ
ਜੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਫ ਅਰਥ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੂਤਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਗਦਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਤਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਏਵ ਸਾ । ਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਕਾਸ਼ਕਚਨਂ ਤਥਾ ਤਤ੍ ਖੇ ਸ੍ਵਭਾਵਜਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਭਟਕਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਫ ਚਿੱਤ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਇਕ ਚਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਥੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥੇਨ੍ਦੁਕਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਖਤਰੁਸ਼ਿਲਾਗੇਯਾਦਿਤਾਂ ਗਤਃ । ਇਵਾਭਾਤਿ ਚਿਦਾਕਾਸ਼ਸ੍ ਤਥਾ ਯਰਲਵਾਦਿਤਾਂ
ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਕਾਲੀ, ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਰੰਗਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਚਿੱਤ ਦਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਣ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ ਚਿਦਾਕਾਸ਼ਕਚਨਂ ਯਨ੍ ਨਾਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨਵੇਦਨਮ੍ । ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਏਵ ਨਭਸẖ ਕਚਨਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨੇਤਰਤ੍
ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਲਕ ਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਹੀ ਸਮਝੋ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ ਤਥੈਵੇਦਂ ਜਾਗ੍ਰਦ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਨਾਕਾਸ਼ਂ ਯਥੈਵੇਦਂ ਤਥੈਵ ਤਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਜਾਗਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਕਚਤਿ ਤਚ੍ ਚਾਰੁ ਚੇਤਨਂ ਚਤੁਰਂ ਤਦਾ । ਯਥਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤਦ੍ ਏਵੇਦਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ਇਵ ਸ੍ਫੁਰਤ੍
ਉਹ ਝਲਕ ਚੇਤਨਾ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਤੁਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਤੇ ਥਿਰ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਏਵੇਦਂ ਕਥਂ ਜਾਗ੍ਰਦ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਸਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਸਤ੍ਯਤ੍ਵਮ੍ ਇਵ ਯਾਤਂ ਕਥਂ ਵਦ
ਭਗਵਨ, ਜੇ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਗਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਾਂਗ ਕਿਵੇਂ ਦਿਸਦੀ ਹੈ? ਅਸਲ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਸੱਚੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਓ।
ਸ਼ृਣੁ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਯਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਕਥਂ ਸਨ੍ਤਿ ਜਗਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਲਮ੍ । ਨਾਨ੍ਯਾਨਿ ਨ ਚ ਸਤ੍ਯਾਨਿ ਨ ਸ੍ਥਿਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਚ
ਸੁਣੋ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਇਹ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਟਿਕਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਬੀਜਾਨਿ ਬੀਜਰਾਸ਼ਾਵ੍ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ । ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਸਮਾਨਿ ਨ ਸਮਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਅਨੁਭਵ ਹਨ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਵੀ, ਸਮਾਨ ਵੀ ਹਨ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਤਥੈਵਾਭ੍ਯੁਦਿਤਾਨਿ ਚ । ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਦृष੍ਟਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਈ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀਆਂ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਜਡਾਨੀਵੈਕਰਾਸ਼ੀਨਿ ਬੀਜਾਨੀਵ ਲਗਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਖ ਢੇਰ ਜਾਂ ਇਕੱਠੇ ਪਏ ਬੀਜ, ਭਾਵੇਂ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਹੋਣ।
ਵ੍ਯੋਮਾਤ੍ਮਕਤ੍ਵਾਲ੍ ਲਗਨਂ ਨ ਵਿਦਨ੍ਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਅਪਿ ਚੇਤਨਰੂਪਾਣਿ ਸੁਪ੍ਤਾਨੀਵ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਾਨੀਂ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੇਤਨ ਰੂਪ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਪ੍ਤਾਸ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨਜਗਜ੍ਜਾਲਸ੍ਵਾਚਾਰਵ੍ਯਵਹਾਰਿਣਃ । ਅਸੁਰਾ ਨਿਹਤਾ ਦੇਵੈਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਜਗਤਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵਾਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ ਨ ਗਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਨਾਜਾਡ੍ਯਾਜ੍ ਜਡਤਾਮ੍ ਇਤਾਃ । ਨ ਦੇਹਵਨ੍ਤẖ ਕਿਂ ਸਨ੍ਤੁ ਵਿਨਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਜਗਤ੍ਸ੍ਥਿਤੇਃ
ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਜੜਤਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੜ ਨਹੀਂ ਬਣੇ। ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹੇ ਬਿਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਸੁਪ੍ਤਾਸ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨਜਗਜ੍ਜਾਲਸ੍ਵਾਚਾਰਵ੍ਯਵਹਾਰਿਣਃ । ਪੁਰੁषਾ ਨਿਹਤਾḫ ਪੁਂਭਿਸ੍ ਤੇ ਤਥੈਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵਾਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਯੇ ਨਿਹਤਾ ਰਾਮ ਕਿਂ ਤੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍ । ਅਜ੍ਞਤ੍ਵਾਨ੍ ਨ ਗਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚੇਤਨਾਨ੍ ਨ ਦृषਤ੍ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਦੱਸੋ। ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ, ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਚੇਤਨ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਸਾਦ੍ਰਿਦ੍ਯੂਰ੍ਵੀਜਨਂ ਦृਸ਼੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਚਿਰਾਯਾਨੁਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਯਥੇਮੇ ਵਯਮ੍ ਆਦृਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਐਸੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਕਲ੍ਪਜਗਤ੍ਸਂਸ੍ਥਾ ਯਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਤਥੈਵ ਤਾਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਜਾਗਤੀ ਸਂਸ੍ਥਾ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜਗਤ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਸਾਡੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ; ਤੇ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ।
ਯੇ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਪੁਰੁषਾਸ੍ ਤ ਏਵੇਮੇ ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਯੇ ਚ ਤੇ ਰਾਮ ਸਂਸਾਰਾਸ੍ ਤੇਭ੍ਯ ਏਕਮ੍ ਇਮਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਅਸੀਂ ਹੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ। ਤੇ, ਰਾਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਇਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਪੁਰੁषਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਸਤ੍ਯਾ ਏਵਾਨੁਭੂਤਿਤਃ । ਆਤ੍ਮਨੋ ऽਪਿ ਪਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਰ੍ਵਗਤ੍ਵਾਚ੍ ਚਿਦਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜੀਵ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੇਤਨਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਪੁਰੁषਾਸ੍ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਆਤ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਥਾਪਰੇ । ਤਵਾਪਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨਪੁਰੁषਾਸ੍ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਤਥੈਵ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਜੀਵ ਵੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸਲ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਵਪ੍ਨਪੁਰਪੌਰਾ ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਤੇ । ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾਦ੍ਯਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕਂ ਯਤਃ
ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਅੱਜ ਵੀ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਮ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੋਧੇ ऽਪਿ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਭਾਵਾ ਯਥਾਸ੍ਥਿਤਿ । ਤਯਾ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਾਨੁਭੂਯਨ੍ਤੇ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਯਾਥਵਾ
ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਟਿਕਾਅ ਨਾਲ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾਸ੍ਤਿ ਤਥਾ ਪਰੇ । ਯਥਾ ਨਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਆਕਾਸ਼ਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ ਨ ਚ ਹਨ੍ਯਤੇ
ਹਰ ਚੀਜ਼, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਅਸਲ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿਰਨ੍ਤੇ ਪਰਮਾਕਾਸ਼ੇ ਨਿਰਨ੍ਤੇ ਵੇਦਨੋਦਯੇ । ਨਿਰਨ੍ਤੇ ਚਿਤ੍ਤਸਙ੍ਘਾਤੇ ਨਿਰਨ੍ਤੋ ਜਗਤਾਂ ਗਣਃ
ਅਸੀਮ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਅਸੀਮ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਵਿਚ, ਅਸੀਮ ਮਨ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਥੇ ਵੀ ਅਸੀਮ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਆਕਾਸ਼ਕਲਾਕੋਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਸਾਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਾਗਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦ੍ਵੀਪਂ ਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਤ ਲਈ, ਹਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੋਲ ਲਈ, ਹਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਦੇ ਘਰ ਲਈ, ਹਰ ਟਾਪੂ ਤੇ ਪਹਾੜ ਲਈ,
ਪ੍ਰਤਿ ਮਣ੍ਡਲਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗ੍ਰਾਮਂ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਪ੍ਰਤਿ ਜਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਰ੍षਂ ਯੁਗਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਲਈ, ਹਰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਈ, ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ, ਹਰ ਘਰ ਲਈ, ਹਰ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਯੁਗ ਲਈ,
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਯੇ ਮृਤਾẖ ਕੇਚਿਜ੍ ਜੀਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਾਵਨ੍ਤਸ੍ ਸਂਸਾਰਾḫ ਪृਥਗ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਃ
ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਮਰੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿੰਨੇ ਜੀਵ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਜਨਾਸ੍ ਸਨ੍ਤਿ ਜਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪੁਨਰ੍ ਜਨਾਃ । ਪੁਨਰ੍ ਜਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜਗਜ੍ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਪੁਨਰ੍ ਜਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਹਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਲੋਕ; ਜਗਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਗਤ, ਤੇ ਫਿਰ ਜਗਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਲੋਕ।