ਤਤਸ੍ ਤੇਨ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਭੂਤਵ੍ਯੋਮੈਕਤਾਮ੍ ਅਹਮ੍ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਾਤੋ ऽਮ੍ਬੁਨੇਵਾਮ੍ਬੁ ਸੌਰਭਂ ਸੌਰਭੇਣ ਵਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਭੂਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਵਿਚ ਜਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ऽਥ ਮਹਾਕਾਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤੋ ऽਥ ਸਰ੍ਵਗਃ । ਅਨਾਕਾਰੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਨਾਧਾਰਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਧਾਰਤਾਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਅਨੰਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ; ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਤੇ ਆਧਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੀ ਆਧਾਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵृਨ੍ਦਾਨਿ ਸਂਸਾਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਗਣਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਜਿੰਨੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਦृष੍ਟਾਨਿ ਮਿਥẖ ਖਾਨ੍ਯ੍ ਅਮਲਾਨਿ ਚ । ਨਾਨਾਚਾਰਵਿਚਾਰਾਣਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਦਿੱਖ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸੁੰਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਰੂਪਾਣਿ ਸੁਪ੍ਤਾਨਾਂ ਤੁਲ੍ਯਕਾਲਂ ਨृਣਾਮ੍ ਇਵ । ਮਹਾਰਮ੍ਭਾਣ੍ਯ੍ ਅਦृष੍ਟਾਨਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਲਈ ਅਣਜਾਣ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਯਮਾਨਾਨਿ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਰ੍ਧਮਾਨਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ । ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਤੀਤਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੋ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਕਚਿਤ੍ਤਜਾਤਾਨਿ ਮਹਾਭਿਤ੍ਤੀਨਿ ਖਾਨਿ ਚ । ਮਨਸ੍ਯ੍ ਏਵੋਗ੍ਰਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਜਨੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਜਗਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ।
ਨਿਰਾਵਰਣਰੂਪਾਣਿ ਤਥੈਕਾਵਰਣਾਨਿ ਚ । ਪਞ੍ਚਾਵਰਣਰੂਪਾਣਿ षਡੇਕਾਵਰਣਾਨਿ ਚ
ਕੁਝ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਢੱਕਣ ਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਇੱਕ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੰਜ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਛੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਾਵਰਣਚਿਤ੍ਰਾਣਿ षੋਡਸ਼ਾਵਰਣਾਨਿ ਚ । ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾਵृਤੀਨਿ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾਵृਤੀਨਿ ਚ
ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਸ ਪਰਤਾਂ ਹਨ, ਕੁਝ 'ਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪਰਤਾਂ ਹਨ, ਕੁਝ 'ਤੇ ਚੌਵੀ ਪਰਤਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ 'ਤੇ ਛੱਤੀ ਪਰਤਾਂ ਹਨ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਪਞ੍ਚਭੂਤਮਯਾਨਿ ਚ । ਏਕਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦਿਭੂਤਾਨਿ ਚਤੁष੍ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਧਰਤੀ-ਤੱਤ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਚਾਰ ਧਰਤੀ-ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦੀਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਵਿਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦੀਨ੍ਯ੍ ਅਥਾਪਿ ਚ । ਤਥਾ ਸਪ੍ਤਮਹਾਭੂਤਾਨ੍ਯ੍ ਏਕਜਾਤਿਮਯਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀ-ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੋ ਧਰਤੀ-ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਤੱਤ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾਨੁਭਵਾਭੋਗਵਿਰੁਦ੍ਧਾਨੀਦृਸ਼ਾਨਿ ਤੁ । ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਾਨ੍ਧਕਾਰਾਣਿ ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਰਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਤਜਰਬੇ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਦਾ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਤਥਾ ਮੀਲਿਤਸਰ੍ਗਾਣਿ ਏਕਨਾਥਾਵृਤਾਨਿ ਚ । ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਪ੍ਰਜੇਸ਼ਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਚਾਰਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਐਸੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੜ ਗਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਕੁਝ ਇਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ-ਵੱਖਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ।
ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧਪਾਰਮ੍ਪਰ੍ਯੇਣ ਸਙ੍ਕੇਤਾਚਾਰਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਤਥਾ ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਨਿ ਜ੍ਵਲਿਤਾਗ੍ਨਿਮਯਾਨਿ ਚ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ੀਕ ਅੰਧਤਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਰਵਾਇਤੀ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।
ਤਥਾ ਜਲੈਕਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਪਵਨੈਕਾਤ੍ਮਕਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਤਬ੍ਧਾਨਿ ਪਰਮਾਕਾਸ਼ੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਚ ਤਥਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਯਮਾਨਾਨਿ ਪੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਿਪੁष੍ਟਾਨਿ ਚਾਭਿਤਃ । ਤਿਰ੍ਯਗ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਮੂਕਸਰ੍ਗਮਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦੇਵਮਾਤ੍ਰੈਕਸਰ੍ਗਾਣਿ ਨਰਮਾਤ੍ਰਮਯਾਨਿ ਚ । ਦੈਤ੍ਯਵृਨ੍ਦਮਯਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਕ੍ਰਿਮਿਨਿਰ੍ਵਿਵਰਾਣਿ ਚ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਹਨ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ ਅਨ੍ਤਸ੍ ਤਦਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਕੋਸ਼ੇष੍ਵ੍ ਅਣੁਕਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਜਾਤਾਨਿ ਜਾਯਮਾਨਾਨਿ ਕਦਲੀਦਲਪੀਠਵਤ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੋਲ ਵਿਚ, ਹਰ ਛੋਟੀ ਜੰਤਰ ਵਿਚ, ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਨਵੇਂ ਲੋਕ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਬਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੀ ਵਿਚ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਪਰਤ ਹੋਵੇ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਦृष੍ਟਾਨਿ ਨਾਨੁਭੂਤਾਨਿ ਵੈ ਮਿਥਃ । ਸੈਨਿਕਸ੍ਵਪ੍ਨਜਾਲਾਨਿ ਜਾਤਾਨੀਵ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤਾਨਿ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਕਾਸ਼ਾਤ੍ਮਕਾਨ੍ਯ੍ ਅਲਮ੍ । ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਯਵृਤ੍ਤੀਨਿ ਨ ਮਿਥੋ ऽਨ੍ਯਸ੍ਥਿਤੀਨਿ ਚ
ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਫ਼ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਜਾਂ ਅਸਤਿਤਵ ਨਹੀਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ।
ਮਿਥਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਿਥੋ ऽਨਨ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਾਨਿ ਮਿਥੋ ऽਨ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੀ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਪਰਲੋਕਾਨਿ ਮਿਥਸ੍ ਸਿਦ੍ਧਪੁਰਾਣਿ ਚ । ਅਨ੍ਯਾਦृਸ਼ਮਹਾਭੂਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਦृਕ੍ਸ਼ਗਿਰੀਣਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾਨੁਭਵੇਹਾਨਾਮ੍ ਅਗਮ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਆਤਤਾਨਿ ਚ । ਅਸਮਞ੍ਜਸਰੂਪਾਣਿ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਮਾਦृਸ਼ੈਃ
ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਤੇ ਵਿਅਪਕ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਸੁਧ ਅਤੇ ਅਣਜੋੜੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਅਣੁਵਤ੍ ਪ੍ਰੋਹ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਚਿਦਾਦਿਤ੍ਯਾਂਸ਼ੁਮਣ੍ਡਲੇ । ਪਰਮਾਰ੍ਥਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਰਸ਼੍ਮਿਜਾਲਾਨਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੋ ਕੇ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮ ਸਤ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ।
ਕਾਨਿਚਿਤ੍ ਤਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਲਮ੍ । ਕਾਨਿਚਿਤ੍ ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਜਾਤਾਨਿ ਵਨਪਰ੍ਣਵਤ੍
ਕੁਝ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਹੋਰ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਉਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪੱਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰਾਰ੍ਧਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ । ਕਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਾਲਂ ਸੁਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨਘ ਕਾਨਿਚਿਤ੍
ਇਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਅੱਧੇ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਕੁਝ ਕੁ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਜ੍ਞਾਤਕਾਲਾਨਿ ਯਦृਚ੍ਛਾਵਸ਼ਤਸ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਜਾਯਮਾਨਾਨਿ ਪੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਚ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਅਣਜਾਣ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ; ਉਹ ਵਧਦੇ ਹਨ ਤੇ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਫਲਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤਾਨਿ ਪਰਮਾਰ੍ਥਮਹਾਤਰੋਃ । ਅਨਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਤਨ੍ਮਯਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਵੈ ਤਤਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਹਨ; ਕੁਝ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸੀ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕਾਨਿਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਲ੍ਪਕਲ੍ਪਾਨਿ ਦੀਰ੍ਘਕਲ੍ਪਾਨਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍ । ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨਿਯਤਂ ਭੂਰਿ ਨਿਯਤਂ ਭੂਰਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍
ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਲਈ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ। ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹਨ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ, ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹਨ ਪਰ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੇ।
ਤਾਨਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤ੍ਵਜਾਲਾਨਿ ਪਰਮਾਕਾਸ਼ਕੋਸ਼ਕੇ । ਅਪਰਿਜ੍ਞਾਤਕਾਲਾਨਿ ਦृਢਾਨ੍ਯ੍ ਅਜ੍ਞਾਤਦੋषਕੇ
ਇਹ ਖਾਲੀਪਣ ਦੇ ਜਾਲ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਨਹੀਂ।