ਸ ਚੇਤ੍ ਤਵ ਮਖੇ ਵਿਘ੍ਨਂ ਕਰੋਤਿ ਕਿਲ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਤਤ੍ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੇ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਪृਥਗ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਭੂਰਿਵੀਰ੍ਯਵਿਭੂਤਯਃ । ਭੂਤੇष੍ਵ੍ ਅਭ੍ਯੁਦਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਚ ਕਾਲਤਃ
ਹਰ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਉਭਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਵੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੇ ਵਯਂ ਕਾਲੇ ਰਾਵਣਾਦਿषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ । ਨ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਪੁਰਸ੍ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨਿਯਤੇਰ੍ ਏष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਵਣ ਵਰਗੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਸੀਂ ਖੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਇਹ ਨਸੀਬ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕੇ । ਮਮ ਚੈਵਾਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ ਹ੍ਯ੍ ਅਸਮਦੈਵਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਘੱਟ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੋ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਪ੍ਲਵਗਪਨ੍ਨਗਾਃ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਰਾਵਣਂ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪੁਰੁषਾ ਯੁਧਿ
ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਬਾਂਦਰ ਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਵਤਾਂ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਆਦਤ੍ਤੇ ਸ ਸੁਧਾਭੁਜਾਮ੍ । ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ ਸ੍ਮਸ੍ ਸਂਯੁਗੇ ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਵਰੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਚਾਹੇ ਵਰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਟਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਅਯਮ੍ ਅਨ੍ਯਤਮਃ ਕਾਲਃ ਪੇਲਵੀਕृਤਸਜ੍ਜਨਃ । ਰਾਘਵੋ ऽਪਿ ਗਤੋ ਦੈਨ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕਜਰ੍ਜਰਃ
ਇਹ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਰਾਘਵ ਵੀ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਥੱਕ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾ ਲਵਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਜ੍ਞਘ੍ਨਂ ਤਂ ਮਧੋਸ੍ ਸੁਤਮ੍ । ਕਥਯ ਤ੍ਵਂ ਸੁਰਪ੍ਰਖ੍ਯ ਕ੍ਵੇਵ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਜਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਲਵਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਯਜਨਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਛੱਡਾਂ?
ਅਥ ਨੇਚ੍ਛਸਿ ਚੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ ਤਦ੍ ਵਿਧੇਯੋ ऽਹਮ੍ ਏਵ ਤੇ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਤੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਜਯਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹਾਂ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਸਦੀਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਦੁਵਚਨਂ ਭਯਾਕੁਲੋ ऽਸਾਵ੍ ਆਲੋਲੇ ਮੁਨਿਮਤਸਂਸ਼ਯੇ ਨਿਮਗ੍ਨਃ । ਨਾਜ੍ਞਾਸੀਤ੍ ਕਣਮ੍ ਅਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਦ੍ਵੀਚਾਵ੍ ਇਵ ਜਲਧੌ ਸਮੁਹ੍ਯਮਾਨਃ
ਇਹ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਨੇਹਪਰ੍ਯਾਕੁਲਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਸਮਨ੍ਯੁਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਉਸਦੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਹਾਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਸਿ । ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਕੇਸਰੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮृਗਤਾਮ੍ ਅਭਿਵਾਞ੍ਛਸਿ
‘ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ’ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਕੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਹੌਸਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਰਾਘਵਾਨਾਮ੍ ਅਯੁਕ੍ਤੋ ऽਯਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ । ਨ ਕਦਾਚਨ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੌ ਕृष੍ਣਰਸ਼੍ਮਯਃ
ਰਾਘਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਇਹ ਉਲਟਪੁਲਟ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਠੰਡੀ ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਲੀ ਚੰਦ ਤੋਂ ਕਦੇ ਕਾਲੀ ਕਿਰਣ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੀ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਰਾਜਨ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਗਤਃ । ਹੀਨਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਸੁਖੀ ਭਵ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੇਰੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੋਪਪਰੀਤੇ ऽਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ । ਚਚਾਲ ਵਸੁਧਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸੁਰਾਸ਼੍ ਚ ਭਯਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਨ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ।
ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਜਗਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਧृਤਿਮਾਨ੍ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਵਸਿष੍ਠੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਨੇਕ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਸ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਧਰ੍ਮ ਇਵਾਪਰਃ । ਭਵਾਨ੍ ਦਸ਼ਰਥਸ਼੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਗੁਣਭੂषਿਤਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਹੈਂ। ਦਸ਼ਰਥ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ।
ਨੀਤਿਮਾਨ੍ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਧਰ੍ਮਂ ਹਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ । ਮੁਨੇਸ੍ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਨੇਕ ਇਰਾਦੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੁਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਸ਼ਸਾ ਯੁਤਃ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਨ ਧਰ੍ਮਂ ਹਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨੇਕ ਨਾਂ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ। ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਤ੍ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨ੍ ਅਕੁਰ੍ਵਤਃ । ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਃ ਪਤੇਦ੍ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਾਮਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯ
ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ 'ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਜ।
ਗੁਪ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਸਿਂਹੇਨ ਜ੍ਵਲਨੇਨਾਮृਤਂ ਯਥਾ । ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾ ਨੈਨਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਚਾਹੇ ਉਸ ਕੋਲ ਹਥਿਆਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਜਾਤੋ ऽਪਿ ਸ੍ਵਯਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ऽਪਿ ਸਨ੍ । ਨ ਪਾਲਯਸਿ ਚੇਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੋ ऽਪਰਃ ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਜੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੌਣ ਨਿਭਾਏਗਾ?
ਯੁष੍ਮਦਾਦਿਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇਣ ਜਨ੍ਤਵਃ । ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਨ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਤਾਂ ਨ ਹਾਤੁਮ੍ ਇਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਮਰਯਾਦਾ ਇੱਥੇ ਨਾ ਛੱਡ।
ਏष ਵਿਗ੍ਰਹਵਾਨ੍ ਧਰ੍ਮ ਏष ਵੀਰ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰਃ । ਏष ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਧਿਕੋ ਲੋਕੇ ਤਪਸਾਂ ਚ ਪਰਾਯਣਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਗਾਂਹ ਹੈ।
ਏषੋ ऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਵਿਧਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ । ਨੈਤਦ੍ ਅਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਵੇਤ੍ਤਿ ਨ ਚ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਦੇ ਜਾਣੇਗਾ।
ਨ ਚ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਕੇਚਿਨ੍ ਨਾਮਰਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਨ ਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਅਨੇਨ ਸਦृਸ਼ਾ ਨृਪ
ਕੋਈ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਮਰ ਜੀਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼ ਜਾਂ ਗੰਧਰਵ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਸ੍ਮੈ ਭृਸ਼ਾਸ਼੍ਵੇਨ ਪਰੈਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ । ਕੌਸ਼ਿਕਾਯ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਯਦਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍
ਭ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਐਸਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਜਿੱਤਣਾ ਸੀ।
ਤੇ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਭृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤੋਪਮਾਃ । ਏਨਮ੍ ਅਨ੍ਵਚਰਨ੍ ਵੀਰਾ ਦੀਪ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹੌਜਸਃ
ਭ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਉਹ ਵੀਰ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਜਯਾ ਚ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਚੈਵ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯੌ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ । ਤਯੋਸ੍ ਤੁ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਤ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਤਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਜਯਾ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ, ਦੱਖ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਬੜੇ ਔਖੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਸ੍ ਸੁਤਾਞ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਜਯਾ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਪੁਰਾ । ਵਧਾਯਾਸੁਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤੇ ऽਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ
ਜਯਾ ਨੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਉਹ ਅਮਰ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨ।