ਏਵਂ ਦੁਰੁਤ੍ਤਰਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਸਾਰਕੁਹਰਾਦ੍ ਅਹਮ੍ । ਉਤ੍ਤਾਰਿਤੋ ਯਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਾ ਹਿ ਕੇਨੋਪਮੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਔਖੀ ਖੋਹ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਸਮਝ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸ਼ਚੀ ਗੌਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਪੇਲਵਾਯਨ੍ਤੇ ਤਨ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸ਼ਚੀ, ਗੌਰੀ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵੀ ਇਸ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਨੇਕਦਿਲੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਮਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧੀਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਤਿਕ੍ਸ਼ਮਾਮੈਤ੍ਰੀਕਰੁਣਾਦ੍ਯਾਸੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਕਾਨ੍ਤਾਸ੍ਵ੍ ਆਕਾਰਕਾਨ੍ਤਾਸੁ ਪ੍ਰਥਮੈਵਾਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਸੁੰਦਰੋ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨ, ਚਮਕ, ਧੀਰਜ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਦਇਆ ਵਰਗੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਰੂਪ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ।
ਪਰੇਣਾਧ੍ਯਵਸਾਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾਹਮ੍ ਅਵਬੋਧਿਤਃ । ਕੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਕਾਰੇਣ ਤੁਲਾਮ੍ ਏष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਗੁਣਾਃ
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਨਿਸਚਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਗ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮੋਹਾਦ੍ ਅਨਾਦਿਗਹਨਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਵਿषਮਾਦ੍ ਅਪਿ । ਪਤਿਮ੍ ਅਧ੍ਯਵਸਾਯਿਨ੍ਯਸ੍ ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਨਿਸਚਾ ਵਾਲੀਆਂ ਭਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭਟਕਾਵਾਂ ਦੀ ਅਥਾਹ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਜ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਗੁਰੁਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਨ ਤਥੋਤ੍ਤਾਰਣਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ । ਯਥੈਤਾਸ੍ ਸ੍ਨੇਹਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯੋ ਭਰ੍ਤॄਣਾਂ ਕੁਲਯੋषਿਤਃ
ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਅਰਥ, ਅਧਿਆਪਕ, ਮੰਤਰ ਆਦਿ ਵੀ ਉਤਨਾ ਉਧਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਪਤੀ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਸਖਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਹृਦ੍ ਭृਤ੍ਯੋ ਗੁਰੁਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧਨਂ ਸੁਖਮ੍ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਆਯਤਨਂ ਦਾਸ੍ਯਸ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇੱਕ ਉੱਚ ਘਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਮਿੱਤਰ, ਭਰਾ, ਸਾਥੀ, ਨੌਕਰ, ਅਧਿਆਪਕ, ਮੰਤਰ, ਧਨ, ਖੁਸ਼ੀ, ਗਿਆਨ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਨੀਯਾਃ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾਃ । ਲੋਕਦ੍ਵਯਸੁਖਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਾਸੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉੱਚ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਰਿਚ੍ਛਾਯਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਯਾਃ ਪਾਰਂ ਸਂਸਾਰਵਾਰਿਧੇਃ । ਕਥਮ੍ ਅਸ੍ਯੋਪਕਾਰਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਦਾ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਤਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮਨ੍ਯੇ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾਲੋਕੋ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵਯਾਧੁਨਾ । ਨਾਰੀਸੌਜਨ੍ਯਚਰ੍ਚਾਸੁ ਵ੍ਯਪਦੇਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਉੱਚ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਵਤੋ ਧਾਤੁਰ੍ ਗੁਣਜਾਲਾਤਿਸ਼ਾਯਿਨੀਮ੍ । ਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾ ਨੂਨਮ੍ ਅਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾਦਿਕਾਸ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਰਗੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਬਣੀ ਹੋਈ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਸਤੀਤ੍ਵਰੂਪਸੌਜਨ੍ਯਗੁਣਰਤ੍ਨਸਮੁਦ੍ਗਿਕੇ । ਏਹਿ ਮੇ ਤ੍ਵਦ੍ਗੁਣੋਤ੍ਕਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ ਆਲਿਙ੍ਗਨਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਪਵਿਤਰਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਲਾਈ ਤੇ ਨਰਮਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਖਜਾਨੀ, ਆ, ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਗਲੇ ਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਚੂਡਾਲਾਂ ਸ ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਃ । ਆਲਿਲਿਙ੍ਗ ਪੁਨਰ੍ ਗਾਢਂ ਨਕੁਲੋ ਨਕੁਲੀਮ੍ ਇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮ੍ਰਿਗ-ਸ਼ਾਵਾ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਚੂਡਾਲਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਖਿਧਵਜ ਨੇ ਫਿਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਕੁਲ ਆਪਣੀ ਨਕੁਲੀ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵ ਸ਼ੁष੍ਕਕ੍ਰਿਯਾਜਾਲਪਰੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯ੍ ਆਕੁਲਾਤ੍ਮਨਿ । ਤਥਾਭੂਵਂ ਭृਸ਼ਮ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਦੁਃਖਿਤਾ ਕਿਲ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੁੱਕੀ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਦਵਬੋਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥ ਏਵੋਪਪਾਦਿਤਃ । ਮਯਾ ਤਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਕਿਂ ਦੇਵਃ ਕਰੋਤਿ ਮਯਿ ਸ਼ਂਸਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਕੇ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਯਾ ਯਥਾ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸ੍ ਸਮ੍ਪਾਦਿਤਸ਼੍ ਸ਼ੁਭਃ । ਤਥੇਦਾਨੀਂ ਸਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਸਾਧਯਨ੍ਤੁ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਸੋਹਣੀਏ, ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੁਣ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰਨ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਂਸ਼ੈਕਾਨ੍ਤਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਜਗਜ੍ਜਾਲਕ ਦੇਵ ਹੇ । ਅਦ੍ਯ ਤਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਂ ਕਚ੍ਚਿਨ੍ ਮੋਹਂ ਸਮਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਪੁਰਾਣੀ ਭੁਲਾਵੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?
ਇਦਂ ਕਰੋਮਿ ਨੇਦਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮੀਦਮ੍ ਇਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ । ਅਨ੍ਤਰ੍ ਹਸਸਿ ਤਾਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ ਆਸ਼ਾਪੇਲਵਤਾਂ ਧਿਯਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਮਨ ਦੀਆਂ ਉਹ ਆਸਾਂ 'ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਦੇ ਸੋਚਦੀਆਂ ਸਨ—'ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਲੈ ਲਾਂਗਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ'—ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਖੋਖੀਆਂ ਆਸਾਂ?
ਤਾਸ੍ ਤੁਚ੍ਛਤृष੍ਣਾਕਲਨਾਸ੍ ਤਾਸ੍ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਕੁਕਲ੍ਪਨਾਃ । ਤ੍ਵਯਿ ਨਾਦ੍ਯਾਵਲੋਕ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨੀਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਹ ਝੂਠੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਤੇ ਗਲਤ ਸੋਚਾਂ, ਉਹ ਤਿਰਢੀਆਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਬਣਾਵਟਾਂ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੇ।
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਙ੍ਗਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਿਂਨਿष੍ਠੋ ऽਸਿ ਕਿਮ੍ ਈਹਸੇ । ਕਥਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਂ ਦੇਹਾਵਸ੍ਥਾਕ੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹਨ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਹੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਦੇਹ ਦੀ ਅਗਲੀ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?
ਸੁਮਨਃਪੂਰ੍ਣਨੀਲਾਬ੍ਜਮਾਲਾਸਾਰਵਿਲੋਕਨੇ । ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਸਿ ਤਦ੍ ਏਵਾਹਮ੍ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਸੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ।
ਨਿਰੀਹੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਰਂਸ਼ੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਭਸ੍ਸ੍ਵਚ੍ਛੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਸ੍ਸ੍ਪृਹਃ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਹਮਰ੍ਥਰੂਪੋ ऽਸ੍ਮਿ ਚਿਰਾਯਾਹਮ੍ ਅਹਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਹਿੱਸਾ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਾਫ਼ ਹਾਂ, ਮੋਹ ਰਹਿਤ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਂ, ਅਰਥ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਾਂ ਦਸ਼ਾਮ੍ ਉਪਯਾਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਯਤਸ਼੍ ਚਣ੍ਪਕਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਪ੍ਰਤਿਭਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਹਰਿਜਿਨਾਦਯਃ
ਸੋਨਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਤਰਸਯੋਗ ਹੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਨਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਨਿष੍ਠੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਆਸ੍ਥਿਤਃ । ਭ੍ਰਮੇਣਾਲਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਂਸਾਰੇਣਾਲਿਲੋਚਨੇ
ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਚਿੱਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਟਕਣ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਨ ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨ ਖਿਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਾਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਨ ਚੇਤਰਤ੍ । ਨ ਸ੍ਥੂਲੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਨਾ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਨਾ ਉਦਾਸ; ਨਾ ਇਹ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ; ਨਾ ਮੋਟਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਬਾਰੀਕ; ਪਰ ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਂ।
ਤੇਜੋਬਿਮ੍ਬਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਤੇਨ ਭਿਤ੍ਤਾਵ੍ ਅਪਤਿਤੇਨ ਚ । ਕ੍ਸ਼ਯਾਤਿਸ਼ਯਮੁਕ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵੈ ਸਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਦੀ ਕਿਰਨ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਗੋਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਕੰਧ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਤੇ ਵਧਣ-ਘਟਣ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਾਮ੍ਯਮ੍ ਏਵਾਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਚ੍ਛੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਗਤਾਮਯਃ । ਪਰਿਨਿਰ੍ਵਾਣ ਏਵਾਸ੍ਮਿ ਸਦ੍ ਅਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਤਿਸਤੀਵ੍ਰਤੇ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਰਾਬਰੀ ਵਿਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਜੂਦ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਤਦ੍ ਏਵਾਸ੍ਮਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨੇਤਰਤ੍ । ਤਰਙ੍ਗਤਰਲਾਪਾਙ੍ਗੇ ਗੁਰੁਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਲ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਗੁਰੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤੀਰ੍ਣੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍ । ਪੁਨਰ੍ ਮਲਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਸ਼ਤਧ੍ਮਾਤਸੁਵਰ੍ਣਵਤ੍
ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਫਿਰ ਮੈਲ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਸੋਨਾ ਮੁੜ ਗੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਸ਼੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਮृਦੁਰ੍ ਦਾਨ੍ਤੋ ਵੀਤਰਾਗੋ ਨਿਰਂਸ਼ਧੀਃ । ਸਰ੍ਵਾਤੀਤਸ੍ ਸਰ੍ਵਗਸ਼੍ ਚ ਖਮ੍ ਇਵਾਯਮ੍ ਅਹਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਰਮ, ਸੰਯਮੀ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਨ ਵਿਚ ਵੰਡ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।