ਆ ਰਾਜ੍ਯਸਮ੍ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨਕ੍ਸ਼ਣਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਭੂਪਾਲੋ ਵਿਰਰਾਮ ਸਮਾਧਿਤਃ
ਰਾਜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ ਸਮਾਧੀ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਸਮਾਧਿਵਿਰਤੋ ਹਰ੍षਵਿਕਾਸਿਨਯਨਾਮ੍ਬੁਜਃ । ਵਿਸਾਰ੍ਯ ਤਰਸਾ ਬਾਹੂ ਪੁਲਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਗਤਃ
ਸਮਾਧੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ; ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਜੋ ਰੋਂਗਟਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਗਲਦਙ੍ਗਂ ਲਸਤ੍ਸ੍ਨੇਹਮ੍ ਉਦ੍ਯਦ੍ਬਾष੍ਪਂ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਸ੍ਪृਹਮ੍ । ਆਲਿਲਿਙ੍ਗ ਚਿਰਂ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਨਕੁਲੋ ਨਕੁਲੀਮ੍ ਇਵ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਿਆਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੋਚ ਜਗ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਲਾ ਨੇਵਲੀ ਨੂੰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਯੋਰ੍ ਆਲਿਙ੍ਗਨੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭਾਵੋ ਬਭੂਵ ਯਃ । ਨ ਸ ਵਾਸੁਕਿਜਿਹ੍ਵਾਭਿਰ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षੈਰ੍ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਲਗਣ ਵਿਚ ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਉਹ ਵਾਸੁਕੀ ਦੀਆਂ ਬੇਅੰਤ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਥਾਵ੍ ਇਵ ਪਙ੍ਕੇਨ ਕृਤਾਵ੍ ਇਵ ਗਲਤ੍ਤਨੂ । ਸ਼ੈਲਾਦ੍ ਇਵ ਸਮੁਤ੍ਕੀਰ੍ਣੌ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਵ੍ ਆਸ੍ਤਾਂ ਚਿਰਂ ਪ੍ਰਿਯੌ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਤਸਵੀਰ, ਜਾਂ ਪਿਘਲਦੇ ਸਰੀਰ, ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਦੋਨੋ ਪ੍ਰੇਮੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਰ ਚੁੰਨ ਕੇ ਰਹੇ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਗਲਦ੍ਘਰ੍ਮਜਾਲੌ ਪੁਲਕਪੀਵਰੌ । ਬਾਹੂ ਵਿਸ਼੍ਲਥਤਾਮ੍ ਈषਨ੍ ਨਿਨ੍ਯਤੁਸ੍ ਤੌ ਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਿਯੌ
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਜੋ ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਢਿੱਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਦੋਨੋ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲੱਗੇ।
ਅਮृਤਾਪੂਰ੍ਣਹृਦਯਂ ਸਂਸ਼ੂਨ੍ਯਹृਦਯੋਪਮਮ੍ । ਉਨ੍ਮੁਕ੍ਤਭੁਜਮ੍ ਆਸ੍ਤਾਂ ਤਾਵ੍ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਥਿਤਲੋਚਨਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਖਾਲੀ ਦਿਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕਾ ਰਿਹਾ।
ਘਨਾਨਨ੍ਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਂ ਪ੍ਰਣਯਪੇਸ਼ਲਮ੍ । ਕਾਨ੍ਤਾਚਿਬੁਕਸਂਲਗ੍ਨਕਰਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭੂਪਤਿਃ
ਘਣਾਨੰਦ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖੜਾ ਰਿਹਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਥੋੜ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਹੋ ਨੁ ਮਧੁਰਸ੍ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਃ ਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਕੁਲਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ ਚਰਿਤਨਿष੍ष੍ਯਨ੍ਦਸ੍ ਸ੍ਵਾਦਵਾਨ੍ ਅਮृਤਾਦ੍ ਅਪਿ
ਵਾਹ, ਉੱਚ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਕਿੰਨੀ ਮਿੱਠੀ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੇਕਦਿਲੀ ਦੀ ਵਹਾਵਟ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੁਆਦਲੀ ਹੈ।
ਕਿਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਤ੍ਵਯਾ ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਮੁਗ੍ਧਯਾ । ਅਨੁਭੂਤਸ਼੍ ਚਿਰਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਅਰ੍ਥੇਨ ਦਾਰੁਣਃ
ਹੇ ਪਤਲੀ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਸੂਮ ਕੁੜੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕੀ, ਜੋ ਬੜਾ ਹੀ ਕਠਿਨ ਸੀ।
ਏਵਂ ਦੁਰੁਤ੍ਤਰਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਸਾਰਕੁਹਰਾਦ੍ ਅਹਮ੍ । ਉਤ੍ਤਾਰਿਤੋ ਯਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਾ ਹਿ ਕੇਨੋਪਮੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਔਖੀ ਖੋਹ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਸਮਝ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸ਼ਚੀ ਗੌਰੀ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਪੇਲਵਾਯਨ੍ਤੇ ਤਨ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸ਼ਚੀ, ਗੌਰੀ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵੀ ਇਸ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਨੇਕਦਿਲੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਮਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧੀਸ਼੍ਰੀਕਾਨ੍ਤਿਕ੍ਸ਼ਮਾਮੈਤ੍ਰੀਕਰੁਣਾਦ੍ਯਾਸੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਕਾਨ੍ਤਾਸ੍ਵ੍ ਆਕਾਰਕਾਨ੍ਤਾਸੁ ਪ੍ਰਥਮੈਵਾਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਸੁੰਦਰੋ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨ, ਚਮਕ, ਧੀਰਜ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਦਇਆ ਵਰਗੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਰੂਪ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ।
ਪਰੇਣਾਧ੍ਯਵਸਾਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾਹਮ੍ ਅਵਬੋਧਿਤਃ । ਕੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਕਾਰੇਣ ਤੁਲਾਮ੍ ਏष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਗੁਣਾਃ
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਨਿਸਚਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਗ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮੋਹਾਦ੍ ਅਨਾਦਿਗਹਨਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਵਿषਮਾਦ੍ ਅਪਿ । ਪਤਿਮ੍ ਅਧ੍ਯਵਸਾਯਿਨ੍ਯਸ੍ ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਨਿਸਚਾ ਵਾਲੀਆਂ ਭਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭਟਕਾਵਾਂ ਦੀ ਅਥਾਹ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਜ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਗੁਰੁਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿ ਨ ਤਥੋਤ੍ਤਾਰਣਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ । ਯਥੈਤਾਸ੍ ਸ੍ਨੇਹਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯੋ ਭਰ੍ਤॄਣਾਂ ਕੁਲਯੋषਿਤਃ
ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਅਰਥ, ਅਧਿਆਪਕ, ਮੰਤਰ ਆਦਿ ਵੀ ਉਤਨਾ ਉਧਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਪਤੀ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਸਖਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਹृਦ੍ ਭृਤ੍ਯੋ ਗੁਰੁਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਧਨਂ ਸੁਖਮ੍ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਆਯਤਨਂ ਦਾਸ੍ਯਸ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇੱਕ ਉੱਚ ਘਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਮਿੱਤਰ, ਭਰਾ, ਸਾਥੀ, ਨੌਕਰ, ਅਧਿਆਪਕ, ਮੰਤਰ, ਧਨ, ਖੁਸ਼ੀ, ਗਿਆਨ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਨੀਯਾਃ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾਃ । ਲੋਕਦ੍ਵਯਸੁਖਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਾਸੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉੱਚ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਰਿਚ੍ਛਾਯਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਯਾਃ ਪਾਰਂ ਸਂਸਾਰਵਾਰਿਧੇਃ । ਕਥਮ੍ ਅਸ੍ਯੋਪਕਾਰਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਦਾ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਤਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮਨ੍ਯੇ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾਲੋਕੋ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵਯਾਧੁਨਾ । ਨਾਰੀਸੌਜਨ੍ਯਚਰ੍ਚਾਸੁ ਵ੍ਯਪਦੇਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਉੱਚ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਵਤੋ ਧਾਤੁਰ੍ ਗੁਣਜਾਲਾਤਿਸ਼ਾਯਿਨੀਮ੍ । ਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਾ ਨੂਨਮ੍ ਅਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾਦਿਕਾਸ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਰਗੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਬਣੀ ਹੋਈ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਸਤੀਤ੍ਵਰੂਪਸੌਜਨ੍ਯਗੁਣਰਤ੍ਨਸਮੁਦ੍ਗਿਕੇ । ਏਹਿ ਮੇ ਤ੍ਵਦ੍ਗੁਣੋਤ੍ਕਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ ਆਲਿਙ੍ਗਨਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਪਵਿਤਰਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਲਾਈ ਤੇ ਨਰਮਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਖਜਾਨੀ, ਆ, ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਗਲੇ ਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਚੂਡਾਲਾਂ ਸ ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਃ । ਆਲਿਲਿਙ੍ਗ ਪੁਨਰ੍ ਗਾਢਂ ਨਕੁਲੋ ਨਕੁਲੀਮ੍ ਇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮ੍ਰਿਗ-ਸ਼ਾਵਾ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਚੂਡਾਲਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਖਿਧਵਜ ਨੇ ਫਿਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਕੁਲ ਆਪਣੀ ਨਕੁਲੀ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵ ਸ਼ੁष੍ਕਕ੍ਰਿਯਾਜਾਲਪਰੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯ੍ ਆਕੁਲਾਤ੍ਮਨਿ । ਤਥਾਭੂਵਂ ਭृਸ਼ਮ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਦੁਃਖਿਤਾ ਕਿਲ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੁੱਕੀ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਦਵਬੋਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥ ਏਵੋਪਪਾਦਿਤਃ । ਮਯਾ ਤਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਕਿਂ ਦੇਵਃ ਕਰੋਤਿ ਮਯਿ ਸ਼ਂਸਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਕੇ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਯਾ ਯਥਾ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸ੍ ਸਮ੍ਪਾਦਿਤਸ਼੍ ਸ਼ੁਭਃ । ਤਥੇਦਾਨੀਂ ਸਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਸਾਧਯਨ੍ਤੁ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਸੋਹਣੀਏ, ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੁਣ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰਨ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਂਸ਼ੈਕਾਨ੍ਤਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਜਗਜ੍ਜਾਲਕ ਦੇਵ ਹੇ । ਅਦ੍ਯ ਤਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਂ ਕਚ੍ਚਿਨ੍ ਮੋਹਂ ਸਮਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਪੁਰਾਣੀ ਭੁਲਾਵੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?
ਇਦਂ ਕਰੋਮਿ ਨੇਦਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮੀਦਮ੍ ਇਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ । ਅਨ੍ਤਰ੍ ਹਸਸਿ ਤਾਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ ਆਸ਼ਾਪੇਲਵਤਾਂ ਧਿਯਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਮਨ ਦੀਆਂ ਉਹ ਆਸਾਂ 'ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਦੇ ਸੋਚਦੀਆਂ ਸਨ—'ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਲੈ ਲਾਂਗਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ'—ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਖੋਖੀਆਂ ਆਸਾਂ?
ਤਾਸ੍ ਤੁਚ੍ਛਤृष੍ਣਾਕਲਨਾਸ੍ ਤਾਸ੍ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਕੁਕਲ੍ਪਨਾਃ । ਤ੍ਵਯਿ ਨਾਦ੍ਯਾਵਲੋਕ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨੀਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਹ ਝੂਠੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਤੇ ਗਲਤ ਸੋਚਾਂ, ਉਹ ਤਿਰਢੀਆਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਬਣਾਵਟਾਂ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੇ।
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਙ੍ਗਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਿਂਨਿष੍ਠੋ ऽਸਿ ਕਿਮ੍ ਈਹਸੇ । ਕਥਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਂ ਦੇਹਾਵਸ੍ਥਾਕ੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹਨ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਹੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਦੇਹ ਦੀ ਅਗਲੀ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?