ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਸੁਚਿਰਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਘਨਲਬ੍ਧਪਦਾਤ੍ਮਨਿ । ਸਰ੍ਵੋਪਮਾਤੀਤਤਯਾ ਜਗਾਮਾਵ੍ਯਪਦੇਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਰਾਮ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਲਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਅਣਕਹੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸਾ ਮਹਿषੀ ਤਸ੍ਯ ਚੂਡਾਲਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ । ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨੈਵ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਯਯੌ ਵਿਦਿਤਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਚੂਡਾਲਾ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਯਮ੍ ਆਗਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ ਜਾਗਤਸ੍ ਸ੍ਪਨ੍ਦਵਿਭ੍ਰਮਃ । ਯਥਾ ਚ ਲੀਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ ਤਜ੍ ਜ੍ਞਾਤਵਤੀ ਬਭੌ
ਉਹ ਸਮਝ ਗਈ ਕਿ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਹਲਚਲ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉਹ ਚਮਕ ਉਠੀ।
ਅਦृष੍ਟਸਕਲਭ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਪਦੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਏਤ੍ਯ ਸਾ । ਰਰਾਜ ਸ਼ਰਦਚ੍ਛਾਭ੍ਰਮਾਲੇਵ ਗਤਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੀ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਹਟ ਦੇ, ਸਾਫ਼ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਨਾਕੁਲਸਮਾਲੋਕੇ ਆਸ਼ਸ਼੍ਵਾਸਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਨਿ । ਜਰਦ੍ਗੁਰ੍ ਇਵ ਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਂ ਸਤृਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਨਿਰੁਕਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਪਹਾੜੀ ਵਾਂਗ, ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਸ੍ਵਵਿਵੇਕਘਨਾਭ੍ਯਾਸਵਸ਼ਾਦ੍ ਆਤ੍ਮੋਦਯੇਨ ਸਾ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸ਼ੋਭਨਾ ਪੁष੍ਪਲਤੇਵਾਭਿਨਵੋਦ੍ਗਤਾ
ਆਪਣੀ ਸੋਝੀ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਆਤਮ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਵੀਂ ਖਿੜੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਬੇਲ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਥ ਤਾਮ੍ ਅਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀਂ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਸ ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਃ । ਅਪੂਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਸ੍ਮਯਮਾਨ ਉਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸ਼ਿਖਿਧਵਜ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿਖੁੱਟ ਦੇਹ ਅਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਭੂਯੋ ਯੌਵਨਯੁਕ੍ਤੇਵ ਮਣ੍ਡਿਤੇਵ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਧਿਕਂ ਰਾਜਸੇ ਤਨ੍ਵਿ ਜਗਦ੍ਰਾਜ੍ਯਵਤੀ ਯਥਾ
ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਜਮਾਤਾ ਹੋਵੇਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਪੀਤਾਮृਤਸਾਰੇਵ ਲਬ੍ਧਾਲਭ੍ਯਪਦੇਵ ਚ । ਆਨਨ੍ਦਾਪੂਰਪੂਰ੍ਣੇਵ ਰਾਜਸੇ ऽਤਿਤਰਾਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ ਜਿਵੇਂ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਉਪਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਚ ਕਾਨ੍ਤਂ ਚ ਦਧਾਨਾ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਵਪੁਃ । ਅਭਿਭੂਯੇਨ੍ਦੁਮ੍ ਆਯਾਸਿ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਕਾਮ੍ ਅਪਿ ਕਾਮਿਨਿ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਏ, ਤੂੰ ਚਾਂਦ ਨੂੰ ਵੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ।
ਅਭੋਗਕृਪਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮ੍ ਊਰ੍ਜਿਤਂ ਸਮਤਾਂ ਗਤਮ੍ । ਗਮ੍ਭੀਰਂ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਚ ਚੇਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੌਜਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਮਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਗਹਿਰਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੈ।
ਤृਣੀਕृਤਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਪੀਤਾਖਿਲਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤੋਦ੍ਭਾਸੁਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਮਨਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਨੰਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਨਰਮ ਹੈ।
ਨ ਕੇਨਚਿਨ੍ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਿਭਵਾਨਨ੍ਦਵਸ੍ਤੁਨਾ । ਚੇਤਸ੍ ਤਵ ਤੁਲਾਮ੍ ਏਤਿ ਮੇਰੁਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਮਨ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤੈਰ੍ ਏਵ ਬਾਲਕਦਲੀਮृਣਾਲਾਙ੍ਕੁਰਕੋਮਲੈਃ । ਅਙ੍ਗੈਸ੍ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਅਨੁਜ੍ਝਦ੍ਭਿਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤੇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਨੌਜਵਾਨ ਕੇਲੇ, ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਅਤੇ ਨਰਮ ਕਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਮ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਤਥਾ ਤੇਨੈਵ ਤੇਨੈਵ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ੇਨ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਅਨ੍ਯਤਾਮ੍ ਉਪਯਾਤਾਸਿ ਲਤੇਵਰ੍ਤੁਵਿਪਰ੍ਯਯੇ
ਉਸੇ ਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਸੇ ਹੀ ਬਣਾਵਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਤਾ ਮੌਸਮ ਬਦਲਣ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪੀਤਮ੍ ਅਮृਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਵਾ । ਅਮृਤ੍ਯਵੇ ਵਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯੋਗੋ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ? ਜਾਂ ਫਿਰ ਯੋਗ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਕੋਈ ਢੰਗ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ?
ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ ਚਿਨ੍ਤਾਮਣੇਰ੍ ਵਾਪਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਦ੍ ਵਾ ਤ੍ਵਯਾਧਿਕਮ੍ । ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਕਿਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਵਿਲੋਚਨੇ
ਨੀਲ ਕਮਲ ਵਰਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਰਾਜ, ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਣਪਾਇਆ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ?
ਨਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਦਾਕਾਰਮ੍ ਇਦਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਹਮ੍ ਆਗਤਾ । ਨਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਾਕਾਰਂ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਇਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਂ ਆਈ ਹਾਂ; ਤੇ ਉਸੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਰ ਕੁਝ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਬਣੀ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਯਨ੍ ਨਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਚ ਤਜ੍ ਜਾਨਾਮਿ ਯਥਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਯਥੋਦਯਂ ਯਥਾਨਾਸ਼ਂ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਓਹੋ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ—ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਉਪਜਦਾ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਬਣੀ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਭੋਗੈਰ੍ ਅਭੁਕ੍ਤੈਸ੍ ਤੁष੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤੈਰ੍ ਇਵ ਸੁਦੂਰਗੈਃ । ਨ ਹृष੍ਯਾਮਿ ਨ ਕੁਪ੍ਯਾਮਿ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੋ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚੱਖੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਰੋਂ ਚੱਖੇ ਹੋਏ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ; ਨਾ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ—ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਬਣੀ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਕੈਵਾਕਾਸ਼ਸਙ੍ਕਾਸ਼ੇ ਕੇਵਲੇ ਹृਦਯੇ ਰਮੇ । ਨ ਰਮੇ ਰਾਜਲੀਲਾਸੁ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਨਿਰਲੇਪ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਰਾਜ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਆਤ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਹਿ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਨ ਵਨੋਦ੍ਯਾਨਸਦ੍ਮਸੁ । ਨ ਭੋਗੌਘੇषੁ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਕਿ ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ ਜਾਂ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ। ਨਾ ਹੀ ਵਿਲਾਸਤਾ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਜਾਂ ਪਲੰਗਾਂ ਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਏਵਾਸ੍ਮਿ ਨਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਰੂਪਿਣੀ । ਇਤ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਤੇਨਾਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੁਰਤ ਸਿਰਫ ਖਾਲੀਪਨ ਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਯੈਵਾਹਮ੍ ਇਯਂ ਨਾਹਮ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਚੇਯਂ ਚ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਨਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਵਾ ਤੇਨਾਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਦ੍ ਏਵ ਯਤ੍ । ਇਤਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇਨਾਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਜੋ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਹੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਨ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ਨਾਰ੍ਥਂ ਨਾਨਰ੍ਥਂ ਚੇਤਰਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਯਥਾਪ੍ਰਪ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨਾਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਮੈਂ ਨਾ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਧਨ ਦੀ, ਨਾ ਦੁੱਖ ਦੀ, ਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਦੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਨੁਵਿਦ੍ਵੇषਰਾਗਾਭਿਸ੍ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਭਿਸ਼੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਿषੁ । ਰਮੇ ਸਹ ਵਯਸ੍ਯਾਭਿਸ੍ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਇਹ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ ਨਯਨਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵਾ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਚੇਹ ਹਿ ਤਦ੍ ਅਙ੍ਗ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਏਵ । ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਵਿਰਹਿਤਂ ਤੁ ਨਕਿਞ੍ਚਿਦਾਭਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਇਤਿ ਨਾਥ ਚਿਰੋਦਯਾਸ੍ਮਿ
ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਜਾਂ ਮਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਿਹਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਹੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਵਦਨ੍ਤੀਂ ਤਾਂ ਵਰਾਨਨਾਮ੍ । ਅਸਮ੍ਬਦ੍ਧਪ੍ਰਲਾਪਾਸਿ ਬਾਲਾਸੀਤਿ ਵਦਞ੍ ਸ਼ਨੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਟੁੱਟ ਬੋਲੀਆਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈਂ।'
ਭੋਗਲਮ੍ਪਟਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਮੁਗ੍ਧਾਮ੍ ਆਸ਼ਙ੍ਕ੍ਯ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਅਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦ੍ਗਿਰਾਮ੍ ਅਰ੍ਥਂ ਵਿਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਭੂਪਤਿਃ
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਮੌਜਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਸਾਦੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।