ਅਨੁਭਵਕਲਨਾਦ੍ ऋਤੇ ऽਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਭਵਤਿ ਨ ਸਰ੍ਵਵਿਕਲ੍ਪਨੇषੁ ਸਤ੍ਸੁ । ਫਲਦੁਰੁਵਿਭਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਮਾਲਾ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਉਪਯਾਤਿ ਨ ਵਾਰਿਣੀਵ ਵਹ੍ਨਿਃ
ਸਿੱਧਾ ਅਨੁਭਵ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਲ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ-ਰੰਗੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀ, ਤਰਕਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਫਲ-ਦਾਤੀ ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਯਥਾਪृष੍ਟਂ ਮੁਨੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਿ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਮੋ ऽਭਿਮਤਮ੍ ਆਗਚ੍ਛੋਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ। ਚਲੋ, ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਏ—ਆ, ਉਠ, ਪਾਰਵਤੀ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨੀਲਕਣ੍ਠੋ ऽਸੌ ਤ੍ਯਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲੌ ਮਯਿ । ਤਤਾਰ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਸਮਮ੍ ਅਮ੍ਬਰਕੋਟਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਨੀਲਕੰਠ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗਤੇ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਾਧਿਪਤਾਵ੍ ਉਮੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਦਨੁ ਸਂਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ । ਅਙ੍ਗੀਕृਤਂ ਨਵਪਵਿਤ੍ਰਤਯਾ ਮਯਾਤ੍ਮਦਰ੍ਭਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰਮਵਤੇਵ ਮਹਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਤ੍
ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਚਲੇ ਗਏ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਉਥੇ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਦਾ ਆਸਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਰਾਮ ਲਈ।
ਏਤਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਪਰੇਸ਼ੇਨ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਚ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਰਾਮ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਿ ਜਾਨੀषੇ ਯਥੇਦਂ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪ ਕਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਲੀਕਮ੍ ਅਲੀਕੇਨ ਕਿਲਾਲੀਕਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯਤੇ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਂਸਾਰਮਾਯਾਯਾਂ ਕਿਂ ਸਤ੍ਯਂ ਕਿਮ੍ ਅਸਨ੍ਮਯਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਝੂਠ ਝੂਠ ਨੂੰ ਹੀ ਸਚ ਸਮਝ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ, ਕਿਹੜਾ ਸਚ ਹੈ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਝੂਠ?
ਯਥਾ ਯੇਨ ਵਿਕਲ੍ਪੇਨ ਯਦ੍ਵਿਕਲ੍ਪੇਨ ਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ । ਤਥਾ ਤੇਨਾਤ੍ਮਕਲ੍ਪੇਨ ਨ ਸਤਾਪ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕਲਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਉਹ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਥਾ ਦ੍ਰਵਤ੍ਵਂ ਪਯਸਿ ਯਥਾ ਸ੍ਪਨ੍ਦੋ ਨਭਸ੍ਵਤਿ । ਯਥਾ ਨਭਸਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਸਰ੍ਗਤ੍ਵਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਰਲਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇਨੈਵ ਕ੍ਰਮੇਣਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ । ਅਦ੍ਯ ਯਾਵਦ੍ ਗਤਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਹਮ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨਾਰ੍ਚਾਵਿਧਾਨੇਨ ਮਯੇਮਾ ਰਾਮ ਵਾਸਨਾਃ । ਅਖਿਨ੍ਨੇਨਾਤਿਵਾਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰਪਰਾ ਅਪਿ
ਇਸ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਮਾ, ਦੁਨੀਆਵੀ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾਚਾਰਕੁਸੁਮੈਰ੍ ਆਤ੍ਮਨੋ ऽਰ੍ਚਨਮ੍ । ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਮੇ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਤੇ ਚਲਣ ਦੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਰੁਕ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਗ੍ਰਾਹਕਸਮ੍ਬਨ੍ਧੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਯੋਗਿਨਸ੍ ਸਾਵਧਾਨਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ ਤਦ੍ ਅਰ੍ਚਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗੀ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ — ਇਹੀ ਆਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਯਾਨਯਾ ਰਘੁਪਤੇ ਸਙ੍ਗਮੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਸਂਸਾਰੇ ਵਿਪੁਲਾਰਣ੍ਯੇ ਵਿਹਰਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਨ ਖਿਦ੍ਯਸੇ
ਰਘੁਪਤੀ! ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤੇ ਲਗਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਦੁਃਖੇ ਮਹਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਧਨਬਨ੍ਧੁਵਿਯੋਗਜੇ । ਏਤਾਂ ਦृष੍ਟਿਮ੍ ਅਵष੍ਟਭ੍ਯ ਵਿਚਾਰਂ ਕੁਰੁ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਜਦੋਂ ਧਨ ਤੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆਵੇ, ਸੁਭਾਗੀ! ਤਾਂ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਫੜ ਕੇ, ਵਿਚਾਰ ਕਰ।
ਸੁਖਦੁਃਖੇ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਧਨਬਨ੍ਧੂਦਯਕ੍ਸ਼ਯੈਃ । ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਾਯਾ ਏਵ ਸਰ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਦृष੍ਟਯਃ
ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁਖ, ਧਨ ਜਾਂ ਮਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਨਾ ਹਿਲਾਓ। ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਾਨਾਸੀਵ ਗਤੀਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿषਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀਃ । ਯਥਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਪਰਿਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਅਪਾਰ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦੇ, ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਮਨ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਮਾਣਿ ਚ ਧਨਾਨਿ ਚ । ਏਵਮ੍ ਏਵਾਵਹੀਯਨ੍ਤੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤੈਰ੍ ਅਵਿਚਾਰਿਤੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਤੇ ਧਨ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਅਣਜਾਣੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਘੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਾਸ੍ ਤਵ ਨ ਤਾਸਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਮਲਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਇਦਮ੍ ਇਤ੍ਥਂ ਜਗਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਿਂ ਮੁਧਾ ਪਰਿਤਪ੍ਯਸੇ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਇਹ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੰਮ ਹਨ। ਇਹ ਜਗਤ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ—ਫਿਰ ਬੇਕਾਰ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋਂਦਾ ਹੈਂ?
ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਸਿ ਜਗਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਵਿਤਤਾਕृਤਿਃ । ਨਿਜਾਵਯਵਕਾਵृਤ੍ਤੌ ਕਃ ਕ੍ਰਮੋ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਯੋਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸੁਰਤ ਹੈਂ, ਸਿਰਫ਼ ਚਿੱਤ ਹੀ ਹੈਂ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਚਿਦੇਕਤਾਨਤਾਮ੍ ਏਤ੍ਯ ਸੌषੁਪ੍ਤੀਮ੍ ਆਗਤਸ੍ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਰਾਮ ਤ੍ਵਂ ਤੁਰ੍ਯਾਵਸ੍ਥਾਤ੍ਮਕੋ ਭਵ
ਚਿੱਤ ਦੀ ਇਕ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਜੋ ਸੁੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅੱਜ ਤੋਂ, ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਚੌਥੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾ।
ਸਮਸ੍ ਸਮਸਮਾਭਾਸੋ ਭਾਸ੍ਵਦ੍ਵਪੁਰ੍ ਉਦਾਰਧੀਃ । ਤਿष੍ਠਾਤ੍ਮਾਚਾਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਸਮਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੂਪ, ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਧੀਃ । ਯਦੀਚ੍ਛਸੀਤਰਤ੍ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਤ੍ ਪृਚ੍ਛ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਇਹ ਸਭ ਤੂੰ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਨਨ੍ਤਰੂਪਸ੍ਯ ਕੁਤੋ ਮਲਮ੍ ਇਤਿ ਤ੍ਵਯਾ । ਯਤ੍ ਪृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਕਲ੍ਪੇ ਤਦ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਰਿਚੋਦਯ
ਜਿਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ—ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਅਨੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਹੁਣ ਮੁੜ ਪੁੱਛੋ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸਂਸ਼ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਜ੍ਞਾਤਂ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਖਿਲਂ ਜਾਤਾ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਕृਤ੍ਰਿਮਾ
ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਜੋ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਜਾਣ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਤ੍ਮਨੋ ऽਸ੍ਤਿ ਮਲਂ ਦ੍ਵਿਤ੍ਵਂ ਨ ਚੈਕ੍ਯਂ ਨ ਚ ਕਲ੍ਪਨਾ । ਤਦਾ ਮਮਾਭੂਦ੍ ਅਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਧੁਨਾ ਤੁ ਤਤ੍
ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਲ ਹੈ, ਨਾ ਦੋਵਾਂ, ਨਾ ਇਕਤਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਲਪਨਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਗਿਆਨ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਲਙ੍ਕ ਆਤ੍ਮਨੋ ऽਸ੍ਤੀਤਿ ਮਮਾਜ੍ਞਾਨਵਸ਼ੇਨ ਯਾ । ਆਸੀਦ੍ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਇਦਾਨੀਂ ਸਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਭੁਲ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਨ ਜਾਯਤੇ ਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਨ ਚੈਵਾਤ੍ਮਾ ਕਲਙ੍ਕਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਦਿਤਃ ਖਲੁ ਚਾਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਆਤਮਾ ਨਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਮਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੇਭ੍ਯਸ੍ ਸਂਸ਼ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਾਞ੍ਛਿਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮੇ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਚੇਤਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਭ੍ਰਮਾਦ੍ ਇਵ
ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ, ਸ਼ੱਕਾਂ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰੀਗਰ ਦੀ ਚੱਕੀ ਰੁਕ ਜਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵਸਾਰੋਪਦੇਸ਼ੇषੁ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇषੁ ਸਾਧੁਭਿਃ । ਨਿਰਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਸ੍ ਸੁਮੇਰੁਃ ਕਨਕੇष੍ਵ੍ ਇਵ
ਸਾਧੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁੱਖ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਮੇਰੁ ਪਹਾੜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰਾਸ਼ਾ ਨ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਨ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ ਆਦੇਯਂ ਹੇਯਂ ਮਧ੍ਯਂ ਚ ਵਾ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਸ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਲੈਣਾ, ਛੱਡਣਾ ਜਾਂ ਮੱਧਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।