ਜਾਨਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ ਜਿਜ੍ਞਾਸਯੈਵ ਮਾਮ੍ । ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪ੍ਰਭਵੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭृਤ੍ਯਂ ਵਾਚਾਲਯਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਪਿ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਮਾਂ ਤਤ੍ ਤੇ ਪ੍ਰਕਥਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਅਨਾਜ੍ਞਾਭਙ੍ਗਮ੍ ਏਵਾਹੁਰ੍ ਮੁਖ੍ਯਮ੍ ਆਰਾਧਨਂ ਸਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੇਵਾ ਹੈ।
ਦੋषਮੁਕ੍ਤਾਫਲਪ੍ਰੋਤਾ ਵਾਸਨਾਤਨ੍ਤੁਸਨ੍ਤਤਿਃ । ਹृਦਿ ਨ ਗ੍ਰਥਿਤਾ ਯਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ ਤਂ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਲੜੀ, ਜੋ ਗਲਤੀ ਅਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਗੁੰਝੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਵृਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰਕਚਾਸ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਹਲਤਾਘੁਣਾਃ । ਆਧਯੋ ਯਂ ਨ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ ਤਂ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬੇਲ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲ੍ਹੀਆਂ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
षਣ੍ਡਾਤ੍ षਣ੍ਡਂ ਨਿਪਤਿਤਂ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਮ੍ ਇਵੋਦ੍ਧਤਂ । ਨ ਚਞ੍ਚਲਂ ਮਨੋ ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ, ਜੰਗਲੀ ਡਾਲ-ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਨਪੁੰਸਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਚੰਚਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਸ਼ਰੀਰਤਰੁਸਰ੍ਪੌਘਾਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਤੌਰ੍ਵਸ਼ਿਖਿਨਸ਼੍ ਸ਼ਿਖਾਃ । ਆਸ਼ਾ ਯਂ ਨ ਦਹਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਸ੍ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਸ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਉਆਂ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਸਾੜਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਰਾਗਦ੍ਵੇषਵਿषਾਪੂਰਸ੍ ਸ੍ਵਮਨੋਬਿਲਮਨ੍ਦਿਰਃ । ਲੋਭਵ੍ਯਾਲੋ ਨ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਂ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ ਤਂ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਰਾਗ ਤੇ ਵੈਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਲਾਲਚ ਦਾ ਸੱਪ ਉਸਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਵੀ ਪਕੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪੀਤਾਸ਼ੇषਵਿਵੇਕਾਮ੍ਬੁਸ਼੍ ਸ਼ਰੀਰਾਮ੍ਭੋਧਿਵਾਡਵਃ । ਨ ਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਯਂ ਕੋਪਸ੍ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਵਿੱਥ ਨਾਲ ਵਿਵੇਕ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਸਾੜਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੌਤ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਕੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਿਲਾਨਾਂ ਕਠਿਨਂ ਰਾਸ਼ਿਮ੍ ਉਗ੍ਰਮ੍ ਇਵਾਕੁਲਮ੍ । ਯਂ ਪੀਡਯਤਿ ਨਾਨਙ੍ਗਸ੍ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਖਤ ਘਾਣੀ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕੁਟਦੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਵੀ ਪਕੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਯੇਨ ਪਦੇ ਪਰਮਪਾਵਨੇ । ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦृਢਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਸ੍ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨ ਜਿਘਾਂਸਤਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਾਮ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਵੀ ਪਕੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਏਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਮਹਾਦੋषਾਸ੍ ਸਂਸਾਰਵ੍ਯਾਧਿਹੇਤਵਃ । ਮਨਾਗ੍ ਅਪਿ ਨ ਲੁਮ੍ਪਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਅਵਗੁਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੁਹਦੇ।
ਆਧਿਵ੍ਯਾਧਿਸਮੁਤ੍ਥਾਨਿ ਵਲਿਤਾਨਿ ਮਹਾਭ੍ਰਮੈਃ । ਨ ਵਿਲੁਮ੍ਪਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਕਲੇਸ਼ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦੁੱਖ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਟਕਣ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਨ ਦਾਦਤਿ ਨ ਚਾਦਤ੍ਤੇ ਨ ਜਹਾਤਿ ਨ ਯਾਚਤੇ । ਕੁਰ੍ਵਦ੍ ਏਵ ਚ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਨਾ ਲੈਂਦਾ, ਨਾ ਛੱਡਦਾ, ਨਾ ਮੰਗਦਾ; ਪਰ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਮ੍ ਏਤਿ ਨ ਚੋਦੇਤਿ ਨਸਂਸ੍ਮृਤਿ ਨਵਿਸ੍ਮृਤਿ । ਨ ਸੁਪ੍ਤਂ ਨ ਚ ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਥਂ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਾ ਡੁੱਬਦਾ, ਨਾ ਉੱਠਦਾ, ਨਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਭੁੱਲਦਾ; ਇਹ ਮਨ ਨਾ ਸੁੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਜਾਗਦਾ, ਸਦਾ ਇਕਾਗਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਧੀਕृਤਹृਦਾਕਾਸ਼ਾਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਕਾਰਜਾਃ । ਚਿਨ੍ਤਾ ਨ ਪਰਿਹਿਂਸਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧੇਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।
ਯੇ ਦੁਰਰ੍ਥਾ ਦੁਰਾਰਮ੍ਭਾ ਦੁਰ੍ਗੁਣਾ ਦੁਰੁਦਾਹृਤਾਃ । ਦੁष੍ਕ੍ਰਮਾਸ੍ ਤੇ ਨ ਕृਨ੍ਤਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨਸੂਬੇ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ, ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਮਾੜੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ।
ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਵਿਪੁਲਾਰ੍ਥਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯ੍ ਏਵਾਨੁਧਾਵਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਮ੍ ਏਕਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ, ਵਧੇਰੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ ਉਦਰ੍ਕਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਅਨਪਾਯਿ ਗਤਭ੍ਰਮਮ੍ । ਦੁਰੀਹਿਤਦਸ਼ਾਮੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਮਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫਾਇਦੇਮੰਦ, ਅਟੱਲ, ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਮਾੜੇ ਹਾਲਾਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਅਦृष੍ਟਮ੍ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚਿਰਵੈਧੁਰ੍ਯਕਾਰਿਣਾ । ਮੁਨੇ ਕਾਮਪਿਸ਼ਾਚੇਨ ਤਤ੍ਪਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਮਨਃ
ਹੇ ਮুনি, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਭੂਤ ਨੇ ਬੇਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇ।
ਆਦੌ ਮਧ੍ਯੇ ਤਥਾਨ੍ਤੇ ਚ ਚਿਰਾਯ ਪਰਿ ਚੋਦਿਤਮ੍ । ਯਚ੍ ਚਾਰੁ ਮਧੁਰਂ ਪਥ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਮਨਃ
ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਭ ਵਲੋਂ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇ।
ਯਦ੍ ਅਨਰ੍ਥਦਸ਼ਾਹੀਨਂ ਨਿਰ੍ਣੀਤਂ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ ਆਦਿਤਃ । ਗੁਣਾਨੁਬਨ੍ਧਿ ਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਪਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਮਨਃ
ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰਣੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੇਸੁਖੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇ।
ਪੇਸ਼ਲਂ ਮਧੁਰਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸ਼ੀਤਮ੍ ਅਪਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮ੍ ਅਤਿਨਿਰ੍ਣੀਤਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਮਨਃ
ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਮਿੱਠਾ, ਦਿਲਕਸ਼, ਸੁਆਦਲੇ, ਠੰਢਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਦੇ।
ਯਦ੍ ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਪਰਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਆਦ੍ਯਂ ਯਦ੍ ਅਮृਤਂ ਪਰਮ੍ । ਯਦ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਕਾਰਯੇਨ੍ ਮਨਃ
ਮਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੋ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਾਗ ਹੈ।
ਸਾਮਰੇ ਸਹਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇ ਸਵਿਦ੍ਯਾਧਰਕਿਨ੍ਨਰੇ । ਸਸੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਪੱਕੀ ਜਾਂ ਸੁਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਨਰੇ ਸਨਰਾਧੀਸ਼ੇ ਸਪਰ੍ਵਤਪੁਰਵ੍ਰਜੇ । ਸਾਮ੍ਬੁਧੌ ਭੂਤਲੇ ਤਾਤ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਛੋਭਨਂ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਇਨਸਾਨਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਕੋਈ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਨਾਗੇ ਸਾਸੁਰਵ੍ਯੂਹੇ ਸਾਸੁਰਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੇ ਤਥਾ । ਸਮਸ੍ਤ ਏਵ ਪਾਤਾਲੇ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਛੋਭਨਂ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਨਾਗਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਲਸ਼ਕਰਾਂ, ਅਸੁਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸਧਰਾਭੋਗੇ ਸਪਾਤਾਲੇ ਸਦਿਕ੍ਤਟੇ । ਜਗਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਛੋਭਨਂ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ, ਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ — ਇਸ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਚੀਜ਼ ਟਿਕੀ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਸਮੁਖੇ ਸਕਰੇ ਸਾਂਸੇ ਸਪਾਦੇ ਸੋਰੁਮਣ੍ਡਲੇ । ਸਰਕ੍ਤਮਾਂਸੇ ਦੇਹੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਛੋਭਨਂ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਚਿਹਰੇ ਵਿਚ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਣਾਂ ਵਿਚ, ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ, ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ — ਇਸ ਲਹੂ ਤੇ ਮਾਸ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਆਧਿਵ੍ਯਾਧਿਵਿਲੋਲਾਸੁ ਦੁਃਖੌਘਵਲਿਤਾਸੁ ਚ । ਕ੍ਰਿਯਾਸੁ ਨਿਤ੍ਯਤੁਚ੍ਛਾਸੁ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਛੋਭਨਂ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲੀ ਹੋਈਆਂ ਕਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ ਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਖਾਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਤਰਲੀਕृਤਚਿਤ੍ਤਾਸੁ ਹृਦਯਾਮਰ੍ਦਨੀषੁ ਚ । ਚਿਨ੍ਤਾਸੁ ਜੀਵਕਾਰਾਸੁ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੀੜ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੰਦੀ ਹੈ — ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।