ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮਸ੍ਤਾਵਯਵਾਤਿਗਮ੍ । ਅਨਾਰਤਂ ਕਚਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉੱਤਰਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਲੀਪਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਘਟੇ ਪਟੇ ਤਟੇ ਕੁਡ੍ਯੇ ਸ੍ਵਦਮਾਨਂ ਸਦਾ ਤਨੌ । ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਸੁषੁਪ੍ਤਸ੍ਥਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਘੜੇ, ਕਪੜੇ, ਕੰਢੇ, ਕੰਧ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਾਗਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਉष੍ਣਮ੍ ਅਗ੍ਨੌ ਹਿਮੇ ਸ਼ੀਤਂ ਮृष੍ਟਮ੍ ਅਨ੍ਨੇ ਸ਼ਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇ । ਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਸਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗਰਮੀ ਹੈ, ਬਰਫ ਵਿੱਚ ਜੋ ਠੰਡ ਹੈ, ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਿੱਖਾਪਣ ਹੈ, ਉਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਾਰ ਹੈ, ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਹੈ, ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਮਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮਧੁਰਾਦਿषੁ ਮਾਧੁਰ੍ਯਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਦਿषੁ ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤਾਮ੍ । ਗਤਂ ਪਦਾਰ੍ਥਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਿੱਠਾਸ ਹੈ, ਤਿੱਖੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਿੱਖਾਪਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਆਪਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਸੁषੁਪ੍ਤੇषੁ ਤੁਰ੍ਯੇ ਤੁਰ੍ਯਾਤਿਗੇ ਪਦੇ । ਸਮਂ ਸਦੈਵ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਜਾਗਣ, ਸੁਪਨੇ, ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ, ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਤੋਂ ਪਰੇ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸਰ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਵਿਗਤਾਖਿਲਕੌਤੁਕਮ੍ । ਵਿਰਤਾਸ਼ੇषਸਂਰਮ੍ਭਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਸਾਰਾ ਜਿਗਿਆਸਾ ਮਿਟ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਤਨ ਰੁਕ ਗਏ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਿष੍ਕੌਤੁਕਂ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬਂ ਨਿਰੀਹਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਚ । ਨਿਰਂਸ਼ਂ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਤਮਾਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਟੁੱਟ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਪਾਰੈਕਰੂਪਿਣਮ੍ । ਅਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਚਿਦਾਰਮ੍ਭਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਬੇਅੰਤ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੇਹਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਨ੍ਤੁਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਆਤਤਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਰਸਙ੍ਕੋਚਕਰਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਾਗਾ ਵਜੋਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਫੈਲਾਉਣ ਤੇ ਸਿਮਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਲੀਨਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਬਹਿਸ਼੍ ਚੋਗ੍ਰਂ ਕ੍ਰੋਡੀਕृਤ੍ਯ ਜਗਤ੍ਖਗਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਬृਹਜ੍ਜਾਲਮ੍ ਇਵ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਾਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰੇਦਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਚ ਮਨਾਗ੍ ਅਪਿ । ਸਦਸਦ੍ਭੂਤਮ੍ ਏਕਂ ਤਚ੍ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਹੈ ਵੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੀ, ਇਕੋ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ ਜੋ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।
ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਆਸ੍ਪਦਂ ਸਰ੍ਵਸਂਵਿਦਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਕਾਰਵਿਹਾਰਸ੍ਥਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਪੱਕੀ ਯਕੀਨ ਵਾਲੀ ਅਸਲ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਚਰ੍ਮਮਰ੍ਮਸਿਰਾਬਦ੍ਧਦੇਹਦੁਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਵਾਹਕਮ੍ । ਅਕਲਂ ਸਕਲਾਧਾਰਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਮੜੀ, ਅੰਗ ਤੇ ਨਸਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਇਸ ਅਧੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਦਾ ਇਕੋ ਆਸਰਾ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਲਂ षੋਡਸ਼ਕਲਂ ਕਲਨਾਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਕਾਰਂ ਨਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ ਚ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਭਾਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।
ਹृਤ੍ਕਣ੍ਠਤਾਲੁਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਭ੍ਰੂਨਾਸਾਪੁਟਕੋਟਿਗਮ੍ । ਗਮਾਗਮੋਤ੍ਕਪ੍ਰਾਣਸ੍ਥਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦਿਲ, ਗਲਾ ਅਤੇ ਤਾਲੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਵਾਈ ਚਲਣ ਤੇ ਰੁਕਣ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਨੱਕ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਭੌਂਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਕੋਟਰਾਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਕੋਸ਼ਗਮ੍ । ਭੁਵਨਾਡਮ੍ਬਰਾਦਰ੍ਸ਼ਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦਿਲ-ਕਮਲ ਦੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਿਰਸ੍ਕਹਕਾਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਆਭਾਸ੍ਵਰਮ੍ ਅਖਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਭੂषਣਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੀਨਾਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ 'ਹ' ਧੁਨੀ ਤੇ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਿਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਧਾਰਦਸ਼ਾਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮੁਖਵਾਤਾਹਤਿਭ੍ਰਮੈਃ । ਯੁਕ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਚਿਦ੍ਦੀਪਂ ਬਹਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੋਹ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਉਲਝਣ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਸਰਃਪਦ੍ਮਿਨੀਕਨ੍ਦਤਨ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਰਞ੍ਜਕਮ੍ । ਜਨਤਾਜੀਵਿਤੋਪਾਯਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਰੰਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਲੋਕੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਸਮ੍ਭੂਤਮ੍ ਅਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਾਸ਼ਯਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਹਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਚੰਦ ਦੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਸ-ਰਹਿਤ, ਅਮਰ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਰੂਪਰਸਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧੈਰ੍ ਆਭਾਸਮ੍ ਆਗਤਮ੍ । ਤੇਨੈਵ ਰਹਿਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਧੁਨੀ, ਰੂਪ, ਸਵਾਦ, ਛੂਹ, ਤੇ ਵਾਸ਼ਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ।
ਮਹਾਮਹਿਮ੍ਨਾ ਸਹਿਤਮ੍ ਅਹਤਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਤृਭਿਃ । ਕਰ੍ਤृਤ੍ਵੇਨਾਪ੍ਯ੍ ਅਕਰ੍ਤਾਰਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾਤਮਕ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਕਰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਛੂਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਤਾ ਬਣ ਕੇ ਵੀ ਅਕਰਤਾ ਹੈ।
ਅਖਿਲਮ੍ ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਮਮੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਹਮ੍ ਅਪਿ ਨਾਹਮ੍ ਅਥੇਤਰਚ੍ ਚ ਨਾਹਮ੍ । ਇਤਿ ਵਿਦਿਤਵਤੋ ਜਗਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਤਂ ਮੇ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ਅਥ ਵਾਸ੍ਤੁ ਗਤਜ੍ਵਰੋ ਭਵਾਮਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਰ ਕੁਝ ਹਾਂ; ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਇਹ ਰਹੇ ਜਾਂ ਨਾ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਵਨ੍ਤਸ੍ ਤੇ ਮਹਾਨ੍ਤੋ ਵਿਗਤੈਨਸਃ । ਸਤ੍ਯਾਸਤ੍ਯਪਦੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਸਮੇ ਸੁਖਮ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਚ ਤੇ ਝੂਠ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਮਾਨ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਪੂਰ੍ਣਧਿਯੋ ਧੀਰਾਸ੍ ਸਮਨੀਰਾਗਚੇਤਸਃ । ਨ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਨ ਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਜੀਵਿਤਂ ਮਰਣਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਪੂਰੀ ਤੇ ਮਨ ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਅਲਙ੍ਘ੍ਯਚਮਤ੍ਕਾਰਾ ਨਾਰਾਯਣਭੁਜਾ ਇਵ । ਰੇਜੁਰ੍ ਅਸ੍ਖਲਿਤਾਕਾਰਾ ਅਪਰਾ ਇਵ ਮੇਰਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਤੇ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਰੇਮਿਰੇ ਵਨषਣ੍ਡੇषੁ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ । ਦੇਵੋਪਵਨਮਾਲਾਸੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇषੁ ਚ ਸੁਰਾ ਇਵ
ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਝੰਡਾਂ, ਟਾਪੂਆਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਭ੍ਰੇਮੁਃ ਕੁਸੁਮਪੂਰ੍ਣਾਸੁ ਦੋਲਾਲੀਲਾਬਿਲਾਸੁ ਚ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਨਲੇਖਾਸੁ ਮੇਰੁਸ਼ृਙ੍ਗਸ਼ਿਲਾਸੁ ਚ
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਝੂਲਿਆਂ ਅਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਜੀਬ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਪਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਵਿਜਿਤਸ਼ਤ੍ਰੂਣਿ ਚਾਮਰਚ੍ਛਤ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਨਿ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਚਿਤ੍ਰਾਚਾਰਮਯਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਚਮਰੇ ਵਾਲੇ ਛਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਰੀਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਇਮਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਨਾਨਾਰਸਵਿਚੇष੍ਟਿਤਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਾਰਮ੍ਭਾਮ੍ ਇਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਤਾਮ੍ ਇਹ
ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਭਰੀਆਂ ਕਰਤਾਂ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਇਥੇ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।