ਖਣ੍ਡਾਦਿਸ੍ਵਾਦੁਸਂਵਿਤ੍ਤਿਰ੍ ਈषਦ੍ ਯਤ੍ਰਾਨੁਤਿष੍ਠਤਿ । ਚਿਤ੍ਤਾਦਿष੍ਵ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਬੁਦ੍ਧੇषੁ ਤਚ੍ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਨੁਭੂਤੀ ਟੁੱਟੇ-ਫੁੱਟੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਨ ਤੇ ਹੋਰ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਦ ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਹੋਣ, ਉਹ ਚੇਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹੀ ਹਾਂ।
ਕਾਨ੍ਤਾਸਂਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਮੁਦਿਤੇ ਸਤਿ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸਤ੍ਤਾਤ੍ਮ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮ੍ ਅਨਾਮਯਮ੍
ਜਦ ਮਨ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੇਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਭੂਮਿष੍ਠਨਰਦृष੍ਟੀਨਾਂ ਲਗ੍ਨਾਨਾਂ ਖੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ । ਯਾ ਖਸ੍ਥਾ ਤਨ੍ਤੁਵਚ੍ ਛਕ੍ਤਿਸ੍ ਤਚ੍ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੰਦ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਜੋ ਤੰਤੂ ਵਾਂਗ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ-ਚੇਤਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹੀ ਹਾਂ।
ਸੁਖਦੁਃਖਾਦਿਕਲਨਾਵਿਕਲਂ ਨਿਰ੍ਮਨਸ੍ ਤਥਾ । ਸਤ੍ਯਾਨੁਭਵਰੂਪਾਤ੍ਮ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਜੋ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਆਦਿ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ।
ਅਸਂਸ੍ਤੁਤਾਧ੍ਵਗਾਲੋਕੇ ਮਨਸ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ । ਯਾ ਪ੍ਰਤੀਤਿਰ੍ ਅਨਾਗਸ੍ਕਾ ਤਚ੍ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਗਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਹ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਮਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਪਾਪ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮ-ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ।
ਭੂਵਾਰ੍ਯਨਿਲਬੀਜਾਨਾਂ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੇ ऽਙ੍ਕੁਰਕਰ੍ਮਸੁ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਉਦ੍ਗਮਨੀ ਯਾਨ੍ਤਸ੍ ਤਚ੍ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮ੍ ਆਤਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਬੀਜ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਕੁਰ ਫੁਟਣ ਦੇ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮ-ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ।
ਖਰ੍ਜੂਰਨਿਮ੍ਬਬਿਮ੍ਬਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਿ ਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ । ਯਾਸ੍ਵਾਦਸਤ੍ਤਾ ਲੀਨਾਨ੍ਤਸ੍ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚਿਦ੍ ਅਹਂ ਸਮਮ੍
ਖਜੂਰ ਤੇ ਨਿੰਬ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਤ੍ਹਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸ ਦੀ ਅਸਲ ਜੋ ਅੰਦਰ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।
ਖੇਦਾਨਨ੍ਦਵਿਮੁਕ੍ਤਾਨ੍ਤਸ੍ ਸਂਵਿਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਨਨੋਦਯਾ । ਲਾਭਾਲਾਭਵਿਧੌ ਤੁਲ੍ਯਾ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੇਤਨਾ ਮਨ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲਾਭ ਤੇ ਹਾਨੀ ਵਿਚ ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ ਭੂਮੇਰ੍ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ ਤਾਵਦ੍ ਦृष੍ਟਿਸੂਤ੍ਰਂ ਯਦ੍ ਆਤਤਮ੍ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਚਿਦ੍ ਅਹਂ ਤਤਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਧਾਗਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਚੇਤਨਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਅਪਕ ਹੈ।
ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਸੁषੁਪ੍ਤੇ ऽਪਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ऽਪਿ ਸਤਤੋਦਿਤਮ੍ । ਤੁਰ੍ਯਰੂਪਮ੍ ਅਨਾਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮ੍ ਅਨਾਮਯਃ
ਜਾਗਣ ਵਿਚ, ਸੁੱਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਚੌਥਾ ਅਵਸਥਾ ਹਾਂ—ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ—ਚੇਤਨਾ, ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਪੁਂਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ਼ਤੋਤ੍ਥਾਨਾਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਸ੍ਵਾਦੁਵਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਕਰੂਪੋ ऽਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸਮਸ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਕਈ ਕਣਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾਸ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮੈਂ ਚੇਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਸਮਾਨ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਗਾ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਰੂਪਾ ਭਾਨੋਰ੍ ਇਵ ਪ੍ਰਭਾ । ਆਲੋਕਕਾਰਿਣੀ ਕਾਨ੍ਤਾ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮ੍ ਅਹਂ ਤਤਮ੍
ਮੈਂ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ, ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ, ਇਹ ਚੇਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਸਮ੍ਭੋਗਾਨਨ੍ਦਲਵਵਦ੍ ਅਮृਤਾਸ੍ਵਾਦਸ਼ਕ੍ਤਿਵਤ੍ । ਸ੍ਵਾਨੁਭੂਤ੍ਯੇਕਮਾਨੋ ऽਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸਦ੍ ਅਵ੍ਯਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਮੌਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਵਾਦ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਚੇਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੋਤਾਙ੍ਗਮ੍ ਅਪਿ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਥਂ ਦੇਹੇ ਤਨ੍ਤੁਰ੍ ਬਿਸੇ ਯਥਾ । ਛੇਦਭੇਦੇ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮ੍ ਅਨਾਮਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਗਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੱਟਣ ਜਾਂ ਜੁੜਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਚੇਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤਭੁਵਨਾਪ੍ਯ੍ ਅਭ੍ਰਮਾਲੇਵ ਸ੍ਪਨ੍ਦਸ਼ਾਲਿਨੀ । ਦੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣੁਮਯਾਕਾਰਾ ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਰ੍ ਅਹਮ੍ ਆਤਤਾ
ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਪਰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਹਲੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਮੈਂ ਚਿਤ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਂ।
ਅਨੁਭੂਤਿਮਯਾਨ੍ਤਸ੍ਸ੍ਥਸ੍ਨੇਹਮਾਤ੍ਰੋਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਨ੍ਤਰ੍ਘृਤਸਤ੍ਤੇਵ ਚਿਦ੍ ਅਹਂ ਕ੍ਸ਼ਯਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਹੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ decay ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਚਿਤ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਕਟਕਾਙ੍ਗਦਕੇਯੂਰਰਚਨਾ ਤਦਤਨ੍ਮਯੀ । ਹੇਮ੍ਨੀਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਹੇ ਚਿਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਗਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੜੇ, ਬਾਂਗ, ਪੈਜਬੰਦੇ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬਣਦੇ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਚਿਤ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮਾਤਮਾ ਹਾਂ।
ਪਦਾਰ੍ਥੌਘਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਦੇਰ੍ ਬਹਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਸਤ੍ਤਾਸਾਮਾਨ੍ਯਰੂਪੇਣ ਯਾ ਚਿਤ੍ ਸਾਹਮ੍ ਅਲੇਪਕਃ
ਪਹਾੜ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਮੈਂ ਉਹ ਚਿਤ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਆਮ ਸਤਤਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮ੍ ਅਨੁਭੂਤੀਨਾਮ੍ ਆਦਰ੍ਸ਼ੋ ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਕृਤ੍ਰਿਮਃ । ਅਗਮ੍ਯੋ ਮਲਲੇਖਾਨਾਂ ਤਚ੍ ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਹਂ ਮਹਤ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਆਇਨਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਮੈਲ ਜਾਂ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਪੈ ਸਕਦੇ। ਇਹੀ ਚਿੱਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਰੂਪ ਮੈਂ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਫਲਦਂ ਸਰ੍ਵਤੇਜਃਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵੋਪਾਦੇਯਸੀਮਾਨ੍ਤਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਹੱਦ ਨਿਰਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮਸ੍ਤਾਵਯਵਾਤਿਗਮ੍ । ਅਨਾਰਤਂ ਕਚਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉੱਤਰਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਲੀਪਣ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਘਟੇ ਪਟੇ ਤਟੇ ਕੁਡ੍ਯੇ ਸ੍ਵਦਮਾਨਂ ਸਦਾ ਤਨੌ । ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਸੁषੁਪ੍ਤਸ੍ਥਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਘੜੇ, ਕਪੜੇ, ਕੰਢੇ, ਕੰਧ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਾਗਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਉष੍ਣਮ੍ ਅਗ੍ਨੌ ਹਿਮੇ ਸ਼ੀਤਂ ਮृष੍ਟਮ੍ ਅਨ੍ਨੇ ਸ਼ਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇ । ਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਸਿਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗਰਮੀ ਹੈ, ਬਰਫ ਵਿੱਚ ਜੋ ਠੰਡ ਹੈ, ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਿੱਖਾਪਣ ਹੈ, ਉਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਾਰ ਹੈ, ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਹੈ, ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਮਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮਧੁਰਾਦਿषੁ ਮਾਧੁਰ੍ਯਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਦਿषੁ ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤਾਮ੍ । ਗਤਂ ਪਦਾਰ੍ਥਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਿੱਠਾਸ ਹੈ, ਤਿੱਖੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਿੱਖਾਪਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਆਪਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਸੁषੁਪ੍ਤੇषੁ ਤੁਰ੍ਯੇ ਤੁਰ੍ਯਾਤਿਗੇ ਪਦੇ । ਸਮਂ ਸਦੈਵ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਜਾਗਣ, ਸੁਪਨੇ, ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ, ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਤੋਂ ਪਰੇ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸਰ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਵਿਗਤਾਖਿਲਕੌਤੁਕਮ੍ । ਵਿਰਤਾਸ਼ੇषਸਂਰਮ੍ਭਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਸਾਰਾ ਜਿਗਿਆਸਾ ਮਿਟ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਤਨ ਰੁਕ ਗਏ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਿष੍ਕੌਤੁਕਂ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬਂ ਨਿਰੀਹਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਚ । ਨਿਰਂਸ਼ਂ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਤਮਾਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਟੁੱਟ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਪਾਰੈਕਰੂਪਿਣਮ੍ । ਅਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਚਿਦਾਰਮ੍ਭਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਬੇਅੰਤ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦੇਹਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਨ੍ਤੁਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਆਤਤਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਰਸਙ੍ਕੋਚਕਰਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਾਗਾ ਵਜੋਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਫੈਲਾਉਣ ਤੇ ਸਿਮਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਲੀਨਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਬਹਿਸ਼੍ ਚੋਗ੍ਰਂ ਕ੍ਰੋਡੀਕृਤ੍ਯ ਜਗਤ੍ਖਗਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਬृਹਜ੍ਜਾਲਮ੍ ਇਵ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਨਾ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਾਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।