ਤਤੋ ਵਿਦਿਤਵੇਦ੍ਯਂ ਮਾਂ ਨਿਜਪ੍ਰਕृਤਿਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸ ਉਵਾਚ ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਕ੍ਤਾ ਸਕਲਕਾਰਣਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਸੀ ਉਹ ਸਮਝ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਾਪੇਨਾਜ੍ਞਪਦਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਪृਚ੍ਛਕਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਕृਤਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਸਾਰਸ੍ਯ ਸਮਸ੍ਤਜਨਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੈਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੂਲ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼ਾਪਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪਰਂ ਬੋਧਮ੍ ਉਪਾਗਤਃ । ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ऽਹਮ੍ ਇਵੈਕਾਤ੍ਮਾ ਕਨਕਂ ਕਨਕਾਦ੍ ਇਵ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨਾ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛੇਦਾਨੀਂ ਮਹੀਪੀਠੇ ਜਮ੍ਬੁਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸਾਧੋ ਭਾਰਤਵਰ੍षਂ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਹੇਤੁਨਾ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾ; ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਣ੍ਡਪਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਧਿਯਃ । ਉਪਦੇਸ਼੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਣ੍ਡਕ੍ਰਮੇਣ ਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾ ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਵਿਰਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵਿਰਾਗਿਣਃ । ਉਪਦੇਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਧੋ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਨਨ੍ਦਦਾਯਿਨਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਰਕਤ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰਾਗ-ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ, ਜੋ ਅਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇਨ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ऽਹਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਕਮਲਯੋਨਿਨਾ । ਇਹ ਰਾਘਵ ਤਿष੍ਠਾਮਿ ਯਾਵਦ੍ ਭੂਤਪਰਮ੍ਪਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਕਮਲੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਘਵ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤਕ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਮਮ ਨੇਹ ਹਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਏਵ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਨਾ ਭੁਵਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ । ਸਂਸ਼ਾਨ੍ਤਯਾ ਸਤਤਸੁਪ੍ਤਧਿਯੇਵ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰੋਮਿ ਨ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਅਹਂ ਕਰੋਮਿ
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਕਰਤਬ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦੇ। ਇਹੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਦਾ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਏਤਤ੍ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਾਵਤਰਣਂ ਭੁਵਿ । ਮਯਾ ਸ੍ਵਮ੍ ਈਹਿਤਂ ਚੈਵ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਕਮਲੋਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਕ।
ਤਦ੍ ਇਦਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਤਵਾਨਘ । ਭृਸ਼ਮ੍ ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਿਤਂ ਚੇਤੋ ਮਹਤਸ੍ ਸੁਕृਤੋਦਯਾਤ੍
ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਸੁਣੇਗਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਭਗਵਤੋ ਲੋਕੇ ਜ੍ਞਾਨਾਵਤਾਰਣੇ । ਸਰ੍ਗਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਮਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ?
ਪਰਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਭਾਵਵਸ਼ਤਸ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਜਾਤਸ੍ ਸ੍ਪਨ੍ਦਮਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਊਰ੍ਮਿਰ੍ ਅਮ੍ਬੁਨਿਧਾਵ੍ ਇਵ
ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰ ਉਠਦੀ ਹੈ।
ਸृष੍ਟ੍ਵੈਵਮ੍ ਆਤਤਂ ਸਰ੍ਗਂ ਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਸਕਲਾ ਗਤੀਃ । ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਿष੍ਯਤ੍ਸ੍ਥਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮਕਾਲਸ੍ਯ ਕृਤਾਦੇਃ ਕ੍ਸ਼ਯ ਆਗਤੇ । ਮੋਹਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਦੋਂ ਸਤਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਯੁਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਯੋਜ੍ਯ ਚਾਸਕृਤ੍ । ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਮਹੀਪੀਠੇ ਲੋਕਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਨਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾਹਂ ਪ੍ਰਹਿਤਸ੍ ਤੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਭੇਜੇ ਗਏ।
ਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮੇਣ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਮੇਣ ਚ । ਮਨੋਮਹਾਮਯੋਤ੍ਤਬ੍ਧਮ੍ ਉਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਲੋਕਮ੍ ਈਰਿਤਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਜਾਵੇ।
ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੈਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਕृਤਯੁਗੇ ਪੁਰਾ । ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤਨੁਤਾਂ ਗਤੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਪਤਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮਵਿਧਾਨਾਰ੍ਥਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਨਿਯਮਾਯ ਚ । ਪृਥਗ੍ਦੇਸ਼ਵਿਭਾਗੇਨ ਭੂਪਾਲਾਃ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਾਃ
ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਢੰਗ ਅਤੇ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ।
ਬਹੂਨਿ ਸ੍ਮृਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਜ੍ਞਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਵਨੌ । ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਲ੍ਪਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਦਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਥ
ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਈ ਰਿਵਾਇਤੀ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਬਣਾਏ ਤੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰੇ ਵਹਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਤੋ ਵਿਗਲਿਤੇ ਕ੍ਰਮੇ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਭੋਜਨਪਰੇ ਜਨੇ ਸ਼ਾਲ੍ਯਰ੍ਜਨੋਨ੍ਮੁਖੇ
ਜਦੋਂ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਢੀਲਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚਾਵਲ ਉਗਾਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾਨਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿषਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹੀਭੁਜਾਮ੍ । ਦਣ੍ਡ੍ਯਤਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਾਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਭੁਵਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਲੜਾਈਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਿਨਾ ਭੂਪਾ ਮਹੀਂ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਅਸਮਰ੍ਥਾਸ੍ ਤਦ੍ ਆਯਾਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਭਿਸ੍ ਸਹ ਦੀਨਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਰਾਜੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਦੈਨ੍ਯਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮਾਯ ਚ । ਤਤੋ ऽਸ੍ਮਦਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਹਤ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਢੰਗ ਠੀਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾ ਤੇਨੇਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਜਸੁ ਵਰ੍ਣਿਤਾ । ਤਦਨੁ ਪ੍ਰਸृਤਾ ਲੋਕੇ ਰਾਜਵਿਦ੍ਯੇਤ੍ਯ੍ ਉਦਾਹृਤਾ
ਇਹ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜ-ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਰਾਜਵਿਦ੍ਯਾ ਰਾਜਗੁਹ੍ਯਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਗ੍ਰਨ੍ਥਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵ ਰਾਜਾਨਃ ਪਰਾਂ ਨਿਰ੍ਦੁਃਖਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਰਾਜ-ਗਿਆਨ, ਰਾਜ-ਰਹੱਸ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਕ ਗ੍ਰੰਥ—ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਘਵ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਖ-ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਅਥ ਰਾਜਸ੍ਵ੍ ਅਤੀਤੇषੁ ਬਹੁष੍ਵ੍ ਅਮਲਕੀਰ੍ਤਿषੁ । ਅਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਸ਼ਰਥਾਦ੍ ਰਾਮ ਜਾਤੋ ऽਦ੍ਯ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਹਾਵਨੌ
ਹੁਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਫ-ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ, ਰਾਮ, ਤੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ।
ਤਵ ਚਾਤਿਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਾਤਂ ਮਨਸਿ ਪਾਵਨਮ੍ । ਨਿਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮ੍ ਇਦਂ ਚਾਰੁ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮ੍ ਅਰਿਮਰ੍ਦਨ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦਾ ਵੈਰਾਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯੈਵ ਹਿ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਧੋਰ੍ ਅਪਿ ਵਿਵੇਕਿਨਃ । ਨਿਮਿਤ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਜਾਯਤੇ ਰਾਮ ਰਾਜਸਮ੍
ਹਰ ਭਲੇ ਤੇ ਸੋਝੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ, ਵੈਰਾਗ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ, ਤੇ ਇਹ ਰਾਜ-ਵੈਰਾਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਚਮਤ੍ਕਾਰਕਰਂ ਸਤਾਮ੍ । ਤਵਾਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਸ੍ਵਵਿਵੇਕਜਮ੍
ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਇਹ ਅਜੋਖਾ ਵੈਰਾਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਵੈਰਾਗ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸੋਝੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।