ਮੁਨਿਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਵਨੇਰ੍ ਈਸ਼ਂ ਭਾਸ੍ਵਾਨ੍ ਇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਭਿਵਾਦਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਧੁਰੋਦਾਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਥੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਸ੍ਵਾਗਤਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣੈਨਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਆਦृਤਾਃ
ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤੋਪਨੀਤੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਤੇ । ਸਾਧੋ ਸ੍ਵਨੁਗृਹੀਤਾਸ੍ ਸ੍ਮੋ ਰਵਿਣੇਵਾਮ੍ਬੁਜਾਕਰਾਃ
ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਅਸੀਂ ਇਉਂ ਹੀ ਨਿਹਾਲ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ ਅਨਾਦਿ ਯਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਯਦ੍ ਅਪਾਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ ਆਨਨ੍ਦਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ ਮੁਨੇ
ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਕਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਭਰਿਆ ਸੁਖ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਅਦ੍ਯ ਵਰ੍ਤਾਮਹੇ ਨੂਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਣਾਂ ਧੁਰਿ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਭਵਦਾਗਮਨਸ੍ਯੇਮੇ ਯਦ੍ ਵਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਆਮਦ ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕਥਯਨ੍ਤੋ ऽਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨੋ ऽਥ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਆਸਨੇषੁ ਸਭਾਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਭੀਤਸ੍ ਤਮ੍ ऋषਿਮ੍ ਆਗਤਮ੍ । ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਕੁਝ ਡਰੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ ਖੁਦ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਪਿਆਲਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ-ਜਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪੂਜਿਤਸ੍ ਤੇਨ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਸ੍ ਤਦਾ । ਕੁਸ਼ਲਂ ਚਾਪ੍ਯਯਂ ਚੈਵ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਨ੍ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਚਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵੈਨਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਤਤਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯਥਾਰ੍ਹਮ੍ ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹृष੍ਟਮਨਸੋ ਮਹਾਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਯਥੋਚਿਤਾਸਨਗਤਾ ਮਿਥਸ੍ ਸਂਵृਦ੍ਧਤੇਜਸਃ । ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ ਸਰ੍ਵੇ ऽਨਾਮਯਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਜੋਤ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਧ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
ਉਪਵਿष੍ਟਾਯ ਤਸ੍ਮੈ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ । ਪਾਦ੍ਯਮ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਗਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮ੍ ਅਭਾषਤ । ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਨृਪਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯਥਾਮृਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਯਥਾ ਵਰ੍षਮ੍ ਅਵਰ੍षਕੇ । ਯਥਾਨ੍ਧਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼ਣਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਭਵਦਾਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਅੰਨੇ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।
ਯਥੇष੍ਟਧਨਸਮ੍ਪਰ੍ਕਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਾਪ੍ਰਜਾਵਤਃ । ਸ੍ਵਪ੍ਨਦृष੍ਟਾਰ੍ਥਲਾਭਸ਼੍ ਚ ਭਵਦਾਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਮਨਚਾਹਾ ਧਨ ਮਿਲਣਾ, ਜਾਂ ਨਿਸ਼ੰਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਵੇਖੀ ਚੀਜ਼ ਜਾਗਦੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਹੈ।
ਯਥੇਪ੍ਸਿਤੇਨ ਸਂਯੋਗ ਇष੍ਟਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਯਥਾ । ਪ੍ਰਣष੍ਟਸ੍ਯ ਯਥਾ ਲਾਭੋ ਭਵਦਾਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਆਮਦ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਹਰ੍षੋ ਨਭੋਗਤ੍ਯਾ ਮृਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ ਆਗਮਾਤ੍ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਦਾਗਮਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨਾਲ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਨਿਵਾਸੋ ਹਿ ਕਸ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਮ੍ ਆਵਹੇਤ੍ । ਮੁਨੇ ਤਵਾਗਮਸ੍ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਕਿਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ? ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰਾ ਆਉਣਾ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਪਰਮਃ ਕਾਮਃ ਕਿਂ ਚ ਤੇ ਕਰਵਾਣ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਪਾਤ੍ਰਭੂਤੋ ऽਸਿ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ।
ਪੂਜ੍ਯੋ ਰਾਜਰ੍षਿਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਪ੍ਰਜਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭਗਵਨ੍ ਮਮ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਗਙ੍ਗਾਜਲਾਭਿषੇਕੇਣ ਯਥਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਭਵੇਨ੍ ਮਮ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਸ਼੍ ਸ਼ੀਤਯਤੀਵ ਮਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅੰਦਰੋਂ ਠੰਡਕ ਤੇ ਆਨੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਗਤੇਚ੍ਛਾਭਯਕ੍ਰੋਧੋ ਵੀਤਰਾਗੋ ਨਿਰਾਮਯਃ । ਇਦਮ੍ ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਮਾਮ੍ ਉਪਾਗਤਃ
ਇੱਛਾ, ਡਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਹੋ।
ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗਤਂ ਚਾਹਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਅਪਕਲ੍ਮषਮ੍ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬ ਇਵੋਨ੍ਮਗ੍ਨਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਵੇਦ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੇ ਤਵਾਭ੍ਯਾਗਮਨਂ ਮਤਮ੍ । ਪੂਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਨੁਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵਾਭ੍ਯਾਗਮਨਾਨ੍ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮ ਆਪ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦਾਗਮਨਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸਾਧੋ ਯਦ੍ ਅਨੁਰਞ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਤਤ੍ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਸਾਧੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਇਹਾਭ੍ਯਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਆਤ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਨਮਾਮ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਦृष੍ਟੇਨ੍ਦੁਰ੍ ਜਲਧਿਰ੍ ਯਥਾ
ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਚੰਦ ਦੀ ਪਰਛਾਂਈ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇਨ ਚਾਰ੍ਥੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸਿ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵ । ਕृਤਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਤਦ੍ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਨ੍ਯੋ ऽਸਿ ਹਿ ਭृਸ਼ਂ ਮਮ
ਜਿਸ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸਮਝ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇਣ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਕੌਸ਼ਿਕ । ਭਗਵਨ੍ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਦੇਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਯਿ ਯਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਉਸ਼ਿਕ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵਿਚਾਰਂ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਤਃ । ਕਰ੍ਤਾ ਚਾਹਮ੍ ਅਸ਼ੇषਂ ਤੇ ਦੈਵਤਂ ਪਰਮਂ ਭਵਾਨ੍
ਤੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਸਹਾਇਕ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੈਵੀ ਹੈਂ।