ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸੁਹृਦ੍ਭृਤ੍ਯਬਨ੍ਧੁਸ੍ਵਜਨਪੇਟਕਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਤਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪਤ੍ਤ੍ਰਵृਨ੍ਦਂ ਤਰੋਰ੍ ਇਵ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਿਆਂ, ਦੋਸਤਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੰਨੀ ਵੱਧ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਆਚ੍ਛਿਨਤ੍ । ਅਦ੍ਰੇਃ ਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਂ ਮਹਾਵਨਮ੍ ਇਵਾਨਿਲਃ
ਜਦ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਹਵਾ ਉਡਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ ਤਤੋ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯਯੌ ਕੀਰਪੁਰਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਵਰ੍षਾਣ੍ਯ੍ ਅष੍ਟਾਵ੍ ਅਨੁਦ੍ਵੇਗਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਯਃ
ਉਹ ਓਥੋਂ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਰਾਪੁਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਅੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ।
ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਥ ਪਰਿਜ੍ਞਾਯ ਜਨੈਰ੍ ਦੂਰੇ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਃ । ਯਥਾ ਰਾਸ਼ਿਰ੍ ਅਮੇਧ੍ਯਸ੍ਯ ਯਥਾ ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿषਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਥੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਤੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਉਸਤੋਂ ਕੱਟ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਮਲ ਦਾ ਢੇਰ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਰੁੱਖ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਜਨੇ ऽਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਨਾ ਯੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਆਰ੍ਯਤਾਮ੍ ਆਰ੍ਯਸਂਸਰ੍ਗਾਦ੍ ਆਰ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਉਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਕਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਵਪਚਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਿਂ ਤੇ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਅਸੌ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ऽਥ ਵਾ
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਅਛੂਤ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ?
ਏਵਂ ਕਥਯਤੋ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਨ੍ ਗਾਧਿਃ ਪृਚ੍ਛਨ੍ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਮਾਸਮ੍ ਏਕਮ੍ ਉਵਾਸ ਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗਾਧੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਿਹਾ।
ਯਥਾ ਤੇਨਾਨੁਭੂਤਂ ਤਚ੍ ਛ੍ਵਪਚਤ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਤੈਃ । ਗ੍ਰਾਮੀਣੈਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਏਵਾਵਿਖਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਚੁੱਡੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭੋਗੀ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਵ੍ਯਾਹਤਂ ਸਕਲਹੂਨਮੁਖਾਦ੍ ਅਥੈਤਦ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਯਥਾਨੁਭੂਤਮ੍ । ਗਾਧਿਸ਼੍ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਮਲਵਦ੍ ਧृਦਯੇ ਵਿਰੂਢਂ ਗੂਢਾਕृਤਿਃ ਪਰਮਵਿਸ੍ਮਯਮ੍ ਆਜਗਾਮ
ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਭੋਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦੀ ਮੋਹਰ ਵਾਂਗ ਲੁਕ ਕੇ ਵੱਡਾ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ।
ਲੁਠਿਤਂ ਸ਼੍ਵਪਚਾਗਾਰਂ ਪੁਨਰ੍ ਵਿਸ੍ਮਯਵਾਨ੍ ਯਯੌ । ਗਾਧਿਰ੍ ਮਨੋ ਹਿ ਨਾਯਾਤਿ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਧੀ ਮੁੜ ਚੁੱਡੇ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਅਜੀਬ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਰਾਵਲੋਕਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਦਨਾਨਿ ਚ । ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼ੋਭਵਿਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਜਗਨ੍ਤੀਵਾਮ੍ਬੁਜੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਓਹ ਥਾਂ ਤੇ ਘਰ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਵਿਚੋਂ ਉੱਗਦੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੈਵੇਦਮ੍ ਅਰਣ੍ਯੇ ਲੁਠਿਤਾਲਯੇ । ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ੍ਥਿਮਾਲਾਵਲਿਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚਕ ਇਵ ਭ੍ਰਮਨ੍
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਸ ਉਜੜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਪਿਸ਼ਾਚ ਵਾਂਗ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਮਾਸ੍ ਤਾ ਮृਤਮਾਤਙ੍ਗਦਨ੍ਤਮਾਲਾ ਵृਤੌ ਕृਤਾਃ । ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਾ ਇਵ
ਇਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਢੇਰਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅੱਜ ਵੀ ਇਥੇ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਕਈ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਤਦ੍ ਵਾਨਰੀਮਾਂਸਂ ਪਕ੍ਵਂ ਵਂਸ਼ਾਙ੍ਕੁਰੈਸ੍ ਸਹ । ਭੁਕ੍ਤਂ ਸੁਰਾਸਵੋਨ੍ਮਤ੍ਤੈਸ੍ ਸਹ ਸ਼੍ਵਪਚਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਇਥੇ, ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਂਦਰ ਦਾ ਮਾਸ ਬਾਂਸ ਦੇ ਕੋਪਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਾਧਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ ਬੇਖੁਦ ਹੋਏ ਚੁੱਟੜਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਹੜੇ ਚੁਟੜ ਜਾਤ ਦੇ ਸਨ।
ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਸ਼੍ਵਪਚੀਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਮ੍ ਇਹ ਕੇਸਰਿਚਰ੍ਮਣਿ । ਸੁਪ੍ਤਮ੍ ਆਪੀਯ ਮੈਰੇਯਂ ਤਿਕ੍ਤਂ ਗਜਮਦੈਰ੍ ਨਵੈਃ
ਇਥੇ, ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਕਾਲੀ ਚੁਟੜ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਬ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਕਸਤੂਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਕੌੜਾ ਮਦ ਪੀ ਕੇ, ਸੁੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੌਲੇਯਕਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਯਾਕਪਰਿਵਰ੍ਧਿਤਾਃ । ਇਹ ਬਦ੍ਧਾ ਵਰਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ ਮृਤੇਭਰਦਕਾष੍ਠਕੇ
ਇੱਥੇ ਚੁਹੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਰੁੱਖੀ ਸੁੱਕੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਪਾਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਇਹ ਵਾਰਣਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਦ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਿਠਿਰਤ੍ਰਯਮ੍ । ਪਿਨਦ੍ਧਂ ਮਾਹਿषੇਣੋਗ੍ਰਚਰ੍ਮਣਾਮ੍ਬੁਦਸ਼ੋਭਿਨਾ
ਇੱਥੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਤਿੰਨ ਆਸਣ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਭੈਸ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਮੜ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਥਲੀष੍ਵ੍ ਏਤਾਸੁ ਤਾਸ੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਹ ਸ਼੍ਵਪਚਬਾਲਕੈਃ । ਚਿਰਂ ਵਿਲੁਲਿਤਂ ਚੂਤਪਤ੍ਤ੍ਰਪੁਞ੍ਜੇ ਪਿਕੈਰ੍ ਇਵ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਚੁਹੜਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਕਿਲਾਂ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਰੂਢਤਦ੍ਬਾਲਨਿਸ਼੍ਸ਼੍ਵਾਸਰਣਦ੍ਵਂਸ਼ਾਨੁਵृਤ੍ਤਿਮਤ੍ । ਗੀਤਂ ਪੀਤਂ ਸ਼ੁਨੀਰਕ੍ਤਸਾਧਿਤਾਸਵਤੋषਿਤੈਃ
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਨਾਲ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਰੱਜਾਇਆ।
ਅਤ੍ਰ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕੁਟੁਮ੍ਬੇਨ ਜਨ੍ਯਤ੍ਰੇषੁ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨਾ । ਨृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ ਕृਤਮ੍ ਉਨ੍ਨਾਦਂ ਕਲ੍ਲੋਲੈਰ੍ ਜਲਧਾਵ੍ ਇਵ
ਇੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਘਰਵਾਲੇ ਨੇ ਨੱਚ-ਗਾਉਣ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰੋਡ੍ਡਯਨਲੋਲਾਨਾਂ ਕਾਕਭਾਸਪਤਤ੍ਰਿਣਾਮ੍ । ਧृਤਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਗ੍ਰਥਿਤਂ ਵਂਸ਼ਪਞ੍ਜਰਮ੍
ਇੱਥੇ, ਉੱਡਦੇ ਕਾਂ, ਬਗਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਜਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਸਤੇ ਬਾਂਸ ਦੀ ਟੋکری ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਗਾਧਿਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੀਸ਼੍ ਸ਼੍ਵਪਚਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਕਮ੍ਪਿਤਸ਼ਿਰਾ ਧਾਤੁਸ਼੍ ਚੇष੍ਟਾਃ ਪਰਾਮृਸ਼ਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਗਾਧੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੁੱਤਾ-ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ; ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉਠਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਚਚਾਲ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਦੇਸ਼ਾਤ੍ ਕਾਲੇਨ ਕਾਰ੍ਯਵਿਤ੍ । ਹੂਨਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚਲ ਪਿਆ, ਚੁੱਕੜਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਨਦੀਸ਼ੈਲਮਣ੍ਡਲਾਰਣ੍ਯਸਨ੍ਤਤਿਮ੍ । ਆਸਸਾਦ ਤੁषਾਰਾਦ੍ਰਿਲਗ੍ਨਂ ਕੀਰਜਨਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਉਹ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਿਮਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਕੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ ਮਹੀਪਾਲਨਗਰਂ ਨਗਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਜਗਦ੍ਭ੍ਰਮਣਖਿਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮ੍ ਇਵ ਨਾਰਦਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ-ਘੁੰਮਦੇ ਥੱਕਿਆ ਮਨ, ਉਹ ਨਾਰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵਾਂਗ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥਾਤ੍ਮਨਾਨੁਭੂਤਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨ੍ਯ੍ ਆਸੇਵਿਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਨਗਰੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਜਨਮ੍ ਆਦृਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਵੇਖੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆ, ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਜਾਂ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸਾਧੋ ਸ੍ਮਰਸਿ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਹ ਸ਼੍ਵਪਚਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਤਤ੍ ਤਨ੍ ਮੇ ਕਥਯਾਸ਼ੁ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਚਮੜ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਯਾਦ ਹੈ? ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ।
ਅਭੂਦ੍ ਇਹਾष੍ਟੌ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਭੂਮਿਪੋ ਦ੍ਵਿਜ । ਰਾਜਤ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਪਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਨਵਮਙ੍ਗਲਹਸ੍ਤਿਨਾ
ਇਥੇ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਵਮੰਗਲ ਨਾਮ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੇ ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਨ੍ਤੇ ਸ ਸਮ੍ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਸ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਮਤੀਤਾਨਿ ਤਾਪਸ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹੇ ਤਪਸੀ।
ਯਂ ਯਂ ਪृਚ੍ਛਤ੍ਯ੍ ਅਸੌ ਗਾਧਿਰ੍ ਜਨਂ ਜਾਤਕੁਤੂਹਲਃ । ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਮੁਖਾਦ੍ ਏਵਂ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਗਾਧੀ ਜਿਸ-ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਉਸ-ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।