ਨ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ ਵਿਕਸਦ੍ਰੂਪਂ ਪਤਿਂ ਤਤ੍ਰਾਮਰਾਰਯਃ । ਲਸਤ੍ਪਤ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਜਾਲਂ ਨਿਸ਼ਿ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਇਵਾਲਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਚੜਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਚਮਕਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸਂਵਿਦ੍ਵਾਤੋ ਨ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ ਅਬੁਧ੍ਯਤ ਵਿਚੇਤਸਃ । ਭੁਵਸ਼੍ ਚੇष੍ਟਾਕ੍ਰਮ ਇਵ ਪੌਰੁषੋ ਗਤਭਾਸ੍ਵਤਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੇਤਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਵਿਦ ਦਾ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਚਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕੰਮਕਾਜ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਗਤੇष੍ਵ੍ ਅਭਿਮਤਾ ਦਿਸ਼ਃ । ਵਿਚਰਤ੍ਸੁ ਯਥਾਕਾਮਮ੍ ਅਰਾਜਨਿ ਪੁਰੇ ਪੁਰੇ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਦੈਤ ਆਤੁਰ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖਰ ਗਏ, ਉਹ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਸ਼ਹਿਰ-ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਪਾਤਾਲਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਅਭੂਦ੍ ਅਭੂਪਾਲਤਯਾ ਤਯਾ । ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਯਾਯਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਮ੍ ਅਸ੍ਤਙ੍ਗਤਗੁਣਕ੍ਰਮਮ੍
ਪਾਤਾਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਵੱਡਾ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਬਲਿਭੁਕ੍ਤਾਬਲਪੁਰਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਕ੍ਰਮਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਗਾਸ਼ੇषਵਨਿਤਂ ਪਰਸ੍ਪਰਹਤਾਸੁਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਤਾਕਤਵਰ ਨੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਹੱਦ ਜਾਂ ਕਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਸਨ, ਤੇ ਦੈਤ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਲਾਪਾਕ੍ਰਨ੍ਦਪਰੁषਂ ਵਿਸਂਸ੍ਥਾਨਪੁਰਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਲੁਠਦੁਦ੍ਯਾਨਨਗਰਂ ਵ੍ਯਰ੍ਥਾਨਰ੍ਥਕਦਰ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਕਰੜੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਜੜੇ ਪੜੋਸ, ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਾਸੁਰਗਣਂ ਨਿਰਨ੍ਨਫਲਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਅਕਾਣ੍ਡੋਤ੍ਪਾਤਵਿਵਸ਼ਂ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾਸ਼ਾਮੁਖਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸੀ, ਨਾ ਫਲ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਅਚਾਨਕ ਆਈਆਂ ਆਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੇਬਸ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਝੁਕਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸੁਰਾਰ੍ਭਕਪਰਾਭੂਤਂ ਭੂਤੈਰ੍ ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਯਜੈਃ । ਭੂਤਰਿਕ੍ਤਮ੍ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਮ੍ ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਪ੍ਰਾਯਕੋਟਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਚੁੱਕੇ, ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੋਠੀਆਂ ਲਗਭਗ ਸੁੰਨੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਅਨਿਯਤਵਨਿਤਾਰ੍ਥਮਤ੍ਤਯੁਦ੍ਧਂ ਹृਤਧਨਦਾਰਵਿਰਾਵਿਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ । ਕਲਿਯੁਗਸਮਯੋਦ੍ਭਟੋਦਰਾਭਂ ਤਦ੍ ਅਸੁਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਆਕੁਲਂ ਬਭੂਵ
ਬੇਕਾਬੂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਲਝਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਫਸੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਧਨ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਲੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪੇਟ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥਾਖਿਲਜਗਜ੍ਜਾਲਕ੍ਰਮਪਾਲਨਦੇਵਨਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਨਗਰੇ ਸ਼ੇषਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਗਤੋ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਹਰੀ, ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੀ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਵृਣ੍ਨਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯੁਪਰਮੇ ਦੇਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਰਿਸੂਦਨਃ । ਧਿਯਾ ਵਿਲੋਕਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਦਾਚਿਜ੍ ਜਾਗਤੀਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍
ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਪਤਝੜ ਦੀ ਨੀਂਦ ਖਤਮ ਕਰ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਤ੍ਰੈਵਿष੍ਟਪਂ ਸ੍ਵਮਨਸਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਚਾਵਲੋਕ੍ਯ ਸਃ । ਆਚਾਰਮ੍ ਆਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਪਾਤਾਲਮ੍ ਅਰਿਪਾਲਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਫੌਰਨ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਰਸਮਾਧਾਨਸ੍ਥਿਤੇ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਦਾਨਵੇ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਦਮ੍ ਅਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰੇ ਪ੍ਰੌਢਿਮ੍ ਉਪਾਗਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੈਤ ਨੂੰ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵ੍ਯਾਲਤਲ੍ਪਤਲਸ੍ਥਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸ਼ਾਯਿਨਃ । ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣੇਰ੍ ਦੇਹਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਚਾਰਿਣਾ
ਜੋ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਅਜਗਰ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਸ੍ਯ ਮਨਸ਼੍ਸ਼ਰੀਰੇਣਾਤਿਭਾਸ੍ਵਤਾ । ਇਦਂ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ ਆਸ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਬ੍ਜਮਹਾਲਿਨਾ
ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸੋਚਿਆ: ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਮਲ
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇ ਪਦਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਾਤਾਲੇ ਗਤਨਾਯਕੇ । ਕष੍ਟਂ ਸृष੍ਟਿਰ੍ ਇਯਂ ਪ੍ਰਾਯੋ ਨਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯਤ੍ਵਮ੍ ਉਪਾਗਤਾ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਥੱਕ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਦੈਤ-ਸਵਭਾਵ ਲਗਭਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ
ਦੈਤ੍ਯਾਭਾਵੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਿਰ੍ਜਿਗੀषੁਪਦਂ ਗਤਾ । ਸ਼ਮਮ੍ ਏष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਦृष੍ਟਾਬ੍ਦਪਟਲੇਵ ਸਰਿਦ੍ ਵਰਾ
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ; ਜਲਦੀ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਲਹਿਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ
ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਵਿਗਤਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਂ ਤਤੋ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤਤ੍ ਪਦਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਭਿਮਾਨਾ ਵਿਰਸਾ ਲਤੇਵ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਕਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਜੋ ਦੁਲਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਖਰੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਹੰਕਾਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਕ ਜਾਣ, ਉਹ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੌਘੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਆਯਾਤੇ ਭੁਵਿ ਯਜ੍ਞਤਪਃਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਅਦੇਵਤ੍ਵਫਲਾਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਸ਼ਮਮ੍ ਏष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਦੇਵਤਾਈ ਹਨ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਵ੍ ਅਥੋਪਸ਼ਾਨ੍ਤਾਸੁ ਭੂਲੋਕੋ ऽਸ੍ਤਮ੍ ਉਪੈष੍ਯਤਿ । ਅਸਂਸਾਰਪ੍ਰਸਙ੍ਗੋ ऽਥ ਸ਼ੇषੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਠੰਢੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲੋਕ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਅਰਥ ਬਚਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ।
ਆਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਯਦ੍ ਇਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਮਯਾ । ਲਯਮ੍ ਏष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਕਾਲੇ ਤਤ੍ ਤਾਪੇ ਹਿਮਕਣੋ ਯਥਾ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਮੈਂ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਾਲੀ ਹੀ ਲੈ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਪ ਵਿੱਚ ਹਿਮ ਦਾ ਕਣ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮ੍ ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਭਾਸੇ ਵਿਲੀਯ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਆਗਤੇ । ਕृਤਂ ਮਯੇਹ ਭਵਤਿ ਸ੍ਵਲੀਲਾਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਣਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹਕੀਕਤ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਹਮ੍ ਅਪਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਨष੍ਟਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕੇ । ਵਪੁਃਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਆਦਾਯ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਏष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਪਦੇ
ਫਿਰ, ਇਸ ਖਾਲੀਪਨ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਕਾਣ੍ਡ ਏਵਮ੍ ਏਵਂ ਹਿ ਜਗਤ੍ਯ੍ ਉਪਸ਼ਮਂ ਗਤੇ । ਨੇਹ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ऽਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਨ੍ਯੇ ਜੀਵਨ੍ਤੁ ਦਾਨਵਾਃ
ਜਿਵੇਂ, ਜਗਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ; ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ, ਦੈਤ ਜੀਊਣ।
ਦੈਤ੍ਯੋਦ੍ਵੇਗੇਨ ਵਿਬੁਧਾਸ੍ ਤਤੋ ਯਜ੍ਞਤਪਃਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਤੇਨ ਸਂਸਾਰਸਂਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਸਂਸਾਰਕ੍ਰਮੋ ऽਨ੍ਯਥਾ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ, ਤਪ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਸਾਤਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਤ੍ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਸ੍ਵੇ ਕ੍ਰਮੇ ਦਾਨਵਾਧੀਸ਼ਮ੍ ऋਤੁਃ ਪੁਨਰ੍ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਵਿਚ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਸਮ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮ੍ ਅਥ ਚੇਦ੍ ਇਤਰਂ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਕਰੋਮਿ ਤਦ੍ ਅਸੌ ਮਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਤ੍ਸਾਦਯਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਦੇਹਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਃ ਪਾਵਨੋ ਮਹਾਨ੍ । ਆਕਲ੍ਪਮ੍ ਇਹ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਹੇਨਾਨੇਨ ਤੇਨ ਚ
ਇਹ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਆਖਰੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਹੈ; ਇਸ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ।
ਏਵਂ ਹਿ ਨਿਯਤਿਰ੍ ਦੈਵੀ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਯਥਾਕਲ੍ਪਂ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਮ੍ ਇਹ ਦੇਹਿਨਾ
ਇਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਇੱਛਾ ਹੈ: ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ, ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਮ੍ ਏਵ ਗਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਬੋਧਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਗਰ੍ਜਨ੍ ਗਿਰਿਦਰੀਸੁਪ੍ਤਂ ਮਯੂਰਮ੍ ਇਵ ਵਾਰਿਦਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਕੋਲ ਤੁਰੰਤ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਮੋਰ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਦੀ ਗਰਜ ਉਠਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।