ਮਹ੍ਯਂ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ । ਨਮੋ ਦੇਵਾਤਿਦੇਵਾਯ ਪਰਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਮੈਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ, ਅਨੰਤ ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ, ਸ਼ੁਭ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੀ ਉੱਚੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਗਤਘਨਮ੍ ਇਵ ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਬਿਮ੍ਬਂ ਗਤਕਲਨਾਵਰਣਂ ਸ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਰੂਪਮ੍ । ਸ੍ਵਵਪੁषਿ ਮੁਦਿਤਂ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਸਂਸ੍ਥਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਉਦਿਤਂ ਸ੍ਵਰਸਂ ਸ੍ਵਯਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਦਲ ਰਹਿਤ ਚਾਂਦ ਵਾਂਗ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਕਿਸੇ ਕਲਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ੴ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਕਾਰਿਤਾਕਾਰੋ ਵਿਕਾਰਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਆਤ੍ਮੈਵਾਯਂ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ ਜਗਤੀਗਤਮ੍
ਜੋ 'ਓਮ' ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਤਮਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਮੇਦੋऽਸ੍ਥਿਮਾਂਸਮਜ੍ਜਾਸृਗਤੀਤੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਏष ਚੇਤਨਃ । ਅਨ੍ਤਰਸ੍ਥੋ ऽਪਿ ਸੂਰ੍ਯਾਦੀਨ੍ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਤਿ ਦੀਪਕਃ
ਇਹ ਚੇਤਨਾ ਚਰਬੀ, ਹੱਡੀ, ਮਾਸ ਤੇ ਮੱਜਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਨੂੰ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉष੍ਣੀਕਰੋਤਿ ਦਹਨਂ ਰਸਯਤ੍ਯ੍ ਅਮृਤੋ ਰਸਂ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨੁਭਵਾਨ੍ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਇਵ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗਰਮੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਚੱਖਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਗਦੀ ਹੈ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਨਾਸੀਨੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸ੍ਥਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਖੜਾ ਨਹੀਂ, ਬੈਠਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਬੈਠਾ ਨਹੀਂ, ਚਲਦਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਲੱਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਤਥੇਦਾਨੀਮ੍ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰੋਭਯਤ੍ਰ ਚ । ਪਿਹਿਤੋ ऽਪਿਹਿਤੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਏष ਸਮਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਵृਤ੍ਤਿषੁ
ਪਹਿਲਾਂ, ਹੁਣ ਜਾਂ ਅੱਗੇ; ਇੱਥੇ, ਉੱਥੇ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ; ਲੁਕਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੁਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਭਵਨ੍ਯਗ੍ਭਵਾਭਾਵਭਾਵਨਾਭਿਰ੍ ਇਤਸ੍ ਤਤਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਗਦ੍ ਆਵਰ੍ਤਯਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਤਪੱਤੀ, ਮਿਲਣ ਤੇ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਪਨ੍ਦਮਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਪਿ ਦੇਵਾਤ੍ ਸਦਾਗਤੇਃ । ਸ੍ਥਾਣੋਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਰਿਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਆਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਲੇਪਕਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਸਦਾ ਅਡੋਲ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸਕ੍ਰਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੁਤੰਤਰ ਤੇ ਅਲੇਪ।
ਮਨਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਤ੍ਯ੍ ਏष ਪਲ੍ਲਵਾਨ੍ ਇਵ ਮਾਰੁਤਃ । ਵਾਹਯਤ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਵਾ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਵਾਲੀਮ੍ ਇਵ ਸਾਰਥਿਃ
ਇਹ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਦੁਃਖਿਤਵਦ੍ ਦੇਹਗੇਹੇ ਕਰ੍ਮਕਰਸ੍ ਸਦਾ । ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਇਵਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਭੋਗਭੁਗ੍ ਵਿਭੁਃ
ਜਿਸਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਦਾ ਕਠਿਨ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਸੁਖੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਏਵ ਸਦਾਨ੍ਵੇष੍ਯਸ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯੋ ਧ੍ਯਾਤਵ੍ਯ ਏਵ ਚ । ਜਰਾਮਰਣਸਮ੍ਮੋਹਾਦ੍ ਅਨੇਨੋਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਗਮ੍ਯਤੇ
ਇਹੀ ਸਦਾ ਲੱਭਣ ਯੋਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੁਲਭਸ਼੍ ਚਾਯਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸੁਜ੍ਞੇਯਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਤਬਨ੍ਧੁਵਤ੍ । ਸ਼ਰੀਰਪਦ੍ਮਕੁਹਰੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ षਟ੍ਪਦਃ
ਇਹ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨ ਹੈ ਤੇ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੌਖਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਨੇੜਲਾ ਦੋਸਤ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ-ਕਮਲ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਕृष੍ਟੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਨਾਹੂਤਸ੍ ਸ੍ਵਦੇਹਾਦ੍ ਏਵ ਲਭ੍ਯਤੇ । ਮਨਾਗ੍ ਏਵੋਪਹੂਤੋ ऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ ਭਵਤਿ ਸਮ੍ਮੁਖਃ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂ ਬੁਲਾਇਆ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯ ਸਂਸੇਵ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨਃ । ਧਨਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਵ ਸ੍ਮਯੋ ਗਰ੍ਵੋ ऽਥ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਘਮੰਡ ਜਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਆਮੋਦ ਇਵ ਪੁष੍ਪੇषੁ ਤੈਲਂ ਤਿਲਕਣੇष੍ਵ੍ ਇਵ । ਰਸਜਾਤਿष੍ਵ੍ ਇਵਾਸ੍ਵਾਦੋ ਦੇਵੋ ਦੇਹੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧ, ਤਿਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਲ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਵਿਚ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਚਾਰਵਸ਼ਾਦ੍ ਏष ਹृਦਯਸ੍ਥੋ ऽਪਿ ਚੇਤਨਃ । ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਚਿਰਾਦ੍ ਦृष੍ਟ ਇष੍ਟਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਇਵਾਗ੍ਰਗਃ
ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਚੇਤਨਾ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਅਣਖਿਆਤ ਰਹੇ।
ਵਿਚਾਰਣਾਤ੍ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੇ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਅਭ੍ਯੁਦੇਤਿ ਪਰਾਨਨ੍ਦੋ ਲਬ੍ਧੇ ਪ੍ਰਿਯਜਨੇ ਯਥਾ
ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਰਵੋਚਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਦृष੍ਟੇ ਪਰੇ ਬਨ੍ਧਾਵ੍ ਉਦ੍ਦਾਮਾਨਨ੍ਦਦਾਯਿਨਿ । ਆਯਾਨ੍ਤਿ ਦृष੍ਟਯਸ੍ ਤਾਸ੍ ਤਾ ਯਾਭਿਰ੍ ਬਨ੍ਧੋ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰਵੋਚਤ, ਅਤੁੱਟ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚਾ ਮਿਤਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੁਟ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰਵਃ । ਨ ਕृਨ੍ਤਨ੍ਤਿ ਮਨਾਂਸ੍ਯ੍ ਆਸ਼ਾ ਗृਹਾਣੀਵ ਦੁਰਾਖਵਃ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਛਾਵਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕੱਟਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਖਰਾਬ ਬਣੀ ਘਰ ਦੀ ਚੁੱਕੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੀ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਦृष੍ਟੇ ਜਗਦ੍ ਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਕਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਚਾਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਗਤ੍ ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਸ੍ਥਿਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਸੁਪ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਹਰਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਵੇਕਿਨਾਮ੍ । ਹਰਤ੍ਯ੍ ਆਪਦਮ੍ ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਤਰਤ੍ਯ੍ ਅਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਜਾਗਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਰਤ੍ਯ੍ ਏष ਲੋਕੇषੁ ਦੀਪ ਏਵ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਿਤੌ । ਵਿਲਸਤ੍ਯ੍ ਏष ਭੋਗੇषੁ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਤ੍ਯ੍ ਏष ਵਸ੍ਤੁषੁ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣ ਕੇ। ਉਹ ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਏਵਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇਨਾਨੁਭਵਨ੍ ਭਵੀ । ਸ੍ਥਿਤਸ੍ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਹੇषੁ ਤਿਕ੍ਤਤ੍ਵਂ ਮਰਿਚੇष੍ਵ੍ ਇਵ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੜਵਾਪਣ ਕੜਵੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਚੇਤਨਾਕਲਨਾਰੂਪੀ ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਜਗਤ੍ਪਦਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭਾਰਸਤ੍ਤਾਸਾਮਾਨ੍ਯਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਸੋਚ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਹਸਤੀ ਬਣ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੂਨ੍ਯਤ੍ਵਮ੍ ਆਕਾਸ਼ੇ ਸ੍ਪਨ੍ਦ ਏष ਸਦਾਗਤੌ । ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ਼੍ ਚੈष ਤੇਜਸ੍ਸੁ ਪਯਸ੍ਯ੍ ਏष ਰਸਃ ਪਰਃ
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖਾਲੀਪਨ ਹੈ, ਚਲਣ ਵਿਚ ਕੰਪਨ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਚਮਕ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੁਆਦ ਹੈ।
ਕਾਠਿਨ੍ਯਮ੍ ਅਵਨਾਵ੍ ਏष ਔष੍ਣ੍ਯਮ੍ ਏष ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ । ਸ਼ੈਤ੍ਯਮ੍ ਏष ਨਿਸ਼ਾਨਾਥੇ ਸਤ੍ਤਾ ਚੈष ਜਗਦ੍ਗਣੇ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਕਠੋਰਤਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਗਰਮੀ ਹੈ, ਚੰਦ ਵਿਚ ਠੰਡਕ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਵਜੂਦ ਹੈ।
ਮषੀਪਿਣ੍ਡੇ ਯਥਾ ਕਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ੌਕ੍ਲ੍ਯਂ ਹਿਮਕਣੇ ਯਥਾ । ਯਥਾ ਪੁष੍ਪੇषੁ ਸੌਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਦੇਹੇ ਦੇਹਪਤਿਸ੍ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹੀ ਵਿਚ ਕਾਲਾਪਨ, ਬਰਫ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਵਿਚ ਚਿੱਟਾਪਨ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਹ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇਹ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਗਤਾ ਸਤ੍ਤਾ ਕਾਲਸ੍ ਸਰ੍ਵਗਤੋ ਯਥਾ । ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਗਤਂ ਵ੍ਯੋਮ ਵਿਭੁਸ੍ ਸਰ੍ਵਗਤਸ੍ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਵਜੂਦ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾ ਵੀ ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੁਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਮਹੀਪਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੇਸ਼ਗਤਾ ਯਥਾ । ਰੂਪਾਲੋਕਮਨਸ੍ਕਾਰਮੁਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੂਪ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।