ਅਨਨ੍ਤਮ੍ ਇਦਮ੍ ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਆਪੂਰ੍ਯ ਵਿਨਤਾਸੁਤਃ । ਕਨਕਾਙ੍ਗੋ ਮਮਾਙ੍ਗਾਨਾਮ੍ ਅਯਮ੍ ਆਸਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਬੇਅੰਤ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰਸ਼ਾਖੈਕਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸਰ੍ਵਹੇਤਿਵਿਹਙ੍ਗਮਾਃ । ਨਖਾਂਸ਼ੁਮਞ੍ਜਰੀਕੀਰ੍ਣਾ ਮਹਾਮਰਕਤਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਖਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਪਨ੍ਹੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਇਮੇ ਤੇ ਮृਦੁਮਨ੍ਦਾਰਦਾਮਦृਬ੍ਧਾਂਸਮਣ੍ਡਲਾਃ । ਮਨ੍ਦਰਾਘृष੍ਟਕੇਯੂਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਮ ਬਾਹਵਃ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਰਮ ਹਨ, ਮੰਨਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ, ਦਾਮਾ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਰਗੜੇ ਗਏ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਚਲਚ੍ਛਸ਼ਿਕਰਾਪੂਰਚਾਰੁਚਾਮਰਧਾਰਿਣੀ । ਇਯਂ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਜਠਰੋਤ੍ਥਿਤਾ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੁੰਦਰ ਚੰਵਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਲਾਵਿਲਬ੍ਧਭੁਵਨਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤਰੁਮਞ੍ਜਰੀ । ਇਯਂ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਧਵਲਾਮਲਹਾਸਿਨੀ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਕੀਰਤੀ, ਜੋ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰੁੱਖ ਦੀ ਫੁੱਲ ਹੈ।
ਅਨਾਰਤਂ ਜਗਜ੍ਜਾਲਨਵਨਿਰ੍ਮਾਣਕਾਰਿਣੀ । ਇਯਂ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਮਾਯਾ ਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਜਾਲ ਨਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਬ ਜਾਦੂਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਯਂ ਸਾ ਹੇਲਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤਰੁषਣ੍ਡਿਕਾ । ਜਯਾ ਸ੍ਫੁਰਤਿ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਲਤਾ ਕਲ੍ਪਤਰੋਰ੍ ਇਵ
ਇਹ ਜਯਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਇਮੌ ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੀਤੋष੍ਣੌ ਦੇਵੌ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਭਾਸ੍ਕਰੌ । ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਸਂਸਾਰੌ ਮੁਖਮਧ੍ਯੇ ਵਿਲੋਚਨੇ
ਇਹ ਦੋ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੁੱਖ ਵਿਚ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਮੇਯਮ੍ ਉਤ੍ਪਲਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪੀਨਾਮ੍ਭੋਧਰਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਸ਼੍ਯਾਮੀਕृਤਕਕੁਪ੍ਚਕ੍ਰਾ ਦੇਹਦੀਪ੍ਤਿਰ੍ ਵਿਸਾਰਿਣੀ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਨੀਲਕੰਠੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਬਦਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਨੀਲਕੰਠੀ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮਮ ਕਰੇ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਧ੍ਵਨਿਃ । ਮੂਰ੍ਤਂ ਖਮ੍ ਇਵ ਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦ ਇਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਕੋਸ਼ਨਿਲੀਨਬ੍ਰਹ੍ਮषਟ੍ਪਦਃ । ਪਦ੍ਮਃ ਕਰਤਲੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ੍ਵਨਾਭਿਕੁਹਰੋਦ੍ਭਵਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਯਂ ਮੇ ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗੀ ਸੁਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰੋਪਮਾ । ਹੇਮਾਙ੍ਗਦਾ ਗਦਾ ਗੁਰ੍ਵੀ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਮਰ੍ਦਿਨੀ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ, ਭਾਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮੇ ਭਾਸੁਰਾਕਾਰਸ੍ ਸੁਖਦृਸ਼੍ਯਸ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਜ੍ਵਾਲਾਜਟਿਲਪਰ੍ਯਨ੍ਤਪਰਿਪਾਟਲਦਿਕ੍ਤਟਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕੋਨੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਯਂ ਮੇ ਕੇਤੁਮਦ੍ਵਹ੍ਨਿਸੁਨ੍ਦਰੋ ਜ੍ਵਲਿਤੋ ऽਸਿਤਃ । ਕੁਠਾਰੋ ਦੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਨਨ੍ਦਯਨ੍ ਨਨ੍ਦਕਸ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੁਠਾਰਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੰਦਕਾ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਮਚ੍ਛਰਧਾਰਾਣਾਂ ਪੁष੍ਕਰਾਵਰ੍ਤਕੋ ਘਨਃ । ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਧਨੁਰ੍ ਅਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਭਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਘਣਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਇਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਾਨਿ ਜਗਨ੍ਤਿ ਜਠਰੇ ਚਿਰਮ੍ । ਬਿਭਰ੍ਮਿ ਜਾਤਨष੍ਟਾਨਿ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਲਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਮੌ ਮਹੀ ਮੇ ਚਰਣਾਵ੍ ਇਦਂ ਮੇ ਗਗਨਂ ਸ਼ਿਰਃ । ਇਦਂ ਵਪੁਰ੍ ਮੇ ਤ੍ਰਿਜਗਦ੍ ਇਮਾ ਮੇ ਕੁਕ੍ਸ਼ਯੋ ਦਿਸ਼ਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਕੁੱਖਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਹਨ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਯਮ੍ ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਨੀਲਮੇਘੋਦਰਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸੁਪਰ੍ਣਪਰ੍ਵਤਾਰੂਢਸ਼੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਪੇਟ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਗਰੁੜ ਤੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਾਂਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਮਤ੍ਤਃ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਸਮਗ੍ਰਾ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਃ । ਤਾਰ੍ਣਾਸ੍ ਤਰਲਸਞ੍ਚਾਰਾਃ ਪਵਨਾਦ੍ ਇਵ ਰਾਸ਼ਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮਾੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਧੂੜ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮ੍ ਇਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਗਦਾਧਰਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਗਰੁਡਾਰੂਢਸ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵਾਹਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ਿਆਮ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਹਾਂ, ਅਚ੍ਯੁਤ।
ਕੋ ਮਾਮ੍ ਏਤਿ ਵਿਰੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ । ਸ੍ਵਨਾਸ਼ਾਯ ਮਰੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਕਲ੍ਪਾਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਲਭੋ ਯਥਾ
ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ? ਉਹ ਪਤੰਗਾ ਵਾਂਗ ਕਲਪਾਂਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮੇ ਤੇ ਤੈਜਸੀਂ ਦृष੍ਟਿਂ ਮਮਾਗ੍ਰਸ੍ਥਾਸ੍ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸਂਸੋਦ੍ਃਉਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਨ੍ਦਾਃ ਪ੍ਰਭਾਮ੍ ਇਵ
ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਤੇਜਸਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।
ਇਮੇ ਮਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਹਰਾਦਯਃ । ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤਯਾ ਵਾਚਾ ਬਹੁਵਕ੍ਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਥਯਾ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ, ਮੈਨੂੰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਮੂੰਹਾਂ ਤੋਂ ਉਠੀ ਅਨੰਤ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਵਿਜृਮ੍ਭਿਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੋ ਜਾਤੋ ऽਹਮ੍ ਅਜਿਤਾਕृਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਪਦਾਤੀਤੋ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਪਰਮੇਣ ਹਿ
ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਸਰਵਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਲਾਂ-ਵਿਰੋਧਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਭਵਨੋਦਰੈਕਮੂਰ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸਭਵਿਭਿਨ੍ਨਸਮਸ੍ਤਦੁष੍ਟਸਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਘਨਗਿਰਿਤृਣਕਾਨਨਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਂ ਸਕਲਭਯਾਪਹਰਂ ਵਪੁਃ ਪ੍ਰਣੌਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਅਸਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਘਣੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹਰ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣੀਂ ਤਨੁਮ੍ । ਪੁਨਸ੍ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ ਆਸ ਪੂਜਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਸੁਰਦ੍ਵਿषਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਿਆ।
ਵਪੁषੋ ਵੈष੍ਣਵਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਰੁਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਪਰਾਪਰਃ । ਅਯਂ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਵਾਹੇਣ ਬਹਿਰ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਪਰਃ
ਸਾਡੇ ਇਸ ਵੈਸ਼ਣਵ ਰੂਪ ਤੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਨੀਵਾਂ, ਹਵਾ-ਸਰੂਪ, ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਵਹਾਵ ਨਾਲ, ਇਹ ਦੂਜਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਾਹਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵੈਨਤੇਯਸਮਾਰੂਢਸ੍ ਸ੍ਫੁਟਸ਼ਕ੍ਤਿਚਤੁष੍ਟਯਃ । ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਸ਼੍ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਙ੍ਗਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਚਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਕਾਲਾ-ਰੰਗਾ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਨਯਨਸ਼੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕਾਨ੍ਤਨਨ੍ਦਕਨਨ੍ਦਨਃ । ਪਦ੍ਮਪਾਣਿਰ੍ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸੋਭਾਵਾਨ, ਨੰਦ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਕਮਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ।
ਤਦ੍ ਏਨਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਪਰਿਵਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸਪਰ੍ਯਯਾ ਮਨੋਮਯ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਭਾਰਰਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।