ਦੁਰ੍ਜਯਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਿਮੁਕ੍ਤਾਯੁਧੋ ऽਪਿ ਸਨ੍ । ਨਾਸੌ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚ੍ਛੇਦੈਰ੍ ਵਜ੍ਰਸਾਰੋ ਵਿਦੀਰ੍ਯਤੇ
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਜੈ ਹੈ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਹੀਰੇ ਵਰਗੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਸ੍ਤਾ ਬਹਵਸ੍ ਤੇਨ ਮਿਥਃਪ੍ਰੇਰਿਤਪਰ੍ਵਤਾਃ । ਭੀਮਾਸ੍ ਸਮਰਸਂਰਮ੍ਭਾਸ੍ ਸਮਮ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਿਤਾਮਹੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਾਸੁ ਤਾਸ੍ਵ੍ ਅਤਿਘੋਰਾਸੁ ਵਿਤਤਾਸ੍ਵ੍ ਅਸੁਰਾਜਿषੁ । ਯੋ ਨ ਭੀਤ ਇਦਾਨੀਂ ਸ ਭਯਮ੍ ਏष੍ਯਤਿ ਕਾ ਕਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੁਣ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਡਰ ਜਾਵੇਗਾ; ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਉਪਾਯਮ੍ ਏਕਮ੍ ਏਵੇਮਂ ਹਰੇਰ੍ ਆਕ੍ਰਮਣੇ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਮਨ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵ੍ਯਤਿਰੇਕੇਣ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਤਰੀਕਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਰ੍ਵਧਿਯਾ ਸਰ੍ਵਸਂਰਮ੍ਭਰਂਹਸਾ । ਸ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵੋ ਗਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੀਹ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜਿੰਦ, ਪੂਰੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਧਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਲੋਕਤ੍ਰਯਾਨ੍ਤਰੇ । ਪ੍ਰਲਯਸ੍ਥਿਤਿਸਰ੍ਗਾਣਾਂ ਹਰਿਃ ਕਾਰਣਤਾਂ ਗਤਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਹਰੀ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਿਮੇषਾਦ੍ ਆਰਭ੍ਯ ਨਾਰਾਯਣਮ੍ ਅਜਂ ਸਦਾ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਮਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਲਕ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਅਜਨਮਾ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਹਰ ਥਾਂ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ । ਨਾਪੈਤਿ ਮਮ ਹृਤ੍ਕੋਸ਼ਾਦ੍ ਆਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਇਵ ਮਾਰੁਤਃ
‘ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਗਹਿਰੇ ਵਿਚੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਹਰਿਰ੍ ਆਸ਼ਾ ਹਰਿਰ੍ ਵ੍ਯੋਮ ਹਰਿਰ੍ ਉਰ੍ਵੀ ਹਰਿਰ੍ ਜਗਤ੍ । ਅਯਂ ਹਰਿਰ੍ ਅਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਜਾਤੋ ਹਰਿਮਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਹਰੀ ਹੀ ਆਸ ਹੈ, ਹਰੀ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਹੈ, ਹਰੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ; ਇਹ ਹਰੀ ਬੇਅੰਤ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਹਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਵਿष੍ਣੁਃ ਪੂਜਯਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਨ ਪੂਜਾਫਲਭਾਗ੍ ਭਵੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਜੇਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਅਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਹਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਹੀ ਠੀਕ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਨਨ੍ਤਮ੍ ਇਦਮ੍ ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਆਪੂਰ੍ਯ ਵਿਨਤਾਸੁਤਃ । ਕਨਕਾਙ੍ਗੋ ਮਮਾਙ੍ਗਾਨਾਮ੍ ਅਯਮ੍ ਆਸਨਤਾਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਬੇਅੰਤ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰਸ਼ਾਖੈਕਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸਰ੍ਵਹੇਤਿਵਿਹਙ੍ਗਮਾਃ । ਨਖਾਂਸ਼ੁਮਞ੍ਜਰੀਕੀਰ੍ਣਾ ਮਹਾਮਰਕਤਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਖਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਪਨ੍ਹੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਇਮੇ ਤੇ ਮृਦੁਮਨ੍ਦਾਰਦਾਮਦृਬ੍ਧਾਂਸਮਣ੍ਡਲਾਃ । ਮਨ੍ਦਰਾਘृष੍ਟਕੇਯੂਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਮ ਬਾਹਵਃ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਰਮ ਹਨ, ਮੰਨਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ, ਦਾਮਾ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਰਗੜੇ ਗਏ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਚਲਚ੍ਛਸ਼ਿਕਰਾਪੂਰਚਾਰੁਚਾਮਰਧਾਰਿਣੀ । ਇਯਂ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਜਠਰੋਤ੍ਥਿਤਾ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੁੰਦਰ ਚੰਵਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇਲਾਵਿਲਬ੍ਧਭੁਵਨਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤਰੁਮਞ੍ਜਰੀ । ਇਯਂ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਧਵਲਾਮਲਹਾਸਿਨੀ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਕੀਰਤੀ, ਜੋ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰੁੱਖ ਦੀ ਫੁੱਲ ਹੈ।
ਅਨਾਰਤਂ ਜਗਜ੍ਜਾਲਨਵਨਿਰ੍ਮਾਣਕਾਰਿਣੀ । ਇਯਂ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਮਾਯਾ ਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਜਾਲ ਨਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਬ ਜਾਦੂਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਯਂ ਸਾ ਹੇਲਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤਰੁषਣ੍ਡਿਕਾ । ਜਯਾ ਸ੍ਫੁਰਤਿ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਲਤਾ ਕਲ੍ਪਤਰੋਰ੍ ਇਵ
ਇਹ ਜਯਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਇਮੌ ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੀਤੋष੍ਣੌ ਦੇਵੌ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਭਾਸ੍ਕਰੌ । ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਸਂਸਾਰੌ ਮੁਖਮਧ੍ਯੇ ਵਿਲੋਚਨੇ
ਇਹ ਦੋ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੁੱਖ ਵਿਚ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਮੇਯਮ੍ ਉਤ੍ਪਲਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪੀਨਾਮ੍ਭੋਧਰਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਸ਼੍ਯਾਮੀਕृਤਕਕੁਪ੍ਚਕ੍ਰਾ ਦੇਹਦੀਪ੍ਤਿਰ੍ ਵਿਸਾਰਿਣੀ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਨੀਲਕੰਠੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਬਦਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਨੀਲਕੰਠੀ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮਮ ਕਰੇ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਧ੍ਵਨਿਃ । ਮੂਰ੍ਤਂ ਖਮ੍ ਇਵ ਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦ ਇਵ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਕੋਸ਼ਨਿਲੀਨਬ੍ਰਹ੍ਮषਟ੍ਪਦਃ । ਪਦ੍ਮਃ ਕਰਤਲੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ੍ਵਨਾਭਿਕੁਹਰੋਦ੍ਭਵਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਯਂ ਮੇ ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗੀ ਸੁਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰੋਪਮਾ । ਹੇਮਾਙ੍ਗਦਾ ਗਦਾ ਗੁਰ੍ਵੀ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਮਰ੍ਦਿਨੀ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ, ਭਾਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮੇ ਭਾਸੁਰਾਕਾਰਸ੍ ਸੁਖਦृਸ਼੍ਯਸ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਜ੍ਵਾਲਾਜਟਿਲਪਰ੍ਯਨ੍ਤਪਰਿਪਾਟਲਦਿਕ੍ਤਟਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕੋਨੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਯਂ ਮੇ ਕੇਤੁਮਦ੍ਵਹ੍ਨਿਸੁਨ੍ਦਰੋ ਜ੍ਵਲਿਤੋ ऽਸਿਤਃ । ਕੁਠਾਰੋ ਦੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਨਨ੍ਦਯਨ੍ ਨਨ੍ਦਕਸ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੁਠਾਰਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੰਦਕਾ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਮਚ੍ਛਰਧਾਰਾਣਾਂ ਪੁष੍ਕਰਾਵਰ੍ਤਕੋ ਘਨਃ । ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਧਨੁਰ੍ ਅਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਭਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਘਣਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਇਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਾਨਿ ਜਗਨ੍ਤਿ ਜਠਰੇ ਚਿਰਮ੍ । ਬਿਭਰ੍ਮਿ ਜਾਤਨष੍ਟਾਨਿ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਲਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਮੌ ਮਹੀ ਮੇ ਚਰਣਾਵ੍ ਇਦਂ ਮੇ ਗਗਨਂ ਸ਼ਿਰਃ । ਇਦਂ ਵਪੁਰ੍ ਮੇ ਤ੍ਰਿਜਗਦ੍ ਇਮਾ ਮੇ ਕੁਕ੍ਸ਼ਯੋ ਦਿਸ਼ਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਕੁੱਖਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਹਨ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਯਮ੍ ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਨੀਲਮੇਘੋਦਰਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸੁਪਰ੍ਣਪਰ੍ਵਤਾਰੂਢਸ਼੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਪੇਟ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਗਰੁੜ ਤੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਾਂਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਮਤ੍ਤਃ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਸਮਗ੍ਰਾ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਃ । ਤਾਰ੍ਣਾਸ੍ ਤਰਲਸਞ੍ਚਾਰਾਃ ਪਵਨਾਦ੍ ਇਵ ਰਾਸ਼ਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮਾੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਧੂੜ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮ੍ ਇਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਗਦਾਧਰਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਗਰੁਡਾਰੂਢਸ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵਾਹਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ਿਆਮ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਹਾਂ, ਅਚ੍ਯੁਤ।