ਏਕ ਏਵਾਸ੍ਤਿ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਕृਤ੍ ਸਰ੍ਵਗਸ੍ ਸਰ੍ਵਸ੍ ਸ ਚ ਤੂष੍ਣੀਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਪਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਣੋਨ੍ਮੁਖਃ । ਅਘਟਂ ਘਟਯਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਘਟਂ ਵਿਘਟਯਤ੍ਯ੍ ਅਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸੰਭਵ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਨ ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਕਿਞ੍ਚਨ । ਰਾਜਾਰ੍ਥਂ ਕੇਵਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਅਜ੍ਞੋ ऽਪਿ ਸਨ੍ ਸਦਾ
ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਅਗਿਆਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਾਜੇ ਲਈ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੈਕਕਰ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ । ਰਾਜਾ ਕੇਵਲਮ੍ ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥ ਏਵਾਵਤਿष੍ਠਤੇ
ਉਹ ਹੀ ਰਾਜੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਕਰਤਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਇਕੱਲਾ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਧਿਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਕਸ੍ ਸ ਦੇਸ਼ੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਕਥਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯਤੇ ਵਾਪਿ ਕੇਨ ਵਾਧਿਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਕਸ੍ ਸ ਤਾਦृਗ੍ਵਿਧੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਰਾਜਾ ਵਾਪਿ ਮਹਾਬਲਃ । ਹੇਲਾਲੂਨਜਗਜ੍ਜਾਲੈਰ੍ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਅਪਿ ਨੋ ਜਿਤਃ
ਕੌਣ ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਜਾਲਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ?
ਅਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਏਤਦ੍ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਮਮਾਮਰਭਯਪ੍ਰਦ । ਕਥਯਾਪਨਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਮੇ ਹृਦ੍ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਸ੍ ਸਂਸ਼ਯਾਮ੍ਬੁਦਮ੍
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਬੱਦਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣੈਸ੍ ਸੁਤ । ਸਮੇਤੈਰ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਿਤੈਰ੍ ਅਪਿ ਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯਤੇ ਮਨਾਕ੍
ਉਥੇ ਮੰਤਰੀ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ذਰਾ ਵੀ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸੌ ਸਹਸ੍ਰਨਯਨੋ ਨ ਯਮੋ ਨ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਨਾਮਰੋ ਨਾਸੁਰੋ ਵਾਪਿ ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰਕ ਜੀਯਤੇ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਨਾ ਯਮ, ਨਾ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰਾਸਿਮੁਸੁਲਪ੍ਰਾਸਵਜ੍ਰਚਕ੍ਰਗਦਾਦਯਃ । ਹੇਤਯਃ ਕੁਣ੍ਠਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦृषਦੀਵੋਤ੍ਪਲਾਹਤਿਃ
ਉਥੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗਦੇ, ਬਰਛੀਆਂ, ਬਿਜਲੀ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਵਾਂਗ ਨਿਕੰਮੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਮ੍ਯੋ ऽਸੌ ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨ ਭਟੋਤ੍ਕਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਤੇਨ ਦੇਵਾਸੁਰਾਸ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਵਸ਼ੀਕृਤਾਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿष੍ਣੁਨਾਪਿ ਤੇਨੈਵ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਾਦਯੋ ऽਸੁਰਾਃ । ਪਾਤਿਤਾਃ ਕਲ੍ਪਵਾਤੇਨ ਮੇਰੁਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਾ ਇਵ
ਉਸਦੇ ਹੀ ਕਾਰਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੀ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਵਰਗੇ ਅਸੁਰ ਕਲਜੁਗ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਗਏ।
ਨਾਰਾਯਣਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਾਵਬੋਧਿਨਃ । ਤੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯਥਾਕਾਮਮ੍ ਅਵਟੇषੁ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨਮੁਤਾਬਕ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਾਟੋਪਂ ਪਞ੍ਚਮਾਤ੍ਰਸ਼ਰਸ੍ ਸ੍ਮਰਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਇਦਮ੍ ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਇਵ ਵਿਵਲ੍ਗਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕਾਮਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਸੁਰੌਘਗਰ੍ਹ੍ਯੋ ऽਪਿ ਗੁਣਹੀਨੋ ऽਪਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਦੁਰਾਕृਤਿਰ੍ ਅਪਿ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਜृਮ੍ਭਤੇ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਮੂਰਖ ਤੇ醜 ਸੁਰਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਸਮੂਹਾਨਾਂ ਸਙ੍ਗਰੋ ਯਤ੍ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਤਦ੍ ਏਤਤ੍ ਕ੍ਰੀਡਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ, ਉਸ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਖੇਡ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕੇਵਲਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤੇਨੈਵ ਪ੍ਰਭੁਣਾ ਯਦਿ । ਜੀਯਤੇ ਤਤ੍ ਸੁਜੇਯੋ ऽਸਾਵ੍ ਅਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਚਲਾਚਲਃ
ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਕੇਵਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋਃ ਕਾਲੇ ਜੇਤੁਂ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਨਿਜਮ੍ । ਇਚ੍ਛਾ ਸਞ੍ਜਾਯਤੇ ਤੇਨ ਜੀਯਤੇ ऽਸਾਵ੍ ਅਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਲਨਾਮਲ੍ਲਮ੍ ਉਲ੍ਲਾਸਿਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ । ਜੇਤੁਂ ਚੇਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤਤ੍ ਪਰਾਕ੍ਰਮਵਾਨ੍ ਅਸਿ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਮੱਲ੍ਹਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਮਲਾਕਰਾਃ । ਇਮੇ ਵਿਕਾਸਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਲੀਯਨ੍ਤੇ ਲਯਂ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਖਿੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮ੍ ਏਕਮ੍ ਏਕਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਮੋਹਪਰਿਹੀਨਯਾ । ਯਦਿ ਜੇਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ऽਸਿ ਧੀਰਸ੍ ਤਦ੍ ਅਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਕ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਇਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂ, ਹੇ ਧੀਰ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਓ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਿਤੇ ਜਿਤਾ ਲੋਕਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਜਿਤਾ ਅਪਿ । ਅਜਿਤੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਜਿਤਾ ਏਤੇ ਚਿਰਕਾਲਜਿਤਾ ਅਪਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਜੇ ਜਿੱਤੇ ਨਾ ਹੋਣ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਈ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ ਹੋਣ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਯ ਸੁਖਾਯ ਚ । ਤਜ੍ਜਯੇ ਯਤ੍ਨਮ੍ ਆਤਿष੍ਠ ਕष੍ਟਯਾਪਿ ਹਿ ਚੇष੍ਟਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਅਣਗਣੇ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਸੁਖ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ।
ਸਸੁਰਮ੍ ਅਸੁਰਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਨਰਮਹੋਰਗਕਿਨ੍ਨਰਂ ਸਮੇਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਜਗਦ੍ ਅਪਿ ਵਸ਼ੀਕृਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਅਤਿਬਲਿਨਾ ਨਨੁ ਹੇਲਯੈਵ ਤੇਨ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਮਨੁੱਖ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਔਖੇਪਣ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਬਲਵਾਨ੍ ਸ ਤਾਤ ਪਰਿਜੀਯਤੇ । ਕੋ ऽਸੌ ਵੇਤਿ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਥਯਾਸ਼ੁ ਮੇ
ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਨਯ ਨਿਤ੍ਯਾਜੇਯਸ੍ਥਿਤੇਰ੍ ਅਪਿ । ਸ਼ृਣੁ ਵਚ੍ਮਿ ਸੁਸਾਧਤ੍ਵਂ ਯੇਨਾਸੌ ਪਰਿਜੀਯਤੇ
ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣੋ: ਉਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾ ਜਿਤੀ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹੀਤੋ ऽਸੌ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ ਆਯਾਤਿ ਵਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਯੁਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਦਹਤ੍ਯ੍ ਏष ਆਸ਼ੀਵਿष ਇਵੋਦ੍ਧਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲਵਲ੍ ਲਾਲਯਿਤ੍ਵੈਨਂ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਯਮਯਨ੍ਤਿ ਯੇ । ਰਾਜਾਨਂ ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਦਮ੍ ਆਸਾਦਯਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਲਦੇ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹੀਪਾਲੇ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਸ਼ਮ੍ ਏਤਿ ਵਃ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ੍ਯ੍ ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਤਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਦ ਮੰਤਰੀ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ ਨ ਦृष੍ਟੋ ਰਾਜਾਸੌ ਤਾਵਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਨ ਜੀਯਤੇ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਯਾਵਨ੍ ਨ ਜਿਤਸ੍ ਤਾਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤਕ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੇ ਜਦ ਤਕ ਮੰਤਰੀ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਰਾਜਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।