ਭਾਵਾਦ੍ਵੈਤਮ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਤ੍ਤਾਦ੍ਵੈਤਮਯਾਤ੍ਮਕਃ । ਕਰ੍ਮਾਦ੍ਵੈਤਮ੍ ਅਨਾਦृਤ੍ਯ ਦ੍ਵੈਤਾਦ੍ਵੈਤਮਯੋ ਭਵ
ਅਸਤਿਤਵ ਦੀ ਅਦੁਇਤਾ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਲਤਾਂ ਅਦੁਇਤਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਦੀ ਅਦੁਇਤਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਦੁਇਤਾ ਤੇ ਅਦੁਇਤਾ ਦੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਬਣੋ।
ਭਵਭੂਮਿषੁ ਭੀਮਾਸੁ ਭਵਭਾਵਨਯਾਨਯਾ । ਮਾ ਪਤੋਤ੍ਪਾਤਪੂਰ੍ਣਾਸੁ ਨਦੀष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਧਃ ਕਰੀ ਯਥਾ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮੈਦਾਨਾਂ 'ਚ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹਾਥੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ 'ਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਡਿੱਗ।
ਦ੍ਵਿਤ੍ਵਂ ਨ ਸਮ੍ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਗਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਥੈਕ੍ਯਮ੍ ਅਪਿ ਚ ਦ੍ਵਿਤਯੋਦਿਤਾਤ੍ਮ । ਅਦ੍ਵੈਤਮ੍ ਐਕ੍ਯਰਹਿਤਂ ਸਤਤੋਦਿਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ ਅਪਿ ਚਾਹੁਰ੍ ਅਤਸ੍ ਸ੍ਵਰੂਪਮ੍
ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ 'ਚ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਇਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਦਵੈਤ, ਜੋ ਇਕਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਗਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਇਹੀ ਅਸਲੀ ਸਵਰੂਪ ਹੈ।
ਨੈਵਾਹਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਨ ਚ ਨਾਮ ਜਗਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਤ ਇਦਂ ਨਨੁ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਭਾਸਤ ਏਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਨਾਸਨ੍ ਨ ਸਜ੍ ਜਗਦ੍ ਅਹਂ ਚ ਸਦੇਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ
ਨਾ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਹੈ, ਨਾ ਸੰਸਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਚੇਤਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੇਤਨਾ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਨਾ ਸੰਸਾਰ, ਨਾ ਮੈਂ, ਅਸਲ ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪਰਮਮ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਆਦ੍ਯਂ ਭਾਸਨਂ ਸਰ੍ਵਭਾਸਾਮ੍ ਅਜਮ੍ ਅਜਰਮ੍ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਮ੍ । ਵਿਗਤਕਰਣਜਾਲਮ੍ ਜੀਵਨਂ ਜੀਵਸ਼ਕ੍ਤੇਸ੍ ਸਕਲਕਲਨਹੀਨਂ ਕਾਰਣਂ ਕਾਰਣਾਨਾਮ੍
ਉੱਚਾ, ਮੂਲ ਅਮਰਤਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਮਕ, ਨਾ ਜਨਮਿਆ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਾ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਆਰੰਭ, ਨਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ; ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਤਾਕਤ, ਸਾਰੇ ਬਣਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ।
ਸਤਤਮ੍ ਉਦਿਤਮ੍ ਈਸ਼ਂ ਵ੍ਯਾਤਤੇ ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਨੁਭਵਬੀਜਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਭਾਵੋਪਦੇਸ਼੍ਯਮ੍ । ਸ੍ਵਦਨਮ੍ ਅਨੁ ਚਿਤੋ ऽਨ੍ਤਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੈਤਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਹਮ੍ ਅਪਿ ਜਗਚ੍ ਚੇਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯੋ ऽਨ੍ਤਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਗਟ ਰਹਿੰਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਿੱਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਸਥਿਤ। ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ; ਤੂੰ, ਮੈਂ ਤੇ ਜਗਤ — ਸਭ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼ਯਾਨਾਂ ਮਹਤਾਮ੍ ਅਹਤਾਨਾਂ ਕੁਦृष੍ਟਿਭਿਃ । ਸ੍ਵਭਾਵੋ ऽਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਲੀਲਯਾ ਚਰਤਾਮ੍ ਇਹ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮੁਕਤ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਟੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਬੇਫਿਕਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਹਰਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਸਂਸਾਰੇ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਮਨਾ ਮੁਨਿਃ । ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਵਿਰਸਾ ਵਿਹਸਞ੍ ਜਾਗਤੀਰ੍ ਗਤੀਃ
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਜਿਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਕृਤਕਾਰ੍ਯਸ੍ਥੋ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਸ੍ ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਿषੁ । ਧ੍ਯੇਯਂ ਤਂ ਵਾਸਨਾਤ੍ਯਾਗਮ੍ ਅਵਲਮ੍ਬ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਸਭ ਕੁਦਰਤੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਰ ਇਕ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਗਤੋਦ੍ਵੇਗਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਪਰਿਪੋषਕਃ । ਵਿਵੇਕੋਦ੍ਯਾਨਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਬੋਧੋਪਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਵੇਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤੀਤਪਦਾਲਮ੍ਬੀ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਸ਼ਯਃ । ਨੋਦ੍ਵੇਗੀ ਨ ਚ ਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਵਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੰਢਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਨਾ ਉਹ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਦਯਾਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਸਂਯੁਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕ੍ਰਮਕਰੋ ऽਗ੍ਰ੍ਯਾਣਾਂ ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਵਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਇਆ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਤਿ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ ਨ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਮੌਨਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਕृਤਾਰਮ੍ਭੀ ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਵਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੁਦਰਤੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪृष੍ਟਸ੍ ਸਨ੍ ਪ੍ਰਕृਤਂ ਵਕ੍ਤਾ ਨ ਪृष੍ਟਸ੍ ਸ੍ਥਾਣੁਵਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਈਹਿਤਾਨੀਹਿਤੈਰ੍ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਵਸੀਦਤਿ
ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੰਭ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਂ ਨਾ-ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਭਿਮਤਂ ਵਕ੍ਤਾ ਚੋਦਿਤਃ ਪੇਸ਼ਲੋਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ । ਆਸ਼ਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਵਸੀਦਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯੁਕ੍ਤਾਯੁਕ੍ਤਦਸ਼ਾਗ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ ਆਸ਼ੋਪਹਤਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਜਾਨਾਤਿ ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਕਰਕੋਟਰਬਿਲ੍ਵਵਤ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਠੀਕ ਜਾਂ ਗਲਤ ਦਸ਼ਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਆਸ ਨਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਕੌਏ ਦੇ ਘੋਂਸਲੇ ਜਾਂ ਬੇਲ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਉਪਾਰੂਢੋ ਭਙ੍ਗੁਰਾਂ ਜਾਗਤੀਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ । ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਸ਼ੀਤਲਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਸਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਨਾਜੁਕ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਠੰਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਜਿਤਚਿਤ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੇ ਹਿ ਦृष੍ਟਪਰਾਵਰਾਃ । ਸ੍ਵਭਾਵ ਈਦृਸ਼ਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਥਿਤਸ੍ ਤਵ ਰਾਘਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਯਂ ਤੁ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਮ੍ ਅਜਿਤਾਤ੍ਮੀਯਚੇਤਸਾਮ੍ । ਭੋਗਕਰ੍ਦਮਮਗ੍ਨਾਨਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਮੋ ऽਭਿਮਤਂ ਮਤਮ੍
ਪਰ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤੇषਾਮ੍ ਅਭਿਮਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਹਾਵਭਾਵਵਿਭੂषਣਾਃ । ਜ੍ਵਾਲਾ ਨਰਕਵਹ੍ਨੀਨਾਂ ਯਾਸ੍ ਤਾਃ ਕਨਕਰੋਚਿषਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਅੰਗ-ਭਾਵ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਥਗਹਨਾਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਥਾ ਵ੍ਯਰ੍ਥਾਰ੍ਥਨਕਦਰ੍ਥਨਾਃ । ਦਿਸ਼ਨ੍ਤੋ ਦੁਃਖਸਂਰਮ੍ਭਸਹਿਤਾ ਆਹਿਤਾਪਦਃ
ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਭੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਲਕੜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਸਿਰਫ਼ ਫ਼ੋਕਤ ਦੁੱਖ ਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਸੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਹੰਗਾਮੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਫਲਬਨ੍ਧੀਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਨਾਚਾਰਮਯਾਨਿ ਚ । ਸੁਖਦੁਃਖਾਵਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ
ਕਰਮ ਜੋ ਫਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਤਾਂ ਵਿਚ ਬਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦृष੍ਟਿਮ੍ ਅਵष੍ਟਭ੍ਯ ਧ੍ਯੇਯਤ੍ਯਾਗਵਿਲਾਸਿਨੀਮ੍ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਤਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਪੂਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਛੱਡਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੀਉ, ਰਾਘਵ।
ਅਨ੍ਤਸ੍ ਸਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਰ੍ਵਾਸ਼ੋ ਵੀਤਰਾਗੋ ਵਿਵਾਸਨਃ । ਬਹਿਸ੍ ਸਰ੍ਵਸਮਾਚਾਰੋ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਅੰਦਰੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਹਰੋਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੀਉ, ਰਾਘਵ।
ਉਦਾਰਃ ਪੇਸ਼ਲਾਚਾਰਸ੍ ਸਰ੍ਵਾਚਾਰਾਨੁਵृਤ੍ਤਿਮਾਨ੍ । ਅਨ੍ਤਸ੍ ਸਰ੍ਵਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਉੱਚਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੀਉ, ਰਾਘਵ।
ਪ੍ਰਵਿਚਾਰ੍ਯ ਦਸ਼ਾਸ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਯਦ੍ ਅਤੁਚ੍ਛਤਰਂ ਪਦਮ੍ । ਤਦ੍ ਏਵ ਭਾਵੇਨਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਰਾਘਵ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਣਮਤਲਬੀ ਤੇ ਛੋਟਾ ਪਦ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ ਨੈਰਾਸ਼੍ਯਮ੍ ਆਦਾਯ ਬਹਿਰ੍ ਆਸ਼ੋਨ੍ਮੁਖੇਹਿਤਃ । ਬਹਿਸ੍ ਤਪ੍ਤੋ ऽਨ੍ਤਰ੍ ਆਸ਼ੀਤੋ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਰਾਘਵ, ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਪਰ ਬਾਹਰੋਂ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਹਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰ; ਬਾਹਰੋਂ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੰਦਰੋਂ ਠੰਢਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ।
ਬਹਿਃ ਕृਤ੍ਰਿਮਸਂਰਮ੍ਭੋ ਹृਦਿ ਸਂਰਮ੍ਭਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਕਰ੍ਤਾ ਬਹਿਰ੍ ਅਕਰ੍ਤਾਨ੍ਤਰ੍ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਰਾਘਵ, ਬਾਹਰੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਪਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੇਚੈਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਨਾ ਕਰਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ।
ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਾਵਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਆਨ੍ਤਰਮ੍ । ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਲੈ ਹੈ; ਉਸ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ।
ਕृਤ੍ਰਿਮੋਲ੍ਲਾਸਹਰ੍षਸ੍ਥਃ ਕृਤ੍ਰਿਮੋਦ੍ਵੇਗਦੂषਣਃ । ਕृਤ੍ਰਿਮਾਰਮ੍ਭਸਂਰਮ੍ਭੋ ਲੋਕੇ ਵਿਹਰ ਰਾਘਵ
ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਬਣਾਵਟੀ ਜਤਨ ਤੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਫਿਰੋ, ਰਾਘਵ।