ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਛੋਹ ਨਾਲ ਖਿੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਖਰਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾ ਲੈ ਕੇ ਕੋਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਆਏ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ—ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਸ਼ੁਭ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਏ ਹੋ। ਤਦ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੈਤ-ਕੁਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪੀੜਾ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਜਦ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਜਦ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਏ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਕੋਲੋਂ ਮੰਤਰ ਆਦਿ ਲੈਣ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ। ਮੇਰੀ ਯਤਨਾ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਨਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ ਕਿ ਹੁਣ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਸ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦੈਤਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" ਪਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਏਗੀ, ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਛੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜੀਵੰਤ ਸਾਲਭੰਜਿਕਾ ਵਾਂਗ, ਅਡੋਲ ਬੈਠੀ ਹਾਂ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰਣ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਚਾਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਹੈ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਹਿਮਵਤ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦਨੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਬ-ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਰਕਟੀ ਨਾਂਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਵਾਂਗ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ ਸਖ਼ਤ ਵੱਸਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੁਖਮ ਹੋ ਕੇ ਮੈਲੜੀ (ਵਿਸੂਚਿਕਾ) ਰੋਗ ਵਾਂਗ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪੀੜਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਿਸੂਚਿਕਾ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਿਆ। ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਯਮ ਲਾਇਆ: "ਤੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਂਗੀ।" ਇਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਓਸ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਲਵੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੇਰੀ ਵਲੋਂ ਹੋਰ ਉਲਝਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਮੈਂ ਹੁਣ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਤੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਛੱਡਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਾਡੀਆਂ ਹੋਰ ਰੋਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਵਿਸੂਚਿਕਾ-ਮੰਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗਿਆਈ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਮੰਤਰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਲਵੋ। ਆਓ, ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚੱਲੀਏ। ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਯੰਮਿਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਰਾਤ, ਦੈਤਣ, ਉਸਦੀ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੋਵੇਂ, ਦੈਤਣ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਕੇ, ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਅਪਰੋਕਸ਼ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਠੰਡੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਰਹੇ। ਦੈਤਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਵਿਸੂਚਿਕਾ-ਨਾਸਕ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਨਾਤਾ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਦੈਤਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਦੋਸਤ ਵੀ। ਹੇ ਕਮਲ-ਚਿਹਰਾ ਸੁੰਦਰਿ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਦਾ ਨਿਮੰਤਰਣ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਨਾਂ ਨਕਾਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ।" "ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਰ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਧਾਰੋ, ਲਾਜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਓ। ਉਥੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਰਹੋ।" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਦੈਤਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸन्तੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ?" ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਮੇਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਸ ਹੀ ਭੋਜਨ ਹੈ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੁਭਾਵ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਧਦਾ ਰਹੇਗਾ।" "ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੋ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਜ਼ਿਲਿਆਂ ਤੋਂ ਫਾਂਸੀਯੋਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਚੋਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੈਤਣ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਦੋਸ਼ੀ ਲੋਕ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਲੈ ਲਈ।" "ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਓ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਉਥੇ ਖਾਓ। ਵੱਡੇ ਭੋਜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਕੱਲਾ ਖਾਣਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੁੱਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਓ; ਜਦ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਮੁੜ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਵਾਪਸ ਆਉ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਦੋਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਿੰਸਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਬ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਿੰਸਾ ਵੀ ਮਹਾਨ ਦਇਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤਣ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ, ਦੁੱਖਾਂ ਤੇ ਵਿਸੂਚਿਕਾ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।