ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਨਰਮ ਤੰਤੂ ਵਾਲਾ ਰਬਾਬ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਾਥੀ—ਅਨੰਤ ਆਯੁ—ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉਠੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਫ ਤੇ ਨਰਮ ਸਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ‘ਤੇ ਐਸਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਕਦੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਕਦੇ ਗੂੜ੍ਹੀਆਂ, ਉੱਚੀ ਤੇ ਜਗਮਗਾਤੀ ਭੌਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਡਰ ਦੋਹਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਹੀਰੇ-ਜੜਿਤ ਮੁਕੁਟ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ ਹੋਇਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਨੰਦ ਆਦਿ-ਰਹਿਤ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਕਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਨੰਦ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਕ, ਸਾਡੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਾਡੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਭ ਸਬਾ-ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਕੁਝ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ-ਜਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਸਵਾਗਤ-ਜਲ ਲਿਆ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰੀਤੀ-ਰਵਾਜ ਅਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਪੂਛੀ। ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਭ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਪੂਛੀ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ, ਸਵਾਗਤ-ਜਲ, ਤੇ ਗਾਂ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਦਰ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: “ਤੁਾਡੀ ਆਵਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਆਵਕ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਕਮਾਲ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ। ਇੱਛਤ ਧਨ ਮਿਲਣ, ਨਿਸ਼ੰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਗਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਣ, ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਆਵਕ, ਜਾਂ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਲੱਭਣ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਾਂ ਮਰੇ ਸਮਝੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ? ਤੇਰਾ ਆਉਣਾ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੰਦਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਠੰਡਕ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਇੱਛਾ, ਡਰ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਛੋੜੇ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ—ਵਾਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਸ਼ੁਭ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨ ਕਲਾ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਆਉਣਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਨਾਢ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੁਾਡੇ ਆਉਣ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਚੰਗਾ ਜੀਅ ਗਿਆ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਚੰਨ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਮਾਮਲਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸਮਝੋ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ, ਕੌਸ਼ਿਕਾ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਚਾਰੋ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ, ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦ, ਸਮਝ ਤੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯੋਗ ਹੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਜੋ ਮਾਮਲਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਸਹੀ ਹੱਲ ਕਰੋ; ਧਰਮ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪਰ ਭਿਆਨਕ ਦਾਨਵ, ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਓਸ ਸਮੇਂ ਹੀ, ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਮਲਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਮਹਾਨ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਾਧਾਨ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ।