ଯଥା ମଷକଜାଲାନି ଵର୍ଷାସ୍ଵ୍ ଇକ୍ଷୁଵନାଲିଷୁ । ଉତ୍ପତ୍ଯୋତ୍ପତ୍ଯ ନଶ୍ଯନ୍ତି ତଥେମା ଲୋକସୃଷ୍ଟଯଃ
ଯେପରି ବର୍ଷାକାଳରେ ଇଖୁକ୍ଷେତରେ ମାଛିମାନେ ଉଠିଉଠି ମରିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ନଶ୍ୱର ହୁଅନ୍ତି।
ନ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯତେ କସ୍ମାତ୍ କାଲାତ୍ ପ୍ରଭୃତି ଚାଗତାଃ । ନିତ୍ଯାଗମାପାଯପରା ଏତାସ୍ ସର୍ଗପରମ୍ପରାଃ
ଏହି ଅନେକ ସୃଷ୍ଟିର ଶୃଙ୍ଖଳା କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା କିମ୍ବା କାହିଁକି ହେଲା, ଏହା କେହି ଜାଣିନଥାନ୍ତି; ଏମିତି ଏଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଆସୁଛି ଓ ଯାଉଛି।
ଅନାଦିମତ୍ଯୋ ଽଵିରତଂ ପ୍ରସ୍ଫୁରନ୍ତି ତରଙ୍ଗଵତ୍ । ପୂର୍ଵାତ୍ ପୂର୍ଵଂ କିଲାଭୂଵଂସ୍ ତତଃ ପୂର୍ଵତରଂ ତଥା
ଏହି ସୃଷ୍ଟିମାନେ ଆଦିହୀନ ଓ ଅବିରତ ଭାବରେ ତରଙ୍ଗ ପରି ଉଠୁଛନ୍ତି ଓ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ତାହାରୁ ଆଉ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଆଉ ଏମିତି ଅନେକ ଥିଲେ।
ଭୂତ୍ଵା ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ସୁରାସୁରନରାଦିକାଃ । ସରିତ୍ତରଙ୍ଗଭଙ୍ଗ୍ଯୈତାସ୍ ସମସ୍ତା ଭୂତଜାତଯଃ
ଦେବତା, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ନିରନ୍ତର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି ଓ ନଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ନଦୀରେ ତରଙ୍ଗର ଆକୃତି ଆସିଯାଏ ଓ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ଏଭଳି ଆସନ୍ତି ଓ ଯାନ୍ତି।
ଯଥେଦମ୍ ଅଣ୍ଡଂ ଵୈରିଞ୍ଚଂ ତଥା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପଙ୍କ୍ତଯଃ । ସହସ୍ରଶଃ ପରିକ୍ଷୀଣା ନାଲିକା ଵତ୍ସରେଷ୍ଵ୍ ଇଵ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଅନେକ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ହଜାରେ ହଜାର ଭାବରେ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ନଦୀରେ କଣ୍ଡ ଯେପରି ଶେଷ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ଶେଷ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅନ୍ଯାସ୍ ସମ୍ପ୍ରତି ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ଵର୍ତମାନଶରୀରକାଃ । ପାରେ ବ୍ରହ୍ମପୁରସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିତତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପଦେ
ଏଠାରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେହ ଧାରଣ କରି ଅଛନ୍ତି, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାପୁରର ପାରେ, ବ୍ରହ୍ମର ବିସ୍ତୃତ ପଦେ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ବହ୍ଵ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମପୁରଶ୍ରିଯଃ । ପୁରସ୍ତାଚ୍ ଚ ଵିନଙ୍କ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଭୂତ୍ଵା ଭୂତ୍ଵା ଯଥା ଗିରଃ
ବ୍ରହ୍ମରେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଅନେକ ନୂତନ ବ୍ରହ୍ମାପୁରର ମହିମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପଜି ଓ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାଇଛି, ଯେପରି କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯସ୍ ସ୍ଥିତାସ୍ ସର୍ଗପରମ୍ପରାଃ । ଘଟା ଇଵ ମୃଦୋ ରାଶାଵ୍ ଅଙ୍କୁରେ ପଲ୍ଲଵା ଇଵ
ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତରେ, ଅନେକ ସୃଷ୍ଟିର ଧାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ ଏବଂ ରହିବ, ଯେପରି ମାଟିର ଢେଳିରୁ ଘଡ଼ା ତିଆରି ହୁଏ, କିମ୍ବା ଏକ ଅଂକୁରରୁ ଅନେକ ପତ୍ର ଓ ଶାଖା ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ଯାଵତ୍ସମୁଦ୍ରଂ ଜଲଧୌ ଯଥା ଜଲରଯୋର୍ମଯଃ । ଯାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଚିଦାକାଶେ ତଥା ତ୍ରିଭୁଵନଶ୍ରିଯଃ
ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ଯେତେଦିନ ପାଣି ଅଛି, ସେତେଦିନ ପାଇଁ ତାହାର ତରଙ୍ଗମାନେ ପାଣିରୁ ହିଁ ତିଆରି, ସେପରି ଚେତନାର ଆକାଶରେ ପରମେଶ୍ୱର ଯେତେଦିନ ଅଛନ୍ତି, ସେତେଦିନ ଏଇ ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରୀମାନ୍ୟତା ଅଛି।
ସ୍ଫାରାକାରଵିକାରାଢ୍ଯାଃ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯମାଣା ନ କିଞ୍ଚନ । ଉନ୍ମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯୋ ନିମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯୋ ନ ସତ୍ଯା ନାପ୍ଯ୍ ଅସଚ୍ଛ୍ରିଯଃ
ଏମାନେ ବଡ଼ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଚମକରେ ପ୍ରକାଶିତ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଦେଖାଯାଏ, ସେମାନେ କିଛି ନୁହେଁ—ଉପରକୁ ଆସନ୍ତି, ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଜଡା ରସାନ୍ଵିତାସ୍ ତନ୍ଵ୍ଯସ୍ ତାଶ୍ ଶେଵାଲଲତା ଇଵ । ତରଙ୍ଗସମଧର୍ମିଣ୍ଯୋ ଦୃଷ୍ଟନଷ୍ଟଶରୀରିକାଃ
ଏମାନେ ଜଡ଼, ଗୁଣ ଥିବା, ଶେବାଳ ଗଛର ଡଣ୍ଡା ପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ତରଙ୍ଗର ନିୟମରେ ଚଳିଥିବା, ତାଙ୍କର ଦେହ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ପୁଣି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵାସାଂ ସୃଷ୍ଟିକୋଟୀନାଂ ଚିତ୍ରାଚାରଵିଚେଷ୍ଟିତାଃ । ଚିତ୍ରାକାରଵିକାରାଶ୍ ଚ ଚିତ୍ରରୂପାଶ୍ ଚ ସୃଷ୍ଟଯଃ
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଅନେକ ଜଗତରେ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚଳାଚଳ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପର ରୂପାନ୍ତର ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସୃଷ୍ଟି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଵ୍ଯତିରିକ୍ତା ନ ସର୍ଵେଶାତ୍ ସମଗ୍ରାସ୍ ସୃଷ୍ଟିଦୃଷ୍ଟଯଃ । ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଵିଷଯା ରାମ ସଲିଲାଦ୍ ଇଵ ଵୃଷ୍ଟଯଃ
ହେ ରାମ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏକାଏକି ସର୍ବଶ୍ୱରୁ ଅଲଗା ନୁହେଁ; ଏହାମାନେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେପରି ଜଳରୁ ବର୍ଷା ହୁଏ।
ଆଯାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟଯୋ ଦେଵାଜ୍ ଜଲଦାଦ୍ ଇଵ ଵୃଷ୍ଟଯଃ । ତସ୍ମାଦ୍ ଏଵାଖିଲା ଜାତା ଆଲୋକାଦ୍ ଇଵ ଦୃଷ୍ଟଯଃ
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଦେବତାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେପରି ମେଘରୁ ବର୍ଷା ହୁଏ; ସମସ୍ତ କିଛି ସେଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯେପରି ଆଲୋକରୁ ଦୃଶ୍ୟ ଉପଜେ।
ଵ୍ଯତିରିକ୍ତା ନ ସର୍ଵେଶାତ୍ ସମସ୍ତାସ୍ ସୃଷ୍ଟିଦୃଷ୍ଟଯଃ । ଵ୍ଯତିରିକ୍ତା ଇଵାଭାନ୍ତି ସ୍ଵାଷ୍ଠୀଲାଶ୍ ଶଲ୍ମଲେର୍ ଇଵ
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବଶ୍ୱରୁ ଅଲଗା ନୁହେଁ; ତଥାପି ସେମାନେ ଅଲଗା ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଶିମୁଲ ଗଛର ଶୂଳ ଅଲଗା ଦେଖାଯାଏ।
ଇହ ସୃଷ୍ଟିଷୁ ପୁଷ୍ଟାସୁ ନିକୃଷ୍ଟାସୁ ଚ ରାଘଵ । ପରମାନ୍ ନଭସୋ ଜାତତନ୍ମାତ୍ରମଲମାଲିତମ୍
ହେ ରାଘବ, ଏଠାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିମାନେ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଉତ୍ତମ ଓ କିଛି ନିମ୍ନ ଅଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ କେବଳ ଆକାଶର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସ୍ପୃଶ୍ୟ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
କଦାଚିତ୍ ପ୍ରଥମଂ ଵ୍ଯୋମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାମ୍ ଉପଗଚ୍ଛତି । ତତଃ ପ୍ରଜାଯତେ ବ୍ରହ୍ମା ଵ୍ଯୋମଜୋ ଽସୌ ପ୍ରଜାପତିଃ
କେବେ କେବେ ପ୍ରଥମେ ଆକାଶ ନିଜ ସ୍ଥିରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ତାପରେ ଏହି ଆକାଶରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଜାପତି।
କଦାଚିତ୍ ପ୍ରଥମଂ ଵାଯୁଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାମ୍ ଉପଗଚ୍ଛତି । ତତଃ ପ୍ରଜାଯତେ ବ୍ରହ୍ମା ଵାଯୁଜୋ ଽସୌ ପ୍ରଜାପତିଃ
କେବେ କେବେ ପ୍ରଥମେ ବାୟୁ ନିଜ ସ୍ଥିରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ତାପରେ ବାୟୁରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେ ବାୟୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଜାପତି।
କଦାଚିତ୍ ପ୍ରଥମଂ ଵାରି ସ୍ଫାରତାମ୍ ଅଧିଗଚ୍ଛତି । ତତଃ ପ୍ରଜାଯତେ ବ୍ରହ୍ମା ଜଲଜୋ ଽସୌ ପ୍ରଜାପତିଃ
କେବେ କେବେ ପ୍ରଥମେ ଜଳ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ତାପରେ ଏହି ଜଳରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଜାପତି।
କଦାଚିତ୍ ପ୍ରଥମଂ ପୃଥ୍ଵୀ ସ୍ଫାରତାମ୍ ଅଧିଗଚ୍ଛତି । ତତଃ ପ୍ରଜାଯତେ ବ୍ରହ୍ମା ପାର୍ଥିଵୋ ଽସୌ ପ୍ରଜାପତିଃ
କେବେ କେବେ ପ୍ରଥମେ ମାଟି ବିସ୍ତାର ପାଏ; ତାପରେ ସେଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି—ସେଇ ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଜାପତି।
ଇତି ଚତ୍ଵାରି ସମ୍ପୀଡ୍ଯ ପଞ୍ଚମଂ ଵର୍ଧତେ ଯଦା । ତଦା ତଜ୍ଜତଯୈଵେଶଃ କୁରୁତେ ଜାଗତୀଂ କ୍ରିଯାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଚାରିଟି ଉପାଦାନ ଏକଠି ହୋଇ, ପଞ୍ଚମଟି ବଢ଼ିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ।
କଦାଚିଦ୍ ଅପ୍ସୁ ଵାଯୌ ଵା ସୁସ୍ଫାରେ ଵାପି ତେଜସି । ସ୍ଵଯଂ ସମ୍ପଦ୍ଯତେ କଶ୍ଚିତ୍ ପୁମାନ୍ ପ୍ରକୃତିଭାଵତଃ
କେବେ କେବେ ପାଣିରେ କିମ୍ବା ପବନରେ, କିମ୍ବା ଅତି ବିସ୍ତୃତ ଅଗ୍ନିରେ, କିଏ ନିଜର ଗୁଣରେ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଉପଜିଯାନ୍ତି।
ତସ୍ଯାଥ ପୁଂସୋ ଵଦନାତ୍ କଦାଚିଜ୍ ଜାଯତେ ପଦାତ୍ । କଦାଚିଦ୍ ଅଂସାତ୍ ପୃଷ୍ଠାଦ୍ ଵା କଦାଚିଲ୍ ଲୋଚନାତ୍ କରାତ୍
ସେଇ ପୁରୁଷଙ୍କର ମୁହଁରୁ କେବେ କେବେ ପାଦ ଜନ୍ମ ନେଉଛି; କେବେ କନ୍ଧ କିମ୍ବା ପିଠୁରୁ, କେବେ ଚକ୍ଷୁ କିମ୍ବା ହାତରୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
କଦାଚିତ୍ ପୁରୁଷସ୍ଯାସ୍ଯ ନାଭେଃ ପଦ୍ମଃ ପ୍ରଜାଯତେ । ତସ୍ମିନ୍ ସଞ୍ଚରତେ ବ୍ରହ୍ମା ପଦ୍ମଜୋ ଽସୌ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
କେବେ କେବେ ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କର ନାଭିରୁ ଏକ ପଦ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ସେହି ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି—ତେଣୁ ସେଉଁଠି 'ପଦ୍ମଜ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମାଯେଯଂ ସ୍ଵପ୍ନଵଦ୍ ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ମିଥ୍ଯାରଚିତଚକ୍ରିକା । ମନୋରାଜ୍ଯରୁଚିର୍ ଲୋଲା ସଲିଲାଵୃତ୍ତିସୁନ୍ଦରୀ
ଏହା ମାୟା, ସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି ଭ୍ରମ; ଏହା ମିଥ୍ୟାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ଚକ୍ର, ମନର ରାଜ୍ୟ ଭଳି ଆକର୍ଷକ ଓ ଅସ୍ଥିର, ଜଳର ଖେଳ ଭଳି ସୁନ୍ଦର।
କିମ୍ ଇଵାସ୍ଯାଂ ଵଦ ଜ୍ଞପ୍ତୌ କଥଂ ସମ୍ଭଵତୀହ ନୋ । ନ ଚେଦ୍ ବାଲମନୋରାଜ୍ଯମ୍ ଇଦଂ ପର୍ଯନୁଯୁଜ୍ଯତେ
ଏହି ଜ୍ଞାନରେ କଣ ସତ୍ୟରେ ଅଛି, କିପରି ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—ତୁମେ କୁହ; ନହେଲେ, ଏହା କେବଳ ଏକ ଶିଶୁର କଳ୍ପନା ମାତ୍ର।
କଦାଚିଦ୍ ଅମ୍ବରେ ଶୁଦ୍ଧେ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ଵାନୁରଞ୍ଜନାତ୍ । ସୌଵର୍ଣଂ ବ୍ରହ୍ମଗର୍ଭଂ ଚ ସ୍ଵଯମ୍ ଅଣ୍ଡଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ
କେବେ କେବେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକାଶରେ, ମନର ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା, ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଣ୍ଡ—ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଗର୍ଭ—ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
କଦାଚିଦ୍ ଏଷ ପୁରୁଷୋ ଵୀର୍ଯଂ ସୃଜତି ଵାରିଣି । ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଜାଯତେ ପଦ୍ମଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମ୍ ଅଥ ଵା ମହତ୍
କେବେ କେବେ ଏହି ପୁରୁଷ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପାଣିରେ ଛାଡ଼ନ୍ତି; ସେଠାରୁ ଏକ ପଦ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହାଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କିମ୍ବା ମହାତତ୍ତ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଜାଯତେ ବ୍ରହ୍ମା କଦାଚିଦ୍ ଭାସ୍କରୋ ହ୍ଯ୍ ଅସୌ । କଦାଚିଦ୍ ଵରୁଣୋ ବ୍ରହ୍ମା କଦାଚିଦ୍ ଵାଯୁର୍ ଅବ୍ଜଜଃ
ସେହିଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି; କେବେ କେବେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, କେବେ କେବେ ବରୁଣ ବ୍ରହ୍ମା ହୁଅନ୍ତି, କେବେ କେବେ ପଦ୍ମରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଏଵମ୍ ଅନ୍ତର୍ଵିହୀନାସୁ ଵିଚିତ୍ରାସ୍ଵ୍ ଇହ ସୃଷ୍ଟିଷୁ । ଵିଚିତ୍ରୋତ୍ପତ୍ତଯୋ ରାମ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵିଵିଧା ଗତାଃ
ଏଭଳି ଭିତରେ ଏକତା ନଥିବା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସୃଷ୍ଟିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ରାମ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଘଟିଛି।