ସ୍ଵସ୍ଥସ୍ ସର୍ଵେହିତତ୍ଯାଗୀ ଦୂରାଲୋକିତଵାଞ୍ଛନଃ । ପରାଂ ଶୀତଲତାମ୍ ଅନ୍ତର୍ ଆଦାଯ ଵିହରାନଘ
ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଅଟୁଟ ରୁହ, ସମସ୍ତ ନିଜସ୍ୱ ଲାଭ ଚେଷ୍ଟାକୁ ତ୍ୟାଗ କର, ଆଶାକୁ ଦୂରେ ରଖ; ମନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାନ୍ତି ଧରି, ଏଠାରେ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ବସ।
ଇତ୍ଥଂ ଗିରା ଵିମଲଯା ଵିମଲାଶଯସ୍ଯ ରାମୋ ମୁନେସ୍ ସ ପରିମୃଷ୍ଟ ଇଵାବଭାସେ । ଜ୍ଞାନାମୃତେନ ମଧୁରେଣ ଵିରାଜତାନ୍ତଃ ପୂର୍ଣଶ୍ ଶଶାଙ୍କ ଇଵ ଶୀତଲତାଂ ଜଗାମ
ଏଭଳି ନିର୍ମଳ ମନ ଥିବା ମୁନି ନିର୍ମଳ କଥା କହିଲେ, ରାମ ମନେ ହେଲେ ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ଜ୍ଞାନର ମଧୁର ଅମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଜଣେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୀତଳତାକୁ ଲାଭ କଲେ।
ଭଗଵନ୍ ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞ ଵେଦଵେଦାନ୍ତପାରଗ । ଆଶ୍ଵସ୍ତ ଇଵ ତିଷ୍ଠାମି ଶୁଦ୍ଧାଭିର୍ ଭଵଦୁକ୍ତିଭିଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଓ ବେଦାନ୍ତର ଗଭୀର ଅର୍ଥ ବୁଝିଥିବା, ଆପଣଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ବସିଛି।
ଉଦାରାଣି ଵିରକ୍ତାନି ପେଶଲାନ୍ଯ୍ ଉଚିତାନି ଚ । ଶ୍ରୋତୁଂ ତୃପ୍ତିଂ ନ ଗଚ୍ଛାମି ଵଚାଂସି ଵଦତସ୍ ତଵ
ତୁମର କଥାଗୁଡ଼ିକ ଉଦାର, ଅଲଗା ଭାବରେ ଅଟୁଟ, ମୃଦୁ ଏବଂ ଯଥାଯଥିକ। ମୁଁ ତୁମେ କହୁଥିବା କଥା ଶୁଣି ଆପେଖ୍ୟା ହେଉନି।
ଜାତ୍ଯା ରାଜସସାତ୍ତ୍ଵିକ୍ଯାଃ କଥନାଵସରାନ୍ତରେ । ଉତ୍ପତ୍ତିର୍ ଭଵତା ପ୍ରୋକ୍ତା ଭଗଵନ୍ ପଦ୍ମଜନ୍ମନଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଆପଣଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟରେ କମଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସ୍ୱଭାବ ରାଜସ ଓ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଅତ୍ରାଯଂ ମମ ସନ୍ଦେହୋ ମହାତ୍ମନ୍ ହୃଦି ଵର୍ତତେ । ସର୍ଵସଂଶଯଵିଚ୍ଛେଦକାରିନ୍ନ୍ ଆଶୁ ତଦ୍ ଉଚ୍ଯତାମ୍
ଏଠାରେ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି, ହେ ମହାତ୍ମା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ କାଟିଦିଅନ୍ତି, ଦୟାକରି ଏହାକୁ ଶୀଘ୍ର କହନ୍ତୁ।
କ୍ଵଚିଦ୍ ଅବ୍ଜାତ୍ କ୍ଵଚିଦ୍ ଵ୍ଯୋମ୍ନଃ କ୍ଵଚିଦ୍ ଅଣ୍ଡାତ୍ କ୍ଵଚିଜ୍ ଜଲାତ୍ । ଚିତ୍ରୋତ୍ପତ୍ତିଃ କଥଂ ପ୍ରୋକ୍ତା ଶାସ୍ତ୍ରେ କମଲଜନ୍ମନଃ
କେଉଁଠି କହାଯାଏ କମଳରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, କେଉଁଠି ଆକାଶରୁ, କେଉଁଠି ଡିମ୍ବରୁ, କେଉଁଠି ଜଳରୁ; ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କମଳଜନ୍ମାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି କିପରି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ?
ବହୂନି ବ୍ରହ୍ମଲକ୍ଷ୍ଯାଣି ଶଙ୍କରେନ୍ଦ୍ରଶତାନି ଚ । ନାରାଯଣସହସ୍ରାଣି ସମତୀତାନି ରାଘଵ
ହେ ରାଘବ, ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଯୁଗ, ଶତଶ ଶିବଙ୍କ ଏବଂ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ନାରାୟଣଙ୍କ ଦିନ ଏ ପୂର୍ବରୁ ଅତିତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଅଦ୍ଯାନ୍ଯେଷୁ ଵିଚିତ୍ରେଷୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେଷୁ ଚ ଭୂରିଷୁ । ନାନାଚାରଵିହାରାଣି ଵିହରନ୍ତି ସହସ୍ରଶଃ
ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ବିବିଧ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ, ହଜାର ହଜାର ପ୍ରାଣୀ ନାନା ପ୍ରକାର ଆଚରଣ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
ତୁଲ୍ଯକାଲମ୍ ଅନନ୍ତେଷୁ କାଲାନ୍ତରଭଵେଷୁ ଚ । ଜଗତ୍ସୁ ପ୍ରୋଦ୍ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ବହୂନ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାନି ଭୂରିଶଃ
ଏହି ସମୟରେ ଏବଂ ଅନନ୍ତ କାଳର ଆଗାମୀ ଜଗତମାନେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ଅପାର ସଂଖ୍ୟାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।
ତେଷାମ୍ ଅବ୍ଜୋଦ୍ଭଵାଦୀନାଂ ତେଷ୍ଵ୍ ଅଣ୍ଡେଷୁ ଦିଵୌକସାମ୍ । ଉତ୍ପତ୍ତଯୋ ମହାବାହୋ ଵିଚିତ୍ରାଃ କଥିତା ଦିଵି
ହେ ମହାବାହୁ, ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ସେହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
କଦାଚିତ୍ ସୃଷ୍ଟଯଶ୍ ଶାର୍ଵ୍ଯଃ କଦାଚିତ୍ ପଦ୍ମଜୋଦ୍ଭଵାଃ । କଦାଚିଦ୍ ଅପି ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯଃ କଦାଚିନ୍ ମୁନିନିର୍ମିତାଃ
କେବେ କେବେ ସୃଷ୍ଟି ଶିବଙ୍କ ଠାରୁ ହୁଏ, କେବେ କମଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ, କେବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଠାରୁ, ଆଉ କେବେ କେବେ ମୁନିମାନେ ଏହାକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି।
କଦାଚିଦ୍ ଅବ୍ଜଜୋ ବ୍ରହ୍ମା କଦାଚିତ୍ ସଲିଲୋଦ୍ଭଵଃ । ଅଣ୍ଡୋଦ୍ଭଵଃ କଦାଚିଚ୍ ଚ କଦାଚିଜ୍ ଜାଯତେ ଽମ୍ବରାତ୍
କେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା କମଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, କେବେ ପୁଣି ପାଣିରୁ, କେବେ ଅଣ୍ଡରୁ, ଆଉ କେବେ ଆକାଶରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତି।
କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଦ୍ ଅଣ୍ଡେ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷୋ ଽର୍କଃ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଦ୍ ଅପି ଵାସଵଃ । କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷ ଏଵ ହି
କିଛି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତିନି ଆଖିଅଳି ହେଉଛନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, କିଛିଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, କିଛିଠାରେ କମଳନୟନ ବିଷ୍ଣୁ, ଆଉ କିଛିଠାରେ ପୁଣି ତିନି ଆଖିଅଳି ହେଉଛନ୍ତି।
କସ୍ଯାଞ୍ଚିଦ୍ ଭୂର୍ ଅଭୂତ୍ ସୃଷ୍ଟୌ ନୀରନ୍ଧ୍ରତରୁସଙ୍କଟା । କସ୍ଯାଞ୍ଚିନ୍ ନରନୀରନ୍ଧ୍ରା କସ୍ଯାଞ୍ଚିଦ୍ ଭୂଧରାଵୃତା
କିଛି ସୃଷ୍ଟିରେ ପୃଥିବୀ ଘନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭରିଥିଲା, କିଛିଠାରେ ଲୋକମାନେ ଭିଡ଼ି ଥିଲେ, ଆଉ କିଛିଠାରେ ପୃଥିବୀ ପାହାଡ଼ରେ ଢାକି ଥିଲା।
ଭୂର୍ ଅଭୂନ୍ ମୃଣ୍ମଯୀ କାଚିତ୍ କାଚିଦ୍ ଆସୀଦ୍ ଦୃଷନ୍ମଯୀ । ଆସୀଦ୍ ଧେମମଯୀ କାଚିତ୍ କାଚିନ୍ ମାଂସମଯୀ ତଥା
କେତେକ ଜଗତରେ ଭୂମି ମାଟିର ହୋଇଥିଲା, କେଉଁଠି ପଥରର ଥିଲା; କେଉଁଠି ଧୂଆଁର ଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି ମାଂସର ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଇହୈଵ କାନିଚିତ୍ ତାନି ଜଗନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ଯ୍ ଅଥାନ୍ଯଥା । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯୈକୈକଲୋକାନି ନିର୍ଵେଧାଂସ୍ଯ୍ ଅପି କାନିଚିତ୍
ଏଠି ମଧ୍ୟ କିଛି ଜଗତ ଏକ ପ୍ରକାର, କିଛି ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ଥିଲେ; କିଛି ଜଗତ ପରସ୍ପରକୁ ମିଶିଯାଉଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଥିଲେ।
ଅନନ୍ତାନି ଜଗନ୍ତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ଵମହାମ୍ବରେ । ଅମ୍ଭୋଧିଵୀଚିଵ୍ରଜଵନ୍ ନିମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଦ୍ଭଵନ୍ତି ଚ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ବିରାଟ ଆକାଶରେ ଅଗଣନୀୟ ଜଗତ ଏମିତି ଉଠିଆସେ ଓ ବିଲିନ ହୁଏ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗମାନେ।
ଯଥା ତରଙ୍ଗା ଜଲଧୌ ମୃଗତୃଷ୍ଣା ମରୌ ଯଥା । କୁସୁମାନି ଯଥା ଚୂତେ ତଥା ଵିଶ୍ଵଶ୍ରିଯଃ ପରେ
ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗ, ମରୁଭୂମିରେ ମୃଗତୃଷ୍ଣା, ବା ଆମ୍ବ ଗଛରେ ଫୁଲ ଫୁଟେ, ସେପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କରେ ବିଶ୍ୱର ଶ୍ରୀମାନ୍ୟତା।
ଭାନୋର୍ ଗଣଯିତୁଂ ଶକ୍ଯା ରଶ୍ମିଷୁ ତ୍ରସରେଣଵଃ । ଆଲୋଲଵପୁଷୋ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ଵେ ନ ଜଗତାଂ ଗଣାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଥିବା ଧୂଳିକଣିଗୁଡ଼ିକୁ ଗଣିହେବା ସମ୍ଭବ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଚଞ୍ଚଳ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱରେ ଅନେକ ଜଗତର ସଂଖ୍ୟାକୁ କେହି ଗଣିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଯଥା ମଷକଜାଲାନି ଵର୍ଷାସ୍ଵ୍ ଇକ୍ଷୁଵନାଲିଷୁ । ଉତ୍ପତ୍ଯୋତ୍ପତ୍ଯ ନଶ୍ଯନ୍ତି ତଥେମା ଲୋକସୃଷ୍ଟଯଃ
ଯେପରି ବର୍ଷାକାଳରେ ଇଖୁକ୍ଷେତରେ ମାଛିମାନେ ଉଠିଉଠି ମରିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ନଶ୍ୱର ହୁଅନ୍ତି।
ନ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯତେ କସ୍ମାତ୍ କାଲାତ୍ ପ୍ରଭୃତି ଚାଗତାଃ । ନିତ୍ଯାଗମାପାଯପରା ଏତାସ୍ ସର୍ଗପରମ୍ପରାଃ
ଏହି ଅନେକ ସୃଷ୍ଟିର ଶୃଙ୍ଖଳା କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା କିମ୍ବା କାହିଁକି ହେଲା, ଏହା କେହି ଜାଣିନଥାନ୍ତି; ଏମିତି ଏଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଆସୁଛି ଓ ଯାଉଛି।
ଅନାଦିମତ୍ଯୋ ଽଵିରତଂ ପ୍ରସ୍ଫୁରନ୍ତି ତରଙ୍ଗଵତ୍ । ପୂର୍ଵାତ୍ ପୂର୍ଵଂ କିଲାଭୂଵଂସ୍ ତତଃ ପୂର୍ଵତରଂ ତଥା
ଏହି ସୃଷ୍ଟିମାନେ ଆଦିହୀନ ଓ ଅବିରତ ଭାବରେ ତରଙ୍ଗ ପରି ଉଠୁଛନ୍ତି ଓ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ତାହାରୁ ଆଉ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଆଉ ଏମିତି ଅନେକ ଥିଲେ।
ଭୂତ୍ଵା ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ସୁରାସୁରନରାଦିକାଃ । ସରିତ୍ତରଙ୍ଗଭଙ୍ଗ୍ଯୈତାସ୍ ସମସ୍ତା ଭୂତଜାତଯଃ
ଦେବତା, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ନିରନ୍ତର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି ଓ ନଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ନଦୀରେ ତରଙ୍ଗର ଆକୃତି ଆସିଯାଏ ଓ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁମାନେ ଏଭଳି ଆସନ୍ତି ଓ ଯାନ୍ତି।
ଯଥେଦମ୍ ଅଣ୍ଡଂ ଵୈରିଞ୍ଚଂ ତଥା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପଙ୍କ୍ତଯଃ । ସହସ୍ରଶଃ ପରିକ୍ଷୀଣା ନାଲିକା ଵତ୍ସରେଷ୍ଵ୍ ଇଵ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଅନେକ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ହଜାରେ ହଜାର ଭାବରେ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ନଦୀରେ କଣ୍ଡ ଯେପରି ଶେଷ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ଶେଷ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅନ୍ଯାସ୍ ସମ୍ପ୍ରତି ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ଵର୍ତମାନଶରୀରକାଃ । ପାରେ ବ୍ରହ୍ମପୁରସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିତତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପଦେ
ଏଠାରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେହ ଧାରଣ କରି ଅଛନ୍ତି, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାପୁରର ପାରେ, ବ୍ରହ୍ମର ବିସ୍ତୃତ ପଦେ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ବହ୍ଵ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମପୁରଶ୍ରିଯଃ । ପୁରସ୍ତାଚ୍ ଚ ଵିନଙ୍କ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଭୂତ୍ଵା ଭୂତ୍ଵା ଯଥା ଗିରଃ
ବ୍ରହ୍ମରେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଅନେକ ନୂତନ ବ୍ରହ୍ମାପୁରର ମହିମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପଜି ଓ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାଇଛି, ଯେପରି କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯସ୍ ସ୍ଥିତାସ୍ ସର୍ଗପରମ୍ପରାଃ । ଘଟା ଇଵ ମୃଦୋ ରାଶାଵ୍ ଅଙ୍କୁରେ ପଲ୍ଲଵା ଇଵ
ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତରେ, ଅନେକ ସୃଷ୍ଟିର ଧାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ ଏବଂ ରହିବ, ଯେପରି ମାଟିର ଢେଳିରୁ ଘଡ଼ା ତିଆରି ହୁଏ, କିମ୍ବା ଏକ ଅଂକୁରରୁ ଅନେକ ପତ୍ର ଓ ଶାଖା ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ଯାଵତ୍ସମୁଦ୍ରଂ ଜଲଧୌ ଯଥା ଜଲରଯୋର୍ମଯଃ । ଯାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଚିଦାକାଶେ ତଥା ତ୍ରିଭୁଵନଶ୍ରିଯଃ
ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ଯେତେଦିନ ପାଣି ଅଛି, ସେତେଦିନ ପାଇଁ ତାହାର ତରଙ୍ଗମାନେ ପାଣିରୁ ହିଁ ତିଆରି, ସେପରି ଚେତନାର ଆକାଶରେ ପରମେଶ୍ୱର ଯେତେଦିନ ଅଛନ୍ତି, ସେତେଦିନ ଏଇ ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରୀମାନ୍ୟତା ଅଛି।
ସ୍ଫାରାକାରଵିକାରାଢ୍ଯାଃ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯମାଣା ନ କିଞ୍ଚନ । ଉନ୍ମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯୋ ନିମଜ୍ଜନ୍ତ୍ଯୋ ନ ସତ୍ଯା ନାପ୍ଯ୍ ଅସଚ୍ଛ୍ରିଯଃ
ଏମାନେ ବଡ଼ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଚମକରେ ପ୍ରକାଶିତ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଦେଖାଯାଏ, ସେମାନେ କିଛି ନୁହେଁ—ଉପରକୁ ଆସନ୍ତି, ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।