ଭୁସୁଣ୍ଡୀମଣ୍ଡଲାସ୍ଫୋଟସ୍ଫୁଟନ୍ମେରୁଶିରଶ୍ଶତମ୍ । ଶରମାରୁତନିର୍ଲୂନଦୈତ୍ଯଦେଵାସୁରାମ୍ବୁଜମ୍
ଅସ୍ତ୍ରମାଳାର ଭୟଙ୍କର ଧକ୍କାରେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶତଶତ ଶିଖର ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲା; ବାଣର ବାତାସରେ ଦାନବ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ କମଳ ମାନେ ସମେତ ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ଚକ୍ରାଵର୍ତଶତଭ୍ରାନ୍ତଦେଵଦୈତ୍ଯଜରତ୍ତୃଣମ୍ । ସେନାପ୍ରଵାହକଲ୍ଲୋଲଵଲନାଵଲିତାମ୍ବରମ୍
ଅନେକ ରଥଚକ୍ରର ଧୂଳି ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଢାକି ଦେଇଥିଲା, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଚାଲିଯିବାରେ ଚେରା ଘାସ ଏବଂ ସେନାମାନଙ୍କର ଆଗ୍ରସର ଲହରୀ ଆକାଶକୁ ଆଉ ଅଧିକ ଆବୃତ କରିଥିଲା।
ହେତ୍ଯଦ୍ରିପାତନିଷ୍ପିଷ୍ଟପତଦ୍ଵୈମାନିକଵ୍ରଜମ୍ । ହସ୍ତାନୀତାବ୍ଧିଵାର୍ଯୋଘପ୍ଲାଵିତଵ୍ଯୋମପତ୍ତନମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଦେବମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ, ହାତୀମାନେ ନେଇଆସିଥିବା ସମୁଦ୍ରଜଳର ବଡ଼ ବଡ଼ ତରଙ୍ଗ ଆକାଶକୁ ବେଢ଼ି ଦେଇଥିଲା।
ଵହନ୍ମହାସ୍ତ୍ରାଵର୍ତାସିଶୂଲଶକ୍ତିନଦୀଶତମ୍ । ଶୈଲପକ୍ଷୋଦ୍ଭଟାସ୍ଫୋଟଜଡବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡପମ୍
ଅନେକ ତଳୱାର, ବଣ, ଶକ୍ତି ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ନଦୀ ଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା, ପାହାଡ଼ର ପଖା ଦ୍ୱାରା ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୁମୁଟିଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ପ୍ରବାହ ଆଣି ନେଉଥିଲା।
ଦୈତ୍ଯପାର୍ଷ୍ଣିପ୍ରହାରୌଘପତଲ୍ଲୋକେଶପତ୍ତନମ୍ । ନାରୀହଲହଲାରାଵରଵତ୍କନକମନ୍ଦିରମ୍
ଦାନବମାନଙ୍କର ପାଦଘାତରେ ଏହି ଜଗତର ଶାସକମାନଙ୍କର ସହରଗୁଡ଼ିକ ଭସିଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମହଳଗୁଡ଼ିକ ମହିଳାମାନଙ୍କର କ୍ଲାନ୍ତି ଓ ଚିତ୍କାରରେ ଗଞ୍ଜିଉଠୁଥିଲା।
ଲୁଠଦ୍ଦୈତ୍ଯାଚଲୋଦ୍ଧୂତମତ୍ତାର୍ଣଵଜଲାଦ୍ରିଭିଃ । ଧୌତରକ୍ତନଭୋଯୋଧମୁକ୍ତନାଦଦ୍ରଵଦ୍ଵ୍ରଜମ୍
ମଦମସ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ର ତରଙ୍ଗରେ ଦେୟତ୍ୟମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ଲୁଡ଼ି ପଡ଼ୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ଝରା ଆକାଶକୁ ଧୋଇ ସଫା କରିଦେଇଥିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖର ଚିତ୍କାର ଗୁଞ୍ଜିଉଠୁଥିଲା।
ଲୋକପାନେକପାମ୍ଭୋଦଚ୍ଛନ୍ନଚ୍ଛନ୍ନାର୍ଯମାନ୍ଵିତମ୍ । ପୁନସ୍ ସୁରାସୁରୋଦ୍ଦ୍ଯୋତୈର୍ ଦୃଷ୍ଟସୈନ୍ଯକୁଲାକୁଲମ୍
ବହୁ ସମୁଦ୍ରର ଜଳରେ ଆଛାଦିତ ଏହି ସଂସାର ମହାନ ଲୋକମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ପୁନି ଦେବତା ଓ ଦେୟତ୍ୟମାନଙ୍କର ତେଜରେ ସେଠାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସେନା ଭିଡ଼ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସପକ୍ଷପର୍ଵତାକାରଦାନଵାଦ୍ରିଗମାଗମୈଃ । ଵହତ୍ପଚପଚାଶବ୍ଦଭୂରିଭାଙ୍କରଭୀଷଣମ୍
ପଖି ଭଳି ପାଖ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଆକାର ଦେୟତ୍ୟମାନେ ଆସିଯିବା ଓ ଯିବାରେ ଏହି ସଂସାର ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଧ୍ୱଂସର ଚିର୍ଚିରା ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ଆଯୁଧାଦ୍ରିଵିଭିନ୍ନାଗ୍ରଦୈତ୍ଯପର୍ଵତନିର୍ଝରୈଃ । ରକ୍ତୈର୍ ଅରୁଣିତାଶେଷଵସୁଧାର୍ଣଵପର୍ଵତମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା ଦେୟତ୍ୟ ପାହାଡ଼ରୁ ଝରୁଥିବା ରକ୍ତ ଝରାରେ ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତେ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିଯାଇଥିଲେ।
ଉତ୍ସନ୍ନରାଷ୍ଟ୍ରନଗରଵିପିନଗ୍ରାମଗହ୍ଵରୈଃ । ଵୃତାସଙ୍ଖ୍ଯାସୁରେଭାଶ୍ଵମନୁଷ୍ଯରଥପର୍ଵତମ୍
ଭଙ୍ଗୁର ରାଜ୍ୟ, ସହର, ଜଙ୍ଗଲ, ଗ୍ରାମ ଓ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ ଦାନବ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ରଥ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସ୍ଥାନଟି।
ସୁତାଲୋତ୍ତାଲନାରାଚରାଜିରେଚିତଚାରଣମ୍ । କଲ୍ପାଭ୍ରପଟଲାସାରଧାରାଦଲିତପର୍ଵତମ୍
ଏଠାର ରାସ୍ତା ଦେବକନ୍ୟା ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ଏଠାର ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶାଳ କଳ୍ପମେଘର ଝରଣା ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛି।
ମୁଷ୍ଟିପ୍ରହାରପିଷ୍ଟାଂସମତ୍ତୈରାଵଣଵାରଣମ୍ । ମହାଶନିଵିନିଷ୍ପେଷପିଷ୍ଟୋଡ୍ଡୀନକୁଲାଚଲମ୍
ଏଠାର ହାତୀମାନେ ମୁଷ୍ଟିର ଆଘାତରେ ପିସିଯାନ୍ତି, ବଡ଼ ବଡ଼ ଗ୍ରହପତନରେ ପାହାଡ଼ମାଳା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିତ୍ରାଯିତ ହୋଇଯାଏ।
କୁପିତାଗ୍ନିଜ୍ଵଲଜ୍ଜ୍ଵାଲାଜାଲୈର୍ ଜ୍ଵଲିତଦାନଵମ୍ । ଏକାଞ୍ଜଲିପୁଟାନୀତସମୁଦ୍ରୋତ୍ସାଦିତାନଲମ୍
ଏଠାର ଦାନବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ପୁଡ଼ିଯାନ୍ତି, ଏଠାର ଅଗ୍ନି ଏକ ହାତରେ ଉଠାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସମୁଦ୍ର ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଯାଏ।
ଚାନ୍ଦ୍ରଶୈତ୍ଯାଦିସମ୍ଭାରଶିଲୀକୃତମହାଜଲମ୍ । ଵନଵ୍ଯୂହେନ୍ଧନାଗ୍ନ୍ଯର୍ଚିର୍ଦ୍ରାଵିତାମ୍ବୁଶିଲୋଚ୍ଚଯମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶୀତଳତାରେ ଏହାର ବିଶାଳ ଜଳ ଜମିଯାଏ, ଓ ଅଟାଳ ପାଥର ଗଛବନର ଅଗ୍ନିର ତାପରେ ଗଳିଯାଏ।
ଅସ୍ତ୍ରନିର୍ମିତଦୁର୍ଵାରତମଃକଲ୍ପାନ୍ତରାତ୍ରିକମ୍ । ମାଯାସୂର୍ଯଗଣୋଦ୍ଦ୍ଯୋତପୀତାତନୁତମଃପଟମ୍
ଅସ୍ତ୍ରରେ ସୃଷ୍ଟ ଅପାର ଅନ୍ଧକାରରେ ଏହାର ସୃଷ୍ଟିପ୍ରଳୟର ରାତି ଢାକିଯାଏ, ଓ ମାୟାର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଏହାର କ୍ଷୀଣ ଅନ୍ଧାର ପଟ ହରାଯାଏ।
ମାଯାଗ୍ନିଵର୍ଷନିପତତ୍କଲ୍ପାନ୍ତଗଣଵର୍ଷଣମ୍ । ସଧ୍ରୀଙ୍କାରାଗ୍ନିପଵନଶସ୍ତ୍ରସଙ୍ଘଟ୍ଟକର୍ଷଣମ୍
ମାୟାର ଆକାଶରୁ ପଡୁଥିବା ଅଗ୍ନିବର୍ଷା ଏହାର ସୃଷ୍ଟିପ୍ରଳୟର ବର୍ଷା ହେଉଛି, ଓ ଅଗ୍ନି, ପବନ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ଠୋକାଠୋକିରେ ଏହାର ଝଡ଼ ବେଗବାନ୍ତି ହୁଏ।
ଵଜ୍ରଵର୍ଷଵିନିର୍ଧୂତଶୈଲଵର୍ଷାସ୍ତ୍ରସମ୍ଭଵମ୍ । ନିଦ୍ରାବୋଧାସ୍ତ୍ରଯୁଦ୍ଧାଢ୍ଯଂ ସଵର୍ଷାଵଗ୍ରହାସ୍ତ୍ରକମ୍
ବଜ୍ରବର୍ଷାରେ ପାହାଡ଼ର ବର୍ଷା ଉଡ଼ିଯାଏ, ଓ ନିଦ୍ରା, ଜାଗ୍ରତ, ବର୍ଷା ଓ ଗ୍ରହବଳୀ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଏହାର ଯୁଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଵହତ୍କ୍ରକଚଵୃକ୍ଷାସ୍ତ୍ରଂ ଜଲାଗ୍ନ୍ଯସ୍ତ୍ରରଣାନ୍ଵିତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଯୁଦ୍ଧଵିଷମଂ ତମସ୍ତେଜୋଽସ୍ତ୍ରଶାରିତମ୍
କୁହାଡ଼ି, ଗଛ କାଟିବା ଉପକରଣ, ପାଣି ଓ ଅଗ୍ନିର ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର—ଏସବୁ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଆଲୋକର ଅସ୍ତ୍ରର ତେଜ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅସ୍ତ୍ରୋଦ୍ଗୀର୍ଣାଯୁଧାନୀକନୀରନ୍ଧ୍ରସକଲାମ୍ବରମ୍ । ଶିଲାଵର୍ଷାସ୍ତ୍ରଵଲିତଂ ଵହ୍ନିଵର୍ଷାସ୍ତ୍ରଭାସୁରମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ରର ସେନା ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିଯାଇଥିଲା, ପାଥର ବର୍ଷା ଦେଇ ଶୋଭିତ ଓ ଅଗ୍ନି ବର୍ଷା ଅସ୍ତ୍ରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଥିଲା।
ପତାକାମୃଷ୍ଟଶଶିକୈଶ୍ ଚକ୍ରଚୀତ୍କାରଗର୍ଜିତୈଃ । ମୁହୂର୍ତେନ ରଥୈର୍ ଲଙ୍ଘିତୋଦଯାସ୍ତମଯାଚଲମ୍
ପତାକାଗୁଡ଼ିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ଛୁଇଁଯାଇଥିଲା, ଚକ୍ରର ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଥିଲା, ଏବଂ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ରଥମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତର ପାହାଡ଼କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଇଥିଲେ।
ଵଜ୍ରପ୍ରହାରାଵିରତମ୍ରିଯମାଣମହାସୁରମ୍ । ଶୁକ୍ରାମରମହାଵିଦ୍ଯାଜାଯମାନାପରାସୁରମ୍
ବଜ୍ର ପ୍ରହାରରେ ଅବିରତ ଭାବେ ଆଘାତ ପାଇ ମହା ଦାନବମାନେ ମରୁଥିଲେ; ଶୁକ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ରରୁ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିଲେ।
ଶୁଭଗ୍ରହମହାକେତୁପାଲିତାନାମ୍ ଇତସ୍ ତତଃ । ଉତ୍ପାତମଙ୍ଗଲୌଘାନାଂ ଯୁଦ୍ଧୈର୍ ଉଦ୍ଧତକନ୍ଧରମ୍
ଶୁଭ ଗ୍ରହ ଓ ବଡ଼ ଧୁମ୍ରକେତୁମାନେ ଏଠା ଉଠା ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବେଳେ, ବିପଦ ଓ ଶୁଭ ସଙ୍କେତମାନଙ୍କର ଭିଡ଼ ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ତେଜନାରେ ମୁଣ୍ଡ ଉଁଚା କରିଥିଲେ।
ସାଦ୍ରିଖୋର୍ଵୀସମୁଦ୍ରଦ୍ଯୁ ଜଗଦ୍ ରୁଧିରଵାରିଭିଃ । ଫୁଲ୍ଲୈକକିଂଶୁକଵନଂ କୁର୍ଵଦ୍ ଦୁର୍ଵାରଵୈରତଃ
ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ଓ ଆକାଶ ସହିତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଅପରାଜେୟ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଫୁଲିଥିବା କିମ୍ଶୁକ ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ପର୍ଵତପ୍ରତିମାସଙ୍ଖ୍ଯଶଵପୂର୍ଣମହାର୍ଣଵମ୍ । ସମଗ୍ରତରୁଶାଖାଂସଲମ୍ବଲୋଲମହାଶଵମ୍
ପାହାଡ଼ ଗଣନା ଯେତେ ଲୋକ ମୃତଦେହ ଥିଲା, ସେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଗଛର ଡାଳି ଓ ତଣ୍ଡରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ମୃତଦେହ ଝୁଲି ହଲୁଚି ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ନୀଯମାନୈସ୍ ସ୍ଵଵାତାକ୍ତୈଃ ପକ୍ଷପୁଷ୍ପଲସତ୍ଫଲୈଃ । ତାଲୋତ୍ତାଲୈଶ୍ ଶରଵ୍ରାତଵନୈର୍ ଵ୍ଯାପ୍ତନଭସ୍ତଲମ୍
ପବନରେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ପଖ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଲଗା ଥିବା ଉଚ୍ଚ ତାଳ ଗଛ ଓ ବଣ୍ୟ ଶରମାଳା ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିଲା।
ପର୍ଵତପ୍ରତିମାସଙ୍ଖ୍ଯକବନ୍ଧଵନବାହୁଭିଃ । ନୃତ୍ଯଦ୍ଭିଃ ପତିତାମ୍ଭୋଦଵିମାନସୁରତାରକମ୍
ପାହାଡ଼ ପରି ଅନେକ ଲାଶ ହାତ ଦେଇ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେବାଙ୍ଗନା ଓ ତାରାମାନେ ଆକାଶର ରଥରୁ ଖସି ପଡ଼ି, ତଳେ ପାଣିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଶରଶକ୍ତିଗଦାପ୍ରାସପଟ୍ଟିସପ୍ରୋତପର୍ଵତମ୍ । ଲୋକସପ୍ତକଵିଭ୍ରଷ୍ଟକୁଡ୍ଯଖଣ୍ଡାଚିତାମ୍ବରମ୍
ତୀର, ବଣ, ଗଦା, ଭାଲା ଓ ତଳୱାରରେ ପାହାଡ଼ମାନେ ଛିଦ୍ର ହୋଇଯାଉଥିଲେ; ସାତ ଲୋକର ଭିତିର ଟୁକୁଡ଼ା ଆକାଶରେ ଛିଟିଯାଇଥିଲା।
ଅନାରତରସନ୍ମତ୍ତକଲ୍ପାଭ୍ରଦୃଢଦୁନ୍ଦୁଭି । ପୃଷ୍ଠଶବ୍ଦଶ୍ରଵୋନ୍ନାଦପାତାଲତଲଵାରଣମ୍
ଅବିରତ ଓ ମତାଳ ମେଘ ପରି ଭୟଙ୍କର ଢୋଲର ଶବ୍ଦ ଏତେ ଉଚ୍ଚ ହେଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ପାତାଳର ହାତୀମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଉଥିଲେ।
ଵିନାଯକକରାକୃଷ୍ଟଦୀର୍ଘଦାନଵପର୍ଵତମ୍ । ଏକଦିକ୍ତଟନିସ୍ସ୍ପନ୍ଦସିଦ୍ଧସାଧ୍ଯମରୁଦ୍ଗଣମ୍
ବିନାୟକ ଭଳି ଦେଉତାଙ୍କର ହାତରେ ଦୀର୍ଘ ଦାନବ ପାହାଡ଼ ଉଠାଯାଉଥିଲା; ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ ଓ ପବନଦେବତାମାନେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ରହିଥିଲେ।
ପଲାଯମାନଗନ୍ଧର୍ଵକିନ୍ନରାମରଚାରଣମ୍ । ଶଵୀଭୂତକ୍ଷତକ୍ଷୀଣପତଦ୍ଗନ୍ଧର୍ଵନାଯକମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଦେବତା ଓ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ; ତାଙ୍କର ନାୟକମାନେ ଆହତ ଓ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ମୃତଦେହ ଭଳି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।