ଜୁଘୂର୍ଣୁର୍ ଭଟନିର୍ମୁକ୍ତସିଂହନାଦଵିରାଵିତାଃ । ପ୍ରଲଯାନିଲସମ୍ପୂରୈସ୍ ସାଟ୍ଟହାସା ଇଵାଦ୍ରଯଃ
ସେମାନେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଓ ସିଂହ ଦହାଡ଼ର ଶବ୍ଦରେ ହେଉଥିବା ଉଲ୍ଲାସରେ ଡାଗରି ଡାଗରି ଚାଲୁଥିଲେ, ପ୍ରଳୟର ପବନର ଝଂକାର ମଧ୍ୟରେ ପାହାଡ଼ମାନେ ହସୁଥିବା ପରି।
ରେଜୁର୍ ଆତ୍ମଶିଲାତୁଲ୍ଯହେତିପାତାର୍ତଵୃତ୍ତଯଃ । କୁଲାଚଲତଟା ଭୀତଵିଭ୍ରାନ୍ତହରିମଣ୍ଡଲାଃ
ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ର ଢାଳ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲା, ସେଠାର ହେମଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ତ୍ରର ଭୟଙ୍କର ଆଘାତରେ ଭ୍ରମିତ ଓ ଭୀତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେଉଁପରି ଏହି ପାହାଡ଼ ନିଜ ଦୃଢ଼ତା ସହିତ ଆଘାତ ପାଇଛି।
ତେରୁଃ ପରସ୍ପରାଘାତହତହେତିସମୁତ୍ଥିତାଃ । ଲୋଲାନଲକଣାଃ କଲ୍ପଵିଶୀର୍ଣା ଇଵ ତାରକାଃ
ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ସଂଘର୍ଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଆଗୁନର ଚିଁଟାଗୁଡ଼ିକ ଏମିତି ଚାଉଡ଼ିଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତରେ ତାରାମାନେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇ ଆକାଶରେ ଛିଟିଯାନ୍ତି।
ଵିଲେସୂ ରକ୍ତମାଂସୌଘପୂର୍ଣୈକାର୍ଣଵତୀରଗାଃ । କଲ୍ପତାଲତନୂତ୍ତାଲା ଵେତାଲାସ୍ ତାରତାଲିନଃ
ରକ୍ତ ଓ ମାଂସର ତରଙ୍ଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଦୀତଟରେ, ଦୀର୍ଘ ଓ ସୁକୁମାର ଭୂତମାନେ, ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତରେ ତାଳଗଛ ଦେଖାଯାଏ, ସେମାନେ ଏକସାଥିରେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ପ୍ରସ୍ଫୁରଦ୍ରୁଧିରାସାରଶାନ୍ତପାଂସୁପଯୋଧରେ । ଵ୍ଯୋମ୍ନି ହେତିହତକ୍ଷୁଣ୍ଣମୌଲିକୁଣ୍ଡଲକୋଟଯଃ
ରକ୍ତ ଓ ଧୂଳିର ବର୍ଷାରେ ମୃଦୁ ହୋଇଥିବା ମେଘମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଅସ୍ତ୍ରର ଆଘାତରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ମୁଣ୍ଡମାଳା ଓ କଣ୍ଠାବନ୍ଦ ରତ୍ନର ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶରେ ଚମକୁଥିଲେ।
ବଭୂଵୁର୍ ଭାସ୍କରାକାରୈଃ କଲ୍ପପାଦପବାହୁଭିଃ । ପ୍ରହାରଦଲିତାଦ୍ରୀନ୍ଦ୍ରୈର୍ ଦୈତ୍ଯୈର୍ ନିର୍ଵିଵରା ଦିଶଃ
ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରହାରରେ ପାହାଡ଼ରାଜା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯିବାରୁ, ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବୃକ୍ଷ ପରି ଦୀର୍ଘ ବାହୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଦେହ ନେଇ ଏମିତି ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ରାସ୍ତା ବା ପ୍ରବେଶ ରହିଲା ନାହିଁ।
ଜଗ୍ମୁର୍ ଜ୍ଵଲଦସିଵ୍ରାତପାତପାଟିତଭିତ୍ତଯଃ । କଣପ୍ରକରତାଂ ଶୈଲାଃ କଲ୍ପାଗ୍ନିଵଲିତା ଇଵ
ତୀବ୍ର ତଳୱାର ଆଘାତରେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ଢାଳ ଫାଟିଯିବାରୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଗୁଡ଼ିକ ଟୁକୁଡ଼ି ହୋଇ ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି ଶୃଷ୍ଟି ସମାପ୍ତିର ଅଗ୍ନିରେ ସବୁକିଛି ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଦେଵାସ୍ ତେଜସ୍ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ ଅଶ୍ଵମେଧୈଧିତା ଇଵ । ଅସୁରାନ୍ ଅନୁସସ୍ରୁସ୍ ତାଞ୍ ଜଲଦାନ୍ ଇଵ ଵାଯଵଃ
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ତେଜ ଏମିତି ଏକତ୍ର କଲେ, ଯେପରି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନି ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ବାୟୁମାନେ ମେଘକୁ ଚାଲିଯିବା ପରି, ସେମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଧାଉଥିଲେ।
ଜଗୃହୁସ୍ ତାନ୍ ଅଥାକ୍ରମ୍ଯ ଜରଦାଖୂନ୍ ଇଵୋତଵଃ । ରେଜୁସ୍ ସୁରାସୁରାଃ ଫୁଲ୍ଲଵନଲୋଲାଦ୍ରିଵଦ୍ ଦିଵି
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଦଳି ଧରିନେଲେ, ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲୀ ବିଲେଇ ଜରା ଉଠିଥିବା ଉଣ୍ଡୁମାନେକୁ ଧରିନେଉଛି। ଆକାଶରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଫୁଲିଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ଦୋଳିଥିବା ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ତେ ଽନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ପୂରଯାମ୍ ଆସୁଶ୍ ଶସ୍ତ୍ରପୂରୈର୍ ଦିଶୋ ଦଶ । ଵନାନି କୁସୁମଵ୍ରାତୈସ୍ ସୁମେରୋର୍ ଇଵ ମାରୁତାଃ
ସେମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଅସ୍ତ୍ରବର୍ଷାରେ ପୂରିଦେଲେ, ଯେପରିକି ବାୟୁ ମେରୁ ପର୍ବତର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଫୁଲର ଗୁଛରେ ପୂରିଦେଇଥାଏ।
ଘୋରଂ ସମଭଵଦ୍ ଯୁଦ୍ଧଂ ଦେଵଦାନଵସୈନ୍ଯଯୋଃ । ରୋଦୋରନ୍ଧ୍ରୋଡୁମ୍ବରାନ୍ତର୍ ମହାମଷକସଙ୍ଘଯୋଃ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେପରି ଡୁମ୍ବର ଗଛର ଗୁହାଭିତରେ ବଡ଼ ମଛର ଝୁଣ୍ଡ ଆପସରେ ଲଡ଼ୁଥାଏ।
ଅଥୋଦପତଦ୍ ଉନ୍ନାସୈର୍ ଲୋକପାଲେଭମଣ୍ଡଲୈଃ । କଲ୍ପାଭ୍ରୈଃ ପୂରିତାକାରୋ ଦାରୁଣସ୍ ସମରାରଵଃ
ତାପରେ, ଲୋକପାଳମାନେ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜ ଉଠାଇବା ସହିତ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ସମର ହୁଙ୍କାର ଉଠିଲା, ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତର ମେଘ ଆକାଶକୁ ପୂରିଦେଇଥାଏ।
ପିଣ୍ଡଗ୍ରହେଣ ନଭସି ଭୂଭାଗ ଇଵ କୁଟ୍ଟିମମ୍ । ମୁଷ୍ଟିଗ୍ରାହ୍ଯୋ ମହାମେଘମନ୍ଥରୋଦରପୀଵରଃ
ଆକାଶରେ, ମନେ ହେଲା ଭୂମିର ଏକ ଅଂଶକୁ ଧରିନେଇଛି, ଏମିତି ଏକ ବଡ଼ ଘନ ମେଘ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ପାହାଡ଼ ମାନ୍ଥିବାରେ ତଳ ଭଳି ଫୁଲିଯାଇଛି।
ପ୍ରଥମାପାତସମ୍ପିଷ୍ଟଶସ୍ତ୍ରଶୈଲରଟତ୍ତଟଃ । ସ୍ଫୁଟଦ୍ଧୃଦଯନିସ୍ସତ୍ତ୍ଵକର୍କଶାକ୍ରନ୍ଦଘର୍ଘରଃ
ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଗଲା, ସେଥିରୁ ଉଠିଲା ଏମିତି ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଯେ, ମନେ ହେଲା ଯେଉଁଠାରେ ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗି ଜୀବନ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଠାରୁ ଏହି କଠୋର ଦୁଃଖର ଚିତ୍କାର ଉଠିଛି।
ପ୍ରଲଯପ୍ରତ୍ଯଯୋଲ୍ଲାସିକଲ୍ପାଭ୍ରାରଵବୃଂହଣଃ । ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଙ୍ଘଟ୍ଟଦ୍ରଵତ୍କାଞ୍ଚନସନ୍ନିଭଃ
ସେ ଧ୍ୱନି ଏମିତି ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା, ଯେପରି ଶେଷକାଳର ମେଘ ଆକାଶକୁ ଢାକି ଦେଉଛି, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାଠି ହୋଇ ଗଳିଥିବା ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଛି।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁଡ୍ଯସଙ୍ଘଟ୍ଟାତ୍ ପରାଵୃତ୍ଯାଵନିଂ ଗତଃ । ମହାସ୍ରୋତଃପଯଃପୂରସ୍ ସେତ୍ଵାହତ ଇଵାକରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦେଵାଳ ସହ ଧକ୍କା ଖାଇ, ସେ ଧ୍ୱନି ପଛକୁ ହଟି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା, ଯେପରି ଏକ ବଡ଼ ପାଣିର ଝରଣା ବନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗି ଖଣି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ଚଲତ୍ସପକ୍ଷଶୈଲେନ୍ଦ୍ରପକ୍ଷଵାତବଲଧ୍ଵନିଃ । କଠିନାପୂରଣୋଡ୍ଡୀନସ୍ଫୁଟଚ୍ଛୈଲେନ୍ଦ୍ରକନ୍ଦରଃ
ପାଖା ଥିବା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବାତାସର ଜୋର ଲାଗିଥିବା ଧ୍ୱନି, ଏହି ଉତ୍ତାଳ ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦୃଢ଼ ପାହାଡ଼ର ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିଲା।
ମନ୍ଦରୋଦ୍ଧୂତଦୁଗ୍ଧାବ୍ଧିସଙ୍କ୍ଷୋଭସଦୃଶାଂଶକଃ । ପ୍ରତିଶ୍ରୁଦ୍ଘୁଙ୍ଘୁମାସ୍ଫୋଟଘଟ୍ଟିତଦ୍ଵୀପଜନ୍ତୁଭୂଃ
ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଦ୍ୱାରା ଦୁଧ ସମୁଦ୍ର ମଥନ ହେଉଥିବା ପରି, ସେଇ ଘଟଣାରେ ଦ୍ୱୀପମାନେ ଓ ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଓ ଧକ୍କାରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗଞ୍ଜନ ଓ ଧ୍ୱନି ଝଙ୍କାରି ଉଠିଥିଲା।
ସେନଯୋଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଯୋର୍ ଆସୀଦ୍ ଯୁଦ୍ଧମ୍ ଉଦ୍ଧତଦାନଵମ୍ । ନିଷ୍ପିଷ୍ଟନଗରଗ୍ରାମଗିରିକାନନମାନଵମ୍
ଉଭୟ କ୍ରୋଧିତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାର ତିବ୍ରତା ଦାନବ ସମାନ ଥିଲା; ସେଠାରେ ସହର, ଗାଁ, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ମଣିଷମାନେ ଚକ୍କି ହେଉଥିଲେ।
ମହାହେତିଶତଚ୍ଛିନ୍ନଦାନଵାଚଲପୂର୍ଣଦିକ୍ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯହତହେତ୍ଯଦ୍ରିଚୂର୍ଣପୂର୍ଣାମ୍ବରୋଦରମ୍
ଶତଶତ ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ରରେ କଟାଯାଇଥିବା ପାହାଡ଼ ଓ ଦାନବମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ; ଏକାଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାଥରର ଧୁଳି ଆକାଶକୁ ଭରିଦେଇଥିଲା, ଏହା ସବୁ ଦୁଇପକ୍ଷର ଘାତରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା।
ଭୁସୁଣ୍ଡୀମଣ୍ଡଲାସ୍ଫୋଟସ୍ଫୁଟନ୍ମେରୁଶିରଶ୍ଶତମ୍ । ଶରମାରୁତନିର୍ଲୂନଦୈତ୍ଯଦେଵାସୁରାମ୍ବୁଜମ୍
ଅସ୍ତ୍ରମାଳାର ଭୟଙ୍କର ଧକ୍କାରେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶତଶତ ଶିଖର ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲା; ବାଣର ବାତାସରେ ଦାନବ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ କମଳ ମାନେ ସମେତ ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ଚକ୍ରାଵର୍ତଶତଭ୍ରାନ୍ତଦେଵଦୈତ୍ଯଜରତ୍ତୃଣମ୍ । ସେନାପ୍ରଵାହକଲ୍ଲୋଲଵଲନାଵଲିତାମ୍ବରମ୍
ଅନେକ ରଥଚକ୍ରର ଧୂଳି ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଢାକି ଦେଇଥିଲା, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଚାଲିଯିବାରେ ଚେରା ଘାସ ଏବଂ ସେନାମାନଙ୍କର ଆଗ୍ରସର ଲହରୀ ଆକାଶକୁ ଆଉ ଅଧିକ ଆବୃତ କରିଥିଲା।
ହେତ୍ଯଦ୍ରିପାତନିଷ୍ପିଷ୍ଟପତଦ୍ଵୈମାନିକଵ୍ରଜମ୍ । ହସ୍ତାନୀତାବ୍ଧିଵାର୍ଯୋଘପ୍ଲାଵିତଵ୍ଯୋମପତ୍ତନମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଦେବମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ, ହାତୀମାନେ ନେଇଆସିଥିବା ସମୁଦ୍ରଜଳର ବଡ଼ ବଡ଼ ତରଙ୍ଗ ଆକାଶକୁ ବେଢ଼ି ଦେଇଥିଲା।
ଵହନ୍ମହାସ୍ତ୍ରାଵର୍ତାସିଶୂଲଶକ୍ତିନଦୀଶତମ୍ । ଶୈଲପକ୍ଷୋଦ୍ଭଟାସ୍ଫୋଟଜଡବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡପମ୍
ଅନେକ ତଳୱାର, ବଣ, ଶକ୍ତି ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ନଦୀ ଭଳି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲା, ପାହାଡ଼ର ପଖା ଦ୍ୱାରା ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୁମୁଟିଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ପ୍ରବାହ ଆଣି ନେଉଥିଲା।
ଦୈତ୍ଯପାର୍ଷ୍ଣିପ୍ରହାରୌଘପତଲ୍ଲୋକେଶପତ୍ତନମ୍ । ନାରୀହଲହଲାରାଵରଵତ୍କନକମନ୍ଦିରମ୍
ଦାନବମାନଙ୍କର ପାଦଘାତରେ ଏହି ଜଗତର ଶାସକମାନଙ୍କର ସହରଗୁଡ଼ିକ ଭସିଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମହଳଗୁଡ଼ିକ ମହିଳାମାନଙ୍କର କ୍ଲାନ୍ତି ଓ ଚିତ୍କାରରେ ଗଞ୍ଜିଉଠୁଥିଲା।
ଲୁଠଦ୍ଦୈତ୍ଯାଚଲୋଦ୍ଧୂତମତ୍ତାର୍ଣଵଜଲାଦ୍ରିଭିଃ । ଧୌତରକ୍ତନଭୋଯୋଧମୁକ୍ତନାଦଦ୍ରଵଦ୍ଵ୍ରଜମ୍
ମଦମସ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ର ତରଙ୍ଗରେ ଦେୟତ୍ୟମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ଲୁଡ଼ି ପଡ଼ୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ଝରା ଆକାଶକୁ ଧୋଇ ସଫା କରିଦେଇଥିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖର ଚିତ୍କାର ଗୁଞ୍ଜିଉଠୁଥିଲା।
ଲୋକପାନେକପାମ୍ଭୋଦଚ୍ଛନ୍ନଚ୍ଛନ୍ନାର୍ଯମାନ୍ଵିତମ୍ । ପୁନସ୍ ସୁରାସୁରୋଦ୍ଦ୍ଯୋତୈର୍ ଦୃଷ୍ଟସୈନ୍ଯକୁଲାକୁଲମ୍
ବହୁ ସମୁଦ୍ରର ଜଳରେ ଆଛାଦିତ ଏହି ସଂସାର ମହାନ ଲୋକମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ପୁନି ଦେବତା ଓ ଦେୟତ୍ୟମାନଙ୍କର ତେଜରେ ସେଠାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସେନା ଭିଡ଼ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସପକ୍ଷପର୍ଵତାକାରଦାନଵାଦ୍ରିଗମାଗମୈଃ । ଵହତ୍ପଚପଚାଶବ୍ଦଭୂରିଭାଙ୍କରଭୀଷଣମ୍
ପଖି ଭଳି ପାଖ ଥିବା ପାହାଡ଼ ଆକାର ଦେୟତ୍ୟମାନେ ଆସିଯିବା ଓ ଯିବାରେ ଏହି ସଂସାର ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଧ୍ୱଂସର ଚିର୍ଚିରା ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ଆଯୁଧାଦ୍ରିଵିଭିନ୍ନାଗ୍ରଦୈତ୍ଯପର୍ଵତନିର୍ଝରୈଃ । ରକ୍ତୈର୍ ଅରୁଣିତାଶେଷଵସୁଧାର୍ଣଵପର୍ଵତମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା ଦେୟତ୍ୟ ପାହାଡ଼ରୁ ଝରୁଥିବା ରକ୍ତ ଝରାରେ ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତେ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିଯାଇଥିଲେ।
ଉତ୍ସନ୍ନରାଷ୍ଟ୍ରନଗରଵିପିନଗ୍ରାମଗହ୍ଵରୈଃ । ଵୃତାସଙ୍ଖ୍ଯାସୁରେଭାଶ୍ଵମନୁଷ୍ଯରଥପର୍ଵତମ୍
ଭଙ୍ଗୁର ରାଜ୍ୟ, ସହର, ଜଙ୍ଗଲ, ଗ୍ରାମ ଓ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ ଦାନବ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ରଥ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସ୍ଥାନଟି।