ନାନାକର୍ତୃତଯା ନାନାଶକ୍ତିତା ପୁରୁଷେ ଯଥା । ତଥୈଵାତ୍ମନି ସର୍ଵଜ୍ଞେ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଶକ୍ତିତା
ଯେପରି ଏକ ମଣିଷରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମତା ଓ ଶକ୍ତି ରହିଛି, ସେପରି ସବୁବେଳେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଆତ୍ମାରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଛି।
ଵିଚିତ୍ରଵର୍ଣତା ଯଦ୍ଵଦ୍ ଦୃଶ୍ଯତେ କଠିନାତପେ । ଵିଚିତ୍ରଶକ୍ତିତା ତଦ୍ଵଦ୍ ଦେଵେଶେ ସଦସନ୍ମଯୀ
ଯେପରି ତୀବ୍ର ଧୂପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱର ମିଶ୍ରିତ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଵିଚିତ୍ରରୂପୋଦେତୀଯମ୍ ଅଵିଚିତ୍ରାତ୍ ସ୍ଥିତିଶ୍ ଶିଵାତ୍ । ଏକଵର୍ଣାତ୍ ପଯୋଵାହାଚ୍ ଛକ୍ରଚାପଲତା ଯଥା
ଏହି ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଅବିଚଳ ଶିବଠାରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୁଏ; ଯେପରି ଏକ ରଙ୍ଗର ବୃଷ୍ଟିମେଘରୁ ବିଜୁଳିର ଖେଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଅଜଡାଜ୍ ଜଡତୋଦେତି ଜାଡ୍ଯଭାଵନହେତୁକା । ଊର୍ଣନାଭାଦ୍ ଯଥା ତନ୍ତୁର୍ ଯଥା ପୁଂସସ୍ ସୁଷୁପ୍ତତା
ଯେପରି ଜଡ଼ ନୁହେଁଥିବା ଠାରୁ ଜଡ଼ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହା ଜଡ଼ତାର ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ; ଯେପରି ମକଡ଼ା ତାଙ୍କର ଗାଁଠିଠାରୁ ସୂତା କାଢ଼େ, କିମ୍ବା ଯେପରି ଏକ ଲୋକଙ୍କ ମନେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ଆସେ।
ଅଚିତ୍ତଶ୍ ଚୈତସୀଂ ଶକ୍ତିଂ ସ୍ଵବନ୍ଧାଯେଚ୍ଛଯା ଶିଵଃ । ତନୋତି ତାନ୍ତଵଂ କୋଶଂ କୋଶକାରକ୍ରିମିର୍ ଯଥା
ଯେଉଁପରି ରେଶମ କୀଟ ନିଜେ ନିଜେ ତାଙ୍କର ମାଳା ବୁନେ, ସେପରି ଚିତ୍ତ ନଥିବା ଶିବ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜ ବନ୍ଧନ ପାଇଁ ଚେତନାର ଶକ୍ତିକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।
ସ୍ଵେଚ୍ଛଯାତ୍ମାତ୍ମନୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭାଵଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକଂ ଵପୁଃ । ସଂସାରାନ୍ ମୋକ୍ଷମ୍ ଆଯାତି ସ୍ଵାଲାନାଦ୍ ଇଵ ଵାରଣଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଆତ୍ମା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜ ଆକୃତିକୁ ଭାବି, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁଥାଏ, ଯେପରି ହାତୀ ନିଜେ ନିଜ ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି ମୁକ୍ତି ଲଭେ।
ଯଦ୍ ଏଵ ଭାଵଯତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମା ସତତଂ ଭାଵିତସ୍ ସ୍ଵଯମ୍ । ତଯୈଵାପୂର୍ଯତେ ଶକ୍ତ୍ଯା ଶୀଘ୍ରମ୍ ଏଵ ମହାନ୍ ଅପି
ଆତ୍ମା ଯାହାକୁ ସଦା ଭାବନା କରେ, ନିଜେ ଭାବିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ତାହାର ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ସେ ଯେତେ ବଡ଼ ହେଉନାହିଁ।
ଭାଵିତା ଶକ୍ତିର୍ ଆତ୍ମାନମ୍ ଆତ୍ମତାଂ ନଯତି କ୍ଷଣାତ୍ । ଅନନ୍ତମ୍ ଅପି ଖଂ ପ୍ରାଵୃଣ୍ମିହିକା ମହତୀ ଯଥା
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିକୁ ମନୋନିବେଶ କରାଯାଏ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଆତ୍ମାକୁ ତାହାର ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନେଇଯାଏ; ଯେପରି ଏକ ବଡ଼ କୁହୁଡ଼ି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶକୁ ଢାକିଦିଏ।
ଯା ଶକ୍ତିର୍ ଉଦିତା ଶୀଘ୍ରଂ ଯାତି ତନ୍ମଯତାମ୍ ଅଜଃ । ଯାମ୍ ଏଵ ତୁ ସ୍ଥିତିଂ ଯାତସ୍ ତନ୍ମଯୋ ଭଵତି ଦ୍ରୁମଃ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଉଦିତ ହୁଏ, ଅଜନ୍ମା ତାହା ସହ ତୁରନ୍ତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାକୁ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଗଛ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଗୁଣରେ ରଙ୍ଗାଯାଏ।
ନ ମୋକ୍ଷୋ ମୋକ୍ଷ ଈଶସ୍ଯ ନ ବନ୍ଧୋ ବନ୍ଧ ଆତ୍ମନଃ । ବନ୍ଧମୋକ୍ଷଦୃଶୌ ଲୋକେ ନ ଜାନେ ପ୍ରୋତ୍ଥିତେ କୁତଃ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ମୁକ୍ତି ନାହିଁ, ଆତ୍ମା ପାଇଁ କୌଣସି ବନ୍ଧନ ନାହିଁ; ଏହି ସଂସାରରେ ବନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତିର ଧାରଣା କେଉଁଠୁ ଆସିଛି, ମୁଁ ଜାଣେନି।
ନାସ୍ଯ ବନ୍ଧୋ ନ ମୋକ୍ସୋ ଽସ୍ତି ତନ୍ମଯଶ୍ ଚୈଵ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ । ଗ୍ରସ୍ତଂ ନିତ୍ଯମ୍ ଅସତ୍ଯେନ ମାଯାମଯମ୍ ଅହୋ ଜଗତ୍
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବନ୍ଧନ ନାହିଁ, ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ତଥାପି ସେ ଏହା ସହ ଏକାତ୍ମ ଦେଖାଯାଏ; ହାଏ, ଏହି ସଂସାର ସଦା ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରସ୍ତ ଓ ମାୟାମୟ ଅଟେ।
ଯଦୈଵ ଚିତ୍ତଂ କଲିତମ୍ ଅକଲେନ କିଲାତ୍ମନା । କୋଶକୀଟଵଦ୍ ଆତ୍ମାଯମ୍ ଅନେନାଵଲିତସ୍ ତଦା
ଯେତେବେଳେ ମନ ନିରାକାର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଆତ୍ମା ମନରେ ଏମିତି ଲୁଚିଯାଏ, ଯେପରି ରେଶମ ପୋକ ନିଜ କୋଶରେ ଘେରାଯାଏ।
ଅନନ୍ଯରୂପାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯତ୍ଵଵିକଲ୍ପିତଶରୀରକାଃ । ମନଶ୍ଶକ୍ତଯ ଏତସ୍ମାଦ୍ ଇମା ନିର୍ଯାନ୍ତି କୋଟିଶଃ
ଏହି ମନର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନତାର ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ନାନା ଆକୃତି ଓ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରୁ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତତ୍ସ୍ଥାସ୍ ତଜ୍ଜାଃ ପୃଥଗ୍ରୂପାସ୍ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ ଇଵ ଵୀଚଯଃ । ତତ୍ସ୍ଥାସ୍ ତଜ୍ଜାଃ ପୃଥକ୍ସ୍ଥାଶ୍ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରାଦ୍ ଇଵ ମରୀଚଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ରହନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠୁଥିବା ତରଙ୍ଗ ପରି; ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ରହନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଜନ୍ମନେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅଲଗା ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମାରୁ ବିକିରିତ ହେଉଥିବା କିରଣ ପରି।
ଅସ୍ମିନ୍ ସ୍ପନ୍ଦମଯେ ସ୍ଫାରେ ପରମାତ୍ମମହାମ୍ବୁଧୌ । ଚିଜ୍ଜଲେ ଵିତତାଭୋଗେ ଚିନ୍ମାତ୍ରରସଶାଲିନି
ଏହି ବିଶାଳ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ପରମାତ୍ମାର ସାଗରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚେତନାର ତରଙ୍ଗ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ରସ ପ୍ରସାରିତ ଅଛି,
କାଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଥିତା ହରିବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରଚିଦ୍ଵଲନାଧିକାଃ । ଲହର୍ଯଃ ପ୍ରସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତାସ୍ ସ୍ଵଭାଵୋଦ୍ଭାଵିତାତ୍ମିକାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ହରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ନିଜର ସ୍ୱଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଚମକୁଛନ୍ତି ଓ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିଦ୍ ଯମମହେନ୍ଦ୍ରାର୍କଵହ୍ନିଵୈଶ୍ରଵଣାଦିକାଃ । ଘ୍ନନ୍ତି କୁର୍ଵନ୍ତି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଲହର୍ଯଶ୍ ଚପଲୈଷଣାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ କୁବେରଙ୍କ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ, ସେମାନେ ଅସ୍ଥିର ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ, କେବେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, କେବେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଏବଂ କେବେ ଥାଆନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିତ୍ କିନ୍ନରଗନ୍ଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରସୁରାଦିକାଃ । ଉତ୍ପତନ୍ତି ପତନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଗ୍ରା ଲହର୍ଯଃ ପରିଵଲ୍ଗିତାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ତରଙ୍ଗ, ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତି ଓ ତଳକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିତ୍ କିଞ୍ଚିତ୍ସ୍ଥିତାକାରା ଯଥା କମଲଜାଦିକାଃ । କାଶ୍ଚିଦ୍ ଉତ୍ପନ୍ନଵିଧ୍ଵସ୍ତା ଯଥା ସୁରନରାଦିକାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କିଛି ସ୍ଥିର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ; ଆଉ କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଉପଜି ଏବଂ ନଶ୍ୱର, ଯେପରି ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
କ୍ରିମିକୀଟପତଙ୍ଗାଦିଗୋନାସାଜଗରାଦିକାଃ । କାଶ୍ଚିତ୍ ତସ୍ମିନ୍ ମହାମ୍ଭୋଧୌ ସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେଷୁ ବିନ୍ଦୁଵତ୍
କେତେକ କୀଟ, ପୋକ, ପତଙ୍ଗ, ଗାଈ, ଶିଆଳ ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ସେଇ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ତିଆଁ ଫୁଟିଥିବା ପାଣି ବିନ୍ଦୁ ପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିଚ୍ ଚଲାନନମୃଗଗୃଧ୍ରଵଞ୍ଜୁଲକାଦଯଃ । ସ୍ଫୁରନ୍ତି ଗିରିକୁଞ୍ଜେଷୁ ଵେଲାଵନତଟେଷ୍ଵ୍ ଇଵ
ଅନ୍ୟ କେତେକ, ଯେମିତି ଚଞ୍ଚଳ ମୁହଁ ଥିବା ହରିଣ, ଗୃଧ୍ର ଓ ବାନରମାନେ, ପାହାଡ଼ର ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ, ତରଙ୍ଗରେ ବାଙ୍କି ଯାଇଥିବା କୂଳରେ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପରି, ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
ସୁଦୀର୍ଘଜୀଵିତାଃ କାଶ୍ଚିତ୍ କାଶ୍ଚିଦ୍ ଅତ୍ଯଲ୍ପଜୀଵିତାଃ । ସ୍ଵତୁଚ୍ଛଭାଵନାତ୍ ତୁଚ୍ଛାତ୍ କାଶ୍ଚିତ୍ ତୁଚ୍ଛଶରୀରିକାଃ
କେତେକର ଜୀବନ ବହୁତ ଦୀର୍ଘ, କେତେକର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ। ନିଜ ଅର୍ଥହୀନ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା, କେତେକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ ଓ ନିର୍ମାନ୍ୟ ଦେହ ପାଇଥାନ୍ତି।
ସଂସାରସ୍ଵପ୍ନସଂରମ୍ଭେ କାଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଥୈର୍ଯେଣ ଭାଵିତାଃ । ସ୍ଵଵିକଲ୍ପହତାଃ କାଶ୍ଚିଚ୍ ଛଙ୍କନ୍ତେ ସୁସ୍ଥିରଂ ଜଗତ୍
ସଂସାରର ସ୍ୱପ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଅସ୍ଥିରତା ମଧ୍ୟରେ, କେତେକ ଦୃଢ଼ତା ସହିତ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି; ଆଉ କେତେକ, ନିଜ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ି, ଏହି ଜଗତ ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିର କି ନୁହେଁ ବୋଲି ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି।
ଅଲ୍ପାଲ୍ପଭାଵନାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ ଦୈନ୍ଯଦୋଷଵଶୀକୃତାଃ । କୃଶୋ ଽତିଦୁଃଖୀ ମୂଢୋ ଽହମ୍ ଇତି ଦୁଃଖୈର୍ ଦୃଢୀକୃତାଃ
କିଛି ଲୋକ ଛୋଟ ଛୋଟ ଚିନ୍ତାରେ ଲାଗି ଦୁଃଖର ଦୋଷରେ ବଶ ହୋଇଯାନ୍ତି; 'ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ, ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ମୂଢ଼' ବୋଲି ଭାବି, ସେମାନେ ନିଜ ଦୁଃଖରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଥାଵରତାଂ ଯାତାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ ଦେଵତ୍ଵମ୍ ଆଗତାଃ । କାଶ୍ଚିତ୍ ପୁରୁଷତାଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ ଦାନଵତାଂ ଗତାଃ
କିଛି ଲୋକ ସ୍ଥାବର ଅବସ୍ଥାକୁ ପାଇଛନ୍ତି, କିଛି ଦେବତ୍ୱ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି; କିଛି ମାନବ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ଦାନବ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଥିତା ଜଗତି କଲ୍ପଶତାନ୍ଯ୍ ଅନଲ୍ପାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ ଵ୍ରଜନ୍ତି ପରମଂ ପୁରୁଷଂ ସୁଶୁଦ୍ଧାଃ । ବ୍ରହ୍ମାର୍ଣଵାତ୍ ସମୁଦିତା ଲହରୀଵିଲୋଲାଶ୍ ଚିତ୍ସଂଵିଦୋ ହି ମନନାପରନାମଵତ୍ଯଃ
କିଛି ଲୋକ ଏହି ଜଗତରେ ଅନେକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଯାନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ଶୁଦ୍ଧ ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଥିବା ଚେତନାର ତରଙ୍ଗ, ସଦା ଚଞ୍ଚଳ, ଧ୍ୟାନରେ ଲାଗିଥିବା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ମିଥ୍ଯାଭାଵନଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସ୍ଵଵିକଲ୍ପକଲଙ୍କିତାଃ । ନ ବ୍ରହ୍ମ ଵଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତର୍ନିଶ୍ଚଯେନ ହ୍ଯ୍ ଅଧୋଗତାଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମିଥ୍ୟା ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଚିନ୍ତାରେ ଦୂଷିତ ହୋଇ, 'ଆମେ ବ୍ରହ୍ମ ନୁହେଁ' ବୋଲି ମନରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେମାନେ ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵ୍ଯତିରିକ୍ତତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାର୍ଣଵଗତା ଅପି । ଭାଵଯନ୍ତ୍ଯୋ ଵିମୁହ୍ଯନ୍ତି ଭୀମାସୁ ଭଵଭୂମିଷୁ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏହି ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରରେ ବିଲୀନ ଥିବା ସତ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଠାରୁ ଅଲଗା କିଛି ଅଛି ବୋଲି ଭାବନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଭୟାନକ ସଂସାର ଭୂମିରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଯା ଏତାସ୍ ସଂଵିଦୋ ବ୍ରାହ୍ମ୍ଯୋ ମୁନେ ନୈକକଲଙ୍କିତାଃ । ଏତତ୍ ତତ୍ କର୍ମଣାଂ ବୀଜମ୍ ଅଥ କର୍ମୈଵ ଵିଦ୍ଧି ଵା
ହେ ମୁନି, ଏହି ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମଚେତନାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦୋଷରୁ ଦୂର, ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ବିଜ; କିମ୍ବା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏହି ବିଜ ବୋଲି ଜାଣ।
ସଙ୍କଲ୍ପରୂପଯୈଵାନ୍ତର୍ ମୁନେ କଲନଯୈତଯା । କର୍ମଜାଲକରଞ୍ଜାନାଂ ବୀଜମୁଷ୍ଟ୍ଯା କରାଲଯା
ହେ ମୁନି, ଏହି ଭିତରର କଳ୍ପନା ଦ୍ୱାରା ହିଁ କର୍ମର ଏହି ବିଜମୁଠି ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ, ଯାହା କର୍ମର ଘନ ଜାଲକୁ ତିଆରି କରେ।