ପରସ୍ପରପରାମର୍ଶାନ୍ ନାନାତାମ୍ ଉପଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ଏକରୂପାମ୍ବୁସାମାନ୍ଯମଯା ଏଵ ନିରାମଯାଃ
ଏମାନେ ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଆକାରର, ସେଇ ପାଣିରୁ ଗଠିତ, ଏବଂ କୌଣସି ଦୋଷ କିମ୍ବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ନାହିଁ।
ତଥୈଵାସ୍ମିନ୍ ପ୍ରଵିତତେ ସିତେ ଶୁଦ୍ଧେ ନିରାମଯେ । ବ୍ରହ୍ମମାତ୍ରୈକଵପୁଷି ବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ଫାରରୂପିଣି
ଏହି ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଅନନ୍ତତାରେ—ଏହି ଏକମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ ରୂପରେ, ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ଓ ସୀମାହୀନ—ସମସ୍ତ କିଛି ବିସ୍ତାରିତ ଅଛି।
ସର୍ଵଶକ୍ତାଵ୍ ଅନାଦ୍ଯନ୍ତେ ପୃଥଗ୍ଵଦ୍ ଅପୃଥକ୍କୃତାଃ । ସଂସ୍ଥିତାଶ୍ ଶକ୍ତଯଶ୍ ଚିତ୍ରା ଵିଚିତ୍ରାଚାରଚଞ୍ଚଲାଃ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତିମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅଲଗା ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଅଲଗା ନୁହଁନ୍ତି; ସେମାନେ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ନାନାଶକ୍ତି ହି ନାନାତ୍ଵମ୍ ଏତି ସ୍ଵଵପୁଷି ସ୍ଥିତମ୍ । ବୃଂହିତଂ ବ୍ରହ୍ମଣି ବ୍ରହ୍ମ ପଯସୀଵୋର୍ମିମଣ୍ଡଲମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନତା, ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପରେ ଥିବା ଏକ ଭାସ୍କର ମାତ୍ର; ବ୍ରହ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମର ବିସ୍ତାର, ଜଳରେ ତରଙ୍ଗର ଗୋଳାକାର ଭଳି।
ନାନାରୂପକରୂପତ୍ଵାଦ୍ ଵୈରୂପ୍ଯଶତକାରିଣୀ । ନିଯତିର୍ ନିଯତାକାରା ପଦାର୍ଥମ୍ ଅଧିତିଷ୍ଠତି
ଏହି ପ୍ରକାର ଅନେକ ରୂପ ଦେଖାଯିବାରୁ, ଯାହା ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭିନ୍ନତା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାଗ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ରୂପରେ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଉପରେ ଶାସନ କରେ।
ଜଡା ଜାଡ୍ଯମ୍ ଉପାଦତ୍ତେ ଚିତ୍ତ୍ଵମ୍ ଆଯାତି ଚିନ୍ମଯୀ । ଵାସନାରୂପିଣୀ ଶକ୍ତିସ୍ ସ୍ଵସ୍ଵରୂପସ୍ଥିତାତ୍ମନଃ
ଯେପରି ଜଡ ଜଡତାକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେପରି ଚେତନା ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନରୂପେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଗୁପ୍ତ ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷାର ରୂପରେ ଅଛି, ସେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ବସିଥାଏ।
ବ୍ରହ୍ମୈଵାନଘ ତେନେଦଂ ସ୍ଫାରାକାରଂ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ନାନାରୂପୈଃ ପରିସ୍ପନ୍ଦୈଃ ପରିପୂର୍ଣ ଇଵାର୍ଣଵଃ
ହେ ପାପହୀନ, ଏହି ବିଶାଳ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ବିସ୍ତାର କରିଥାନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଚଳନରେ ସେ ଏପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେପରି ତରଙ୍ଗସହିତ ସମୁଦ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖାଯାଏ।
ନାନାତାଂ ସ୍ଵଯମ୍ ଆଦତ୍ତେ ନାନାକାରଵିହାରତଃ । ଆତ୍ମୈଵାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଆତ୍ମନୈଵ ସମୁଦ୍ରାମ୍ଭ ଇଵାମ୍ଭସି
ସେ ନିଜେ ଅନେକ ଭିନ୍ନତା ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନେକ ରୂପରେ ଖେଳନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ଜଳ ନିଜେ ଅଛି, ସେପରି ଆତ୍ମା ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ନିଜେ ଅଛି।
ଵ୍ଯତିରିକ୍ତା ନ ପଯସୋ ଵିଚିତ୍ରା ଵୀଚଯୋ ଯଥା । ଵ୍ଯତିରିକ୍ତା ନ ସର୍ଵେଶାତ୍ ସମଗ୍ରାଃ କଲନାସ୍ ତଥା
ଯେପରି ବିଭିନ୍ନ ତରଙ୍ଗ ଜଳରୁ ଅଲଗା ନୁହେଁ, ସେପରି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଅଲଗା ନୁହେଁ।
ସ୍ତମ୍ଭପୁଷ୍ପଲତାପତ୍ତ୍ରଫଲକୋରକଯୁକ୍ତଯଃ । ଯଥୈକସ୍ମିଂ ସ୍ଥିତା ବୀଜେ ତଥା ବ୍ରହ୍ମଣି ଶକ୍ତଯଃ
ଯେପରି ଗଛର ତଣ୍ଡ, ଫୁଲ, ଲତା, ପତ୍ର, ଫଳ ଓ କୋରକ ଏକଟି ବୀଜ ଭିତରେ ଥାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମରେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ନାନାକର୍ତୃତଯା ନାନାଶକ୍ତିତା ପୁରୁଷେ ଯଥା । ତଥୈଵାତ୍ମନି ସର୍ଵଜ୍ଞେ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଶକ୍ତିତା
ଯେପରି ଏକ ମଣିଷରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମତା ଓ ଶକ୍ତି ରହିଛି, ସେପରି ସବୁବେଳେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଆତ୍ମାରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଛି।
ଵିଚିତ୍ରଵର୍ଣତା ଯଦ୍ଵଦ୍ ଦୃଶ୍ଯତେ କଠିନାତପେ । ଵିଚିତ୍ରଶକ୍ତିତା ତଦ୍ଵଦ୍ ଦେଵେଶେ ସଦସନ୍ମଯୀ
ଯେପରି ତୀବ୍ର ଧୂପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱର ମିଶ୍ରିତ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଵିଚିତ୍ରରୂପୋଦେତୀଯମ୍ ଅଵିଚିତ୍ରାତ୍ ସ୍ଥିତିଶ୍ ଶିଵାତ୍ । ଏକଵର୍ଣାତ୍ ପଯୋଵାହାଚ୍ ଛକ୍ରଚାପଲତା ଯଥା
ଏହି ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଅବିଚଳ ଶିବଠାରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୁଏ; ଯେପରି ଏକ ରଙ୍ଗର ବୃଷ୍ଟିମେଘରୁ ବିଜୁଳିର ଖେଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଅଜଡାଜ୍ ଜଡତୋଦେତି ଜାଡ୍ଯଭାଵନହେତୁକା । ଊର୍ଣନାଭାଦ୍ ଯଥା ତନ୍ତୁର୍ ଯଥା ପୁଂସସ୍ ସୁଷୁପ୍ତତା
ଯେପରି ଜଡ଼ ନୁହେଁଥିବା ଠାରୁ ଜଡ଼ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହା ଜଡ଼ତାର ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ; ଯେପରି ମକଡ଼ା ତାଙ୍କର ଗାଁଠିଠାରୁ ସୂତା କାଢ଼େ, କିମ୍ବା ଯେପରି ଏକ ଲୋକଙ୍କ ମନେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରା ଆସେ।
ଅଚିତ୍ତଶ୍ ଚୈତସୀଂ ଶକ୍ତିଂ ସ୍ଵବନ୍ଧାଯେଚ୍ଛଯା ଶିଵଃ । ତନୋତି ତାନ୍ତଵଂ କୋଶଂ କୋଶକାରକ୍ରିମିର୍ ଯଥା
ଯେଉଁପରି ରେଶମ କୀଟ ନିଜେ ନିଜେ ତାଙ୍କର ମାଳା ବୁନେ, ସେପରି ଚିତ୍ତ ନଥିବା ଶିବ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜ ବନ୍ଧନ ପାଇଁ ଚେତନାର ଶକ୍ତିକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।
ସ୍ଵେଚ୍ଛଯାତ୍ମାତ୍ମନୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭାଵଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକଂ ଵପୁଃ । ସଂସାରାନ୍ ମୋକ୍ଷମ୍ ଆଯାତି ସ୍ଵାଲାନାଦ୍ ଇଵ ଵାରଣଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଆତ୍ମା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜ ଆକୃତିକୁ ଭାବି, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁଥାଏ, ଯେପରି ହାତୀ ନିଜେ ନିଜ ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି ମୁକ୍ତି ଲଭେ।
ଯଦ୍ ଏଵ ଭାଵଯତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମା ସତତଂ ଭାଵିତସ୍ ସ୍ଵଯମ୍ । ତଯୈଵାପୂର୍ଯତେ ଶକ୍ତ୍ଯା ଶୀଘ୍ରମ୍ ଏଵ ମହାନ୍ ଅପି
ଆତ୍ମା ଯାହାକୁ ସଦା ଭାବନା କରେ, ନିଜେ ଭାବିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ତାହାର ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ସେ ଯେତେ ବଡ଼ ହେଉନାହିଁ।
ଭାଵିତା ଶକ୍ତିର୍ ଆତ୍ମାନମ୍ ଆତ୍ମତାଂ ନଯତି କ୍ଷଣାତ୍ । ଅନନ୍ତମ୍ ଅପି ଖଂ ପ୍ରାଵୃଣ୍ମିହିକା ମହତୀ ଯଥା
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିକୁ ମନୋନିବେଶ କରାଯାଏ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଆତ୍ମାକୁ ତାହାର ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନେଇଯାଏ; ଯେପରି ଏକ ବଡ଼ କୁହୁଡ଼ି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶକୁ ଢାକିଦିଏ।
ଯା ଶକ୍ତିର୍ ଉଦିତା ଶୀଘ୍ରଂ ଯାତି ତନ୍ମଯତାମ୍ ଅଜଃ । ଯାମ୍ ଏଵ ତୁ ସ୍ଥିତିଂ ଯାତସ୍ ତନ୍ମଯୋ ଭଵତି ଦ୍ରୁମଃ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଉଦିତ ହୁଏ, ଅଜନ୍ମା ତାହା ସହ ତୁରନ୍ତ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାକୁ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଗଛ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଗୁଣରେ ରଙ୍ଗାଯାଏ।
ନ ମୋକ୍ଷୋ ମୋକ୍ଷ ଈଶସ୍ଯ ନ ବନ୍ଧୋ ବନ୍ଧ ଆତ୍ମନଃ । ବନ୍ଧମୋକ୍ଷଦୃଶୌ ଲୋକେ ନ ଜାନେ ପ୍ରୋତ୍ଥିତେ କୁତଃ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ମୁକ୍ତି ନାହିଁ, ଆତ୍ମା ପାଇଁ କୌଣସି ବନ୍ଧନ ନାହିଁ; ଏହି ସଂସାରରେ ବନ୍ଧନ ଓ ମୁକ୍ତିର ଧାରଣା କେଉଁଠୁ ଆସିଛି, ମୁଁ ଜାଣେନି।
ନାସ୍ଯ ବନ୍ଧୋ ନ ମୋକ୍ସୋ ଽସ୍ତି ତନ୍ମଯଶ୍ ଚୈଵ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ । ଗ୍ରସ୍ତଂ ନିତ୍ଯମ୍ ଅସତ୍ଯେନ ମାଯାମଯମ୍ ଅହୋ ଜଗତ୍
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବନ୍ଧନ ନାହିଁ, ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ତଥାପି ସେ ଏହା ସହ ଏକାତ୍ମ ଦେଖାଯାଏ; ହାଏ, ଏହି ସଂସାର ସଦା ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରସ୍ତ ଓ ମାୟାମୟ ଅଟେ।
ଯଦୈଵ ଚିତ୍ତଂ କଲିତମ୍ ଅକଲେନ କିଲାତ୍ମନା । କୋଶକୀଟଵଦ୍ ଆତ୍ମାଯମ୍ ଅନେନାଵଲିତସ୍ ତଦା
ଯେତେବେଳେ ମନ ନିରାକାର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଆତ୍ମା ମନରେ ଏମିତି ଲୁଚିଯାଏ, ଯେପରି ରେଶମ ପୋକ ନିଜ କୋଶରେ ଘେରାଯାଏ।
ଅନନ୍ଯରୂପାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯତ୍ଵଵିକଲ୍ପିତଶରୀରକାଃ । ମନଶ୍ଶକ୍ତଯ ଏତସ୍ମାଦ୍ ଇମା ନିର୍ଯାନ୍ତି କୋଟିଶଃ
ଏହି ମନର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନତାର ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ନାନା ଆକୃତି ଓ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରୁ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତତ୍ସ୍ଥାସ୍ ତଜ୍ଜାଃ ପୃଥଗ୍ରୂପାସ୍ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ ଇଵ ଵୀଚଯଃ । ତତ୍ସ୍ଥାସ୍ ତଜ୍ଜାଃ ପୃଥକ୍ସ୍ଥାଶ୍ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରାଦ୍ ଇଵ ମରୀଚଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ରହନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠୁଥିବା ତରଙ୍ଗ ପରି; ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ରହନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଜନ୍ମନେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅଲଗା ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମାରୁ ବିକିରିତ ହେଉଥିବା କିରଣ ପରି।
ଅସ୍ମିନ୍ ସ୍ପନ୍ଦମଯେ ସ୍ଫାରେ ପରମାତ୍ମମହାମ୍ବୁଧୌ । ଚିଜ୍ଜଲେ ଵିତତାଭୋଗେ ଚିନ୍ମାତ୍ରରସଶାଲିନି
ଏହି ବିଶାଳ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ପରମାତ୍ମାର ସାଗରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚେତନାର ତରଙ୍ଗ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ରସ ପ୍ରସାରିତ ଅଛି,
କାଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ଥିତା ହରିବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରଚିଦ୍ଵଲନାଧିକାଃ । ଲହର୍ଯଃ ପ୍ରସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତାସ୍ ସ୍ଵଭାଵୋଦ୍ଭାଵିତାତ୍ମିକାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ହରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ନିଜର ସ୍ୱଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଚମକୁଛନ୍ତି ଓ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିଦ୍ ଯମମହେନ୍ଦ୍ରାର୍କଵହ୍ନିଵୈଶ୍ରଵଣାଦିକାଃ । ଘ୍ନନ୍ତି କୁର୍ଵନ୍ତି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଲହର୍ଯଶ୍ ଚପଲୈଷଣାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଯମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ କୁବେରଙ୍କ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ, ସେମାନେ ଅସ୍ଥିର ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ, କେବେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, କେବେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଏବଂ କେବେ ଥାଆନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିତ୍ କିନ୍ନରଗନ୍ଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରସୁରାଦିକାଃ । ଉତ୍ପତନ୍ତି ପତନ୍ତ୍ଯ୍ ଉଗ୍ରା ଲହର୍ଯଃ ପରିଵଲ୍ଗିତାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ତରଙ୍ଗ, ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତି ଓ ତଳକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
କାଶ୍ଚିତ୍ କିଞ୍ଚିତ୍ସ୍ଥିତାକାରା ଯଥା କମଲଜାଦିକାଃ । କାଶ୍ଚିଦ୍ ଉତ୍ପନ୍ନଵିଧ୍ଵସ୍ତା ଯଥା ସୁରନରାଦିକାଃ
କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କିଛି ସ୍ଥିର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ; ଆଉ କେତେକ ତରଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଉପଜି ଏବଂ ନଶ୍ୱର, ଯେପରି ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
କ୍ରିମିକୀଟପତଙ୍ଗାଦିଗୋନାସାଜଗରାଦିକାଃ । କାଶ୍ଚିତ୍ ତସ୍ମିନ୍ ମହାମ୍ଭୋଧୌ ସ୍ଫୁରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେଷୁ ବିନ୍ଦୁଵତ୍
କେତେକ କୀଟ, ପୋକ, ପତଙ୍ଗ, ଗାଈ, ଶିଆଳ ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ସେଇ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରେ ତରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ତିଆଁ ଫୁଟିଥିବା ପାଣି ବିନ୍ଦୁ ପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।