ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥା ବୋଧିତାସ୍ ସନ୍ତସ୍ ସର୍ଵାଚାରେ କ୍ରମାଗତମ୍ । ଆଚାରମ୍ ଆଚରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ ସୁପ୍ତବୁଦ୍ଧଵଦ୍ ଅକ୍ଷତାଃ
ପାଖରେ ଥିବା ଜଣେ ଜଣାଇଲେ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ଆଚରଣକୁ ଏକାଏକି କ୍ରମରେ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଅଡ଼ି ରହନ୍ତି, ଶୁଅ ଅବସ୍ଥାରେ ଜାଗି ଥିବା ପରି।
ଆତ୍ମାରାମତଯା ତାଂସ୍ ତାସ୍ ସୁଖଯନ୍ତି ନ କାଶ୍ଚନ । ଜଗତ୍କ୍ରିଯାସ୍ ସୁସଂସୁପ୍ତାନ୍ ରୂପାଲୋକଶ୍ରିଯୋ ଯଥା
ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟରେ କୌଣସି ସୁଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯେପରି ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିବା ଲୋକ ଦୃଶ୍ୟର ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିନାହିଁ।
ଭୂମିକାସପ୍ତକଂ ତ୍ଵ୍ ଏତଦ୍ ଧୀମତାମ୍ ଏଵ ଗୋଚରମ୍ । ନ ପଶୁସ୍ଥାଵରାଦୀନାଂ ନ ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଦିଚେତସାମ୍
ଏହି ସାତଟି ଦଶା କେବଳ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ; ପଶୁ, ଜଡ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅସଭ୍ୟ ଚିତ୍ତ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ପ୍ରାପ୍ତା ଜ୍ଞାନଦଶାମ୍ ଏତାଂ ପଶୁମ୍ଲେଚ୍ଛାଦଯୋ ଽପି ଯେ । ସଦେହା ଵାପ୍ଯ୍ ଅଦେହା ଵା ତେ ମୁକ୍ତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ପଶୁ କିମ୍ବା ଅସଭ୍ୟ ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେହରେ ରହୁନ୍ତୁ କି ଦେହ ଛାଡିଦେଇଥିବେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜ୍ଞପ୍ତିର୍ ହି ଗ୍ରନ୍ଥିଵିଚ୍ଛେଦସ୍ ତସ୍ମିନ୍ ସତି ଵିମୁକ୍ତତା । ମୃଗତୃଷ୍ଣାମ୍ବୁବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦିଶାନ୍ତିମାତ୍ରାତ୍ମକସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅସୌ
ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ବନ୍ଧନର ଛେଦ; ଏହା ଥିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯାହା ମୃଗତୃଷ୍ଣା ପାଣିର ଭ୍ରମ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଭ୍ରମର ଶାନ୍ତିରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ଯେ ତୁ ମୋହାଦ୍ ଘନାତ୍ ତୀର୍ଣା ନ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପାଵନଂ ପଦମ୍ । ତେ ସ୍ଥିତା ଭୂମିକାସ୍ଵ୍ ଆସୁ ସ୍ଵାତ୍ମଲାଭପରାଯଣାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗୁଡ଼ିକ ଭୟଙ୍କର ମୂଢ଼ତାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶୁଦ୍ଧ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଭୂମିକାଗୁଡ଼ିକରେ ଅଟୁଟ ରହି, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିବାରେ ଲଗି ରହନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୂମିଗତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିଦ୍ ଆନ୍ତୈକଭୂମିକାଃ । ଭୂମିତ୍ରଯଗତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ପଞ୍ଚମଭୂଗତାଃ
କିଛି ଲୋକ ସମସ୍ତ ଭୂମିକାରେ ବସିଥାନ୍ତି, କିଛି ମାନେ କେବଳ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି; କିଛି ତିନିଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ପଞ୍ଚମ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଭୂମିଷଟ୍କଗତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ସାର୍ଧୈକଭୂମିକାଃ । ଭୂଚତୁଷ୍ଟଯଗାଃ କେଚିତ୍ କେଚିଦ୍ ଭୂମିଦ୍ଵଯେ ସ୍ଥିତାଃ
କିଛି ଛଅଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, କିଛି ଏକ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି; କିଛି ଚାରିଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ଦୁଇଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଭୂମ୍ଯଂଶଭାଜନାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ସାର୍ଧତ୍ରିଭୂମିକାଃ । କେଚିତ୍ ସାର୍ଧଚତୁର୍ଭୂକାସ୍ ସାର୍ଧଷଡ୍ଭୂମିକାଃ ପରେ
କିଛି ଲୋକ ଭୂମିକାର ଅଂଶ ଭାଗ ଭୋଗ କରନ୍ତି, କିଛି ତିନି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି; କିଛି ଚାରି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଅନ୍ୟମାନେ ଛଅ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଵିଵେକିନୋ ନରା ଲୋକେ ଚରନ୍ତ ଇତି ଭୂମିଷୁ । ଗୃହାଯତନତାପସ୍ଯ ଦଶାଵେଶେଷୁ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ବିବେକୀ ଲୋକମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଘରେ ବା ତପସ୍ୟାରେ ବା ଏକାନ୍ତବାସରେ ରହି, ନିଜ ଅବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିଥାନ୍ତି ।
ତେ ହି ଧୀରାସ୍ ସୁରାଜାନୋ ଦଶାସ୍ଵ୍ ଆସୁ ଜଯନ୍ତି ତେ । ତୃଣାଯତେ ତୁ ଦିଗ୍ଦନ୍ତିଘଟାଭଟପରାଜଯଃ
ସେଇ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ନରମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାଗୁଡିକରେ ଜୟ ପାଇଥାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧାହାତୀ ସେନାର ପରାଜୟ ତୁଳନାରେ ଗ୍ରାସ ପରି ଅନର୍ଥକ ।
ଏତାସୁ ଭୂମିଷୁ ଜଯନ୍ତି ହି ଯେ ମହାନ୍ତୋ ଵନ୍ଦ୍ଯାସ୍ ତ ଏଵ ହି ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଶାତ୍ରଵାସ୍ ତେ । ସମ୍ରାଡ୍ ଵିରାଡ୍ ଅପି ଚ ଯତ୍ର ତୃଣାଯତେ ତତ୍ ସ୍ଫାରଂ ପଦଂ ଝଗିତି ତେ ସମଵାପ୍ନୁଵନ୍ତି
ଏହି ଅବସ୍ଥାଗୁଡିକରେ ଯେଉଁ ମହାନ୍ ଲୋକମାନେ ଜୟ ପାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ; ସେମାନେ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି । ସମ୍ରାଟ୍ ବା ବିଶ୍ୱ ଶାସକ ହେବା ଅବସ୍ଥା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରାସ ପରି ଅନର୍ଥକ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଉଚ୍ଚତମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି ।
ଊର୍ମିକାସଂଵିଦା ହେମ ଯଥା ଵିସ୍ମୃତ୍ଯ ହେମତାମ୍ । ଵିରୌତି ନାହଂ ହେମେତି ଵୃଥାତ୍ମାହନ୍ତଯା ତଥା
ଯେପରି ଏକ ସୁନାର ଗହଣା ନିଜର ସୁନା ହେବାକୁ ଭୁଲିଯାଇ, 'ମୁଁ ସୁନା' ବୋଲି ଅନାବଶ୍ୟକ ଆତ୍ମପ୍ରଦର୍ଶନ କରିନଥାଏ, ଏହିପରି ଆତ୍ମବୋଧ ମଧ୍ୟ ।
ଊର୍ମିକାସଂଵିଦୁଦଯଃ କଥଂ ହେମ୍ନୋ ମହାମୁନେ । ଅହମ୍ଭାଵାତ୍ମକ ଇତି ଯଥାଵଦ୍ ବ୍ରୂହି ମେ ପ୍ରଭୋ
ଓ ମହାମୁନି, ସୁନାରୁ ଗହନା ହେବାର ଜଣାପଡ଼ିବା କିପରି ହୁଏ? ମୋତେ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଦିଅ, ପ୍ରଭୁ, 'ମୁଁ' ଭାବ କିପରି ଆସେ?
ସତ ଏଵାଗମାପାଯୌ ପ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୌ ନାସତସ୍ ସଦା । ଅହନ୍ତ୍ଵମ୍ ଊର୍ମିକାତ୍ଵଂ ଚ ସତୀ ତୁ ନ କଦାଚନ
ଯାହା ସତ୍ୟ, ସେହି କେବଳ ଆସିବା ଓ ଯିବା ହୋଇପାରେ; ଅସତ୍ୟ କେବେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ। 'ମୁଁ' ଭାବ ଓ ଗହନା ହେବା ଅସଲିକି ସତ୍ୟ ନୁହେଁ।
ହେମ ଦେହ୍ଯ୍ ଊର୍ମିକାତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ଗୃହାଣେତ୍ଯ୍ ଉଦିତେ ଯଦି । ତଦ୍ ଦୀଯତେ ସୋର୍ମିକେଣ ତତ୍ ତଦ୍ ଅସ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ
ଯଦି କହାଯାଏ—'ଓ ସୁନା, ତୁମେ ଗହନା ହେବା', ଏବଂ ସୁନା ଗହନା ଭାବେ ଗଢ଼ାଯାଏ, ତେବେ ଗହନା ଭାବରେ ଅବଶ୍ୟ ଅଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଚେତ୍ ତତ୍ ପ୍ରଭୋ ଽତ୍ର ସ୍ଯାଦ୍ ଊର୍ମିକାତ୍ଵଂ ତୁ କୀଦୃଶମ୍ । ଅନଯୈଵାର୍ଥଵିଚ୍ଛିତ୍ତ୍ଯା ଜ୍ଞାସ୍ଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵପୁଃ
ଯଦି ଏହିପରି ହୁଏ, ପ୍ରଭୁ, ତେବେ ଗହନା ହେବାର ସ୍ୱଭାବ କଣ? ଏହି ଅର୍ଥକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝିଲେ, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାର ନିଜର ରୂପକୁ ଜଣିପାରିବି।
ରୂପଂ ରାଘଵ ନୀରୂପମ୍ ଅସତଶ୍ ଚେନ୍ ନିରୂପ୍ଯତେ । ତଦ୍ ଵନ୍ଧ୍ଯାତନଯାକାରଗୁଣାନ୍ ମେ ତ୍ଵମ୍ ଉଦାହର
ରାଘବ, ଯଦି ଅସତ୍ୟ ନିରାକାରକୁ ଆକାର ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ତୁମେ ମୋତେ ଏହିପରି ଅସମ୍ଭବ ଜନନୀର ପୁଅର ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନ କରିପାରିବ।
ଊର୍ମିକାତ୍ଵଂ ମୁଧା ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ମାଯେଵାସତ୍ସ୍ଵରୂପିଣୀ । ରୂପଂ ତଦ୍ ଏତଦ୍ ଏଵାସ୍ଯାଃ ପ୍ରେକ୍ଷିତା ଯନ୍ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ଏକ ତରଙ୍ଗର ଭାବନା ଭ୍ରମ ମାତ୍ର, ଯେପରି ଅସତ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଆକାର ଦେଖାଯାଏ; ଏହା ମାୟାର ନିଜସ୍ୱ ଲକ୍ଷଣ — ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ସେଟି ସତ୍ୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନି।
ମୃଗତୃଷ୍ଣାମ୍ଭସି ଦ୍ଵୀନ୍ଦାଵ୍ ଅହନ୍ତାରୁଚକାଦିଷୁ । ଏତାଵଦ୍ ଏଵ ରୂପଂ ଯତ୍ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ନ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ
ମୃଗତୃଷ୍ଣାର ପାଣି, ଦୁଇଟି ଚନ୍ଦ୍ର, ଅହଂକାରର ଆଲୋକ ଓ ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷରେ, ଆକାର ଏତିକି — ଯାହା ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଧରିପାରିବା ଯାଏନି।
ଯଶ୍ ଶୁକ୍ତୌ ରଜତାକାରଂ ପ୍ରେକ୍ଷତେ ରଜତସ୍ଯ ସଃ । ନ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଅଣୁମ୍ ଅପି କଣଂ କ୍ଷୀଣମ୍ ଅପି କ୍ଵଚିତ୍
ଯେଉଁଠି ଶୁଙ୍କରେ ଚାନ୍ଦିର ଆକାର ଦେଖିଯାଏ, ସେଉଁଠି କେହି ଚାନ୍ଦିର ଏକ କଣ ମଧ୍ୟ କେବେ ମିଳିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅପର୍ଯାଲୋଚନେନୈଵ ସଦ୍ ଇଵାସଦ୍ ଵିରାଜତେ । ଯଥା ଶୁକ୍ତୌ ରଜତତା ଜଲଂ ମରୁମରୀଚିଷୁ
ଯଥା ଚିଁପିରେ ଚାନ୍ଦି ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ମରୁଭୂମିରେ ମାୟାଜଳ ଦେଖାଯାଏ, ଏହିପରି ଭଲଭାବେ ବିଚାର ନ କରିଲେ ଅସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
ଯନ୍ ନାସ୍ତି ତସ୍ଯ ନାସ୍ତିତ୍ଵଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ପ୍ରକାଶତେ । ଅପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ସ୍ଫୁରତି ମୃଗତୃଷ୍ଣାସ୍ଵ୍ ଇଵାମ୍ବୁଧୀଃ
ଯାହା ନାହିଁ, ତାହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେଖିଲେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ; ଦୃଢ଼ ଭାବେ ନ ଦେଖିଲେ, ମରୁଭୂମିର ମାୟାଜଳରେ ଜଳ ଦେଖାଯିବା ପରି, ତାହା ଦିଗ୍ଦିଗି ଦେଖାଯାଏ।
ଅସଦ୍ ଏଵ ଚ ତତ୍ କାର୍ଯକରଂ ଭଵତି ଚ ସ୍ଥିରମ୍ । ବାଲାନାଂ ମରଣାଯୈଵ ଵେତାଲଭ୍ରାନ୍ତିସଙ୍ଗମଃ
ଅସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ କାରଣ ଭାବେ କାମ କରିପାରେ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଏହା ଭୂତଭ୍ରମର ପରି, ଅଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇଯାଏ।
ହେମତାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵୈକାଂ ଵର୍ତତେ ହେମ୍ନି ନେତରତ୍ । ଊର୍ମିକାକଟକାଦିତ୍ଵଂ ତୈଲାଦି ସିକତାସ୍ଵ୍ ଇଵ
ସୁନାରେ ସୁନା ହେବାର ଗୁଣ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ଏହିପରି ତେଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ, ବାଳୁକାରେ ତରଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଫୁଲିବାର ଗୁଣ ଅଛି।
ନେହାସ୍ତି ସତ୍ଯଂ ନୋ ମିଥ୍ଯା ଯଦ୍ ଯଥା ପ୍ରତିଭାସତେ । ତତ୍ ତଥାର୍ଥକ୍ରିଯାକାରି ବାଲଯକ୍ଷଵିକାରଵତ୍
ଏଠାରେ ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା କିଛି ନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସେହିପରି କାମ କରେ, ଯେପରି ଏକ ଶିଶୁ ଦାୟ ଖେଳରେ ଦେଖିଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ।
ସଦ୍ ଵା ଭଵତ୍ଵ୍ ଅସଦ୍ ଵାପି ସୁଦୃଢଂ ହୃଦଯେ ତୁ ଯତ୍ । ତତ୍ ତଦ୍ ଅର୍ଥକ୍ରିଯାକାରି ଵିଷସ୍ଯେଵାମୃତକ୍ରିଯା
ସେଟି ସତ୍ୟ ହେଉ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ହେଉ, ଯାହା ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି, ସେ ତାହାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ବିଷ କିମ୍ବା ଅମୃତ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
ପରମୈଵ ହି ସାଵିଦ୍ଯା ମାଯୈଷା ସଂସୃତିର୍ ହ୍ଯ୍ ଅସୌ । ଅସତୋ ନିଷ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠସ୍ଯ ଯଦାହନ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଭାଵନମ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ମାୟା; ଏହା ହେଉଛି ସଂସାର ଚକ୍ର, ଯାହା ଅସାର ଓ ଅସତ୍ୟ ରେ 'ମୁଁ' ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ହେମ୍ନ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ନୋର୍ମିକାଦିତ୍ଵମ୍ ଅହନ୍ତାଦ୍ଯ୍ ଅସ୍ତି ନାତ୍ମନି । ଅହନ୍ତ୍ଵାଭାଵତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଏଵଂ ସ୍ଵଚ୍ଛେ ଶାନ୍ତେ ସମେ ପରେ
ସୁନାରେ କେବେ ମାଣ୍ଡି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣ ନାହିଁ; ଆତ୍ମାରେ 'ମୁଁ' ଭାବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣ ନାହିଁ; 'ମୁଁ' ଭାବ ନଥିବାରୁ, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପରିସ୍କାର, ଶାନ୍ତ ଓ ସମ ତତ୍ତ୍ୱ ରହିଥାଏ।
ନ ସନାତନତା କାଚିନ୍ ନ ଚ କାଚିଦ୍ ଵିରିଞ୍ଚତା । ନ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡତା କାଚିନ୍ ନ ଚ କାଚିତ୍ ସୁରାଦିତା
କୌଣସି ଶାଶ୍ୱତତ୍ୱ ନାହିଁ, କୌଣସି ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।