କାଶ୍ଚିତ୍ ସଂସୃତଯୋ ଦୀର୍ଘସ୍ଵପ୍ନଜାଗ୍ରତ୍ତଯା ସ୍ଥିତାଃ । କାଶ୍ଚିତ୍ ପୁନଃପୁନସ୍ ସ୍ଵପ୍ନା ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନାସ୍ ତଥେତରାଃ
କିଛି ସଂସାର ଚକ୍ର ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥାଏ; କିଛି ଚକ୍ର ପୁନଃପୁନ ସ୍ୱପ୍ନ, କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ରହିଥାଏ।
ଅଜ୍ଞାନଭୂମିର୍ ଇତି ସପ୍ତପଦା ମଯୋକ୍ତା ନାନାଵିକାରଦପଦାନ୍ତରଭେଦଭିନ୍ନା । ଅସ୍ଯାସ୍ ସମୁତ୍ତରସି ଚାରୁଵିଚାରଣାଭିର୍ ଦୃଷ୍ଟେ ପ୍ରବୋଧଵିମଲେ ସ୍ଵଯମ୍ ଆତ୍ମନୀତି
ଅଜ୍ଞାନର ଭୂମି, ଯାହାକୁ ସପ୍ତପଦା ବୋଲି କହାଯାଇଛି, ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ଭିତରଣା ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଅନ୍ତର ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ବିଭକ୍ତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହି ଭୂମିକୁ ସୁନ୍ଦର ଚିନ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିବ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଜାଗୃତିକୁ ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଜାଣିପାରିବ।
ଇମାଂ ସପ୍ତପଦାଂ ଜ୍ଞାନଭୂମିମ୍ ଆକର୍ଣଯାନଘ । ନ ଯଯା ଜ୍ଞାତଯା ମୋହପଙ୍କେ ଭୂଯୋ ନିମଜ୍ଜସି
ହେ ନିର୍ମଳ, ଏହି ସପ୍ତପଦା ଜ୍ଞାନର ଭୂମିକୁ ଶୁଣ। ଏହାକୁ ଜାଣିଲେ, ତୁମେ ପୁନି ମୋହର କାଦାରେ ଡୁବିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ।
ଵଦନ୍ତି ବହୁଭେଦେନ ଵାଦିନୋ ଯୋଗଭୂମିକାଃ । ମମ ତ୍ଵ୍ ଅଭିମତା ନୂନମ୍ ଇମା ଏଵ ଶୁଭପ୍ରଦାଃ
ଅନେକ ମତ ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯୋଗର ଭୂମିକା ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ କହନ୍ତି। ମୋ ମତରେ, ଏହି ସପ୍ତପଦା ଭୂମିମାନେ ଏକାଉଁ ଶୁଭ ଓ ଉତ୍ତମ।
ଅଵବୋଧଂ ଵିଦୁର୍ ଜ୍ଞାନଂ ତଦ୍ ଇଦଂ ସାପ୍ତଭୂମିକମ୍ । ମୁକ୍ତିସ୍ ତଜ୍ ଜ୍ଞେଯମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତା ଭୂମିକା ସପ୍ତକାତ୍ ପରମ୍
ଜ୍ଞାନକୁ ଅବବୋଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ସପ୍ତଭୂମି ଏହି ଅବବୋଧ। ମୁକ୍ତି ହେଉଛି ସପ୍ତମ ଭୂମିକା ପରେ ଅଛି, ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର।
ସତ୍ଯାଵବୋଧୋ ମୋକ୍ଷଶ୍ ଚୈଵେତି ପର୍ଯାଯନାମନୀ । ସତ୍ଯବୋଧେନ ଜୀଵୋ ଽଯଂ ନେହ ଭୂଯଃ ପ୍ରରୋହତି
ସତ୍ୟ ବୁଝିବା ଓ ମୁକ୍ତି ଏକ ଅଟୁଟ ଅର୍ଥରେ ଅଛି; ସତ୍ୟ ବୁଝିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜୀବ ଏଠାରେ ପୁନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉନାହିଁ।
ଜ୍ଞାନଭୂମିଶ୍ ଶୁଭେଚ୍ଛାଖ୍ଯା ପ୍ରଥମା ସମୁଦାହୃତା । ଵିଚାରଣା ଦ୍ଵିତୀଯାତ୍ର ତୃତୀଯା ତନୁମାନସା
ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ 'ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ; ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ 'ଚିନ୍ତନ', ତୃତୀୟ 'ମନ ଶିଥିଳ ହେବା'।
ସତ୍ତ୍ଵାପତ୍ତିଶ୍ ଚତୁର୍ଥୀ ସ୍ଯାତ୍ ତତୋ ଽସଂସକ୍ତିନାମିକା । ପଦାର୍ଥାଭାଵନୀ ଷଷ୍ଠୀ ସପ୍ତମୀ ତୁର୍ଯଗା ସ୍ମୃତା
ଚତୁର୍ଥ ପଦକ୍ଷେପ 'ପବିତ୍ରତାରେ ବସିବା', ପରେ 'ଅସକ୍ତି' ନାମକ ପଦକ୍ଷେପ; ଷଷ୍ଠ 'ବସ୍ତୁ ଭାବନା ନଥିବା', ସପ୍ତମ 'ଚତୁର୍ଥ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିବା'।
ଆସାମ୍ ଅନ୍ତେ ସ୍ଥିତା ମୁକ୍ତିସ୍ ତସ୍ଯାଂ ଭୂଯୋ ନ ଶୋଚତେ । ଏତାସାଂ ଭୂମିକାନାଂ ତ୍ଵମ୍ ଇଦଂ ନିର୍ଵଚନଂ ଶୃଣୁ
ଏହି ସବୁ ପଦକ୍ଷେପର ଶେଷରେ ମୁକ୍ତି ଅଛି; ଏଥିରେ ପୁନି କେହି ଦୁଃଖିତ ହେଉନାହିଁ। ଏବେ ଏହି ପଦକ୍ଷେପଗୁଡିକର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଶୁଣ।
ସ୍ଥିତଃ କିଂ ମୂଢ ଏଵାସ୍ମି ପ୍ରେକ୍ଷେ ଽହଂ ଶାସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜନମ୍ । ଵୈରାଗ୍ଯପୂର୍ଵମ୍ ଇଚ୍ଛେତି ଶୁଭେଚ୍ଛେତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ମୁଁ କିଏ, କି ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନୀ? କିମ୍ବା ମୁଁ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି? ମୋର ଇଚ୍ଛା ଅସକ୍ତି ପୂର୍ବକ ହେଉଛି। ଏହିପରି ଶୁଭ ଇଚ୍ଛାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ 'ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା' ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଶାସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜନସମ୍ପର୍କଵୈରାଗ୍ଯାଭ୍ଯାସପୂର୍ଵକମ୍ । ସଦାଚାରପ୍ରଵୃତ୍ତିର୍ ଯା ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସା ଵିଚାରଣା
ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଂଗ, ଅସକ୍ତି ଓ ଅଭ୍ୟାସ ପୂର୍ବକ ଯେଉଁ ଭଲ ଚାଳ-ଚଳନ ଆସେ, ତାହାକୁ 'ବିଚାର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵିଚାରଣାଶୁଭେଚ୍ଛାଭ୍ଯାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାର୍ଥେଷ୍ଵ୍ ଅରକ୍ତତା । ଯତ୍ରାଶାତନୁତାଭାଵାତ୍ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ତନୁମାନସା
ବିଚାର ଓ ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରେ ଅସକ୍ତି ଓ ଆଶା ନଥିବା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ମନ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ, ତାହାକୁ 'ତନୁମାନସ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଭୂମିକାତ୍ରିତଯାଭ୍ଯାସାଚ୍ ଚିତ୍ତେ ଽର୍ଥଵିରତେର୍ ଵଶାତ୍ । ସତ୍ତ୍ଵାତ୍ମନି ସ୍ଥିତେ ଶୁଦ୍ଧେ ସତ୍ତ୍ଵାପତ୍ତିର୍ ଉଦାହୃତା
ଏହି ତିନି ଭୂମିକାର ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଚିତ୍ତରେ ଅସକ୍ତି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ଶୁଭ ସ୍ୱରୂପରେ ଏକାଗ୍ର ହେବା, ତାହାକୁ 'ଶୁଭତାରେ ସ୍ଥିତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦଶାଚତୁଷ୍ଟଯାଭ୍ଯାସାଦ୍ ଅସଂସଙ୍ଗଫଲେନ ଵୈ । ରୂଢସତ୍ତ୍ଵଚମତ୍କାରା ପ୍ରୋକ୍ତାସଂସକ୍ତିନାମିକା
ଚୌଦା ଧରଣର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଥିରେ ଅସଙ୍ଗତା ଫଳ ହେଉଛି, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଢତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ 'ଅସଙ୍ଗତା' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଭୂମିକାପାଞ୍ଚକାଭ୍ଯାସାତ୍ ସ୍ଵାତ୍ମାରାମତଯା ଦୃଢମ୍ । ଆଭ୍ଯନ୍ତରାଣାଂ ବାହ୍ଯାନାଂ ପଦାର୍ଥାନାମ୍ ଅଭାଵନାତ୍
ପାଞ୍ଚ ଭୂମିର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଦୃଢ ଆନନ୍ଦ ରହିଲେ, ଭିତର ଓ ବାହାର ଜିନିଷଗୁଡିକୁ ଚିନ୍ତା ନକରିଲେ, ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଲାଭ କରାଯାଏ।
ପରପ୍ରଯୁକ୍ତେନ ଚିରଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନାର୍ଥବୋଧନାତ୍ । ପଦାର୍ଥାଭାଵନାନାମ୍ନୀ ଷଷ୍ଠୀ ସଞ୍ଜାଯତେ ଗତିଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶ୍ରମ କରି, ଜିନିଷର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ଦ୍ୱାରା, 'ପଦାର୍ଥ ଅଭାବନା' ନାମକ ଛଅଟିଏ ଅବସ୍ଥା ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ଭୂମିଷଟ୍କଚିରାଭ୍ଯାସାଦ୍ ଭେଦସ୍ଯାନୁପଲମ୍ଭତଃ । ଯତ୍ ସ୍ଵଭାଵୈକନିଷ୍ଠତ୍ଵଂ ସା ଜ୍ଞେଯା ତୁର୍ଯଗା ଗତିଃ
ଛଅ ଭୂମିର ଦୀର୍ଘ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ଭିନ୍ନତାକୁ ଦେଖିବା ନାହିଁ, ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଏକାଗ୍ର ରହିବା ଯାହା, ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ 'ଚତୁର୍ଥ' ଗତି ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଏଷା ହି ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତେଷୁ ତୁର୍ଯାଵସ୍ଥେହ ଵିଦ୍ଯତେ । ଵିଦେହମୁକ୍ତଵିଷଯଂ ତୁର୍ଯାତୀତମ୍ ଅତଃ ପରମ୍
ଏହି ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା ଜୀବନମୁକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି; ଏହାଠାରୁ ଉପରେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ସେହି ଦେହମୁକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଅଟୁର୍ୟା ଅବସ୍ଥା।
ଯେ ହି ନାମ ମହାଭାଗାସ୍ ସପ୍ତମୀଂ ଭୂମିକାମ୍ ଇତାଃ । ଆତ୍ମାରାମା ମହାତ୍ମାନସ୍ ତେ ମହତ୍ ପଦମ୍ ଆଗତାଃ
ଯେଉଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକେ ସପ୍ତମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ମହାନ ମନ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତା ନ ମଜ୍ଜନ୍ତି ସୁଖଦୁଃଖରସସ୍ଥିତୌ । ପ୍ରାକୃତେନାର୍ଯକାର୍ଯେଣ କିଂଚିତ୍ କୁର୍ଵନ୍ତି ଵା ନ ଵା
ଜୀବନମୁକ୍ତମାନେ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ରସରେ ଡୁବି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ସ୍ବାଭାବିକ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ କିଛି କରିପାରନ୍ତି କିମ୍ବା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥା ବୋଧିତାସ୍ ସନ୍ତସ୍ ସର୍ଵାଚାରେ କ୍ରମାଗତମ୍ । ଆଚାରମ୍ ଆଚରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵ ସୁପ୍ତବୁଦ୍ଧଵଦ୍ ଅକ୍ଷତାଃ
ପାଖରେ ଥିବା ଜଣେ ଜଣାଇଲେ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ଆଚରଣକୁ ଏକାଏକି କ୍ରମରେ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଅଡ଼ି ରହନ୍ତି, ଶୁଅ ଅବସ୍ଥାରେ ଜାଗି ଥିବା ପରି।
ଆତ୍ମାରାମତଯା ତାଂସ୍ ତାସ୍ ସୁଖଯନ୍ତି ନ କାଶ୍ଚନ । ଜଗତ୍କ୍ରିଯାସ୍ ସୁସଂସୁପ୍ତାନ୍ ରୂପାଲୋକଶ୍ରିଯୋ ଯଥା
ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟରେ କୌଣସି ସୁଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯେପରି ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିବା ଲୋକ ଦୃଶ୍ୟର ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିନାହିଁ।
ଭୂମିକାସପ୍ତକଂ ତ୍ଵ୍ ଏତଦ୍ ଧୀମତାମ୍ ଏଵ ଗୋଚରମ୍ । ନ ପଶୁସ୍ଥାଵରାଦୀନାଂ ନ ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଦିଚେତସାମ୍
ଏହି ସାତଟି ଦଶା କେବଳ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ; ପଶୁ, ଜଡ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅସଭ୍ୟ ଚିତ୍ତ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ପ୍ରାପ୍ତା ଜ୍ଞାନଦଶାମ୍ ଏତାଂ ପଶୁମ୍ଲେଚ୍ଛାଦଯୋ ଽପି ଯେ । ସଦେହା ଵାପ୍ଯ୍ ଅଦେହା ଵା ତେ ମୁକ୍ତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ପଶୁ କିମ୍ବା ଅସଭ୍ୟ ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେହରେ ରହୁନ୍ତୁ କି ଦେହ ଛାଡିଦେଇଥିବେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜ୍ଞପ୍ତିର୍ ହି ଗ୍ରନ୍ଥିଵିଚ୍ଛେଦସ୍ ତସ୍ମିନ୍ ସତି ଵିମୁକ୍ତତା । ମୃଗତୃଷ୍ଣାମ୍ବୁବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦିଶାନ୍ତିମାତ୍ରାତ୍ମକସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅସୌ
ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ବନ୍ଧନର ଛେଦ; ଏହା ଥିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯାହା ମୃଗତୃଷ୍ଣା ପାଣିର ଭ୍ରମ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଭ୍ରମର ଶାନ୍ତିରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ଯେ ତୁ ମୋହାଦ୍ ଘନାତ୍ ତୀର୍ଣା ନ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପାଵନଂ ପଦମ୍ । ତେ ସ୍ଥିତା ଭୂମିକାସ୍ଵ୍ ଆସୁ ସ୍ଵାତ୍ମଲାଭପରାଯଣାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗୁଡ଼ିକ ଭୟଙ୍କର ମୂଢ଼ତାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶୁଦ୍ଧ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଭୂମିକାଗୁଡ଼ିକରେ ଅଟୁଟ ରହି, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିବାରେ ଲଗି ରହନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୂମିଗତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିଦ୍ ଆନ୍ତୈକଭୂମିକାଃ । ଭୂମିତ୍ରଯଗତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ପଞ୍ଚମଭୂଗତାଃ
କିଛି ଲୋକ ସମସ୍ତ ଭୂମିକାରେ ବସିଥାନ୍ତି, କିଛି ମାନେ କେବଳ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି; କିଛି ତିନିଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ପଞ୍ଚମ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଭୂମିଷଟ୍କଗତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ସାର୍ଧୈକଭୂମିକାଃ । ଭୂଚତୁଷ୍ଟଯଗାଃ କେଚିତ୍ କେଚିଦ୍ ଭୂମିଦ୍ଵଯେ ସ୍ଥିତାଃ
କିଛି ଛଅଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, କିଛି ଏକ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି; କିଛି ଚାରିଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ଦୁଇଟି ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଭୂମ୍ଯଂଶଭାଜନାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ସାର୍ଧତ୍ରିଭୂମିକାଃ । କେଚିତ୍ ସାର୍ଧଚତୁର୍ଭୂକାସ୍ ସାର୍ଧଷଡ୍ଭୂମିକାଃ ପରେ
କିଛି ଲୋକ ଭୂମିକାର ଅଂଶ ଭାଗ ଭୋଗ କରନ୍ତି, କିଛି ତିନି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି; କିଛି ଚାରି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଅନ୍ୟମାନେ ଛଅ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭୂମିକାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଵିଵେକିନୋ ନରା ଲୋକେ ଚରନ୍ତ ଇତି ଭୂମିଷୁ । ଗୃହାଯତନତାପସ୍ଯ ଦଶାଵେଶେଷୁ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ବିବେକୀ ଲୋକମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଘରେ ବା ତପସ୍ୟାରେ ବା ଏକାନ୍ତବାସରେ ରହି, ନିଜ ଅବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିଥାନ୍ତି ।