ନ ଵର୍ଷତି ଘନଵ୍ରାତେ ଦୃଷ୍ଟନଷ୍ଟେ କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ଥିତେ । ପୂତାଙ୍ଗାରକଣୋନ୍ମିଶ୍ରଗତୌ ଵହତି ମାରୁତେ
ଘନ ମେଘମାନେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେବା ପରେ ହଟାତ୍ ହରାଇଗଲେ, କେଉଁଠିଁ ମଧ୍ୟ ବର୍ଷା ହେଲାନି। ପବନ ମାତ୍ର ରାଖ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାର ମିଶିଥିବା ଧୂଳି ଉଠାଉଥିଲା।
ଶୀର୍ଣମର୍ମରପର୍ଣାସୁ ଦାଵାଗ୍ନିଵଲିତାସୁ ଚ । ଵନସ୍ଥଲୀଷୁ ଶୂନ୍ଯାସୁ ଚିରପ୍ରଵ୍ରଜିତାସ୍ଵ୍ ଇଵ
ବନରେ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଶୁଖିଯାଇ ମରମର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ, ଉଦ୍ୟାନମାନେ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ଯେପରି ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଛି।
ଅକାଣ୍ଡମ୍ ଅଭଵଦ୍ ଭୀମମ୍ ଉଦ୍ଦାମଦଵପାଵକମ୍ । ଶୋଷିତାଶେଷଗହନଂ ଭସ୍ମଶେଷତୃଣୋଲପମ୍
ଅଚାନକ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଶୁଖାଇଦେଲା, ଶେଷରେ କେବଳ ରାଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଘାସ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା।
ପାଂସୁଧୂସରସର୍ଵାଙ୍ଗଂ କ୍ଷୁଧିତାଶେଷମାନଵମ୍ । ନିରନ୍ନତୃଣପାନୀଯଦେଶୋଦ୍ଯଦ୍ଦାଵମଣ୍ଡଲମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହ ଧୂଳିରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା, ସମସ୍ତେ ଭୁଖା ଥିଲେ; ଭୂମିରେ ଖାଦ୍ୟ, ଘାସ ଓ ପାଣି ନଥିଲା, ଚାରିପଟେ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ଘେରି ରହିଥିଲା।
କଚନ୍ମରୁମରୀଚ୍ଯମ୍ବୁମଜ୍ଜନ୍ମହିଷମଣ୍ଡଲମ୍ । ଵାତୋତ୍ଥସୈକତଵ୍ଯୂହଵାରିଵାହାଵୃତାମ୍ବରମ୍
ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ମରୁମରୀଚିକା ଓ ବାଳୁକାରେ ଭେସିଯାଉଥିବା ମହିଷମାନେ ଥିଲେ; ପବନରେ ବାଳୁକା ଉଡ଼ି ଏକଠା ହେଉଥିଲା ଏବଂ ଆକାଶ ମେଘରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା।
ପାନୀଯଶବ୍ଦମାତ୍ରୈକଶ୍ରଵଣୋତ୍କନରଵ୍ରଜମ୍ । ଆତପାଦ୍ ଅତିସଂଶୋଷସୀଦତ୍ସକଲମାନଵମ୍
ପାଣିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ଆଶାରେ ଲୋକମାନେ ଏକଠା ହେଉଥିଲେ; ତୀବ୍ର ଘର୍ମରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଶୁଖିଯାଉଥିଲା।
ପୁତ୍ରଗ୍ରସନସଂରବ୍ଧକ୍ଷୁଧିତୋଜ୍ଝିତଜୀଵିତମ୍ । ସ୍ଵାଙ୍ଗଚର୍ଵଣସଂରମ୍ଭଲୁଠଦ୍ଦଶନମଣ୍ଡଲମ୍
ଭୁଖରେ କେହି ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ଖାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଜୀବନ ହରାଇଥିଲେ; କେହି ଆତ୍ମନିର୍ଭର ହୋଇ ନିଜ ଅଂଗକୁ କାମୁଡ଼ି କାମୁଡ଼ି ଦନ୍ତ ଦେଇ ଦେହକୁ ଦଳି ଦେଉଥିଲେ।
ମାଂସଶଙ୍କାନିଗୀର୍ଣୋଗ୍ରଖଦିରାଗ୍ନିକଣୋତ୍କରମ୍ । ମଣ୍ଡୂକାଶାଵଶଗ୍ରସ୍ତଵନପାଷାଣଖଣ୍ଡକମ୍
ଏଠାରେ ମାଂସ ଓ ହାଡ଼ ଛିଟାଉଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖଦିର କାଠର ଟୁକୁଡ଼ା ଓ ଅଗ୍ନିର ଅଙ୍ଗାର ଛିଟାଉଥିବା, ଏବଂ ଭୁକା ଏଣ୍ଡୁଆ ଦ୍ୱାରା ଚିବାଇଦିଆଯାଇଥିବା ଅଟାଳି ଓ ପାଥର ରହିଛି।
ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଦ୍ରୁତସଂସକ୍ତମାତୃପୁତ୍ରପିତୃଵ୍ରଜମ୍ । ଗୃଧ୍ରୋଦରରଟତ୍ସାଗ୍ରନିଗୀର୍ଣଵନଶାରିକମ୍
ଏଠାରେ ମାଆ, ପୁଅ ଓ ବାପା ଏକାଠି ହୋଇ, ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟେ ଦ୍ୱାରା ଝଟି ଧରାଯାଉଛନ୍ତି; ଏଠି ଗଛ ମନ୍ଦାରା ଚିଲିକା ପକ୍ଷୀମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭୁକ୍କୁଡ଼ିଆ ଗୃଧ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗିଳିଯାଉଛନ୍ତି।
ପରସ୍ପରାଙ୍ଗଵିଚ୍ଛେଦରକ୍ତସିକ୍ତଧରାତଲମ୍ । ହରିଗ୍ରସନସଂରବ୍ଧମତ୍ତକ୍ଷୁଭିତଵାରଣମ୍
ଏଠି ପ୍ରାଣୀମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କ ଅଂଗ ଛେଦ କରି ରକ୍ତରେ ଭୂମିକୁ ଭିଜାଇଦେଉଛନ୍ତି; ଏଠି ମଦମସ୍ତ ହାତୀମାନେ ସିଂହମାନଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ ବିପ୍ରଳୋଭିତ ହୋଇ, ତୀବ୍ର ଭାବେ ଗିଳିଯାଉଛନ୍ତି।
ଦରୀନିଗିରଣୈକୋତ୍କସିଂହଭ୍ରମଣଭୀଷଣମ୍ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଗ୍ରସନୋଦ୍ଯୁକ୍ତଲୋକମଲ୍ଲକୃତାହଵମ୍
ଏଠି ସିଂହମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଚାଲିଉଠି, ହରିଣମାନେକୁ ଏକ ହାପରେ ଗିଳିଯାଉଛନ୍ତି; ଲୋକମାନେ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟେକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି, ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ିଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପରି।
ନିଷ୍ପତ୍ତ୍ରପାଦପୋଡ୍ଡୀନପୂତାଙ୍ଗାରମଯାନିଲମ୍ । ରକ୍ତପାନୋତ୍କମାର୍ଜାରଲୀଢଧାତୁତଲାଵନି
ଗଛମାନେ ପତ୍ରହୀନ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଗଡ଼ିଗୁଡ଼ିଆ ଅଂଶ ଦହିଯାଇଛି, ପୋଡ଼ା କାଳିଆ ହୋଇଯାଇଛି, ହାବା ରେ ଛାର ଭରିଯାଇଛି; ଭୂମି ଉପରେ ରହିଛି ରକ୍ତପିତା ବିଲେଇ ଚାଟିଦେଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ।
ଜ୍ଵାଲାଘନଘନାଟୋପସାଵତଂସଵନାନିଲମ୍ । ସର୍ଵସ୍ଖଲଜ୍ଜ୍ଵଲଦ୍ଵହ୍ନିପୁଞ୍ଜପିଞ୍ଜରଜଙ୍ଗଲମ୍
ଘନ ଜ୍ୱାଳାର ଗର୍ଜନା ଓ ତାପରେ ହାବା ମୁଡ଼ିଯାଇଛି; ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଚାରିପାଖରେ ଲପଲପାଉଥିବା ଅଗ୍ନିର ଝୁଲି ଲାଗି ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଇଯାଇଛି।
ଦଗ୍ଧାଜଗରକୁଞ୍ଜୋତ୍ଥଧୂମମାଂସଲଗୁଲ୍ମକମ୍ । ମାରୁତାଵଲିତଜ୍ଵାଲାସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରଵଲିତାମ୍ବରମ୍
ପୋଡ଼ିଯାଇଥିବା ସାପର ଗୁହାଠାରୁ ଧୂଆଁ ଓ ମାଂସପିଣ୍ଡ ଉଠୁଛି; ପବନରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଅଗ୍ନିର ଲପଟ ଦେଖି ଆକାଶ ମେଘରେ ରଙ୍ଗିଯାଇଛି।
ଉଡ୍ଡାମରମରୁଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତଭାସ୍ମନସ୍ତମ୍ଭମଣ୍ଡଲମ୍ । ସାକ୍ରନ୍ଦନରଦନ୍ତାଗ୍ରଶୀର୍ଣାର୍ଭକକୃତାରଵମ୍
ତିବ୍ର ପବନରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଛାରର ମଝିଆ ଦଳି ଆକାଶକୁ ଢାକିଦେଇଛି; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ଓ ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଶିଶୁମାନଙ୍କର ରୋଦନ ଚାରିପାଖରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଛି।
ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତପୁରୁଷଵ୍ଯୂହଦନ୍ତକୃତ୍ତମହାଶଵମ୍ । ମାଂସଭୋଗଜଵଗ୍ରସ୍ତରକ୍ତରକ୍ତନିଜାଙ୍ଗୁଲି
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସିଥିବାରୁ, ଏହି ବଡ଼ ଶବର ଦାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋସି ଦେଇଛନ୍ତି । ରକ୍ତରେ ଭିଜା ଆଙ୍ଗୁଠିମାନେ ତାହାର ମାଂସକୁ ତୁରନ୍ତ ଖାଇଯାଉଛନ୍ତି ।
ନୀଲପତ୍ତ୍ରଲତାଶବ୍ଦପୀତଧୂମଘନଚ୍ଛଵି । ଭ୍ରମଦ୍ଗୃଧ୍ରନିଗୀର୍ଣୋଗ୍ରନଭୋଭ୍ରାନ୍ତୋଲ୍ମୁକାମିଷମ୍
ଧୂଆଁରେ କଳା ହୋଇଯାଇଥିବା ଏହି ଶବ, ପତ୍ର ଓ ଲତାର ଶବ୍ଦରେ ହଳଦିଆ ଦେଖାଯାଉଛି । ଭୟଙ୍କର ଗୃଧ୍ରମାନେ ଚକ୍ରକାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି ଓ ମାଂସ ଖାଉଛନ୍ତି, ଆକାଶରେ ଉଲ୍କାମାନେ ଭମ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି ।
ଇତରେତରଭିନ୍ନାଙ୍ଗଲୋକଵିଦ୍ରଵଣାକୁଲମ୍ । ଜ୍ଵଲିତାଗ୍ନିଟନତ୍କାରଵିଦୀର୍ଣହୃଦଯୋଦରମ୍
ଏଠାରେ ଶବର ଅଂଗଗୁଡ଼ିକ ଏକାଅପରକୁ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି, ଲୋକମାନେ ଭୟରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି । ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଟଣାଟଣି ଶବର ହୃଦୟ ଓ ପେଟକୁ ଫାଟିଦେଇଛି ।
ଗତମାରୁତଭାଙ୍କାରଭୀମଦାଵାଗ୍ନିଵଲ୍ଗନମ୍ । ଭୀତାଜଗରଫୂତ୍କାରପତଦଙ୍ଗାରପାଦପମ୍
ବେପରୁଆ ବନ୍ଧୁଆଁ ଆନ୍ଧିର ଶବ୍ଦରେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଉଛି । ଭୟଭୀତ ସାପମାନେ ଫୁସ୍କାର ଦେଉଥିବାବେଳେ, ଗଛମାନେ ଜଳିଥିବା ଅଙ୍ଗାର ଭଳି ଭୁଇଁକୁ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି ।
ତଦ୍ ଅକାଣ୍ଡଂ ସ୍ଫୁଟଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ ଦେଶଶ୍ ଶୁଷ୍କକୋଟରଃ । ଦ୍ଵାଦଶାର୍କାଗ୍ନିଦଗ୍ଧସ୍ଯ ଜଗତୋ ଽନୁକୃତିଂ ଯଯୌ
ସେ ଅଞ୍ଚଳଟି ଏତେ ଶୁଷ୍କ ଓ ଖାଲି ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନଥିଲା। ଏହା ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଜଳିଯାଇଛି।
ଜ୍ଵଲଦନଲଜଟାଲଵୃକ୍ଷଷଣ୍ଡଃ ପ୍ରସୃତମରୁତ୍ପ୍ରସରାପନୁନ୍ନଲୋକଃ । ଜ୍ଵଲନତପନଭାସ୍କରାତ୍ମଜାନାଂ ରମଣଗୃହାନୁକୃତିଂ ଜଗାମ ଦେଶଃ
ଉଗ୍ର ଅଗ୍ନିର ଲୋହିତ ଶିଖା ଭଳି ଗଛମାନେ ଜଳୁଥିଲେ, ଏବଂ ବାୟୁର ତୀବ୍ର ଝଂପରେ ସବୁକିଛି ଉଡ଼ିଯାଉଥିଲା। ସେ ଅଞ୍ଚଳଟି ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଜଳୁଥିବା ରମଣୀୟ ଗୃହ।
ତସ୍ମିଂସ୍ ତଦା ଵର୍ତମାନେ କଷ୍ଟେ ଵିଧିଵିପର୍ଯଯେ । ଅକାଲୋଲ୍ବଣକଲ୍ପାନ୍ତେ ନିତାନ୍ତାତପଦାଯିନି
ସେ ସମୟରେ, ସେଠାରେ, ଏତେ ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦର ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର କାଳର ଶେଷ ଦିନରେ, ତାପ ଏତେ ଅଧିକ ଥିଲା ଯେ କେହି ସହିପାରୁନଥିଲେ।
ଜନାଃ କେଚନ ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ସକଲତ୍ରସୁହୃଜ୍ଜନାଃ । ଗତା ଦେଶାନ୍ତରଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନଶ୍ ଶରଦୀଵ ପଯୋଧରାଃ
କେତେକ ଲୋକ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପରିବାର ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯାଇ, ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏହା ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ଶରଦ୍ ଋତୁରେ ମେଘମାନେ ଆକାଶରୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଦେହାଵଯଵସଂଲୀନପୁତ୍ରଦାରାଗ୍ର୍ଯବାନ୍ଧଵାଃ । ଶୀର୍ଣାଃ କେଚନ ତତ୍ରୈଵ ଚ୍ଛିନ୍ନା ଇଵ ଵନେ ଦ୍ରୁମାଃ
କିଛି ଲୋକେ, ତାଙ୍କର ଶରୀର, ପୁଅ, ଜଣା ଓ ନିକଟ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ; ଜଙ୍ଗଲରେ କଟାଯାଇଥିବା ଗଛମାନେ ପରି ସେମାନେ ଶେଷ ହୋଇଗଲେ।
ଭୁକ୍ତାଃ କେଚନ ଦିଗ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ ନିର୍ଗଚ୍ଛନ୍ତସ୍ ସ୍ଵମନ୍ଦିରାତ୍ । ଅଜାତପକ୍ଷକାଶ୍ ଶ୍ଯେନୈଃ ଖଗା ନୀଡୋଦ୍ଗତା ଇଵ
କିଛି ଲୋକେ ତାଙ୍କର ଘର ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ ଅଞ୍ଚଳର ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଦିଆଯାଇଥିଲେ; ଏହା ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ଅପରିପକ୍ୱ ପକ୍ଷୀମାନେ ନୀଡ଼ ଛାଡ଼ିଲେ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କୁ ଧରିନେଇଯାଏ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟାଃ କେଚିଦ୍ ଅନଲଂ ଜ୍ଵଲିତଂ ଶଲଭା ଇଵ । କେଚିଚ୍ ଛ୍ଵଭ୍ରେଷୁ ପତିତାଶ୍ ଶିଲାଶ୍ ଶୈଲଚ୍ଯୁତା ଇଵ
କେହି ଜଣେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଶଳଭ ପରି ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଆଉ କେହି ଜଣେ ପାହାଡ଼ରୁ ଗଡ଼ି ପଡ଼ୁଥିବା ପାଥର ପରି ଗଭୀର ଖାଇକୁ ଝରିପଡ଼ିଲେ।
ଅହଂ ତୁ ତାନ୍ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଶ୍ଵଶୁରାଦୀନ୍ ସ୍ଵକାଞ୍ ଜନାନ୍ । କଲତ୍ରମାତ୍ରମ୍ ଆଦାଯ କୃଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ ଦେଶାଦ୍ ଵିନିର୍ଗତଃ
ମୁଁ ତ ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆତ୍ମୀୟମାନେଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, କେବଳ ମୋ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀଙ୍କୁ ନେଇ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ସେଇ ଦେଶରୁ ବାହାରି ଆସିଲି।
ଅନଲାନ୍ ଅନିଲାଂଶ୍ ଚୈଵ ରକ୍ଷକାନ୍ ଭକ୍ଷକାନ୍ ଅପି । ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵା ଭଯାନ୍ ମୃତ୍ଯୋସ୍ ସଦାରୋ ଽହଂ ଵିନିର୍ଗତଃ
ଅଗ୍ନି, ପବନ, ରକ୍ଷକ ଓ ମାନ୍ୟ ଜନ୍ତୁମାନେଙ୍କୁ ଚକ୍କା ଦେଇ, ମୃତ୍ୟୁର ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ମୁଁ ମୋ ଜୀବନ ସାଥୀ ସହିତ ବାହାରି ପାରିଲି।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦ୍ଦେଶପର୍ଯନ୍ତଂ ତତ୍ର ତାଲତରୋସ୍ ତଲେ । ଅଵରୋପ୍ଯ ସୁତାନ୍ ସ୍କନ୍ଧାତ୍ ତାନ୍ ଅନର୍ଥାନ୍ ଇଵୋଲ୍ବଣାନ୍
ସେ ଦେଶର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏକ ତାଳଗଛ ତଳେ, ମୁଁ ମୋ ପିଲାମାନେକୁ କନ୍ଧରୁ ଉତାରିଲି, ଏକ ଭାର ଭଳି ଅନର୍ଥ ଦୂରେ ରଖିଲି।
ଵିଶ୍ରାନ୍ତୋ ଽସ୍ମି ଚିରଶ୍ରାନ୍ତୋ ରୌରଵାଦ୍ ଇଵ ନିର୍ଗତଃ । ଗ୍ରୀଷ୍ମଦାଵନିଦାଘାର୍ତୋ ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ପଦ୍ମ ଇଵାଜଲଃ
ଦୀର୍ଘ କ୍ଲାନ୍ତିରୁ ଥକି ମୁଁ ବିଶ୍ରାମ କରିଲି, ଏକ ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପରି, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଜଙ୍ଗଲ ଆଗରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ଜଳ ବିହୀନ।