ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ପ୍ରକୃତିର୍ ମାଯା କ୍ରିଯା ଚେତୀତରା ଅପି । ଚିତ୍ରାଶ୍ ଶବ୍ଦଶ୍ରିଯୋ ବହ୍ଵ୍ଯସ୍ ସଂସାରଭ୍ରମହେତଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରକୃତି, ମାୟା, କ୍ରିୟା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି; ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶବ୍ଦ ଓ ରୂପର ଆକର୍ଷଣ—ଏହି ସବୁ ଏହି ସଂସାରର ଭ୍ରମର କାରଣ ହେଉଛି।
କାକତାଲୀଯଯୋଗେନ ତ୍ଯକ୍ତସ୍ଫାରଚମତ୍କୃତେଃ । ଚିତେଶ୍ ଚେତ୍ଯାନୁପାତିନ୍ଯଃ କୃତାଃ ପର୍ଯାଯଵୃତ୍ତଯଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଭାବଗୁଡ଼ିକ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଯୋଗରେ, ବିସ୍ତାରର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ି, ଚେତନାରେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଏହା ଜଣାପଡ଼ୁଥିବା ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ପରାଯାସ୍ ସଂଵିଦୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନ୍ ଏତାଃ ପର୍ଯାଯଵୃତ୍ତଯଃ । କଲ୍ପ୍ଯମାନଵିଚିତ୍ରାର୍ଥାଃ କଥଂ ରୂଢିମ୍ ଉପାଗତାଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଏହି ସମସ୍ତ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଚେତନାର ଭାବଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନର ଅଂଶ, କେମିତି କେବଳ କଳ୍ପିତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅର୍ଥ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଛି?
ଗତେଵ ସକଲଙ୍କତ୍ଵଂ ଯଦା ଚିତ୍ କଲନାତ୍ମକମ୍ । ଉନ୍ମେଷରୂପିଣୀ ଜାତା ତଦୈଵ ହି ମନସ୍ସ୍ଥିତିଃ
ଯେତେବେଳେ ଚେତନା, ଯାହା ଚିନ୍ତାର ସ୍ୱରୂପ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂଷିତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଏକ ଧାରଣାର ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେଇ ସମୟରେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ମନର ଅବସ୍ଥା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଭାଵାନାମ୍ ଅନୁସନ୍ଧାନଂ ଯଦା ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତା । ତଦୈଷା ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ବୁଦ୍ଧିର୍ ନିଯତା ଗ୍ରହଣକ୍ଷମା
ଯେତେବେଳେ ଏହା ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରି ତାହାର ତଦନ୍ତରେ ଅଟୁଟ ରହିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହିକୁ ବୁଦ୍ଧି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଧରିବାର କ୍ଷମତା ରଖେ।
ଯଦା ମିଥ୍ଯାଭିମାନେନ ସତ୍ତାଂ କଲଯତି ସ୍ଵଯମ୍ । ଅହଙ୍କାରାଭିଧା ତେନ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଭଵବନ୍ଧନୀ
ଯେତେବେଳେ ଏହା ଭ୍ରମ ମଧ୍ୟମରେ ନିଜେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଧାରଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ଏହିକୁ ଅହଂକାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନର କାରଣ।
ଇଦଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵେଦମ୍ ଆଯାତି ବାଲଵତ୍ ପେଲଵା ଯଦା । ଵିଚାରଂ ସମ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତଦା ସା ଚିତ୍ତମ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜଣେ ଶିଶୁ ପରି ଏକ ଜିନିଷକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଟିକୁ ଧାଏ, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଚାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେତେବେଳେ ଏହିକୁ ଚିତ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଦା ସ୍ପନ୍ଦୈକଧର୍ମତ୍ଵାତ୍ କର୍ମପୈଶୁନ୍ଯଶଂସିନୀ । ଆଧାଵତି ସ୍ପନ୍ଦଫଲଂ ତଦା କର୍ମେତ୍ଯ୍ ଉଦାହୃତା
ଯେତେବେଳେ କେବଳ ଆନ୍ଦୋଳନର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା, ଆନ୍ଦୋଳନର ଫଳ କାର୍ଯ୍ୟର ସୂକ୍ଷ୍ମତାକୁ ଦର୍ଶାଏ, ସେତେବେଳେ ସେହି ଫଳକୁ 'କାର୍ଯ୍ୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କାକତାଲୀଯଯୋଗେନ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵୈକଦ୍ରଵ୍ଯନିଶ୍ଚଯମ୍ । ଯଦେହିତଂ କଲ୍ପଯତି ଭାଵଂ ତେନେହ କଲ୍ପନା
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଅପୂର୍ବ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ଗୋଟିଏ ଦ୍ରବ୍ୟର ନିଶ୍ଚୟକୁ ଛାଡ଼ି, ଏଠାରେ ଯାହାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରାଯାଏ, ସେହି ଭାବନାକୁ 'କଳ୍ପନା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୂର୍ଵଂ ଦୃଷ୍ଟମ୍ ଅଦୃଷ୍ଟଂ ଵା ପ୍ରାଗ୍ ସୃଷ୍ଟମ୍ ଇତି ନିଶ୍ଚଯମ୍ । ଯଦୈଷେହାଂ ଵିଧତ୍ତେ ଽନ୍ତସ୍ ତଦା ସ୍ମୃତିର୍ ଉଦାହୃତା
ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଥିବା କିମ୍ବା ଦେଖିନଥିବା, କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା କୌଣସି ଜିନିଷକୁ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷା ସହିତ ଧାରଣ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ 'ସ୍ମୃତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଦା ପଦାର୍ଥଶକ୍ତୀନାଂ ସମ୍ଭୁକ୍ତାନାମ୍ ଇଵାନ୍ତରେ । ଵସତ୍ଯ୍ ଅସ୍ତମିତାନ୍ଯେହଂ ଵାସନେତି ତଦୋଚ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଉପଭୋଗ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ୟ ଭିତରେ, ମିଶିଯାଇଥିବା ଏବଂ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିବା ଗୁଣମାନେ ଏଠାରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ରହିଯାନ୍ତି, ସେହି ଅବସ୍ଥାକୁ 'ବାସନା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅସ୍ତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵଂ ଵିମଲଂ ଦ୍ଵିତୀଯା ଦୃଷ୍ଟିର୍ ଅଙ୍କିତା । ଽଜାତା ହ୍ଯ୍ ଅଵିଦ୍ଯମାନୈଵ ତଦାଵିଦ୍ଯେତି କଥ୍ଯତେ
ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଖାଯାଏ। ଜନ୍ମହୀନ ଏବଂ ଅସତ୍ୟ ଯାହା ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ତାହାକୁ 'ଅଜ୍ଞାନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଫୁରତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମଵିନାଶାଯ ଵିସ୍ମାରଯତି ତତ୍ ପଦମ୍ । ମିଥ୍ଯାଵିକଲ୍ପଜାଲେନ ତନ୍ ମଲଂ ପରିକଲ୍ପ୍ଯତେ
ଏହି ଅଜ୍ଞାନ ଆତ୍ମାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ, ସେହି ସ୍ଥିତିକୁ ଭୁଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ। ମିଥ୍ୟା ଧାରଣାର ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଷିତତାକୁ ଏକ କଳ୍ପନା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଘ୍ରାତ୍ଵା ଵିମୃଶ୍ଯ ଚ । ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଆମୋଦଯତ୍ଯ୍ ଏଷା ତେନେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ ଇତି ସ୍ମୃତା
ଶୁଣି, ସୃଷ୍ଟି କରି, ଦେଖି, ଭୋଗ କରି, ଘ୍ରାଣ କରି ଏବଂ ବିଚାର କରି, ଏହି ଅଜ୍ଞାନ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ଏହାକୁ 'ଇନ୍ଦ୍ରିୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସର୍ଵସ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯଜାଲସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଅଲକ୍ଷିତେ । ପ୍ରକୃତତ୍ଵେନ ଭାଵାନାଂ ଲୋକେ ପ୍ରକୃତିର୍ ଉଚ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଜଗତରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପରମାତ୍ମା ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ବସ୍ତୁର ସ୍ୱଭାବକୁ ଏହି ଜଗତର 'ପ୍ରକୃତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସଦସତ୍ତାଂ ନଯତ୍ଯ୍ ଆଶୁ ସତ୍ତାଂ ଵାସତ୍ତ୍ଵମ୍ ଅଞ୍ଜସା । ସଦ୍ ଵାସଦ୍ ଵା ଵିକଲ୍ପୌଘଂ ତେନ ମାଯେତି କଥ୍ଯତେ
ଯାହା ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଅସତକୁ ସତରେ ଏବଂ ସତକୁ ଅସତରେ ପରିଣତ କରେ, ଏବଂ ସତ ଓ ଅସତ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଭେଦ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେହିଠାକୁ 'ମାୟା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦର୍ଶନଶ୍ରଵଣସ୍ପର୍ଶରସନଘ୍ରାଣକର୍ମଭିଃ । କ୍ରିଯେତି କଥ୍ଯତେ ଲୋକେ କାର୍ଯକାରଣତାଂ ଗତା
ଦେଖିବା, ଶୁଣିବା, ଛୁଇଁବା, ଚଖିବା, ଘ୍ରାଣ କରିବା ଏବଂ କାମ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠି କାରଣ ଓ ଫଳର ସମ୍ପର୍କ ହୋଇଥାଏ, ସେଠି ଏହାକୁ 'କ୍ରିୟା' ବୋଲି ଲୋକେ କୁହନ୍ତି।
ଚିତଶ୍ ଚେତ୍ଯାନୁପାତିନ୍ଯା ଗତାଯାସ୍ ସକଲଙ୍କତାମ୍ । ପ୍ରସ୍ଫୁରଦ୍ରୂପଧର୍ମିଣ୍ଯା ଏତାଃ ପର୍ଯାଯଵୃତ୍ତଯଃ
ଚେତନା ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଛରେ ଚାଲି ଦୂଷିତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ସେଗୁଡିକ ତାହାର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାର।
ଚିତ୍ତତାମ୍ ଉପଯାତାଯା ଗତାଯାଃ ପ୍ରାକୃତଂ ପଦମ୍ । ସ୍ଵୈର୍ ଏଵ ସଙ୍କଲ୍ପଶତୈର୍ ଭୃଶଂ ରୂଢିମ୍ ଉପାଗତାଃ
ଯେତେବେଳେ ଏହା ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥା ଛାଡ଼ି ମନର ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ନିଜସ୍ୱ କଳ୍ପନା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବସିଯାଏ।
ଚେତନୀଯକଲଙ୍କାଙ୍କା ଜାଡ୍ଯଜାଲାନୁପାତିନୀ । ସଙ୍ଖ୍ଯାଵିଭାଗକଲିତା ସ୍ଵଵିକଲ୍ପାକୁଲୈଵ ଚିତ୍
ଚେତନା ଯେଉଁଥିରେ ସଚେତନତାର ଦାଗ ଲାଗିଛି, ଯାହା ଜଡତାର ଜାଲକୁ ଅନୁସରେ, ଏବଂ ଯେଉଁଥିରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବିଭାଗ ଓ ଭେଦ ରହିଛି, ସେଇ ଚେତନା ନିଜର କଳ୍ପନା ଦ୍ୱାରା ନିଜେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଜୀଵ ଇତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଯତେ ଲୋକେ ମନ ଇତ୍ଯ୍ ଅପି କଥ୍ଯତେ । ଚିତ୍ତମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଯତେ ଚୈଵ ବୁଦ୍ଧିର୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଯତେ ତଥା
ଏହି ଜଗତରେ ଏହାକୁ 'ଜୀବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, 'ମନ' ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, 'ଚିତ୍ତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ 'ବୁଦ୍ଧି' ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
ନାନାସଙ୍କଲ୍ପକଲିଲଂ ପର୍ଯାଯନିଚଯଂ ବୁଧାଃ । ଵଦନ୍ତ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯାଃ କଲଙ୍କିନ୍ଯାଶ୍ ଚ୍ଯୁତାଯାଃ ପରମାର୍ଥତଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଏହି ଦୁଷିତ ଚେତନାକୁ, ଯାହା ସତ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯାଇଛି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କଳ୍ପନା ଓ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଅବସ୍ଥାର ଏକ ଗୁଛ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ମନଃ କିଂ ସ୍ଯାଜ୍ ଜଡଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନ୍ ଅଥ ଵାପି ଚ ଚେତନମ୍ । ଇତ୍ଯ୍ ଏକୋ ମମ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ନିଶ୍ଚଯୋ ଽନ୍ତର୍ ନ ଜାଯତେ
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମନ କି ଜଡ ନା କି ଚେତନ, ଏନେଇ ହେ ସତ୍ୟଜ୍ଞ, ମୋର ମନରେ ଏହା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉନାହିଁ।
ମନୋ ହି ନ ଜଡଂ ରାମ ନାପି ଚେତନତାଂ ଗତମ୍ । ମ୍ଲାନା ଜଡାଜଡା ଦୃଷ୍ଟିର୍ ମନ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵ କଥ୍ଯତେ
ହେ ରାମ, ମନ ନ ହେଉଛି ପୂରାପୂରି ଜଡ଼, ନାହିଁ ଏହା ସଚେତନ ହୋଇଛି। ଯେଉଁ ଦୃଷ୍ଟି ନ ହେଉଛି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଡ଼, ନାହିଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସଚେତନ, ଏହି ମ୍ଲାନ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ମନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମଧ୍ଯେ ସଦସତୋ ରୂପଂ ପ୍ରତିଭାତଂ ଯଦ୍ ଆବିଲମ୍ । ଜଗତଃ କାରଣଂ ରାମ ତଦ୍ ଏତଚ୍ ଚିତ୍ତମ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ଆକାର ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହି ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ହେଉଛି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର କାରଣ, ହେ ରାମ, ଏହାକୁ ମନ ବୋଲାଯାଏ।
ଶାଶ୍ଵତେନୈକରୂପେଣ ନିଶ୍ଚଯେନ ଵିନା ସ୍ଥିତିଃ । ଯେହ ସା ଚିତ୍ତମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତା ତସ୍ମାଜ୍ ଜାତମ୍ ଇଦଂ ଜଗତ୍
ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାର କୌଣସି ସ୍ଥାୟୀ ଏକ ଆକାର ନାହିଁ, ନାହିଁ ନିଶ୍ଚିତତା, ଏଠାରେ ଏହାକୁ ମନ ବୋଲାଯାଏ; ଏହିଠାରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଜଡାଜଡଦୃଶୋର୍ ମଧ୍ଯେ ଦୋଲାରୂଢଂ ସ୍ଵକଲ୍ପନମ୍ । ଯଚ୍ ଚିତୋ ମ୍ଲାନରୂପିଣ୍ଯସ୍ ତଦ୍ ଏତନ୍ ମନ ଉଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁ କଳ୍ପନା ଜଡ଼ ଓ ସଚେତନ ଦୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ ଡୋଳିଯାଏ, ଏବଂ ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ମ୍ଲାନ, ସେଇଠିକୁ ମନ ବୋଲାଯାଏ।
ଚିନ୍ନିଷ୍ଯନ୍ଦୋ ହି ମଲିନଃ କଲଙ୍କଵିକଲାନ୍ତରଃ । ମନ ଇତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଯତେ ରାମ ନ ଜଡଂ ନ ଚ ଚିନ୍ମଯମ୍
ହେ ରାମ, ଯେ ଚେତନାର ଅଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରବାହ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦାଗ ଓ ଭିନ୍ନତାରେ ଭରିଥାଏ, ଏହାକୁ ମନ ବୋଲାଯାଏ; ଏହା ନ ମୂର୍ଖ ନ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା।
ତସ୍ଯେମାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ନାମାନି କଲିତାନ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ଅହଙ୍କାରମନୋବୁଦ୍ଧିଜୀଵାଦ୍ଯାନୀତରାଣ୍ଯ୍ ଅପି
ଏହି ମନ ପାଇଁ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି— ଅହଂକାର, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଜୀବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ।
ଯଥା ଗଚ୍ଛତି ଶୈଲୂଷୋ ରୂପାଣ୍ଯତ୍ଵଂ ତଥୈଵ ହି । ମନୋ ନାମାନ୍ଯତାମ୍ ଏତି ରାମ କର୍ମାନ୍ତରଂ ଵ୍ରଜନ୍
ଯେପରି ଏକ ଅଭିନେତା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ସେପରି ମନ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନାମ ନେଇଥାଏ, ହେ ରାମ।