ଯଥୈଵୈନ୍ଦଵଜୀଵାସ୍ ତେ ଚିତ୍ତତ୍ଵାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମତାଂ ଗତାଃ । ଵଯଂ ତଥୈଵ ଚିଦ୍ଭାଵାଚ୍ ଚିତ୍ତତ୍ଵାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମତାଂ ଗତାଃ
ଯେପରି ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମନର ଶକ୍ତିରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱକୁ ପାଇଲେ, ସେପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ଚେତନା ଓ ମନର ଗୁଣରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱକୁ ପାଇଛୁ।
ଚିତ୍ତଂ ହି ପ୍ରତିଭାସାତ୍ମ ଯଚ୍ ଚ ତତ୍ପ୍ରତିଭାସନମ୍ । ତଦ୍ ଇଦଂ ଭାତି ଦେହାଦିଖାଭଂ ନାତୋ ଽସ୍ତି ଦେହଦୃକ୍
ମନ ହେଉଛି କଳ୍ପନାର ଗଠନ; ଏହାର ଯେଉଁ କଳ୍ପନା, ତାହା ଦେହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଏହି ମନ ବ୍ୟତୀତ ଦେହକୁ ଦେଖୁଥିବା କେହି ନାହିଁ।
ଚିତ୍ତ୍ଵମ୍ ଆତ୍ମଚମତ୍କାରସ୍ ତଚ୍ ଚମତ୍କୁରୁତେ ସ୍ଵତଃ । ଯଦ୍ ଯାଵତ୍ସମ୍ଭଵଂ ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵାନ୍ତର୍ ମରିଚାତ୍ମଵତ୍
ମନ ହେଉଛି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ; ଏହା ନିଜେ ନିଜକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଯେଉଁ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେସବୁ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ, ମାୟାର ଭଳି, ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତଦ୍ ଏତଚ୍ ଚିତ୍ତଵଦ୍ ଭାତମ୍ ଆତିଵାହିକନାମକମ୍ । ତଦ୍ ଏଵୋଦାହରନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତଦ୍ ଦେହନାମ୍ନା ଘନଂ ଭ୍ରମି
ଏହି ଯାହା ମନସ୍ତୁଳ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାକୁ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଯାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ଦେହ ନାମରେ ଏକ ଘନ ଦଳ ଭାବେ ଘୁରୁଛି।
କଥ୍ଯତେ ଜୀଵନାମ୍ନୈତଚ୍ ଚେତଃ ପ୍ରତନୁଵାସନମ୍ । ଶାନ୍ତଂ ଦେହଚମତ୍କାରଂ ଜୀଵଂ ଵିଦ୍ଧି କ୍ରମାତ୍ ପରମ୍
ଏହିକୁ 'ଜୀବ' ନାମରେ ମନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହରେ ବସିଛି; ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେହ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଜୀବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଯେ, ଦେଖାଦେଖି ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାହଂ ନ ଚାନ୍ଯଦ୍ ଅସ୍ତୀହ ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ଚିତ୍ତମ୍ ଇଦଂ ସ୍ଥିତମ୍ । ଵସିଷ୍ଠୈନ୍ଦଵସଂଵିଦ୍ଵଦ୍ ଅସତ୍ ସତ୍ତାମ୍ ଇଵାଗତମ୍
ଏଠାରେ ମୁଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଛିନାହିଁ; କେବଳ ଏହି ମନ ରହିଛି। ବସିଷ୍ଠ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଅସତ୍ୟରୁ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଆସିଛି।
ଯଥୈନ୍ଦଵମନୋ ବ୍ରହ୍ମା ତଥୈଵାଯମ୍ ଅହଂ ସ୍ଥିତଃ । ମତ୍କୃତଂ ଚାହମ୍ ଏଵେଦଂ ସଙ୍କଲ୍ପାତ୍ମୈଵ ଭାସତେ
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମନ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ଅଛି, ସେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବସିଛି; ଏହି ସବୁ କିଛି ମୋର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ଏକା ଇଚ୍ଛାର ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ।
କଶ୍ଚିଚ୍ ଚିତ୍ତଵିଲାସୋ ଽଯଂ ବ୍ରହ୍ମାହମ୍ ଇତି ସଂସ୍ଥିତଃ । ସ୍ଵଭାଵ ଏଵ ଦେହାଦି ଵିଦ୍ଧି ଶୂନ୍ଯତରାତ୍ମଖାତ୍
ଏହା ମନର ଏକ ଖେଳ ଅଟୁଟ ଭାବେ 'ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା' ବୋଲି ବସିଛି। ଦେହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁକୁ ଖାଲି ଶୂନ୍ୟତାର ସ୍ୱଭାବ ବୋଲି ଜାଣ।
ଶୁଦ୍ଧା ଚିତ୍ ପରମାତ୍ମୈକରୂପିଣୀତ୍ଯ୍ ଏଵ ଭାଵନାତ୍ । ଜୀଵୀଭୂଯ ମନୋ ଭୂତ୍ଵା ଵେତ୍ତୀତ୍ଥଂ ଦେହତାଂ ମୁଧା
ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ହେଉଛି ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱରୂପ ବୋଲି ଭାବିଲେ, ମନ ଜୀବ ହୋଇ ଦେହର ଆକାର ଧରି ଅନ୍ୟଥା ଅର୍ଥହୀନ ଭାବେ ଦେହକୁ ଦେଖେ।
ସର୍ଵମ୍ ଐନ୍ଦଵସଂସାରଵଦ୍ ଇଦଂ ଭାତି ଚିଦ୍ଵପୁଃ । ସମ୍ପନ୍ନମ୍ ଅପ୍ରବୋଧାତ୍ମ ଦୀର୍ଘସ୍ଵପ୍ନସ୍ ସ୍ଵଶକ୍ତିଜଃ
ସମସ୍ତ କିଛି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଂସାର ପରି ଚେତନାର ରୂପ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଜାଗ୍ରତି ନଥିବାରୁ, ଏହା ନିଜ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି।
ଦ୍ଵିଚନ୍ଦ୍ରଵିଭ୍ରମାକାରଂ ତନ୍ମାତ୍ରାକାରଵିଭ୍ରମମ୍ । ଐନ୍ଦଵାବ୍ଜଜଵଦ୍ ରୂଢଂ ଚିତଶ୍ ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ମନୋ ଭଵେତ୍
ଦୁଇଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖିବାର ଭ୍ରମ ଓ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଆକାର ଭ୍ରମ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଦ୍ମରେ ଯେପରି ରୂପ ଧରିଥାଏ, ଏଭଳି ଚିତ୍ତ ଚେତନା ଭାବେ ରୂଢ଼ି ହୁଏ।
ନ ସନ୍ ନାସଦ୍ ଅହଂରୂପଂ ସତ୍ତ୍ଵାସତ୍ତ୍ଵେ ତଥୈଵ ଚ । ଉପଲମ୍ଭେନ ସଦ୍ରୂପମ୍ ଅସତ୍ଯଂ ତଦ୍ଵିରୋଧତଃ
ମୁଁ ନ ଅସ୍ତି, ନ ନାସ୍ତି, ମୋର ଆକାର ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଦୁହିଁ ନୁହେଁ। ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଆକାର ଦେଖାଯାଏ, ସେଠି ଏହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ଏକାଉଁ ଅସତ୍ୟ।
ଜଡାଜଡଂ ମନୋ ଵିଦ୍ଧି ସଙ୍କଲ୍ପାତ୍ମ ବୃହଦ୍ଵପୁଃ । ଅଜଡଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପତ୍ଵାଜ୍ ଜଡଂ ଦୃଶ୍ଯାତ୍ମତାଗମାତ୍
ମନକୁ ଜଡ ଓ ଅଜଡ ଦୁହିଁ ଭାବରେ ଜାଣ। ଏହା ବିସ୍ତୃତ ଓ ଚିନ୍ତାର ଗଠନ। ଏହା ଅଜଡ, କାରଣ ଏହା ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ; ଏହା ଜଡ, କାରଣ ଏହା ଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଦୃଶ୍ଯାନୁଭଵସତ୍ଯାତ୍ମ ତଦଭାଵେ ଵିଲାଯି ତତ୍ । କଟକତ୍ଵଂ ଯଥା ହେମ୍ନି ତଥା ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଯେଉଁ ଦୃଶ୍ୟ ଅନୁଭବ ରହିଛି, ସେଠି ସତ୍ୟ ଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ତାହା ନାହିଁ, ସେଠି ସେ ଲୟ ହୋଇଯାଏ। ଯେପରି ଗହଣାର ଗୁଣ ସୁନାରେ ଅଛି, ସେପରି ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରହ୍ମରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ।
ସର୍ଵତ୍ଵାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ ସର୍ଵଂ ଜଡଂ ଚିନ୍ମଯମ୍ ଏଵ ଵା । ଅସ୍ମଦାଦିଶିଲାନ୍ତାତ୍ମ ନ ଜଡଂ ନ ଚ ଚେତନମ୍
ବ୍ରହ୍ମ ସମସ୍ତ ହେବାରୁ, ସମସ୍ତ କିଛି ଜଡ କିମ୍ବା ଚେତନାମୟ। ମୋଠାରୁ ପଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏଠି କେବଳ ଜଡ କିମ୍ବା କେବଳ ଚେତନା ନୁହେଁ।
ଦାର୍ଵାଦୀନାମ୍ ଅଚିତ୍ତ୍ଵେନ ନୋପଲମ୍ଭସ୍ଯ ସମ୍ଭଵଃ । ଉପଲମ୍ଭୋ ହି ସଦୃଶସମ୍ବନ୍ଧାଦ୍ ଏଵ ଜାଯତେ
କାଠ ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷରେ ଚେତନା ନଥିବାରୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁଭବ କରିବା Sambhab ନୁହେଁ; କାରଣ, ଅନୁଭବ କେବଳ ସମାନ ସ୍ୱଭାବର ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ହୁଏ।
ଉପଲବ୍ଧେର୍ ଜଡଂ ଵିଦ୍ଧି ଚେତନଂ ସର୍ଵମ୍ ଏଵ ହି । ଉପଲମ୍ଭୋ ହି ସମ୍ବନ୍ଧାତ୍ ସମ୍ବନ୍ଧୋ ହି ସମାତ୍ମନୋଃ
ଅନୁଭବ ସବୁବେଳେ ଜଡ଼ କିମ୍ବା ଚେତନା ଥିବା ଜିନିଷର; ଅନୁଭବ ସମ୍ପର୍କରୁ ହୁଏ, ଏବଂ ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ସମାନ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ଦୁଇଟି ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ହୁଏ।
ଜଡଚେତନଶାନ୍ତାଦିଶବ୍ଦାର୍ଥଶ୍ରୀର୍ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ଅନିର୍ଦେଶ୍ଯେ ପଦେ ପତ୍ତ୍ରଲତାଦୀଵ ମହାମରୌ
ଜଡ଼, ଚେତନା, ଶାନ୍ତ ଇତ୍ୟାଦି ଶବ୍ଦର ସଠିକ୍ ଅର୍ଥ ଯାହାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବା ଯାଏନାହିଁ, ସେଠାରେ ନାହିଁ; ଯେପରି ମହାମରୁଭୂମିରେ ପତ୍ର କିମ୍ବା ଲତା ନାହିଁ।
ଚିତୌ ଯଚ୍ ଚେତ୍ଯକଲନଂ ତନ୍ ମନସ୍ତ୍ଵମ୍ ଉଦାହୃତମ୍ । ଚିଦ୍ଭାଗୋ ଽତ୍ରାଜଡୋ ଭାଗୋ ଜାଡ୍ଯମ୍ ଅତ୍ର ତୁ ଚେତ୍ଯତା
ଚେତନାରେ ଯେଉଁ ଧାରଣା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ତାହାକୁ 'ମନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏଠାରେ ଚେତନା ଅଂଶ ଅଜଡ଼, ଯେଉଁଠାରେ ଜଡ଼ ଅଂଶ ହେଉଛି ତାହାର ବସ୍ତୁ ଭାବ।
ଚିଦ୍ଭାଗୋ ଽତ୍ରାଵବୋଧାଂଶୋ ଜଡଂ ଚେତ୍ଯଂ ହି ଦୃଶ୍ଯତା । ଇତି ଜୀଵୋ ଜଗଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତିଂ ପଶ୍ଯନ୍ ଗଚ୍ଛତି ଲୋଲତାମ୍
ଏଠାରେ ଚେତନାର ଯେଉଁ ଅଂଶଟି ଜାଗୃତି ଦେଉଛି, ସେଠି ଜଡ଼ ଅଂଶଟି ଦେଖାଯାଉଥିବା ବସ୍ତୁ ହେଉଛି। ଏଭଳି ଜୀବ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମାୟା ବୋଲି ଦେଖି, ଅସ୍ଥିର ଓ ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇଯାଏ।
ଚିତା ସ୍ଵ ଏଵ ଭାଵୋ ଽସୌ ଶୁଦ୍ଧଯୈଵଂ ଦ୍ଵଯୀକୃତଃ । ଅତସ୍ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ ସୈଵ ଦ୍ଵୈତଂ ଲବ୍ଧାଂଶମ୍ ଏଵ ତତ୍
ଚେତନାର ନିଜର ସ୍ୱଭାବ ସୁଦ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହି ଚେତନା ଅଟୁଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଅଂଶ ନେଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହେଉଛି।
ସ୍ଵମ୍ ଏଵାନ୍ଯତଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିତିର୍ ଦୃଶ୍ଯତଯା ଵପୁଃ । ନିର୍ଭାଗାପ୍ଯ୍ ଏକଭାଗାଭଂ ଭ୍ରମତୀଵ ଭ୍ରମାତୁରା
ଚେତନା ନିଜକୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବରେ ଦେଖି, ଦେଖାଯାଉଥିବା ଆକାର ଧାରଣ କରେ। ଏହା ଅଖଣ୍ଡ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଅଂଶ ଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଥିବା ପରି ଚଳିତି ରହେ।
ନ ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଅସ୍ତି ଭ୍ରମଭାଙ୍ ନୈଵେତୀହ ହି ନିଶ୍ଚଯଃ । ପରିପୂର୍ଣାର୍ଣଵପ୍ରଖ୍ଯା ଚିତୀତ୍ଥଂ ସଂସ୍ଥିତା ଚିତିଃ
ଏଠାରେ କୌଣସି ଭ୍ରମ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଭ୍ରମର କୌଣସି ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ—ଏହି ନିଶ୍ଚୟ। ଚେତନା ଏଭଳି ଭାବରେ, ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ର ପରି, ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି।
ସର୍ଵତ୍ଵାଜ୍ ଜାଡ୍ଯମ୍ ଅସ୍ତ୍ଵ୍ ଅସ୍ଯାଂ ଚିତି ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଵେତ୍ସି ତତ୍ । ଚିଦ୍ଭାଗୋ ଽତ୍ରାଵବୋଧାଂଶସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅହନ୍ତାଜଡତୋଦଯଃ
ଏହି ଚେତନାରେ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତି ଥିବାରୁ ଅଜ୍ଞାନତା ଥାଉ, ଏବଂ ତୁମେ ଏହାର ମନ ହେବାର ସ୍ୱଭାବକୁ ଜାଣ। ଏଠାରେ ଚେତନାର ଅଂଶ ହେଉଛି ଜାଗୃତି, ଆଉ ଅଜ୍ଞାନତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ 'ମୁଁ' ଭାବନାରୁ।
ଅହନ୍ତ୍ଵାଦି ପରେ ତତ୍ତ୍ଵେ ମନାଗ୍ ଅପି ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ଊର୍ମ୍ଯାଦୀଵ ପୃଥକ୍ ତୋଯେ ସଂଵିତ୍ସାରଂ ହି ତଦ୍ ଯତଃ
ପରମ ସତ୍ୟରେ 'ମୁଁ' ଭାବନା ଓ ଏହା ସହିତ ଯାହାକିଛି, ସେଥିରେ ଏକ ତୁଣ୍ଡ ମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଯେପରି ତରଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳରୁ ଅଲଗା, ସେପରି ଏହା ହେଉଛି ଚେତନାର ବିସ୍ତାର।
ଅହମ୍ପ୍ରତ୍ଯଯସନ୍ଦୃଶ୍ଯଂ ଚେତ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଧି ସମୁତ୍ଥିତମ୍ । ମୃଗତୃଷ୍ଣାସ୍ଵ୍ ଇଵାତସ୍ ତନ୍ ନୂନଂ ଵିଦ୍ଯତ ଏଵ ନୋ
'ମୁଁ' ଭାବନା ଓ ଦୃଶ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଯାହା ଦେଖାଯାଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣ। ଯେପରି ମୃଗମରୀଚିକାରେ ଜଳ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଏଠି ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି କି ନାହିଁ, କହିପାରିବା ଯାଏ।
ଅହନ୍ତାପଦମାତ୍ରାତ୍ମପଦଂ ଵିଦ୍ଧି ନିରାମଯମ୍ । ଵିଦଂ ଵିଦୁର୍ ଅହନ୍ତାଦି ଶୈତ୍ଯମ୍ ଏଵ ଯଥା ହିମମ୍
'ମୁଁ' ଭାବନାର ଅବସ୍ଥାକୁ କେବଳ ନିର୍ଦୋଷ ଆତ୍ମା ବୋଲି ଜାଣ। ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଜାଣନ୍ତି, 'ମୁଁ' ଭାବନା ଓ ଏହା ସହିତ ଯାହାକିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ହିମର ଶୀତଳତା ପରି।
ଚିତୈଵ ଚେତ୍ଯତେ ଜାଡ୍ଯଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ସ୍ଵମରଣୋପମମ୍ । ସର୍ଵାତ୍ମତ୍ଵାତ୍ ସର୍ଵଶକ୍ତୀଃ କୁର୍ଵତୀ ନୈତି ସାମ୍ଯତାମ୍
ଚେତନା ସ୍ବପ୍ନରେ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ ଅଚେତନ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ହେବା ସହିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ କେବେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ସହିତ ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ମନଃ ପଦାର୍ଥାଦିତଯା ସର୍ଵରୂପଂ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ନାନାତ୍ମା ଚିତ୍ତଦେହୋ ଽଯମ୍ ଆକାଶଵିଷଦାକୃତିଃ
ମନ ଏହି ପ୍ରପଞ୍ଚର ସମସ୍ତ ରୂପରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ; ଏହି ମନର ଦେହ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଆକାଶ ପରି ପବିତ୍ର ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ।
ଦେହାଦି ଦେହପ୍ରତିଭାରୂପାତ୍ମ ତ୍ଯଜତା ସଦା । ଵିଚାର୍ଯଂ ପ୍ରତିଭାସାତ୍ମ ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ଚିତ୍ତ୍ଵେନ ଵୈ ସ୍ଫୁଟମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦେହ ଓ ଏହାଦିକୁ ତାଲିଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ଏହାକୁ କେବଳ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଭାବେ ବୁଝନ୍ତି, ସେମାନେ ମନର ସ୍ବଭାବକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିବା ଉଚିତ।