ସୋ ଽଯଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯତାଂ ତେନ ସର୍ଵଂ ହୃଦଯଶୂଲନମ୍ । ଶମମ୍ ଏଷ୍ଯତି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ କା କଥା ମତ୍କୃତେ ଭ୍ରମେ
ଏହିଠାରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧରିବା ଦରକାର। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସଂସାରରେ ସମସ୍ତ ହୃଦୟବେଦନା ଶାନ୍ତ ହେଇଯିବ। ମୋ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଭ୍ରମ ବିଷୟରେ ଅଧିକ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ଵିରତୈଵାସ୍ମି ହିଂସାତୋ ଯତ୍ ପୁରା ହିଂସିତଂ ମଯା । ଜନସ୍ଯ ହୃଦଯଂ ତେନ ନାଡ୍ଯୋ ଵୈଧୁର୍ଯମ୍ ଆଗତାଃ
ମୁଁ ଏବେ ହିଂସା ଛାଡ଼ିଦେଇଛି; ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ମୁଁ ଆଘାତ କରିଥିଲି, ସେଥିରୁ ସେମାନଙ୍କର ନାଡ଼ୀଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇଯାଇଛି।
ହିଂସିତ୍ଵା ରକ୍ତମାଂସାନି ସନ୍ତ୍ଯକ୍ତା ଯେ ମଯା ଜନାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଵିଧୁରନାଡିଭ୍ଯୋ ଯେ ଜାତାସ୍ ତେ ଽପି ତାଦୃଶାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ତ ଓ ମାଂସରେ ଆଘାତ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ମୁଁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲି, ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ୱସ୍ଥ ନାଡ଼ୀରୁ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି।
ରାଜନ୍ ଵିଷୂଚିକାମନ୍ତ୍ରସ୍ ସୋ ଽଯଂ ସମ୍ପନ୍ନ ଏଵ ତେ । ନ ହି ସତ୍ତ୍ଵଵତାମ୍ ଅସ୍ତି ଦୁସ୍ସାଧ୍ଯମ୍ ଇହ କିଞ୍ଚନ
ହେ ରାଜା, ଏହି ବିଷୂଚିକା ମନ୍ତ୍ର ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା; ନୀତିମାନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅତୋ ଦୁର୍ନାଡିକୋଶେଷୁ ଶୂଲାନାଂ ପରିଶାନ୍ତଯେ । ମନ୍ତ୍ରୋ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ରାଜଞ୍ ଶୀଘ୍ରଂ ଗୃହାଣ ତମ୍
ସେହିପାଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ନାଡ଼ୀ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର କହିଛନ୍ତି, ସେଥିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରହଣ କର।
ଆଗଚ୍ଛ ନିକଟଂ ନଦ୍ଯା ଗଚ୍ଛାମସ୍ ତତ୍ର ଭୂପତେ । ସ୍ଵାଚାନ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସଂଯତାଭ୍ଯାଂ ଭଵଦ୍ଭ୍ଯାଂ ସୁଵ୍ରତା ଦଦେ
ନଦୀ ପାଖକୁ ଆସ, ରାଜା। ଆମେ ସେଠାକୁ ଚଳିବା। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଶାନ୍ତ ଓ ସଂଯମିତ ରୁହ, ମୁଁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ହୋଇ, ଏହି ଦାନ ଦେଉଛି।
ଇତି ତସ୍ଯାଂ ତଦା ରାତ୍ର୍ଯାଂ ରାକ୍ଷସୀମନ୍ତ୍ରିଭୂଭୃତଃ । ଜଗ୍ମୁସ୍ ତେ ସରିତସ୍ ତୀରଂ ମିଥସ୍ସଞ୍ଜାତସୌହୃଦାଃ
ସେ ରାତିରେ, ରାକ୍ଷସୀ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରି ଓ ରାଜା, ସେମାନେ ପରସ୍ପରରେ ମିତ୍ରତା ହୋଇ, ନଦୀ କୂଳକୁ ଗଲେ।
ଅନ୍ଵଯଵ୍ଯତିରେକାଭ୍ଯାଂ ରାକ୍ଷସ୍ଯାସ୍ ସୌହୃଦଂ ତଥା । ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ୍ଥିତୌ ତୌ ସ୍ଵାଚାନ୍ତାଵ୍ ଉଭାଵ୍ ଅନ୍ତେ ନିଵାସିନୌ
ସିଧାସଳଖ ଓ ଅପରୋକ୍ଷ ଭାବରେ ରାକ୍ଷସୀଙ୍କର ମିତ୍ରତା ବୁଝି, ସେ ଦୁଇଜଣ ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ରହି, ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠି ବସିଲେ।
ତଯା ବ୍ରହ୍ମୋପଦିଷ୍ଟୋ ଽସୌ ତତସ୍ ତାଭ୍ଯାଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍ । ସ୍ନେହାଦ୍ ଵିଷୂଚିକାମନ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରଦତ୍ତୋ ଜପସିଦ୍ଧିଦଃ
ସେ ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଶିଖାଇଲେ। ପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମରୁ, ରୋଗ ନାଶକ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଲେ, ଯାହା ଜପ କଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ତତସ୍ ସଞ୍ଜାତସୌହାର୍ଦୌ ତୌ ଵିସୃଜ୍ଯ ନିଶାଚରୀ । ଯଦା ଗନ୍ତୁଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତାସୌ ତଦା ରାଜାବ୍ରଵୀଦ୍ ଵଚଃ
ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ହେବା ପରେ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦୈତ୍ୟୀକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସେମାନେ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେବାବେଳେ, ରାଜା କହିଲେ—
ଗୁରୁସ୍ ତ୍ଵଂ ନୌ ମହାଦେଵି ଵଯସ୍ଯା ଚ ସୁନିର୍ଵୃତା । ନିମନ୍ତ୍ରଯାଵହେ ଯତ୍ନାତ୍ ତ୍ଵାମ୍ ଅମ୍ଭୋରୁହସୁନ୍ଦରି
ମହାଦେବୀ, ଆପଣ ଆମ ପାଇଁ ଗୁରୁ ଏବଂ ଏକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ସହେଳୀ ମଧ୍ୟ। କମଳମୁଖୀ ସୁନ୍ଦରୀ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆମ ଘରକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ, ଦୟାକରି ଆସନ୍ତୁ।
ନ ପ୍ରାର୍ଥନାଂ ତଥାସ୍ମାକଂ ଵିତଥୀକର୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସି । ସୌହାର୍ଦଂ ସୁଜନାନାଂ ହି ଦର୍ଶନାଦ୍ ଏଵ ଵର୍ଧତେ
ଆମର ଅନୁରୋଧକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ ନାହିଁ। କାରଣ, ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ମିତ୍ରତା ସେମାନେ ମିଳିଲେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଛାଡ଼ି, ଆପେଖିକ ଭାବରେ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଲଘୁସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ କୃତ୍ଵାକାରଂ ମନୋହରମ୍ । ଆଗଚ୍ଛାସ୍ମଦ୍ଗୃହଂ ଭଵ୍ଯା ତତ୍ର ତିଷ୍ଠ ଯଥାସୁଖମ୍
ସାଧାରଣ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏବଂ ମନୋହର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଆମ ଘରକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଭଦ୍ରା। ସେଠାରେ ଆପଣ ଇଚ୍ଛାମତେ ରୁହନ୍ତୁ।
ମୁଗ୍ଧସ୍ତ୍ରୀରୂପଧାରିଣ୍ଯୈ ଦାତୁଂ ଶକ୍ନୋଷି ଭୋଜନମ୍ । ସନ୍ତର୍ପଯସି ମାଂ କେନ ରାକ୍ଷସୀରୂପଧାରିଣୀମ୍
ତୁମେ ଭୋଲା ଝିଅ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବାକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇପାର, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେଉଁଠି ରାକ୍ଷସୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି, ମୋତେ କେମିତି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିବ?
ରକ୍ଷୋଽନ୍ନମ୍ ଏଵ ମେ ତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନ ସାମାନ୍ଯଜନାଶନମ୍ । ପୂର୍ଵସିଦ୍ଧସ୍ ସ୍ଵଭାଵୋ ଽଯମ୍ ଆ ସର୍ଗାନ୍ତାଦ୍ ଵିଵର୍ଧତେ
ମୋ ପାଇଁ କେବଳ ମାଂସ ଖାଦ୍ୟ ହେଉଛି, ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମୋତେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେନାହିଁ। ଏହି ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ଥିଲା ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିଯାଏ।
ହେମସ୍ରଗ୍ଦାମଵଲିତା ଦିନାନି କତିଚିଦ୍ ଗୃହେ । ମମ ସ୍ତ୍ରୀରୂପିଣୀ ତିଷ୍ଠ ଯାଵଦିଚ୍ଛମ୍ ଅନିନ୍ଦିତେ
ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧି, କିଛି ଦିନ ମୋ ଘରେ ଝିଅ ରୂପରେ ରୁହ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷିଣୀ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଚାହେଁ।
ତତୋ ଦୁଷ୍କୃତିନଶ୍ ଚୌରାନ୍ ଵଧ୍ଯାଞ୍ ଶତସହସ୍ରଶଃ । ମଣ୍ଡଲେଭ୍ଯସ୍ ସମାନୀଯ ଦଦେ ତୁଭ୍ଯଂ ସୁଭୋଜନେ
ତାପରେ, ଅନେକ ଶତ ହଜାର ଦୁଷ୍ଟ ଚୋରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆଣି, ତୁମକୁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଦେଇଥିଲି।
କାନ୍ତାରୂପଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଗୃହୀତ୍ଵା ରାକ୍ଷସଂ ଵପୁଃ । ଆଦାଯ ଵଧ୍ଯାଞ୍ ଶତଶଃ ପୁରୁଷାଂସ୍ ତାନ୍ ସ୍ଵସଞ୍ଚିତାନ୍
ତୁମେ ତୁମର ଆକର୍ଷକ ରୂପକୁ ଛାଡି, ଦାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁ ଶତଶଃ ଦଣ୍ଡନୀୟ ପୁରୁଷମାନେକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲ, ସେମାନେକୁ ନେଇଗଲେ।
ନଯସ୍ଵ ହିମଵଚ୍ଛୃଙ୍ଗଂ ତତ୍ର ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ଯଥାସୁଖମ୍ । ମହାଶନାନାମ୍ ଏକାନ୍ତେ ଭୋଜନଂ ହି ସୁଖାଯତେ
ସେମାନେକୁ ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ନେଇଯାଅ ଏବଂ ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଖାଅ; କାରଣ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ଖାଉଥିବା, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏକାକୀ ଭୋଜନ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ସୁପ୍ତା ନିଦ୍ରାଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଭଵ ଭୂଯସ୍ ସମାଧିଭାକ୍ । ସମାଧିଵିରତା ଭୂଯୋ ଽପ୍ଯ୍ ଆଗତ୍ଯ ପୁନର୍ ଅନ୍ଯଦା
ନିଦ୍ରା ଓ ଉଠିବାକୁ ଛାଡି, ପୁଣିଥରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଉ; ଧ୍ୟାନରୁ ବିରତ ହେବା ପରେ, ପୁଣି ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଫେରିଆସିଲୁ।
ନେଷ୍ଯସ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ ଵଧ୍ଯନରାନ୍ ହିଂସା ନୈଷା ଚ ଧର୍ମତଃ । ସ୍ଵଧର୍ମେଣ ଚ ହିଂସୈଵ ମହାକରୁଣଯା ସମା
ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଦଣ୍ଡନୀୟ ପୁରୁଷମାନେକୁ ଆଣିବ; କିନ୍ତୁ ହିଂସା ଧର୍ମ ନୁହେଁ। ତଥାପି, ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କେବେ କେବେ ହିଂସା ବଡ଼ କରୁଣା ସମାନ ହୁଏ।
ତ୍ଵଂ ସମେଷ୍ଯସି ଚାଵଶ୍ଯଂ ମାଂ ସମାଧିଵିରାମିଣୀ । ଅସତାମ୍ ଅପି ସଂରୂଢଂ ସୌହାର୍ଦଂ ନ ନିଵର୍ତତେ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଣି ମୋ ସହିତ ମିଳିବେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଧ୍ୟାନ ଶାନ୍ତ ହେବ। ମିଥ୍ୟା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ, ଏକଥର ହୃଦୟର ସଂଯୋଗ ହେଲେ, ସେ ମିତ୍ରତା କେବେ ମିଟିଯାଏ ନାହିଁ।
ଯୁକ୍ତମ୍ ଉକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍ କରୋମ୍ଯ୍ ଏଵମ୍ ଅହଂ ସଖେ । ସୌହାର୍ଦେନ ପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ଯ କୋ ଵାକ୍ଯଂ ନାଭିନନ୍ଦତି
ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ରାଜା, ସେଠିକ୍ କହିଛ। ମୁଁ ଏହିପରି କରିବି, ବନ୍ଧୁ। ମିତ୍ରତାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କର କଥା କିଏ ସ୍ୱୀକାର କରିବେ ନାହିଁ?
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ରାକ୍ଷସୀ ତତ୍ର ସମ୍ପନ୍ନା ସା ଵିଲାସିନୀ । ହାରକେଯୂରକଟକପଟ୍ଟସ୍ରଗ୍ଦାମଧାରିଣୀ
ଏପରି କହି, ସେ ରାକ୍ଷସୀ ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ; ସେ ଅତି ଆକର୍ଷକ ଓ ଶୋଭାମୟ, ଗଳାରେ ହାର, ବାହୁରେ ବାହୁବଳୟ, ହାତରେ କଙ୍ଗନ, କମରରେ ପଟ୍ଟା ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ରାଜନ୍ନ୍ ଆଗଚ୍ଛ ଗଚ୍ଛାମ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ନୃପମନ୍ତ୍ରିଣୌ । ଅଗ୍ରେ ଗନ୍ତୁଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ତୌ ରାତ୍ରାଵ୍ ଅନୁସସାର ସା
ସେ କହିଲେ, 'ରାଜା, ଆସ, ଚଳିବାକୁ ଯାଉଁ।' ଏହିପରି କହି, ସେ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଚାଲିଲେ; ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ସେ ରାତି ସାରା ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଅଥ ତେ ପାର୍ଥିଵଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତାଂ ରଜନୀଂ ମିଥଃ । କଥଯୈକଗୃହେ ରମ୍ଯେ କ୍ଷପଯାମ୍ ଆସୁର୍ ଆଦୃତାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ରାଜମହଳକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏକ ସୁନ୍ଦର କୋଠାରେ ମିଳି ଆଦର ସହିତ ସେ ରାତିଟିଏ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି କଟାଇଲେ।
ପ୍ରଭାତେ ଽନ୍ତଃପୁରେ ତସ୍ଥୌ ପୁରନ୍ଧ୍ରିଜନଲୀଲଯା । ରାକ୍ଷସୀ ମନ୍ତ୍ରିରାଜାନୌ ସ୍ଵଵ୍ଯାପାରୌ ବଭୂଵତୁଃ
ପ୍ରଭାତେ, ରାକ୍ଷସୀ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରହି ରାଜମହଳର ମହିଳାମାନେ ସହିତ ମିଶିଲା; ରାଜା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ନିଜ-ନିଜ କାମରେ ଲାଗିଲେ।
ତତୋ ଦିଵସଷଟ୍କେନ ସଞ୍ଚିତାନି ମହୀଭୃତା । ନୃପାନ୍ତରପୁରେଭ୍ଯୋ ଽପି ସ୍ଵମଣ୍ଡଲଗଣାତ୍ ତଥା
ତାପରେ ଛଅ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ଅନ୍ୟ ରାଜଧାନୀ ଓ ନିଜ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଅଞ୍ଚଳରୁ ସଂଗୃହୀତ ବନ୍ଦୀମାନେକୁ ଏକଠା କଲେ।
ତ୍ରୀଣି ଵଧ୍ଯସହସ୍ରାଣି ତାନି ତସ୍ଯୈ ତଦାଦଦୌ । ସା ବଭୂଵ ନିଶାକାଲେ ସୈଵୋଗ୍ରା କୃଷ୍ଣା ରାକ୍ଷସୀ
ସେତେବେଳେ ରାଜା ତାକୁ ତିନି ହଜାର ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇଥିବା ବନ୍ଦୀ ଦେଲେ; ରାତିରେ ସେ ଭୟଙ୍କର କଳା ରାକ୍ଷସୀ ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ତାନି ଵଧ୍ଯସହସ୍ରାଣି ଜଗ୍ରାହ ଭୁଜମଣ୍ଡଲେ । ଧାରାନିକରଜାଲାନି ମେଘମାଲେଵ କୋଟରେ
ସେ ତାଙ୍କର ହାତର ଘେରରେ ସେହି ହଜାର ହଜାର ଦଣ୍ଡିତମାନେଙ୍କୁ ଧରିନେଲେ, ଯେପରି ଏକ ମେଘ ଗହ୍ବର ଭିତରେ ଝରିଥିବା ବର୍ଷାର ଝୁଲିକୁ ଆପଣେ ଆପଣେ ଧରି ରଖେ।