ପ୍ରଭୁତ୍ଵଂ ସମଦୃଷ୍ଟିତ୍ଵଂ ତଚ୍ ଚ ସ୍ଯାଦ୍ ରାଜଵିଦ୍ଯଯା । ତାମ୍ ଏଵ ଯୋ ନ ଜାନାତି ନାସୌ ମନ୍ତ୍ରୀ ନ ସୋ ଽଧିପଃ
ଶାସନ କ୍ଷମତା ଓ ସମଦୃଷ୍ଟି ରାଜା ଜ୍ଞାନରୁ ଆସେ; ଯେଉଁଠି ଏହି ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ସେ ନ ମନ୍ତ୍ରୀ, ନ ଅଧିପତି।
ଭଵନ୍ତୌ ତଦ୍ଵିଦୌ ସାଧୂ ଯଦି ତଚ୍ ଛ୍ରେଯ ଆପ୍ସ୍ଯଥଃ । ନୋ ଚେଦ୍ ଅନର୍ଥଦୌ ସ୍ଵସ୍ଯାଃ ପ୍ରକୃତେର୍ ନାଦ୍ମ୍ଯ୍ ଅହଂ ଯୁଵାମ୍
ତମେ ଦୁଇଜଣେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖିଥିଲେ, ତମେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଇବେ; ନହେଲେ, କେବଳ ଅନର୍ଥ ଆଣିବେ, ଏବଂ ମୁଁ ତମକୁ ମୋର ସ୍ବଭାବର ଅଂଶ ଭାବିବିନାହିଁ।
ଏକୋପାଯେନ ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵାଦ୍ ବାଲକାଵ୍ ଉତ୍ତରିଷ୍ଯଥଃ । ମତ୍ପ୍ରଶ୍ନପଞ୍ଜରଂ ସାରଂ ଚେଦ୍ ଵିଚାରଯଥୋ ଧିଯା
ମୋ ପାଖରୁ ତମେ ଦୁଇଜଣେ ଏକ ଉପାୟରେ ପାର ହେବ; ଯଦି ତମେ ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ଖଞ୍ଜରର ସାର ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରିପାରିବ।
ପ୍ରଶ୍ନାନି ମାଂ କଥଯ ପାର୍ଥିଵ ନାଥ ମନ୍ତ୍ରିନ୍ନ୍ ଅତ୍ରାର୍ଥିନୀ ଭୃଶମ୍ ଅହଂ ପରିପୂରଯାର୍ଥମ୍ । ଅଙ୍ଗୀକୃତାର୍ଥମ୍ ଅଦଦତ୍ କ ଇଵାସ୍ତି ଲୋକେ ଦୋଷେଣ ସଙ୍କ୍ଷଯକରେଣ ନ ଯୁଜ୍ଯତେ ଯଃ
ରାଜା, ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ କହନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ମୁଁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ। ଏହି ସଂସାରରେ କିଏ ଅନୁରୋଧ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାହା ପୂରଣ କରେନି, ଯଦି କୌଣସି ଦୋଷ ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇ ନଷ୍ଟି କରେନି?
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ରାକ୍ଷସୀ ପ୍ରଶ୍ନାନ୍ ସା ଵକ୍ତୁମ୍ ଉପଚକ୍ରମେ । ଉଚ୍ଯତାମ୍ ଇତି ରାଜ୍ଞୋକ୍ତେ ତାନ୍ ଇମାଞ୍ ଶୃଣୁ ରାଘଵ
ଏପରି କହି, ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ ପଚାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ରାଜା କହିଲେ, 'କହ', ତେଣୁ ରାଘବ, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ ଶୁଣ।
ଏକସ୍ଯାନେକସଙ୍ଖ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯାଣୋର୍ ଅମ୍ବୁଧେର୍ ଇଵ । ଅନ୍ତର୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଲକ୍ଷାଣି ଲୀଯନ୍ତେ ବୁଦ୍ବୁଦା ଇଵ
ଏକରେ, ଅନେକରେ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମରେ, ସାଗରରେ ଯେପରି—ଭିତରେ, ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଫୁଲା ଫୁଲା ପାଣିବୁଦ୍ବୁଦ ଭଳି ଲିନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
କିମ୍ ଆକାଶମ୍ ଅନାକାଶଂ ନକିଞ୍ଚିତ୍ କିଞ୍ଚିଦ୍ ଏଵ କିମ୍ । କୋ ଽହମ୍ ଏଵାପି ସମ୍ପନ୍ନଃ କୋ ଭଵାନ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅହଂ ସ୍ଥିତଃ
ଆକାଶ କଣ, ଅନାକାଶ କଣ, କିଛି ନାହିଁ କଣ, କିଛି ଅଛି କଣ? ମୁଁ କିଏ, ଯେଉଁଠି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଛି, ଆପଣ କିଏ, ଏଠି ମୁଁ କିଏ ଦଢ଼ି ଅଛି?
ଗଚ୍ଛନ୍ ନ ଗଚ୍ଛତି ଚ କଃ କୋ ଽତିଷ୍ଠନ୍ନ୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠତି । କଶ୍ ଚେତନୋ ଽପି ପାଷାଣଃ କଶ୍ ଚିଦ୍ଵ୍ଯୋମନି ଚିତ୍ରକୃତ୍
କିଏ ଚାଲିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଚାଲିନଥିବା, କିଏ ଦଢ଼ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଦଢ଼ ରହିଥିବା? କିଏ ଜୀବନ୍ତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ପଥର ପରି, ଏବଂ କିଏ ଆକାଶରେ ଅଦ୍ଭୁତ କାମ କରିଥିବା?
ଵହ୍ନିତାମ୍ ଅଜହଚ୍ ଚୈଵ କଶ୍ ଚ ଵହ୍ନିର୍ ନ ଦାହକଃ । ଅଵହ୍ନେର୍ ଜାଯତେ ଵହ୍ନିଃ କସ୍ମାଦ୍ ରାଜନ୍ ନିରନ୍ତରମ୍
କିଏ ଅଗ୍ନି ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାହାର ତପ୍ତତା ଛାଡ଼ିନଥିବା, ଏବଂ କିଏ ଅଗ୍ନି ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଜଳାଇନଥିବା? ଅଗ୍ନି ନଥିବା ସ୍ଥାନରୁ କିପରି ଅଗ୍ନି ସବୁବେଳେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ରାଜା?
ଅଚନ୍ଦ୍ରାର୍କାଗ୍ନିତାରୋ ଽପି କୋ ଽଵିନାଶଃ ପ୍ରକାଶକଃ । ଅନେତ୍ରଲଭ୍ଯାତ୍ କସ୍ମାଚ୍ ଚ ପ୍ରକାଶଶ୍ ଚ ପ୍ରଵର୍ତତେ
କିଏ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ତାରା ନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଅବିନାଶୀ ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା? ଏବଂ କଣ ଦୃଷ୍ଟି ଉପରେ ନ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, କିପରି ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ?
ଲତାଗୁଲ୍ମାଙ୍କୁରାଦୀନାଂ ଜାତ୍ଯନ୍ଧାନାଂ ତଥୈଵ ଚ । ଅନ୍ଯେଷାମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅନକ୍ଷାଣାମ୍ ଆଲୋକଃ କ ଇଵୋତ୍ତମଃ
ଲତା, ଜଙ୍ଗଳ, ଅଙ୍କୁର ଓ ଜନ୍ମରୁ ଅନ୍ଧ ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଚକୁ ନଥିବା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଲୋକ କଣ?
ଜନକଃ କୋ ଽମ୍ବରାଦୀନାଂ ସତ୍ତାଯାଃ କସ୍ ସ୍ଵଭାଵଦଃ । କୋ ଜଗଦ୍ରତ୍ନକୋଶସ୍ ସ୍ଯାତ୍ କସ୍ଯ କୋଶେ ମଣେର୍ ଜଗତ୍
ଆକାଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱର ମୂଳ କିଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ କିଏ ଦେଇଛି? ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ରତ୍ନର ଭଣ୍ଡାର କିଏ, ଏବଂ କାହାର ଭଣ୍ଡାରରେ ବିଶ୍ୱଟି ଏକ ମଣିକିଆ?
କୋ ଽଣୁସ୍ ତମଃ ପ୍ରକାଶଶ୍ ଚ କୋ ଽଣୁର୍ ଅସ୍ତି ଚ ନାସ୍ତି ଚ । କୋ ଽଣୁର୍ ଦୂରେ ଽପ୍ଯ୍ ଅଦୂରେ ଚ କୋ ଽଣୁର୍ ଏଵ ମହାଗିରିଃ
କେଉଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଂଶ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଆଲୋକ ଉଭୟ, ଯାହା ଅଛି ଓ ନାହିଁ ଉଭୟ? କେଉଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଂଶ ଦୂର ହେଉଛି ତଥା ଦୂର ନୁହେଁ, ଏବଂ ସେଠି ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼?
ନିମେଷ ଏଵ କଃ କଲ୍ପଃ କଃ କଲ୍ପୋ ଽପି ନିମେଷକଃ । କିଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମ୍ ଅସଦ୍ରୂପଂ କିଂ ଚେତନମ୍ ଅଚେତନମ୍
କେଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଏକ ଯୁଗ ସମାନ, ଏବଂ କେଉଁ ଯୁଗ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସମାନ? କେଉଁ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅସତ୍ୟ, କେଉଁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଜଡ଼?
କଶ୍ ଚାଵାଯୁଶ୍ ଚ ଵାଯୁଶ୍ ଚ କଶ୍ ଶବ୍ଦୋ ଽଶବ୍ଦ ଏଵ ଚ । କସ୍ ସର୍ଵଂ ଚ ନକିଞ୍ଚିଦ୍ ଚ କୋ ଽହଂ ନାହଂ ଚ କିଂ ଭଵେତ୍
କେଉଁ ଜିନିଷ ବାୟୁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାୟୁ, କେଉଁ ଶବ୍ଦ ଓ ନିର୍ବାଣ ଶବ୍ଦ? କେଉଁ ସବୁକିଛି ଓ କିଛି ନୁହେଁ, ମୁଁ କିଏ ଏବଂ ମୁଁ କିଏ ନୁହେଁ, ଏହା କଣ ହେବ?
କିଂ ପ୍ରଯତ୍ନଶତପ୍ରାପ୍ତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାପି ବହୁଜନ୍ମଭିଃ । ଲବ୍ଧଂ ନକିଞ୍ଚିଦ୍ ଭଵତି ନନୁ ସର୍ଵଂ ଚ ଲଭ୍ଯତେ
ସହସ୍ର ପ୍ରୟାସ ଓ ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଯାହା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ, ତାହା ମିଳିଲେ କିଛି ମିଳିଲା ନାହିଁ ବୋଲି ଲାଗେ, ତଥାପି ସବୁ କିଛି ମିଳିପାରିବା ମଧ୍ୟ ହୁଏ।
ସ୍ଵସ୍ଥେନ ଜୀଵତୈଵୋଚ୍ଚୈଃ କେନ ସ୍ଵାତ୍ମାପହାରିତଃ । କେନାଣୁନାନ୍ତର୍ ଵ୍ରିଯତେ ମେରୁସ୍ ତ୍ରିଭୁଵନଂ ତୃଣମ୍
ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିଏ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ହରାଇଦେଉଛି? କେଉଁ ଗୋଟିଏ ଅଣୁ ଭିତରେ ମେରୁ ପର୍ବତ, ତିନି ଜଗତ ଓ ଘାସର ଗୋଟିଏ ତଣା ଧରି ରହିଛି?
କେନାଣୁକଣମାତ୍ରେଣ ପୂରିତା ଶତଯୋଜନୀ । କୋ ଽଣୁର୍ ଏଵ ଭଵନ୍ ମାତି ନ ଯୋଜନଶତେଷ୍ଵ୍ ଅପି
କେଉଁ ଗୋଟିଏ ଅଣୁ ଦ୍ୱାରା ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରି ଭରିଯାଏ? କେଉଁ ଅଣୁ ଏକାକି ସମସ୍ତ ଜଗତ ହୋଇଯାଏ, ତଥାପି ଶତ ଯୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ?
କେନାଲୋକନମାତ୍ରେଣ ଜଗଦ୍ବାଲଃ ପ୍ରନାଟ୍ଯତେ । କସ୍ଯାଣୋର୍ ଅନ୍ତରେ ସନ୍ତି କୁଲାଵନିଭୃତାଂ ଘଟାଃ
କେଉଁ ଦୃଷ୍ଟି ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଖେଳ ଘଟେ? କେଉଁ ଅଣୁ ଭିତରେ ପର୍ବତମାନଙ୍କର ପରିବାର ଧରିଥିବା ଘଡ଼ିମାନେ ଅଛନ୍ତି?
ଅଣୁତ୍ଵମ୍ ଅଜହତ୍ କୋ ଽଣୁର୍ ମେରୋସ୍ ସ୍ଥୂଲତରାକୃତିଃ । ଵାଲାଗ୍ରଶତଭାଗାତ୍ମା କୋ ଽଣୁର୍ ଉଚ୍ଚୈଶ୍ ଶିଲୋଚ୍ଚଯଃ
କେଉଁ ଅଣୁ ତାହାର ସୂକ୍ଷ୍ମତା କେବେ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ବଡ଼ ଆକାର ଧାରଣ କରେ? କେଉଁ ଅଣୁ ଚୁଲିର ଶତଭାଗ ପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏବଂ କେଉଁଟି ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼?
କୋ ଽଣୁଃ ପ୍ରକାଶତମସୋର୍ ଦୀପଃ ପ୍ରକଟନପ୍ରଦଃ । କସ୍ଯାଣୋର୍ ଅନ୍ତରେ ସନ୍ତି ସମଗ୍ରାନୁଭଵାଣଵଃ
କେଉଁ ଅଣୁ ଆଲୋକ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ? କେଉଁ ଅଣୁ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅନୁଭୂତିଗୁଡ଼ିକ ଅଛି?
କୋ ଽଣୁର୍ ଅତ୍ଯନ୍ତନିସ୍ସ୍ଵାଦୁର୍ ଅପି ସଂସ୍ଵଦତେ ଭୃଶମ୍ । କେନ ସନ୍ତ୍ଯଜତା ସର୍ଵମ୍ ଅଣୁନା ସର୍ଵମ୍ ଆଶ୍ରିତମ୍
କେଉଁ ଅଣୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରସହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଆସ୍ୱାଦିତ ହୁଏ? କେଉଁ ଅଣୁ ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ?
କେନାତ୍ମାଚ୍ଛାଦନାଶକ୍ତେର୍ ଅଣୁନାଚ୍ଛାଦିତଂ ଜଗତ୍ । ଜଗନ୍ ନଯେନ କସ୍ଯାଣୋସ୍ ସଦ୍ଭୂତମ୍ ଅଭିଜୀଵତି
କେଉଁ ଅଣୁ ନିଜକୁ ଲୁଚାଇପାରିବା ଶକ୍ତି ନଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରେ? କେଉଁ ଅଣୁର ଉପାୟରେ ଏହି ଜଗତ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ?
ଅଜାତାଵଯଵଃ କୋ ଽଣୁସ୍ ସହସ୍ରକରଲୋଚନଃ । କୋ ନିମେଷୋ ମହାକଲ୍ପୋ ମହାକଲ୍ପଶତାନି ଵା
ଯେଉଁ ପରମାଣୁର କୌଣସି ଅଂଶ ନାହିଁ, ତଥାପି ହଜାର ହାତ ଓ ହଜାର ଆଖି ଅଛି, ସେ କିଏ? ଏକ ମାତ୍ର ଦୃତିକ୍ଷଣ କିମ୍ବା ଏକ ବଡ଼ ଯୁଗ କିମ୍ବା ଶତାଧିକ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୁଗ କ’ଣ?
ଅଣୌ ଜଗନ୍ତି ତିଷ୍ଠନ୍ତି କସ୍ମିନ୍ ବୀଜ ଇଵ ଦ୍ରୁମାଃ । ବୀଜାଦ୍ଯାନି ଫଲାନ୍ତାନି ସ୍ଫୁଟାନ୍ଯ୍ ଅନୁଦିତାନ୍ଯ୍ ଅପି
ଏହି ପରମାଣୁ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ବିଜରେ ଗଛ ରହିଥିବା ପରି ଅଛି। ବିଜ ଠାରୁ ଫଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯାହା କି ପ୍ରକଟ ହେଉଛି କିମ୍ବା ଅପ୍ରକଟ ଅଛି, ସେସବୁ ଏହି ପରମାଣୁ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ।
କଲ୍ପଃ କସ୍ଯ ନିମେଷସ୍ଯ ଜୀଵସ୍ଯେଵାନ୍ତରେ ସ୍ଥିତଃ । କଃ ପ୍ରଯୋଜକକର୍ତୃତ୍ଵମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅନାଶ୍ରିତ୍ଯ କାରକଃ
କେଉଁ ଦୃତିକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଗ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛି, ଯେପରି ଜୀବନ ଜୀବ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ? କିଏ କୌଣସି କାରଣକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା ହୁଏ?
ଦୃଶ୍ଯସମ୍ପତ୍ତଯେ ଦ୍ରଷ୍ଟାପ୍ଯ୍ ଆତ୍ମାନଂ ଦୃଶ୍ଯତାଂ ନଯେତ୍ । ଦୃଶ୍ଯଂ ପଶ୍ଯନ୍ ସ୍ଵମ୍ ଆତ୍ମାନଂ କୋ ନ ପଶ୍ଯତି ନେତ୍ରଵତ୍
ଦୃଶ୍ୟ ସମ୍ପଦ ପାଇଁ ଦ୍ରଷ୍ଟା ନିଜକୁ ଦୃଶ୍ୟରେ ପରିଣତ କରେ; କିନ୍ତୁ, ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ସମୟରେ, ନେତ୍ର ନିଜକୁ ଦେଖିପାରେନାହିଁ ପରି, କିଏ ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ଦେଖିପାରେନି?
ଅନ୍ତର୍ଗଲିତଦୃଶ୍ଯଂ ଚ କ ଆତ୍ମାନମ୍ ଅଖଣ୍ଡିତମ୍ । ଦୃଶ୍ଯାସମ୍ପତ୍ତଯେ ପଶ୍ଯନ୍ ପୁରୋ ଦୃଶ୍ଯଂ ନ ପଶ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ବିଲୀନ ହୋଇ, ଅଖଣ୍ଡ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେଠି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦୃଶ୍ୟ ଆଗରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖେନାହିଁ।
ଆତ୍ମାନଂ ଦର୍ଶନଂ ଦୃଶ୍ଯଂ କୋ ଭାସଯତି ଦୃଶ୍ଯଵତ୍ । କଟକାଦୀନି ହେମ୍ନେଵ ନିଗୀର୍ଣଂ କେନ ଚ ତ୍ରଯମ୍
ଆତ୍ମା, ଦେଖିବା କ୍ରିୟା ଓ ଦୃଶ୍ୟ — ଏହି ତିନିଟିକୁ କିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ? କିଏ ଏହାମାନେକୁ ଏକାତ୍ମ କରେ, ଯେପରି ହେମ ରୂପା କଂକଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଗହଣା ଭିତରେ ବିଲୀନ ହୁଏ?
କସ୍ମାନ୍ ନ କିଞ୍ଚିଚ୍ ଚ ପୃଥଗ୍ ଊର୍ମ୍ଯାଦୀଵ ମହାମ୍ଭସଃ । କସ୍ଯେଚ୍ଛଯା ପୃଥକ୍ ଚାସ୍ତି ଵୀଚିତେଵ ମହାମ୍ଭସଃ
ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ଭଳି କାହିଁକି କିଛି ଅଲଗା ରହେନାହିଁ? ଏବଂ କାହାର ଇଚ୍ଛାରେ ସମୁଦ୍ରର ଫେଣ ଭଳି କିଛି ଅଲଗା ଦେଖାଯାଏ?