ଆତିଵାହିକତାଂ ଯାତି ଆଧିଭୌତିକ ଏଵ କିମ୍ । ଉତାନ୍ଯ ଇତି ମେ ବ୍ରୂହି ଯେନୋହ୍ଯ ଇଵ ନ ପ୍ରଭୋ
ଏହି ଦେହ ମାନେ କି ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଦେହର ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚେ, କିମ୍ବା ଏହା ଅନ୍ୟ କିଛି? ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ମହାପ୍ରଭୁ, କାରଣ ମୁଁ ଏହିଥିରେ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି।
ବହୁଶୋ ଽପ୍ଯ୍ ଉକ୍ତମ୍ ଏତନ୍ ମେ ନ ଗୃହ୍ଣାସି କିମ୍ ଉତ୍ତରମ୍ । ଆତିଵାହିକ ଏଵାସ୍ତି ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଏଵେହାଧିଭୌତିକଃ
ମୁଁ ଏହି କଥା ଅନେକଥର କହିଛି, ତଥାପି ଆପଣ କାହିଁକି ଉତ୍ତର ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାନ୍ତି? ଏଠି କେବଳ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଦେହ ଅଛି, ଏଠାରେ ଭୌତିକ ଦେହ କିଛି ନାହିଁ।
ତସ୍ଯୈଵାଭ୍ଯାସତୋ ଽଭ୍ଯେତି ସାଧିଭୌତିକତାମତିଃ । ଯଦା ଶାମ୍ଯତି ସୈଵାସ୍ଯ ତଦା ପୂର୍ଵା ପ୍ରଵର୍ତତେ
ପୁନିପୁନି ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମନରେ ଦେହ ଏବଂ ଭୂତିକ ଭାବନା ଉପଜେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଭାବନା ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ପୁରୁଣା ଅବସ୍ଥା ପୁନି ଆସିଯାଏ।
ତଦା ଗୁରୁତ୍ଵଂ କାଠିନ୍ଯଂ ଭିତ୍ତିମତ୍ତ୍ଵଂ ମୁଧାଗ୍ରହଃ । ଶାମ୍ଯେତ୍ ସ୍ଵପ୍ନେ ନରସ୍ଯେଵ ବୋଦ୍ଧୁର୍ ବୋଧାନ୍ ନିରାମଯାତ୍
ତେବେ ଭାରିପଣ, କଠିନତା, ଦୃଢତା ଓ ଭ୍ରମରେ ଧରିବା ଭାବ ଶମିତ ହୁଏ; ଯେପରି ଜଣେ ଜଣାର ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡିକ ହରାଯାଏ।
ଲଘୁତୂଲସମାପତ୍ତିସ୍ ତତସ୍ ସମୁପଜାଯତେ । ସ୍ଵପ୍ନେ ସ୍ଵପ୍ନପରିଜ୍ଞାନାଦ୍ ଯଥା ଦେହୋ ଲଘୂଭଵେତ୍
ତାପରେ କପାସ ପରି ହଲକା ଅନୁଭୂତି ଆସେ; ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ସ୍ୱପ୍ନ ବୋଧ ଦ୍ୱାରା ଦେହ ହଲକା ହୁଏ।
ତଥା ବୋଧାଦ୍ ଅଯଂ ଦେହସ୍ ସ୍ଥୂଲଵତ୍ ପ୍ଲୁତିମାନ୍ ଭଵେତ୍ । ଅନେକଦିନସଙ୍କଲ୍ପଦେହେ ପରିଣତାତ୍ମନାମ୍
ଏହିପରି ଜାଗୃତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦେହ ମୋଟା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଉଡିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ; ଯେପରି ଅନେକ ଦିନ ଧରି ଦୃଢ ଇଚ୍ଛା ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ମନ ପରିପକ୍ୱ ହେଲେ ହୁଏ।
ଅସ୍ମିନ୍ ଦେହେ ଶଵେ ଦଗ୍ଧେ ତତ୍ରୈଵ ସ୍ଥିତିମ୍ ଈଯୁଷାମ୍ । ଲଘୁଦେହାନୁଭଵନମ୍ ଅଵଶ୍ଯଂଭାଵି ଵୈ ତଥା
ଏହି ଦେହଟି ମୃତ ହୋଇ ଦାହ କରାଯିବା ପରେ, ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ରହିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହର ଅନୁଭୂତି କରିବେ।
ପ୍ରବୋଧାତିଶଯାଦ୍ ଏତି ଜୀଵତାମ୍ ଅପି ଯୋଗିନାମ୍ । ଉଦିତାଯାଂ ସ୍ମୃତୌ ତତ୍ର ସଙ୍କଲ୍ପାତ୍ମାହମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍
ଜାଗୃତିର ଅତିରିକ୍ତତା ଦ୍ୱାରା, ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗୀମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ସ୍ମୃତି ଉଦିତ ହେଲେ, କେବଳ ଚିନ୍ତାରେ 'ମୁଁ ଏହି' ବୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଯାଦୃଶସ୍ ସ ଭଵେଦ୍ ଦେହସ୍ ତାଦୃଶୋ ଽଯଂ ପ୍ରବୋଧିନଃ । ଭ୍ରାନ୍ତିର୍ ଏଵମ୍ ଇଯଂ ଭାତି ରଜ୍ଜ୍ଵାମ୍ ଇଵ ଭୁଜଙ୍ଗତା । କିଂ ନଷ୍ଟମ୍ ଅସ୍ଯାଂ ନଷ୍ଟାଯାଂ ଜାତାଯାଂ କିଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଯେପରି ଦେହ ଯେମିତି ରହିଥାଏ, ଜାଗୃତ ଜନଙ୍କର ଦେହ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହୁଏ; ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତି ରସିରେ ସାପ ଦେଖାଯିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଏହା ଶେଷ ହେଲେ କ'ଣ ହାରାଯାଏ? ଏହା ଆସିଲେ କ'ଣ ମିଳେ?
ଅନନ୍ତରଂ ତେ ଵାସ୍ତଵ୍ଯା ଲୀଲେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତେ ଯଦି । ତତ୍ ସତ୍ଯସଙ୍କଲ୍ପତଯା ବୁଧ୍ଯନ୍ତେ କିଂ ତତଃ ପ୍ରଭୋ
ଏହା ପରେ, ଯଦି ସେମାନେ ପୁନି ନିଜ ପରିଚିତ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟ ସଙ୍କଳ୍ପର ଶକ୍ତିରେ ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଏଥିରେ କ'ଣ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ହେ ପ୍ରଭୁ?
ଏଵଂ ଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି ତେ ରାଜ୍ଞୀ ଦୁଃଖିତେଯମ୍ ଇହ ସ୍ଥିତା । ଵଯସ୍ଯା କାଚିଦ୍ ଅନ୍ଯେଯଂ କୁତୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯା ଉପାଗତା
ଏଭଳି ସେମାନେ ଭାବିବେ—'ରାଣୀ ଏଠାରେ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଏକ ସହେଳୀ କେଉଁଠୁ ଆସି ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।'
ସନ୍ଦେହଃ କ ଇଵାତ୍ରୈଷାଂ ପଶଵୋ ହ୍ଯ୍ ଅଵିଵେକିନଃ । ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ଵିଚେଷ୍ଟନ୍ତେ କୁତ ଏଷାଂ ଵିଚାରଣା
ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ସନ୍ଦେହ ରହିପାରିବ? ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ବିବେକ ନଥିବା, ସେମାନେ ଯେମିତି ଦେଖନ୍ତି, ସେମିତି କରନ୍ତି; ଚିନ୍ତା କିମ୍ବା ବିଚାର କେଉଁଠୁ ହେବ?
ଯଥା ଲୋଷ୍ଟୋ ଲୁଠନ୍ ଵୃକ୍ଷଂ ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵାଶୁ ଗଚ୍ଛତି । ଅଜ୍ଞାତ୍ଵୈଵାଜ୍ଞଜନତା ତଥାଦ୍ର୍ଯଗ୍ନିସୁରାଦିକମ୍
ଯେପରିକି ଏକ ମାଟିର ଗୋଲା ଗଡିଗଡି ଗଛକୁ ଟକରାଇ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଏ, ସେପରି ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅଗ୍ନି, ପାହାଡ଼, ଦେବତା ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟକୁ ଜାଣିନଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାନ୍ତି।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନଵପୁର୍ ବୋଧେନ ଜାନେ କ୍ଵେଵ ଗଚ୍ଛତି । ଅସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ତଦ୍ ଯସ୍ମାତ୍ ତଥୈଵେହାଧିଭୌତିକମ୍
ଯେପରି ଶୁଅପ୍ନର ଦେହଟି ମୁଁ ଜାଗିଲା ପରେ କେଉଁଠି ଗଲା କିଛି ଜାଣିପାରେନି, ସେପରି ଏହି ଭୌତିକ ଜଗତର ଅନୁଭବ ସବୁ ଅସତ୍ୟ ଅଟୁଟିଯାଏ।
ଭଗଵନ୍ ସ୍ଵପ୍ନଶିଖରୀ ପ୍ରବୋଧେ କ୍ଵେଵ ଗଚ୍ଛତି । ଇତି ମେ ସଂଶଯଂ ଛିନ୍ଧି ଶରଦଭ୍ରମ୍ ଇଵାନିଲଃ
ଓ ପ୍ରଭୁ, ଜଗରଣ ସମୟରେ ସ୍ଵପ୍ନର ଶିଖର କେଉଁଠି ଯାଏ? ମୋର ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ଶରଦ୍ ମେଘକୁ ପବନ ଭଳି ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଭ୍ରମେ ଽଥ ସଙ୍କଲ୍ପେ ପଦାର୍ଥାଃ ପର୍ଵତାଦଯଃ । ସଂଵିଦୋ ଽନ୍ତର୍ ମିଲନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେ ସ୍ପନ୍ଦନାନ୍ଯ୍ ଅନିଲଂ ଯଥା
ସ୍ଵପ୍ନ, ଭ୍ରମ ଓ କଳ୍ପନାରେ ପାହାଡ଼ ଭଳି ବସ୍ତୁଗୁଡିକ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଞାନରେ ଅଛି; ଏହି ଚଳାଚଳଗୁଡିକ ପବନ ଭଳି ନିଜ ଭିତରେ ଏକତାରେ ମିଶିଯାନ୍ତି।
ଅସ୍ପନ୍ଦସ୍ଯ ଯଥା ଵାଯୋସ୍ ସ୍ଵସ୍ପନ୍ଦୋ ଽନ୍ତର୍ ଵିଶତ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ଅସ୍ଫୁରନ୍ତୀ ତୁ ତେନୈଵ ଯାତ୍ଯ୍ ଏକତ୍ଵଂ ତଦାତ୍ମିକା
ଯେପରିକି ପବନର ଚଳାଚଳ ନିଜ ନିର୍ବିକଳ୍ପତାରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏହିପରି ଚଳାଚଳ ଅନ୍ତ ହେଲେ ଏହା ନିଜ ମୂଳ ସ୍ୱଭାବରେ ଏକତାରେ ଲିନ ହୋଇଯାଏ।
ସଂଵିତ୍ସ୍ଵପ୍ନାର୍ଥଯୋର୍ ଦ୍ଵିତ୍ଵଂ ନ କଦାଚନ ଲଭ୍ଯତେ । ଯଥା ଦ୍ରଵତ୍ଵପଯସୋର୍ ଯଥା ଵା ସ୍ପନ୍ଦଵାତଯୋଃ
ଜ୍ଞାନ ଓ ସ୍ଵପ୍ନର ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଦ୍ୱିତ୍ୱ ନାହିଁ; ଯେପରିକି ପାଣି ଓ ତାହାର ଦ୍ରବତ୍ୱ, କିମ୍ବା ପବନ ଓ ତାହାର ଚଳାଚଳ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱିତ୍ୱ ନାହିଁ।
ଯସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅତ୍ର ସ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିତାବୋଧସ୍ ତଦ୍ ଅଜ୍ଞାନମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍ । ସୈଷା ସଂସୃତିର୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତା ମିଥ୍ଯାଜ୍ଞାନାତ୍ମିକୋଦିତା
ଏଠାରେ ଯଦି ଦ୍ୱିତ୍ୱର ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଜ୍ଞାନ; ଏହିଠାକୁ 'ସଂସାର' କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଭୁଲ ଦ୍ୱିତ୍ୱ ଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ସହକାରିକାରଣାନାମ୍ ଅଭାଵେ କିଲ କୀଦୃଶୀ । ସଂଵିତ୍ ସ୍ଵପ୍ନପଦାର୍ଥାନାଂ ଦ୍ଵିତ୍ଵଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ନିରର୍ଥକମ୍
ଯଦି ସହଯୋଗୀ କାରଣଗୁଡିକ ନଥାଏ, ତେବେ ଜ୍ଞାନର ଗତି କେମିତି? ସ୍ୱପ୍ନରେ ସ୍ୱପ୍ନବସ୍ତୁଗୁଡିକର ଦ୍ୱିତ୍ୱ କିଛି ଅର୍ଥ ନାହିଁ।
ଯଥା ସ୍ଵପ୍ନସ୍ ତଥା ଜାଗ୍ରଦ୍ ଇଦଂ ନାତ୍ରାସ୍ତି ସଂଶଯଃ । ସ୍ଵପ୍ନେ ପୁରମ୍ ଅସଦ୍ ଭାତି ସର୍ଗାଦୌ ଭାତି ଅସଜ୍ ଜଗତ୍
ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନ, ସେପରି ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥା; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏକ ନଗର ଅସତ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଅସତ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ନ ଚାର୍ଥୋ ଭଵିତୁଂ ଶକ୍ତସ୍ ସତ୍ଯତ୍ଵେ ସ୍ଵପ୍ନଚୋଦିତଃ । ସଂଵିଦୋ ନିତ୍ଯସତ୍ଯତ୍ଵଂ ସ୍ଵପ୍ନାର୍ଥାନାମ୍ ଅସତ୍ଯତା
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ସତ୍ୟ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ; ନିତ୍ୟ ସତ୍ୟତା ଜ୍ଞାନର, ଯେଉଁଠି ସ୍ୱପ୍ନବସ୍ତୁଗୁଡିକ ଅସତ୍ୟ।
ଝଗିତ୍ଯ୍ ଏଵ ଯଥାକାଶଂ ଭଵତି ସ୍ଵପ୍ନପର୍ଵତଃ । କ୍ରମେଣ ଵା ତଥା ବୋଧେ ଖଂ ଭଵତ୍ଯ୍ ଆଧିଭୌତିକଃ
ଏକ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେପରି ଆକାଶରେ ପାହାଡ଼ ହଠାତ୍ ଦେଖାଯାଏ, କିମ୍ବା ଦୀରେ-ଦୀରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଏହିପରି ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତିର ଆକାଶ ଦଳେ-ଦଳେ ଦେଖାଯାଏ।
ଉଡ୍ଡୀନୋ ଽଯଂ ମୃତୋ ଵେତି ପଶ୍ଯନ୍ତି ନିକଟେ ସ୍ଥିତାଃ । ଜ୍ଞାନାତିଵାହିକୀଭୂତସ୍ଵସ୍ଵଭାଵହତା ଯତଃ
ଏଠାରେ ନିକଟରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କେହିଁକୁ ଉଡ଼ିଯାଉଛି କିମ୍ବା ମରିଯାଉଛି ବୋଲି ଦେଖନ୍ତି, କାରଣ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୁଣ ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଭାବରେ ଦମିଯାଇଛି।
ମିଥ୍ଯାଦୃଷ୍ଟଯ ଏଵେମାସ୍ ସୃଷ୍ଟଯୋ ମୋହଦୃଷ୍ଟଯଃ । ମାଯାମାତ୍ରଦୃଶୋ ଭାନ୍ତି ଶୂନ୍ଯାସ୍ ସ୍ଵପ୍ନାନୁଭୂତଯଃ
ଏହି ସୃଷ୍ଟିଗୁଡିକ ମିଥ୍ୟା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୋହର ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ; ଏଗୁଡିକ ମାୟାର ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ସ୍ୱପ୍ନର ଅନୁଭୂତି ପରି ଶୂନ୍ୟ।
ସ୍ଵପ୍ନାନୁଭୂତଯ ଇମା ମରଣାନ୍ତର୍ବୋଧଭାତେତରଭ୍ରମଦୃଶସ୍ ସ୍ଫୁଟସର୍ଗଭାସଃ । ଭାନ୍ତ୍ଯ୍ ଆତିଵାହିକଶରୀରଗତାସ୍ ସମସ୍ତା ମିଥ୍ଯୋଦିତା ମୃଗନଦୀମରଣକ୍ରମେଣ
ସ୍ୱପ୍ନର ଅନୁଭୂତି, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଜାଗ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭ୍ରମ ଦୃଷ୍ଟିଗୁଡିକ, ସମସ୍ତେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟିର ଭଳି ଦେଖାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଏଗୁଡିକ ମିଥ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୃଗ ମାୟା ଓ ନଦୀର ମୃତ୍ୟୁ ଅନୁକ୍ରମରେ, ଆତିବାହିକ ଶରୀର ଭିତରେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ଜ୍ଞପ୍ତିର୍ ଜୀଵଂ ଵୈଦୂରଥଂ ପୁରଃ । ସଙ୍କଲ୍ପେନ ରୁରୋଧାଶୁ ମନସସ୍ ସ୍ପନ୍ଦନଂ ଯଥା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ଜୀବକୁ ଘୋଡା ପରି ଆଗରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ଅଟକାଇଦେଲା, ଯେପରି ମନର ଚଳନକୁ ଅଟକାଯାଏ।
ଵଦ ଦେଵି କିଯତ୍ କାଲୋ ଗତୋ ଽଯମ୍ ଇହ ମନ୍ଦିରେ । ସମାଧୌ ମଯି ଲୀନାଯାଂ ମହୀପାଲଶଵେ ସ୍ଥିତେ
ଦେବୀ, ମୋତେ କହ, ଏହି ମହଲରେ କେତେ ସମୟ କଟିଗଲା, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲି ଏବଂ ରାଜାଙ୍କର ଶବ ଏଠାରେ ପଡିଥିଲା?
ଇହ ମାସସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ଇହ ଦାସ୍ଯାଵ୍ ଇମେ ଉଭେ । ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଵାସକଗୃହେ ସ୍ଵପତୋ ଵହିତେ ସ୍ଥିତେ
ଏଠାରେ ଏକ ମାସ ହେବାରେ ଗଲା; ଏହି ଦୁଇ ଦାସୀ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରହିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଶୁଇଥିଲେ ଏବଂ ଶବ ଏଠାରେ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ଶୃଣୁ ଦେହସ୍ଯ କିଂ ଵୃତ୍ତଂ ତଵେହ ଵରଵର୍ଣିନି । ଶରୀରଂ କିଲ ପକ୍ଷେଣ ଚୋତ୍କ୍ଲିନ୍ନସ୍ନାଯୁତାଂ ଗତମ୍
ବରବର୍ଣିନୀ, ଏଠାରେ ତୁମ ଶରୀରରେ କଣ ଘଟିଛି ଶୁଣ; ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଶରୀରର ଶିରା ଏବଂ ମାଂସପେଶୀ ଅପସାରି ଯାଇଛି।