ଶରାମ୍ବୁରାଶିମଥନମତ୍ତମୁଦ୍ଗରମନ୍ଦରମ୍ । ଗଦାଵଦଲନୋଦ୍ଯୁକ୍ତଦୁର୍ଵାରାଦ୍ରିନିଭାଶନି
ଏହା ଏକ ମନ୍ଦାର ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ତୀର ଓ ଜଳର ସାଗର ମଥନ କରିବାରେ ମଦମସ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଅପରାଜେୟ ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ଏକ ତୃଣୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଋଷ୍ଟିଵୃଷ୍ଟିପ୍ରଶମନଭ୍ରମତ୍କୁନ୍ତେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲମ୍ । ପ୍ରାସଗ୍ରସନସଂରବ୍ଧପ୍ରୋଦ୍ଯଚ୍ଛଙ୍କୁକୃତାନ୍ତକମ୍
ଏହା ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ବାଣ ଚକ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଅସ୍ତ୍ରର ବର୍ଷାକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିଲା, ତାରାମଣ୍ଡଳରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଦଣ୍ଡର ତୀର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଯମ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଚକ୍ରାର୍ଧଚଟିତୋଚ୍ଚାଦ୍ରିଵଜ୍ରଵିଜ୍ଵରପର୍ଵତମ୍ । ଶଙ୍କୁଶଙ୍କିତଶୂତ୍କାରକାଶିଶୂଲଶିଲାତଲମ୍
ଏହା ଏକ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଚକ୍ରର ଅର୍ଧ ଚମକ ଓ ବଜ୍ରର ତାପରେ ଜଳିଯାଇଥିଲା, ପାହାଡ଼ର ପଥର ତଳ ତ୍ରିଶୂଳର ଚମକ ଓ ଶଙ୍କୁର ଭେଦକ ଶବ୍ଦରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଭୁସୁଣ୍ଡୀଭଣ୍ଡିତୋଦ୍ଦଣ୍ଡଭିଣ୍ଡିପାଲୋଡୁମଣ୍ଡଲମ୍ । ପରଶୂଲକରାନେକପରଶୂଲୂକଲଙ୍ଘିତମ୍
ଏହା ଭୁସୁଣ୍ଡୀ ଗୁଳି ଓ ଦଣ୍ଡର ଗୁଞ୍ଜନରେ ମୁହିଯାଇଥିଲା, ଗଦାର ଉତ୍ତେଜନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କର କୁହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵହତ୍କଚକ୍ରକଚଵଚ୍ଛିନ୍ନଚଞ୍ଚୁରଚାମରମ୍ । ସ୍ଫୁଟଚ୍ଚଟଚଟାସ୍ଫୋଟତ୍ରୁଟ୍ଯତ୍ତ୍ରିପଥଗାରଯମ୍
ଏହି ମାଇଦାନରେ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଫିତା ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା, ଚିହ୍ନା ଓ ପଙ୍ଖା କଟି ଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଧାରା ଭାଙ୍ଗା ଓ ଚିରି ଯାଇଥିଲା, ଏହା ସବୁ ଉଚ୍ଚ ଟିକି ଟିକି ଚିରିବା ଓ ଭାଙ୍ଗିବା ଶବ୍ଦରେ ଭରି ଥିଲା।
ହେତ୍ଯଶ୍ରିଚୂର୍ଣସଂଭାରମହାଭ୍ରମଵିତାନକମ୍ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଶସ୍ତ୍ରସଂଘଟ୍ଟଭ୍ରମଜ୍ଜ୍ଵାଲୋଲ୍ଲସତ୍ତଡିତ୍
ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ରର ଧୂଳିର ଏକ ବଡ଼ ଚାଦର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଆଉ ଅସ୍ତ୍ର ଟକ୍କର ହେବାରୁ ତୀବ୍ର ଆଗ ତୁଳି ତାରା ଚମକି ଯାଉଥିଲା।
ଶବ୍ଦସ୍ଫୁରଦ୍ଵିରିଞ୍ଚାଣ୍ଡଂ ଘାତଭଗ୍ନକୁଲାଚଲମ୍ । ଧାରାନିକୃତ୍ତଶସ୍ତ୍ରୌଘମ୍ ଅସ୍ତ୍ରଯୋର୍ ଯୁଧ୍ଯମାନଯୋଃ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ଶବ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଥିଲା, ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ପରିବାର ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଯାଉଥିଲା, ଦୁଇ ଯୋଧା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେବାରୁ ଅସ୍ତ୍ରର ଧାରା କଟି ଯାଉଥିଲା।
ସଦସ୍ତ୍ରଵାରଣେନୈଵ ଯାତଃ କାଲୋ ବଲାତ୍ମନଃ । ସ୍ଵଯଂ କିଯଦ୍ବଲ ଇତି ସିନ୍ଧୌ ତିଷ୍ଠତି ହେଲଯା
କେବଳ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ସମୟ ଚାଲିଯାଉଥିଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ରଖି, ଯୁଦ୍ଧର ସମୁଦ୍ରରେ ସହଜରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ।
ଵିଦୂରଥୋ ଽସ୍ତ୍ରମ୍ ଆଗ୍ନେଯଂ ତତ୍ଯାଜାଶନିଶବ୍ଦଵତ୍ । ଜ୍ଵାଲଯାମ୍ ଆସ ସ ରଥଂ ସିନ୍ଧୋଃ କକ୍ଷମ୍ ଇଵାରସମ୍
ବିଦୂରଥ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡିଲେ, ଯାହା ବିଜୁଳିର ଶବ୍ଦ ପରି ଗୁଞ୍ଜିଲା, ଏବଂ ରଥକୁ ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳାଇଦେଲେ, ଯେପରି ନଦୀକୁଳର ଶୁଷ୍କ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଗ ଲାଗିଯାଏ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ହେତିନିର୍ଵିଵରୋଦରେ । ସ ସନ୍ନାହ ଇଵ ପ୍ରାଵୃଟ୍ପଯୋଦପଟିନୀଵ ଵା
ଏହି ସମୟରେ, ଆକାଶର ବିଶାଳ ଖାଲି ଭାଗରେ, ଯୁଦ୍ଧର ଗଭୀର ଗୁହାରେ, ସେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଦଢ଼ ହେଲେ, ଏକ ମେଘ ପରି ଯାହା ପାଣିର ଚାଦରରେ ଢ଼କି ରହିଛି।
ଅସ୍ତ୍ରରାଜେକ୍ଷଣଂ କୃତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧଂ ପରମଦାରୁଣଂ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ଶମମ୍ ଆଯାତୌ ସଵୀର୍ଯୌ ସୁଭଟାଵ୍ ଇଵ
ଅସ୍ତ୍ରର ରାଜାକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଦୁଇ ଶୂର ବୀର ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇ ଶାନ୍ତିରେ ଆସିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ଽସ୍ତ୍ରାଗ୍ନୀ ରଥଂ କୃତ୍ଵାଶୁ ଭସ୍ମସାତ୍ । ପ୍ରାପ ଦଗ୍ଧ୍ଵା ଵନଂ ସିନ୍ଧୁଂ ମୃଗେନ୍ଦ୍ରମ୍ ଇଵ କନ୍ଦରାତ୍
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନି ରଥକୁ ତୁରନ୍ତ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା, ତାପରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଜଳାଇ, ସେ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲା, ଯେପରି ଏକ ସିଂହ କନ୍ଦରାରୁ ବାହାରିଯାଏ।
ସିନ୍ଧୁର୍ ଅଭ୍ଯାଶତୋ ଽଗ୍ନ୍ଯସ୍ତ୍ରଂ ଵାରୁଣାସ୍ତ୍ରେଣ ଶାତଯନ୍ । ରଥଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାଵନିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଖଡ୍ଗଖେଟକଵାନ୍ ଅଭୂତ୍
ନଦୀ ନିକଟରେ ଥିବା ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିବାରିଲା; ରଥକୁ ଛାଡି ଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତଳୱାର ଓ ଢାଲ ନେଇ ସଜିଗଲା।
ଅକ୍ଷ୍ଣୋର୍ ନିମେଷମାତ୍ରେଣ ରଥାଶ୍ଵାନାଂ ରିପୋଃ ଖୁରାନ୍ । ଲୁଲାଵ କରଵାଲେନ ମୃଣାଲାନୀଵ ଲାଘଵାତ୍
ଆଖିର ଏକ ଝପକାରେ, ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁର ରଥ ଘୋଡାମାନଙ୍କର ଖୁରକୁ ଏମିତି କାଟିଦେଲା, ଯେପରି ମାନ୍ଦ ଦଣ୍ଡକୁ ସହଜରେ କାଟାଯାଏ।
ଵିଦୂରଥୋ ଽପି ଵିରଥୋ ବଭୂଵ ଖେଟକାସିମାନ୍ । ସମାଯୁଧୌ ସମୋତ୍ସାହୌ ଚେରତୁର୍ ମଣ୍ଡଲାନ୍ଵିତୌ
ବିଦୂରଥ ମଧ୍ୟ ଏବେ ରଥ ଛାଡି, ଢାଲ ଓ ତଳୱାର ନେଇ ସଜିଗଲା; ଦୁଇଁ ଯୋଧା ସମାନ ଉତ୍ସାହ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚକ୍ରାକାର ଚଳାଚଳ କରିଲେ।
ଖଡ୍ଗୌ କ୍ରକଚତାଂ ଯାତୌ ମିଥଃ ପ୍ରହରତୋସ୍ ତଯୋଃ । ଦନ୍ତମାଲେଯମ୍ ଅସ୍ଯେଵ ଚଲେଚର୍ଚଯତଃ ପ୍ରଜାଃ
ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଘାତ କରି, କଟାର ପରି ହୋଇଗଲା; ଲୋକମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ଏମିତି ଯେ ଦୁଇଁ ଦାନ୍ତ ଦାନ୍ତ ସହିତ ଘସାଯାଉଛି।
ଶକ୍ତିମ୍ ଆଦାଯ ଚିକ୍ଷେପ ଖଡ୍ଗଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵିଦୂରଥଃ । ସିନ୍ଧାଵ୍ ଉଦ୍ଘର୍ଘରାରାଵଂ ମହୋତ୍ପାତ ଇଵାଶନିମ୍
ବିଦୂରଥ ଶକ୍ତି ଉଠାଇ, ତାହାକୁ ଫିଙ୍ଗିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ତଳୱାରକୁ ପାଖରେ ଫେଲିଦେଲେ । ସେ ଶକ୍ତି ସମୁଦ୍ରରେ ଗଜଗଜା ଶବ୍ଦ କରି ଲାଗିଗଲା, ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ କିମ୍ବା ବିଜୁଳି ଘଟିଥିବା ପରି ।
ଅଵିଚ୍ଛିନ୍ନଂ ସମାଯାନ୍ତୀ ପତିତା ସାସ୍ଯ ଵକ୍ଷସି । ଅପ୍ରିଯସ୍ଯ ଯଥା ଭର୍ତୁର୍ ଅନିଚ୍ଛନ୍ତୀ ସ୍ଵକାମିନୀ
ଅଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଶକ୍ତି ଆସି, ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ଯେପରି ଏକ ମନପସନ୍ଦ ପ୍ରିୟା ଅପ୍ରିୟ ପତିଙ୍କୁ ଚାହିଁନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝପଟି ପଡ଼େ ।
ତେନ ଶକ୍ତିପ୍ରହାରେଣ ନାସୌ ମରଣମ୍ ଆପ୍ତଵାନ୍ । କେଵଲଂ ରୁଧିରସ୍ରୋତୋ ନାଗୋ ଜଲମ୍ ଇଵାତ୍ଯଜତ୍
ସେଇ ଶକ୍ତିର ଘାଁରେ ବିଦୂରଥର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇନଥିଲା; କେବଳ ରକ୍ତର ଧାରା ଏକ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ସାପର ଜଳ ପରି ବାହାରିଗଲା ।
ତଦ୍ଦେଶଲୀଲା ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଗ୍ନଂ ତମ ଇଵେନ୍ଦୁନା । ସଵିକାସା ଘନାନନ୍ଦା ପୂର୍ଵଲୀଲାମ୍ ଉଵାଚ ହ
ସେଠି ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା ବିଦୂରଥକୁ ଦେଖି, ଚାନ୍ଦ୍ରରେ ଅନ୍ଧାର ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରି, ତଦ୍ଦେଶଲୀଳା ମୁହଁ ଫୁଲାଇ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ବ ଲୀଳା ବିଷୟରେ କହିଲେ ।
ଦେଵି ପଶ୍ଯ ନୃସିଂହେନ ହତୋ ଭର୍ତାଯମ୍ ଆଵଯୋଃ । ଶକ୍ତିକୋଟିନଖୈର୍ ଦୈତ୍ଯସ୍ ସିନ୍ଧୁର୍ ଉଦ୍ଧୁରକନ୍ଧରଃ
ଦେବୀ, ଦେଖ — ନରସିଂହଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ଆମର ସ୍ୱାମୀ ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି; ଦୈତ୍ୟ ସିନ୍ଧୁଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଳା ନରସିଂହଙ୍କର ହଜାର ନଖର ଦ୍ୱାରା ଫାଟିଯାଇଛି।
ସରସ୍ତଲସ୍ଥନାଗେନ୍ଦ୍ରଵରହୂଙ୍କୃତଵାରିଵତ୍ । ଦିଷ୍ଟ୍ଯୋରସ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ନିର୍ଯାତି ରକ୍ତଂ ଶୁଲୁଶୁଲାରଵୈଃ
ଏକ ଝିଅ ଝିଅ ହାଲୁକା ବାୟୁ ଜଳାଶୟ ଉପରେ ନାଗରାଜ ରହୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଗର୍ଜନ କରିବା ପରି, ଦୈତ୍ୟର ଛାତିରୁ ରକ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରର ଶବ୍ଦରେ ବାହାରୁଛି।
ହା କଷ୍ଟଂ ରଥମ୍ ଆନୀତଂ ସିନ୍ଧୁର୍ ଆରୋଢୁମ୍ ଉଦ୍ଯତଃ । ସୌଵର୍ଣଂ ମୈରଵଂ ଶୃଙ୍ଗଂ ପୁଷ୍କରାଵର୍ତକୋ ଯଥା
ହା, କେତେ ଦୁଃଖ! ସିନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଚଢିବା ପାଇଁ ରଥ ଆଣାଯାଇଛି; ସେହି ରଥ ସୁନାର ହେବା ସହିତ ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଚୂଡ଼ା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ପଦ୍ମ ତରଙ୍ଗରେ ଘୁରୁଥିବା ପରି।
ପଶ୍ଯ ଦେଵି ରଥୋ ଽସ୍ଯାସୌ ମୁଦ୍ଗରେଣାଵଚୂର୍ଣିତଃ । ଭ୍ରମତ୍ପର୍ଵତପାତେନ ସୌଵର୍ଣଂ ନଗରଂ ଯଥା
ଦେବୀ, ଦେଖ — ତାଙ୍କର ରଥ ମୁଦ୍ଗର ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗିଯାଇଛି; ଏହା ଏକ ଘୁରୁଥିବା ପାହାଡ଼ ପଡିବାରେ ସୁନାର ନଗର ଭଙ୍ଗିଯିବା ପରି।
ପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ରଥମ୍ ଆନୀତମ୍ ଆରୋଢୁଂ ପତିର୍ ଏଷ ମେ । କଷ୍ଟଂ ଵଜ୍ରମ୍ ଇଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ମୁସୁଲଂ ସିନ୍ଧୁନେରିତମ୍
ମୋର ପତି ଯେଉଁଠି ରଥ ଆଣିଥିଲେ ଏବଂ ଚଡିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେ ବିଦ୍ୟୁତ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତୀବ୍ର ଅସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରର ଭାରୀ ଗଦାରେ ପଡିଥିବା ପରି ଦୁଃଖଦ ଭାବରେ ଆଘାତ ପାଇଛନ୍ତି।
ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵା ଵିଲାସେନ ରଥମ୍ ଆରୁହ୍ଯ ଲାଘଵାତ୍ । ପଶ୍ଯ ଭର୍ତା ମଦୀଯୋ ଽସୌ ଚକାସ୍ତି ନିତରାଂ ରଣେ
ମୋର ପତି ଚତୁର୍ୟ ଭାବରେ ମୋହିତ କରି, ତୁରନ୍ତ ରଥକୁ ଚଡିଗଲେ — ଦେଖ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ହା ଧିକ୍ କଷ୍ଟମ୍ ଅସୌ ସିନ୍ଧୁର୍ ଆର୍ଯପୁତ୍ରରଥଂ ବଲାତ୍ । ହରିଶ୍ ଶ୍ଵଭ୍ରମ୍ ଇଵରୂଢଃ ପ୍ଲଵେନୋନ୍ତର୍ ଇଵ ଦ୍ରୁମମ୍
ହା, କେତେ ଦୁଃଖ! ସେ ସିନ୍ଧୁ ଜଣେ ଜୋର ଦେଇ ଆର୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ରଥକୁ ଦଖଲ କରିଛନ୍ତି, ମାନ୍ଦିଲା ଉପରେ ଉକ୍ତା ମକା ନାଟିବା ପରି କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଗଛ ଶାଖାକୁ ଧରିବା ପରି।
ଖଡ୍ଗେନାରୋହତୋ ଽସ୍ଯାଂସଚ୍ଛିନ୍ନୋ ଭର୍ତା ଵିଲୋକଯ । ପଦ୍ମରାଗଗିରିର୍ ଦ୍ଯୋତମ୍ ଇଵ ମୁଞ୍ଚତି ଶୋଣିତମ୍
ଦେଖ, ରଥକୁ ଚଡିବା ସମୟରେ ମୋର ପତିଙ୍କ ଶୋଉଳ ଉପରେ ତଳୱାର ଆଘାତ ଲାଗିଛି; ରତ୍ନ ପାହାଡ଼ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରି ରକ୍ତ ଝରୁଛି।
ହା ହା ଧିକ୍ କଷ୍ଟମ୍ ଏତେନ ସିନ୍ଧୁନା ଖଡ୍ଗଧାରଯା । ଜଙ୍ଘଯୋର୍ ମେ ପତିଶ୍ ଛିନ୍ନଃ କ୍ରକଚେନେଵ ପାଦପଃ
ହା ହା, କେତେ ଦୁଃଖ! ସିନ୍ଧୁ ତଳୱାର ଧରି ମୋ ପତିଙ୍କ ଦୁଇ ଗୋଡ଼ କୁ କ୍ରକଚରେ କଟା ଗଛ ପରି କାଟି ଦେଇଛି।
ହା ହା ହତାସ୍ମି ଦଗ୍ଧାସ୍ମି ମୃତାସ୍ମ୍ଯ୍ ଅପହତାସ୍ମି ଚ । ମୃଣାଲେ ଇଵ ଲୂନେ ମେ ପତ୍ଯୁର୍ ଦ୍ଵେ ଅପି ଜାନୁନୀ
ହା ହା, ମୁଁ ମରିଗଲି, ଜଳିଗଲି, ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲି; ମୋ ପତିଙ୍କ ଦୁଇ ଗୁଡ଼ି ମଣ୍ଡ ମୃଣାଳ ଶାଖା ପରି କଟିଯାଇଛି।