କୁମ୍ଭାଣ୍ଡକୋତ୍ତାଣ୍ଡଵଦଣ୍ଡପାଦକ୍ଷୁବ୍ଧାସୃଗୁତ୍କ୍ଷିପ୍ତତରଙ୍ଗସିକ୍ତୈଃ । ସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରଧାରୋତ୍କରକୋଟିକାନ୍ତୈର୍ ଭୂତୈର୍ ଅସୃକ୍ସ୍ରୋତସି ଦତ୍ତସେତୁ
ଖପର, ଉତ୍ସବ ନୃତ୍ୟ, ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ତର ତରଙ୍ଗ ଉତ୍କଳିତ ହୋଇ ଭିଜିଯାଇଥିଲା; ସାଂଧ୍ୟା ମେଘର ଗୁଛା ପରି ଚମକୁଥିବା ଭୂତମାନେ ରକ୍ତ ନଦୀରେ ସେତୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ ତଦା ଵର୍ତମାନେ ଘୋରେ ସମ୍ରମ୍ଭଵିଭ୍ରମେ । ସର୍ଵାରିସୈନ୍ଯନାଶାର୍ଥମ୍ ଏକସ୍ ସ୍ଵବଲଶାନ୍ତଯେ
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଓ ଅଶାନ୍ତି ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଓ ନିଜ ସେନାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ।
ସସ୍ମାର ସ୍ମୃତିମାନ୍ ଅନ୍ତର୍ ଅନନ୍ତୋଦାରଧୈର୍ଯଭୃତ୍ । ଅସ୍ତ୍ରମ୍ ଅସ୍ତ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଶଙ୍କରୋପମମ୍
ସେ ଅନେକ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଭରିଥିବା ମନରେ, ଅନ୍ତରରେ ଅମୂର୍ତ୍ତ ଶାନ୍ତି ଓ ସ୍ମୃତି ସହିତ, ଶ୍ରୀମତ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହା ଶିବଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସମାନ, ସେଥିକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ଅଥ ଯୋ ଽସୌ ଶରସ୍ ତେନ ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରାଭିମନ୍ତ୍ରିତଃ । ମୁକ୍ତସ୍ ତସ୍ଯ ଫଲପ୍ରାନ୍ତାଦ୍ ଉଲ୍ମୁକାନୀଵ ନିର୍ଯଯୁଃ
ତାପରେ, ବୈଷ୍ଣବ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିବା ଶରଟି ଛାଡାଯିବା ସମୟରେ, ତାହାର ତୀରରୁ ଆଗ ଜ୍ୱାଳା ଭଳି ଅନେକ ଦହନ ଶସ୍ତ୍ର ଉଡିଗଲା।
ପଙ୍କ୍ତଯସ୍ ସ୍ଫାରଚକ୍ରାଣାଂ ଶତାର୍କୀକୃତଦିକ୍ତଟାଃ । ଗଦାନାମ୍ ଅଭିଯାନ୍ତୀନାଂ ଶତଵଂଶୀକୃତାମ୍ବରାଃ
ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଚକ୍ରର ଶାରି, ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଗକୁ ଶତାଧିକ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଣତ କରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଗଦାଗୁଡିକ, ତାହାର ଦଣ୍ଡ ଆକାଶରେ ଶତାଧିକ ବାଁଶ ଝାଡ଼ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଵଜ୍ରାଣାମ୍ ଉରୁଧାରାଣାଂ ଶରଚ୍ଛୃଙ୍ଗୀକୃତାମ୍ବରାଃ । ପଟ୍ଟିସାନାଂ ଚ ପଟ୍ଟାନାଂ ତୀରଵୃକ୍ଷୀକୃତାମ୍ବରାଃ
ଅନେକ ଧାରା ଥିବା ବଜ୍ରଗୁଡିକ, ତାହାର ଦଣ୍ଡ ଆକାଶକୁ ଶରର ତୀର ଭଳି ଭରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ବେଶି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତଳୱାର, ତାହାର ଧାର ତୀରପାର ଗଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଥ ରାଜା ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽପି ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରପ୍ରଶାନ୍ତଯେ । ଦଦୌ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍ ଏଵାସ୍ତ୍ରଂ ଶସ୍ତ୍ରନିଷ୍ଠୀଵପୂରକମ୍
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜା ମଧ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ସେହି ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଲେ; ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରକୁ ନିର୍ଜୀବ କରିବା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ତତୋ ଽପି ନିର୍ଯଯୁର୍ ନଦ୍ଯୋ ହେତୀନାଂ ହତହେତଯଃ । ଶରଶକ୍ତିଗଦାପ୍ରାସପଟ୍ଟିସାଦିପଯୋରଯାଃ
ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ରର ନଦୀ ବହିଲା, ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିଲା; ତୀର, ଶକ୍ତି, ଗଦା, ପ୍ରାସ, ତଳୱାର ଓ କୁଟାର ଧାରା ଚାଲିଲା।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସରିତାଂ ତାସାଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଯୁଦ୍ଧମ୍ ଅଵର୍ତତ । ରୋଦୋରନ୍ଧ୍ରକ୍ଷଯକରଂ କୁଲଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଦାରଣମ୍
ଆକାଶରେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରର ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଏହା ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ଖଣ୍ଡ ଭାଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପର୍ବତ ଶିଖରମାନେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ଶରଶାତିତଶୂଲାଶ୍ରିଖଡ୍ଗାକୁଟ୍ଟିତପଟ୍ଟିସମ୍ । ସୁପ୍ରାସପ୍ରହତପ୍ରାସଂ ଶୂଲଶାତିତଶକ୍ତିକମ୍
ତୀରରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା ବଣ୍ଡା, ତଳୱାରରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଖଡ଼ଗ, ପ୍ରାସରେ ଆଘାତିତ ପ୍ରାସ, ବଣ୍ଡାରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ଶସ୍ତ୍ର।
ଶରାମ୍ବୁରାଶିମଥନମତ୍ତମୁଦ୍ଗରମନ୍ଦରମ୍ । ଗଦାଵଦଲନୋଦ୍ଯୁକ୍ତଦୁର୍ଵାରାଦ୍ରିନିଭାଶନି
ଏହା ଏକ ମନ୍ଦାର ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ତୀର ଓ ଜଳର ସାଗର ମଥନ କରିବାରେ ମଦମସ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଅପରାଜେୟ ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ଏକ ତୃଣୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଋଷ୍ଟିଵୃଷ୍ଟିପ୍ରଶମନଭ୍ରମତ୍କୁନ୍ତେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲମ୍ । ପ୍ରାସଗ୍ରସନସଂରବ୍ଧପ୍ରୋଦ୍ଯଚ୍ଛଙ୍କୁକୃତାନ୍ତକମ୍
ଏହା ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ବାଣ ଚକ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଅସ୍ତ୍ରର ବର୍ଷାକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିଲା, ତାରାମଣ୍ଡଳରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଦଣ୍ଡର ତୀର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଯମ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଚକ୍ରାର୍ଧଚଟିତୋଚ୍ଚାଦ୍ରିଵଜ୍ରଵିଜ୍ଵରପର୍ଵତମ୍ । ଶଙ୍କୁଶଙ୍କିତଶୂତ୍କାରକାଶିଶୂଲଶିଲାତଲମ୍
ଏହା ଏକ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଚକ୍ରର ଅର୍ଧ ଚମକ ଓ ବଜ୍ରର ତାପରେ ଜଳିଯାଇଥିଲା, ପାହାଡ଼ର ପଥର ତଳ ତ୍ରିଶୂଳର ଚମକ ଓ ଶଙ୍କୁର ଭେଦକ ଶବ୍ଦରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଭୁସୁଣ୍ଡୀଭଣ୍ଡିତୋଦ୍ଦଣ୍ଡଭିଣ୍ଡିପାଲୋଡୁମଣ୍ଡଲମ୍ । ପରଶୂଲକରାନେକପରଶୂଲୂକଲଙ୍ଘିତମ୍
ଏହା ଭୁସୁଣ୍ଡୀ ଗୁଳି ଓ ଦଣ୍ଡର ଗୁଞ୍ଜନରେ ମୁହିଯାଇଥିଲା, ଗଦାର ଉତ୍ତେଜନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କର କୁହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵହତ୍କଚକ୍ରକଚଵଚ୍ଛିନ୍ନଚଞ୍ଚୁରଚାମରମ୍ । ସ୍ଫୁଟଚ୍ଚଟଚଟାସ୍ଫୋଟତ୍ରୁଟ୍ଯତ୍ତ୍ରିପଥଗାରଯମ୍
ଏହି ମାଇଦାନରେ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଫିତା ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା, ଚିହ୍ନା ଓ ପଙ୍ଖା କଟି ଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଧାରା ଭାଙ୍ଗା ଓ ଚିରି ଯାଇଥିଲା, ଏହା ସବୁ ଉଚ୍ଚ ଟିକି ଟିକି ଚିରିବା ଓ ଭାଙ୍ଗିବା ଶବ୍ଦରେ ଭରି ଥିଲା।
ହେତ୍ଯଶ୍ରିଚୂର୍ଣସଂଭାରମହାଭ୍ରମଵିତାନକମ୍ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଶସ୍ତ୍ରସଂଘଟ୍ଟଭ୍ରମଜ୍ଜ୍ଵାଲୋଲ୍ଲସତ୍ତଡିତ୍
ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ରର ଧୂଳିର ଏକ ବଡ଼ ଚାଦର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଆଉ ଅସ୍ତ୍ର ଟକ୍କର ହେବାରୁ ତୀବ୍ର ଆଗ ତୁଳି ତାରା ଚମକି ଯାଉଥିଲା।
ଶବ୍ଦସ୍ଫୁରଦ୍ଵିରିଞ୍ଚାଣ୍ଡଂ ଘାତଭଗ୍ନକୁଲାଚଲମ୍ । ଧାରାନିକୃତ୍ତଶସ୍ତ୍ରୌଘମ୍ ଅସ୍ତ୍ରଯୋର୍ ଯୁଧ୍ଯମାନଯୋଃ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ଶବ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଥିଲା, ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ପରିବାର ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଯାଉଥିଲା, ଦୁଇ ଯୋଧା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେବାରୁ ଅସ୍ତ୍ରର ଧାରା କଟି ଯାଉଥିଲା।
ସଦସ୍ତ୍ରଵାରଣେନୈଵ ଯାତଃ କାଲୋ ବଲାତ୍ମନଃ । ସ୍ଵଯଂ କିଯଦ୍ବଲ ଇତି ସିନ୍ଧୌ ତିଷ୍ଠତି ହେଲଯା
କେବଳ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ସମୟ ଚାଲିଯାଉଥିଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ରଖି, ଯୁଦ୍ଧର ସମୁଦ୍ରରେ ସହଜରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ।
ଵିଦୂରଥୋ ଽସ୍ତ୍ରମ୍ ଆଗ୍ନେଯଂ ତତ୍ଯାଜାଶନିଶବ୍ଦଵତ୍ । ଜ୍ଵାଲଯାମ୍ ଆସ ସ ରଥଂ ସିନ୍ଧୋଃ କକ୍ଷମ୍ ଇଵାରସମ୍
ବିଦୂରଥ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡିଲେ, ଯାହା ବିଜୁଳିର ଶବ୍ଦ ପରି ଗୁଞ୍ଜିଲା, ଏବଂ ରଥକୁ ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳାଇଦେଲେ, ଯେପରି ନଦୀକୁଳର ଶୁଷ୍କ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଗ ଲାଗିଯାଏ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ହେତିନିର୍ଵିଵରୋଦରେ । ସ ସନ୍ନାହ ଇଵ ପ୍ରାଵୃଟ୍ପଯୋଦପଟିନୀଵ ଵା
ଏହି ସମୟରେ, ଆକାଶର ବିଶାଳ ଖାଲି ଭାଗରେ, ଯୁଦ୍ଧର ଗଭୀର ଗୁହାରେ, ସେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଦଢ଼ ହେଲେ, ଏକ ମେଘ ପରି ଯାହା ପାଣିର ଚାଦରରେ ଢ଼କି ରହିଛି।
ଅସ୍ତ୍ରରାଜେକ୍ଷଣଂ କୃତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧଂ ପରମଦାରୁଣଂ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ଶମମ୍ ଆଯାତୌ ସଵୀର୍ଯୌ ସୁଭଟାଵ୍ ଇଵ
ଅସ୍ତ୍ରର ରାଜାକୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଦୁଇ ଶୂର ବୀର ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇ ଶାନ୍ତିରେ ଆସିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ଽସ୍ତ୍ରାଗ୍ନୀ ରଥଂ କୃତ୍ଵାଶୁ ଭସ୍ମସାତ୍ । ପ୍ରାପ ଦଗ୍ଧ୍ଵା ଵନଂ ସିନ୍ଧୁଂ ମୃଗେନ୍ଦ୍ରମ୍ ଇଵ କନ୍ଦରାତ୍
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନି ରଥକୁ ତୁରନ୍ତ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା, ତାପରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଜଳାଇ, ସେ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲା, ଯେପରି ଏକ ସିଂହ କନ୍ଦରାରୁ ବାହାରିଯାଏ।
ସିନ୍ଧୁର୍ ଅଭ୍ଯାଶତୋ ଽଗ୍ନ୍ଯସ୍ତ୍ରଂ ଵାରୁଣାସ୍ତ୍ରେଣ ଶାତଯନ୍ । ରଥଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାଵନିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଖଡ୍ଗଖେଟକଵାନ୍ ଅଭୂତ୍
ନଦୀ ନିକଟରେ ଥିବା ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିବାରିଲା; ରଥକୁ ଛାଡି ଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତଳୱାର ଓ ଢାଲ ନେଇ ସଜିଗଲା।
ଅକ୍ଷ୍ଣୋର୍ ନିମେଷମାତ୍ରେଣ ରଥାଶ୍ଵାନାଂ ରିପୋଃ ଖୁରାନ୍ । ଲୁଲାଵ କରଵାଲେନ ମୃଣାଲାନୀଵ ଲାଘଵାତ୍
ଆଖିର ଏକ ଝପକାରେ, ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁର ରଥ ଘୋଡାମାନଙ୍କର ଖୁରକୁ ଏମିତି କାଟିଦେଲା, ଯେପରି ମାନ୍ଦ ଦଣ୍ଡକୁ ସହଜରେ କାଟାଯାଏ।
ଵିଦୂରଥୋ ଽପି ଵିରଥୋ ବଭୂଵ ଖେଟକାସିମାନ୍ । ସମାଯୁଧୌ ସମୋତ୍ସାହୌ ଚେରତୁର୍ ମଣ୍ଡଲାନ୍ଵିତୌ
ବିଦୂରଥ ମଧ୍ୟ ଏବେ ରଥ ଛାଡି, ଢାଲ ଓ ତଳୱାର ନେଇ ସଜିଗଲା; ଦୁଇଁ ଯୋଧା ସମାନ ଉତ୍ସାହ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚକ୍ରାକାର ଚଳାଚଳ କରିଲେ।
ଖଡ୍ଗୌ କ୍ରକଚତାଂ ଯାତୌ ମିଥଃ ପ୍ରହରତୋସ୍ ତଯୋଃ । ଦନ୍ତମାଲେଯମ୍ ଅସ୍ଯେଵ ଚଲେଚର୍ଚଯତଃ ପ୍ରଜାଃ
ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଘାତ କରି, କଟାର ପରି ହୋଇଗଲା; ଲୋକମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ଏମିତି ଯେ ଦୁଇଁ ଦାନ୍ତ ଦାନ୍ତ ସହିତ ଘସାଯାଉଛି।
ଶକ୍ତିମ୍ ଆଦାଯ ଚିକ୍ଷେପ ଖଡ୍ଗଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵିଦୂରଥଃ । ସିନ୍ଧାଵ୍ ଉଦ୍ଘର୍ଘରାରାଵଂ ମହୋତ୍ପାତ ଇଵାଶନିମ୍
ବିଦୂରଥ ଶକ୍ତି ଉଠାଇ, ତାହାକୁ ଫିଙ୍ଗିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ତଳୱାରକୁ ପାଖରେ ଫେଲିଦେଲେ । ସେ ଶକ୍ତି ସମୁଦ୍ରରେ ଗଜଗଜା ଶବ୍ଦ କରି ଲାଗିଗଲା, ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ କିମ୍ବା ବିଜୁଳି ଘଟିଥିବା ପରି ।
ଅଵିଚ୍ଛିନ୍ନଂ ସମାଯାନ୍ତୀ ପତିତା ସାସ୍ଯ ଵକ୍ଷସି । ଅପ୍ରିଯସ୍ଯ ଯଥା ଭର୍ତୁର୍ ଅନିଚ୍ଛନ୍ତୀ ସ୍ଵକାମିନୀ
ଅଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଶକ୍ତି ଆସି, ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ଯେପରି ଏକ ମନପସନ୍ଦ ପ୍ରିୟା ଅପ୍ରିୟ ପତିଙ୍କୁ ଚାହିଁନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝପଟି ପଡ଼େ ।
ତେନ ଶକ୍ତିପ୍ରହାରେଣ ନାସୌ ମରଣମ୍ ଆପ୍ତଵାନ୍ । କେଵଲଂ ରୁଧିରସ୍ରୋତୋ ନାଗୋ ଜଲମ୍ ଇଵାତ୍ଯଜତ୍
ସେଇ ଶକ୍ତିର ଘାଁରେ ବିଦୂରଥର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇନଥିଲା; କେବଳ ରକ୍ତର ଧାରା ଏକ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ସାପର ଜଳ ପରି ବାହାରିଗଲା ।
ତଦ୍ଦେଶଲୀଲା ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଗ୍ନଂ ତମ ଇଵେନ୍ଦୁନା । ସଵିକାସା ଘନାନନ୍ଦା ପୂର୍ଵଲୀଲାମ୍ ଉଵାଚ ହ
ସେଠି ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା ବିଦୂରଥକୁ ଦେଖି, ଚାନ୍ଦ୍ରରେ ଅନ୍ଧାର ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରି, ତଦ୍ଦେଶଲୀଳା ମୁହଁ ଫୁଲାଇ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ବ ଲୀଳା ବିଷୟରେ କହିଲେ ।