ତଯା ପିଶାଚସୈନ୍ଯଂ ତତ୍ ପରସୈନ୍ଯେ ନ୍ଯଯୋଜଯତ୍ । ତତସ୍ ସ୍ଵସୈନିକାସ୍ ସ୍ଵସ୍ଥାଃ ପରଯୋଧାଃ ପିଶାଚିନଃ
ସେଇ ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ପିଶାଚରାଜ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଉପରେ ଲଗାଇଲେ; ତାପରେ ତାଙ୍କର ନିଜ ସେନା ଅକ୍ଷତ ରହିଲେ, ଶତ୍ରୁ ସେନାର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପିଶାଚ ହେଇଗଲେ।
ତସ୍ଯାଥ ରୂପିକାସ୍ତ୍ରଂ ତଦ୍ ଦଦୌ ଚାନ୍ଯଦ୍ ଅସୌ ରୁଷା । ଉଦଗୁର୍ ଭୂତଲାଦ୍ ଵ୍ଯୋମ୍ନୋ ରୂପିକାସ୍ ସ୍ତବ୍ଧମୂର୍ଧଜାଃ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ବଦଳାଯିବା ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ; ଭୂମି ଓ ଆକାଶରୁ ରୂପ ବଦଳାଉଥିବା, ଟିଏଁ ଟିଏଁ କେଶ ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ନିର୍ନଗ୍ନା ଵିକରାଲାକ୍ଷ୍ଯୋ ଲମ୍ବଶ୍ରୋଣିପଯୋଧରାଃ । ଉଦ୍ଭିନ୍ନଯୌଵନା ଵୃଦ୍ଧାଃ ପୀଵରାଙ୍ଗ୍ଯୋ ଽଥ ଜର୍ଜରାଃ
କେହି ନିର୍ବସନା, ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି, ଲଟକୁଥିବା କମର ଓ ସ୍ତନ ସହିତ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। କେହି ବୃଦ୍ଧା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯୌବନ ଫୁଟିଯାଇଥିଲା, କେହି ମୋଟା ଦେହରେ ଥିଲେ, ଆଉ କେହି ଦୁର୍ବଳ ଓ ଶୁଖିଲା ଥିଲେ।
ସ୍ଵରୂପାରୂପଜଘନା ଦୁର୍ନାଟ୍ଯଵିକସଦ୍ଭଗାଃ । ନରପଦ୍ମଶିରୋହସ୍ତା ରୁଧିରାରୁଣଗାତ୍ରକାଃ
କେହିଙ୍କର ପ୍ରାକୃତିକ କିମ୍ବା ବିଚିତ୍ର କମର ଥିଲା, ଅପରିଚିତ ନୃତ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଖୋଲା ଥିଲା। କେହି ମାନବ ମୁଣ୍ଡ ଓ ପଦ୍ମ ଆକାର ହାତ ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ ଥିଲା।
ଅର୍ଧଚର୍ଵିତମାଂସାସୃକ୍ସ୍ରଵତ୍ସୃକ୍ଵାକ୍ତଲାଲନାଃ । ନାନାନାନାଙ୍ଗଵଲନାନନୋନ୍ନମନସନ୍ନମାଃ
କେହି ଅଧଖାଇଥିବା ମାଂସ ଚବାଉଥିଲେ, ହାତରେ ରହିଥିବା ରକ୍ତ ଓ ମଜ୍ଜା ଚାଟୁଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଦେହର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଗ ମୁଡାଉଥିଲେ, ମୁହଁକୁ କେବେ ଉପରେ କେବେ ତଳେ କରୁଥିଲେ।
ସିରାଲଭୁଜଵକ୍ତ୍ରୋରୁକୁଚପାର୍ଶ୍ଵକରାଙ୍ଗିକାଃ । ତାଡୀକୃତାର୍ଭକଶଵାଦ୍ ଅନୁକୃଷ୍ଟାନ୍ତ୍ରରଜ୍ଜଵଃ
କେହିଙ୍କର ବାହୁ, ମୁହଁ, ଉରୁ, ସ୍ତନ, ପାଶ୍ୱ ଓ ହାତ ରେ ଶିରା ଫୁଟିଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ଶିଶୁ ମୃତଦେହକୁ ପିଟୁଥିଲେ, ଅନ୍ତ୍ରକୁ ରସ୍ସୀ ପରି ଟାଣୁଥିଲେ।
ଶ୍ଵକାକୋଲୂକଵଦନା ନିମ୍ନଵକ୍ତ୍ରହନୂଦରାଃ । ଜଗୃହୁସ୍ ତାଃ ପିଶାଚାଂସ୍ ତାନ୍ ଦୁର୍ବଲାନ୍ ଦୁଶ୍ଶିଶୂନ୍ ଇଵ
କୁକୁର, ଶିଆଳ ଓ ପେଚା ଭଳି ମୁହଁ, ଗହିରା ମୁହଁ, ଚୁଆଁ ଓ ଗଭୀର ପେଟ ଥିବା ସେମାନେ, ସେଇ ଦୁର୍ବଳ ପିଶାଚମାନେକୁ ଜଣେ ଅସହାୟ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଧରିନେଇଥିବା ପରି ଧରିନେଲେ।
ପିଶାଚରୂପିକାସୈନ୍ଯଂ ତଦାସୀଦ୍ ଏକତାଂ ଗତମ୍ । ନିର୍ନଗ୍ନଂ ନର୍ତନୋତ୍ତାନଵଦନାଙ୍ଗଵିଲୋଚନମ୍
ସେଇ ପିଶାଚ ଆକୃତିର ସେନା ଏକଠା ହୋଇଗଲା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗ୍ନ, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ମୁହଁ, ହାତପା, ଓ ଆଖି ଉପରକୁ ତାକିଥିଲା।
ପରସ୍ପରାକ୍ରାନ୍ତିକରଂ ଭୀଷଯଂଶ୍ ଚ ପରସ୍ପରମ୍ । ନିଷ୍କାସିତମହାଜିହ୍ଵଂ ନାନାମୁଖଵିକାରଦମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଭୟ ଦେଉଥିଲେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଜିଭ ଚାଲିଯାଉଥିଲା, ମୁହଁରେ ବିଭିନ୍ନ ଭଙ୍ଗିମା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଶଵଭାରାଢ୍ଯମ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ହ୍ରିଯମାଣଶଵାଙ୍ଗକମ୍ । ରୁଧିରାମ୍ଭସି ମଜ୍ଜତ୍ ତଦୁନ୍ମଜ୍ଜଚ୍ ଚ ଲସତ୍ତନୁ
ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟ ମୃତଦେହ ଉଠାଇ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ, କେହି ମୃତଦେହର ଅଂଶ ଟାଣିନେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ଦେହ ରକ୍ତର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବୁଥିଲା ଓ ପୁଣି ଉପରକୁ ଆସୁଥିଲା।
ଲମ୍ବୋଦରଂ ଲମ୍ବଭୁଜଂ ଲମ୍ବକର୍ଣୋଷ୍ଠନାସିକମ୍ । ରକ୍ତମାଂସଵସାପଙ୍କେଷ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଂ ଵେଲ୍ଲନାତ୍ମ ତତ୍
ପେଟ, ହାତ, କାନ, ଠୋଡ଼, ନାକ ଲମ୍ବା ହୋଇଥିବା ସେମାନେ, ରକ୍ତ, ମାଂସ ଓ ଚର୍ବିର କାଦରେ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟକୁ ଉଠାଇ ଫେଙ୍ଗୁଥିଲେ ।
ମନ୍ଦରୋଦ୍ଧୂତଦୁଗ୍ଧାବ୍ଧିଲସତ୍କଲକଲାକୁଲମ୍ । ଯଥୈଵ ମାଯାସଞ୍ଚାରସ୍ ତେନ ତସ୍ଯ କୃତଃ ପୁନଃ
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦୁଧ ସାଗର ମଥିବାରେ ଯେପରି ଝୁମ୍ପ ଓ ଶବ୍ଦ ହୁଏ, ସେହିପରି ମାୟା ଏଠାରେ ଆବାର ଅସ୍ତିରତା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା ।
ତେନାପି ତସ୍ଯାଶୁ ତଥା କୃତୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଵାଶୁ ଲାଘଵମ୍ । ଵେତାଲାସ୍ତ୍ରଂ ତତୋ ଦତ୍ତଂ ତେନୋତ୍ତସ୍ଥୁଶ୍ ଶଵଵ୍ରଜାଃ
ତାହାର ତ୍ୱରିତ ଗତିକୁ ଦେଖି ସେ ଶୀଘ୍ର ଏହି ମାୟାକୁ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କଲା; ପରେ, ଭୂତାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶବମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଦେଲା ।
ଅମୂର୍ଧାନସ୍ ସମୂର୍ଧାନୋ ଵେତାଲାଵେଶଵଲ୍ଗିତାଃ । ତତଃ ପିଶାଚଵେତାଲରୂପିକୌଘକବନ୍ଧଵତ୍
କିଏ ମୁଣ୍ଡ ନଥିଲେ, କିଏ ମୁଣ୍ଡ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଭୂତ ଭାବରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିଲେ; ପରେ, ପିଶାଚ ଓ ଭୂତ ରୂପର ଏକ ଦଳ ଭଳି ସମସ୍ତେ ଏକାଉଁଠି ଜଡ଼ି ହେଇଗଲେ ।
ଉଦ୍ବଭୂଵ ବଲଂ ଭୀମମ୍ ଊର୍ଵୀନିଗରଣକ୍ଷମମ୍ । ଅଥେତରୋ ଽପି ଭୂପାଲୋ ମାଯାଂ ସଞ୍ଚାର୍ଯ ଚାପରାମ୍
ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ପୃଥିବୀକୁ ଗିଳିଯିବାକୁ ସମର୍ଥ; ତାପରେ ଅନ୍ୟ ରାଜା ଆଉ ଏକ ମାୟା ରଚିଲେ।
ରାକ୍ଷସାସ୍ତ୍ରଂ ସସର୍ଜାଶୁ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାକ୍ରମଣୋନ୍ମୁଖମ୍ । ଉଦଗୁଃ ପର୍ଵତାକାରାସ୍ ସର୍ଵତସ୍ ସ୍ଥୂଲରାକ୍ଷସାଃ
ସେ ତୁରନ୍ତ ଏକ ରାକ୍ଷସ ସେନା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହା ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଆକାରର ଭୟାନକ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଦେହମ୍ ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତାଃ ପାତାଲାନ୍ ନରକା ଇଵ । ଅଥାଭୂତ୍ ତଦ୍ ବଲଂ ଭୀମଂ ସସୁରାସୁରଭୀତିଦମ୍
ସେମାନେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ନରକର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭଳି ବାହାରିଆସିଲେ; ଏହି ଶକ୍ତି ଏତେ ଭୟଙ୍କର ହେଲା, ଯେ ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହେଇଗଲେ।
ଗର୍ଜଦ୍ରକ୍ଷୋମହାମ୍ଭୋଦଵାଦ୍ଯନୃତ୍ଯତ୍କବନ୍ଧକମ୍ । ରୂପିକାଦାରିକାରୂପଂ ପିଶାଚସ୍ଥାନସୁସ୍ଥିତି
ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ବଡ଼ ମେଘର ତଡ଼ିତ ଭଳି ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ମୁଣ୍ଡ ହିନ୍ନ ଦେହମାନେ; ଭୂତ ଓ ପିଶାଚ ଭଳି ଆକାରରେ, ସେମାନେ ନିଜ ଭୟଙ୍କର ଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।
ଆତ୍ତକ୍ଵଣିତଵଂଶାଢ୍ଯଂ ଶିରଃ ପଦ୍ମୋତ୍କରାକୁଲମ୍ । ଲୋଲାନ୍ତ୍ରମାଲାଵଲିତଂ ରୁଧିରାମ୍ବୁସମୁକ୍ଷିତମ୍
ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଗୁଡିକ ଅନେକ ପଦ୍ମର ଗୁଛାରେ ସଜିଥିଲା, ତାହାରେ ବାଁଶୀର ଶବ୍ଦ ଭରିଥିଲା; ତାଙ୍କର ଅନ୍ତ୍ର ମାଳାର ଭଳି ଲଟକିଥିଲା, ରକ୍ତ ଝରି ଝରି ଭିଜିଯାଇଥିଲା।
ଵେତାଲତାଲସୋଲ୍ଲାସଂ ଲସଦ୍ଧାମ ପିଶାଚକମ୍ । ମେଦୋମାଂସଵସାଦ୍ଯାଢ୍ଯଂ ରୁଧିରାସଵସୁନ୍ଦରମ୍ । କ୍ଷୀବଵେତାଲକୁମ୍ଭାଣ୍ଡଯକ୍ଷତାଣ୍ଡଵସଙ୍କଟମ୍
ଭୂତ ଢୋଲର ମଜା ଭରିଥିଲା, ଭୂତିଆ ଆଲୋକ ଚମକୁଥିଲା; ଚର୍ବି, ମାଂସ ଓ ମଜା ରେ ଭରିଥିଲା, ରକ୍ତର ଝରଣାରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା; ମଦରେ ମତାଳ ଭୂତ, ଖପର ଓ ଉତ୍ସବ ନୃତ୍ୟର ହୁଲୁସିରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
କୁମ୍ଭାଣ୍ଡକୋତ୍ତାଣ୍ଡଵଦଣ୍ଡପାଦକ୍ଷୁବ୍ଧାସୃଗୁତ୍କ୍ଷିପ୍ତତରଙ୍ଗସିକ୍ତୈଃ । ସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରଧାରୋତ୍କରକୋଟିକାନ୍ତୈର୍ ଭୂତୈର୍ ଅସୃକ୍ସ୍ରୋତସି ଦତ୍ତସେତୁ
ଖପର, ଉତ୍ସବ ନୃତ୍ୟ, ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ତର ତରଙ୍ଗ ଉତ୍କଳିତ ହୋଇ ଭିଜିଯାଇଥିଲା; ସାଂଧ୍ୟା ମେଘର ଗୁଛା ପରି ଚମକୁଥିବା ଭୂତମାନେ ରକ୍ତ ନଦୀରେ ସେତୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ ତଦା ଵର୍ତମାନେ ଘୋରେ ସମ୍ରମ୍ଭଵିଭ୍ରମେ । ସର୍ଵାରିସୈନ୍ଯନାଶାର୍ଥମ୍ ଏକସ୍ ସ୍ଵବଲଶାନ୍ତଯେ
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଓ ଅଶାନ୍ତି ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଓ ନିଜ ସେନାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ।
ସସ୍ମାର ସ୍ମୃତିମାନ୍ ଅନ୍ତର୍ ଅନନ୍ତୋଦାରଧୈର୍ଯଭୃତ୍ । ଅସ୍ତ୍ରମ୍ ଅସ୍ତ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଶଙ୍କରୋପମମ୍
ସେ ଅନେକ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଭରିଥିବା ମନରେ, ଅନ୍ତରରେ ଅମୂର୍ତ୍ତ ଶାନ୍ତି ଓ ସ୍ମୃତି ସହିତ, ଶ୍ରୀମତ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହା ଶିବଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସମାନ, ସେଥିକୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ଅଥ ଯୋ ଽସୌ ଶରସ୍ ତେନ ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରାଭିମନ୍ତ୍ରିତଃ । ମୁକ୍ତସ୍ ତସ୍ଯ ଫଲପ୍ରାନ୍ତାଦ୍ ଉଲ୍ମୁକାନୀଵ ନିର୍ଯଯୁଃ
ତାପରେ, ବୈଷ୍ଣବ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିବା ଶରଟି ଛାଡାଯିବା ସମୟରେ, ତାହାର ତୀରରୁ ଆଗ ଜ୍ୱାଳା ଭଳି ଅନେକ ଦହନ ଶସ୍ତ୍ର ଉଡିଗଲା।
ପଙ୍କ୍ତଯସ୍ ସ୍ଫାରଚକ୍ରାଣାଂ ଶତାର୍କୀକୃତଦିକ୍ତଟାଃ । ଗଦାନାମ୍ ଅଭିଯାନ୍ତୀନାଂ ଶତଵଂଶୀକୃତାମ୍ବରାଃ
ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଚକ୍ରର ଶାରି, ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଗକୁ ଶତାଧିକ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଣତ କରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଗଦାଗୁଡିକ, ତାହାର ଦଣ୍ଡ ଆକାଶରେ ଶତାଧିକ ବାଁଶ ଝାଡ଼ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଵଜ୍ରାଣାମ୍ ଉରୁଧାରାଣାଂ ଶରଚ୍ଛୃଙ୍ଗୀକୃତାମ୍ବରାଃ । ପଟ୍ଟିସାନାଂ ଚ ପଟ୍ଟାନାଂ ତୀରଵୃକ୍ଷୀକୃତାମ୍ବରାଃ
ଅନେକ ଧାରା ଥିବା ବଜ୍ରଗୁଡିକ, ତାହାର ଦଣ୍ଡ ଆକାଶକୁ ଶରର ତୀର ଭଳି ଭରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ବେଶି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତଳୱାର, ତାହାର ଧାର ତୀରପାର ଗଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଥ ରାଜା ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽପି ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରପ୍ରଶାନ୍ତଯେ । ଦଦୌ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍ ଏଵାସ୍ତ୍ରଂ ଶସ୍ତ୍ରନିଷ୍ଠୀଵପୂରକମ୍
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜା ମଧ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ସେହି ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଲେ; ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରକୁ ନିର୍ଜୀବ କରିବା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ତତୋ ଽପି ନିର୍ଯଯୁର୍ ନଦ୍ଯୋ ହେତୀନାଂ ହତହେତଯଃ । ଶରଶକ୍ତିଗଦାପ୍ରାସପଟ୍ଟିସାଦିପଯୋରଯାଃ
ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ରର ନଦୀ ବହିଲା, ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିଲା; ତୀର, ଶକ୍ତି, ଗଦା, ପ୍ରାସ, ତଳୱାର ଓ କୁଟାର ଧାରା ଚାଲିଲା।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସରିତାଂ ତାସାଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଯୁଦ୍ଧମ୍ ଅଵର୍ତତ । ରୋଦୋରନ୍ଧ୍ରକ୍ଷଯକରଂ କୁଲଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଦାରଣମ୍
ଆକାଶରେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରର ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଏହା ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ଖଣ୍ଡ ଭାଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପର୍ବତ ଶିଖରମାନେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ଶରଶାତିତଶୂଲାଶ୍ରିଖଡ୍ଗାକୁଟ୍ଟିତପଟ୍ଟିସମ୍ । ସୁପ୍ରାସପ୍ରହତପ୍ରାସଂ ଶୂଲଶାତିତଶକ୍ତିକମ୍
ତୀରରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା ବଣ୍ଡା, ତଳୱାରରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଖଡ଼ଗ, ପ୍ରାସରେ ଆଘାତିତ ପ୍ରାସ, ବଣ୍ଡାରେ ଭାଗିଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ଶସ୍ତ୍ର।