ତମାଂସ୍ଯ୍ ଅପୀତକାର୍ଯାଣି ଭୂତାନି ଚାଖିଲାନ୍ଯ୍ ଅଲମ୍ । ପଯାଂସୀଵ ଵିସେରୂନି ପ୍ରସୃତାନି ଦିଶଂ ପ୍ରତି
ଅନ୍ଧାର ତାହାର କାମ ସମାପ୍ତ କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହିତ, ପାଣି ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହେଇଗଲା।
ଆସୀଦ୍ ରଣାଙ୍ଗନଂ ଗାଯଦ୍ଵେତାଲକୁଲସଙ୍କୁଲମ୍ । କ୍ଵଣତ୍କଙ୍କାଲକଣ୍ଠସ୍ଥକଙ୍କକାକୋଲକେଲିମତ୍
ଯୁଦ୍ଧଭୂମି ଭୂତପିଶାଚମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିବାରେ ଭରିଗଲା, ଏଠାରେ ହାଡ଼ ଝଙ୍କାର ଓ କାଉଁଡ଼ା, ଶାଳିଆ ଚିତ୍କାରରେ ମଜା କରୁଥିଲେ।
ରଥକାଷ୍ଟଚିତିଜ୍ଵାଲାସତାରାମ୍ବରଭାସୁରମ୍ । ପଚତ୍ପଚପଚାଶବ୍ଦମେଦୋମାଂସମଯାନଲମ୍
ରଥର କାଠରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଚିତାର ଆଗୁନିର ଲାଲି ଆକାଶକୁ ଚମକୁଛି, ତାହାର ଝିଙ୍କା ଝିଙ୍କା ଶବ୍ଦରେ ଚର୍ବି ଓ ମାଂସ ଜଳି ଆଗୁନିକୁ ଆହାର ଦେଉଛି।
ଶଵାଙ୍ଗାସ୍ଥିସ୍ଫୁଟାସ୍ଫୋଟଲୁଠଚ୍ଚିତିଚଯୋଲ୍ମୁକମ୍ । ଵେତାଲଲଲନାରବ୍ଧଜଲଲୀଲାତିରୋହିତମ୍
ମୃତଦେହର ହାଡ଼ ଚିତାରେ ଫାଟି ଛିଟିଯାଉଛି, ଦେହ ଏଠାଉଠି ପଡ଼ିଛି, ଏବଂ ଭୂତ-ପିଶାଚମାନେ ଚିତା ମଞ୍ଚରେ ଜଳ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଖେଳରେ ଲୁଚି ରହିଛନ୍ତି।
ଶ୍ଵକାକଯକ୍ଷଵେତାଲତାଲକୋଲାହଲୋଲ୍ବଣମ୍ । ସମାଗମେନ ଭୂତାନାଂ ସମୁଡ୍ଡୀନଵନୋପମମ୍
କୁକୁର, କାକ, ଯକ୍ଷ ଓ ଭୂତମାନେ ଏଠାରେ ଗୋଟେ ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଏକଠି ହୋଇ ଉତ୍ତେଜିତ ହେବାରୁ ଏଠାର ଶବ୍ଦ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଯାଇଛି।
ରକ୍ତମାଂସଵସାମେଦୋହରଣଵ୍ଯଗ୍ରଡାକିନମ୍ । ଚର୍ଵିତାସୃଗ୍ଵସାମାଂସସ୍ରଵତ୍ସୃକ୍ଵିପିଶାଚକମ୍
ଡାକିନୀମାନେ ରକ୍ତ, ମାଂସ, ଚର୍ବି ଓ ମଜ୍ଜା ଛିଣି ନେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ପିଶାଚମାନେ ଝରୁଥିବା ରକ୍ତ, ଚର୍ବି ଓ ମାଂସ ଚବାଇ ଚୁଷୁଛନ୍ତି।
ସଭ୍ଯମଧ୍ଯଚିତାଲୋକପ୍ରକଟାସୃକ୍ଶଵଵ୍ରଜମ୍ । ଖରୂପିକାନୀଯମାନାଶ୍ଵସନ୍ନ୍ଯସ୍ତମହାଶଵମ୍
ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ମଶାନ ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ରକ୍ତ ଧାରା ବହୁଛି ଏବଂ ଶବ ରାଶି ଛିଟିଏଇଛି। ଶବ ଉଠାଇ ଆଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକ ବଡ଼ ଶବକୁ ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ପାଖରେ ଏକ ଘୋଡ଼ା ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି।
ଉତ୍ତାଣ୍ଡଵୋଗ୍ରକୁମ୍ଭାଣ୍ଡମଣ୍ଡଲୋଡ୍ଡାମରୋଦରମ୍ । ଛମଚ୍ଛମିଵିଲାପାନ୍ତଂ ମେଦୋଽସୃଗ୍ବାଷ୍ପସାମ୍ବୁଦମ୍
ସେଠାରେ ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅସ୍ଥିର ଭୟଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଚାଲିଛି, ଫାଟିଯାଇଥିବା ପେଟ ଦେଖାଯାଉଛି, ଶେଷରେ ଶିଆଳ ରୋଦନ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଚର୍ବି, ରକ୍ତ ଓ ଲୁହର ମେଘ ଛାଇଯାଇଛି।
ଵହଦ୍ରକ୍ତନଦୀରଂହୋରୂଢଭୂଚରରୂପିକମ୍ । ଵେତାଲାକୁଲକଙ୍କାଲକର୍ଷଣାକୁଲକାକକମ୍
ଏଠାରେ ରକ୍ତର ନଦୀ ବହୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଭୂତପ୍ରେତମାନେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି। କାଉଁଆମାନେ ଅସ୍ଥି ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଭୂତମାନେ ଭିଡ଼ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
ମୃତେଭୋଦରମଞ୍ଜୂଷାସୁପ୍ତଵେତାଲବାଲକମ୍ । ଵିଵିକ୍ତୈକତରୂଦ୍ଦେଶପାନକ୍ରୀଡାସ୍ଥରାକ୍ଷସମ୍
ମୃତଦେହର ଖାଲି ଛାତି ଭିତରେ ଛୋଟ ଭୂତମାନେ ଶୁଅଛନ୍ତି। ଏକାକି ଗଛ ତଳେ ଏକ ଦୂର ଥାଇଁ, ଏକ ରାକ୍ଷସ ମଦପାନ ଓ ଖେଳରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଛି।
ମତ୍ତଵେତାଲକଲହେ ଚିତାଲାତରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ । ଵହଦ୍ରକ୍ତଵସାମିଶ୍ରଗନ୍ଧବନ୍ଧୁରମାରୁତମ୍
ମଦମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ଝଗଡାରେ ଶ୍ମଶାନ ତେଜରେ ଜଳିଉଠିଲା, ରକ୍ତ ଓ ଚର୍ବିର ଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିବା ବାତାସ ଚାଲିଲା।
ରୂପିକାପେଟକେ ଵେଗରଣଦ୍ରୁଟରୁଟାରଵମ୍ । ଅର୍ଧପକ୍ଵଶଵାସ୍ଵାଦଲୁବ୍ଧଯକ୍ଷୋଲ୍ଲସତ୍କିଲି
ଟଙ୍କା ଓ ଗୁଟିର ଝଣ୍ଡା ଶବ୍ଦରେ ତୀବ୍ର ଓ କଠିନ ଚିତ୍କାର ହେଲା, ଅଧସେକା ଲାଶ ଖାଇବାକୁ ଆତୁର ଯକ୍ଷମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିଲେ।
ତୁଙ୍ଗଵଙ୍ଗକଲିଙ୍ଗାଙ୍ଗତଙ୍ଗନାଙ୍ଗଲଗତ୍ଖଗମ୍ । ତାରାପାତୋପମଭଵତ୍ସଂମୁଖଜ୍ଵାଲରୂପିକମ୍
ବଙ୍ଗ ଓ କଳିଙ୍ଗର ମହିଳାମାନଙ୍କ ହାତରେ ତଳୱାର ଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ତାରା ପଡିବା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ପତଦ୍ଵେତାଲସୋଲ୍ଲାସମଧ୍ଯସ୍ଥାସୃକ୍ସୁରୂପିକମ୍ । ପିଶାଚାକର୍ଣିତାଭ୍ଯର୍ଣଯୋଗିନୀଗଣଗାଯନମ୍
ପଡୁଥିବା ଭୂତମାନଙ୍କ ଉଲ୍ଲାସ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ତ ବହୁଥିଲା, ନିକଟରେ ଯୋଗୀମାନେ ଗାଇଉଥିଲେ, ଯାହା ପିଶାଚମାନେ ଶୁଣୁଥିଲେ।
ପ୍ରସୃତାନ୍ତ୍ରମହାତନ୍ତ୍ରୀପ୍ରାଯସମ୍ପନ୍ନଵାଦନମ୍ । ପିଶାଚଵାସନୋତ୍କ୍ରାନ୍ତପିଶାଚୀଭୂତମାନଵମ୍
ବଡ଼ ତାନ୍ତ୍ରିକ ବାଦ୍ୟର ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଚାରିପଟେ ଲହରି ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପିଶାଚୀ ସ୍ୱଭାବର ପ୍ରଭାବରେ ପିଶାଚୀମାନେ ପରି ହୋଇଯାଉଥିଲେ।
ରୂପିକାଲୋକନାପୂର୍ଵତ୍ରାସାର୍ଧମୃତସଦ୍ଭଟମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ଵେତାଲରକ୍ଷୋଭିର୍ ଅହନୀଵୋନ୍ନମଦ୍ରଣମ୍
କେହି କେହି ସେନାପତି, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ କେବେ ଭୂତ ପ୍ରେତ ଦେଖି ଡରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ଭୟରେ ଅଧମୃତ୍ୟୁ ଅବସ୍ଥାରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ। କେତେବେଳେ ଭୂତ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୂମିରୁ ଉଠି ଆସୁଥିଲେ।
ଖରୂପିକାସ୍କନ୍ଧପତଚ୍ଛଵତ୍ରସ୍ତନିଶାଚରମ୍ । ନଭସ୍ସଙ୍ଘଟିତାପୂର୍ଵଭୂତପେଟକସଙ୍କଟମ୍
କେତେକ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ଫେଙ୍କିବାରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଥାଲି ଭରିଥିବା ଆକାଶର ସଂକୁଚିତ ସ୍ଥାନକୁ ଭିଡ଼ି ଯାଉଥିଲେ।
ଅତିପ୍ରଯତ୍ନାପହୃତମ୍ରିଯମାଣନରାଧିପମ୍ । ସୁଭକ୍ଷାପେକ୍ଷିଯକ୍ଷେକ୍ଷାଵିକ୍ଷିପ୍ତଶଵରାଶିମତ୍
କେତେକ ମରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ବହୁ ଚେଷ୍ଟାରେ ଉଠାଇ ନେଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଆସାକୁରା ଯକ୍ଷମାନେ ଶବରମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଚିଥରି ଦେଉଥିଲେ।
ଶିଵାମୁଖାନଲଶିଖାଖଣ୍ଡୈଶ୍ ଛମିତନକ୍ତଗୈଃ । ସମୁଡ୍ଡୀନନଵାଶୋକପୁଷ୍ପଗୁଚ୍ଛମ୍ ଇଵାଭିତଃ
ଭୂତମୁଖରୁ ନିସ୍କୁଟିଥିବା ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ରାତିର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ନବୀନ ଅଶୋକ ଫୁଲର ଗୁଛା ଚାରିପାଖରେ ଛିଟିଯାଇଛି।
କବନ୍ଧକନ୍ଧରାବଦ୍ଧଵ୍ଯଗ୍ରଵେତାଲବାଲକମ୍ । ଯକ୍ଷରକ୍ଷଃପିଶାଚାଜିକଚଦାକାଶଗୋଲ୍ମୁକମ୍
କେହି ମଣ୍ଡହୀନ ଦେହର ଗଳାକୁ ବାନ୍ଧିଥିବା ଟଙ୍କା ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଶିଶୁ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଆକାଶ ଭରି ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଅଜ, ଚାଡ଼ା ଓ ଗୋଲାକାର ଭୂତମାନେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଆକାଶଭୂଧରନିକୁଞ୍ଜଗୁହାନ୍ତରାଲ ପିଣ୍ଡୋପମସ୍ଥିତତମୋଽମ୍ବୁଦପୀଠପୂରମ୍ । ଵ୍ଯାଲୋଲଭୂତରଭସାକୁଲକଲ୍ପଵାତ ଵ୍ଯାଧୂତଲୋକକରକାଣ୍ଡକଵାଟକଲ୍ପମ୍
ଆକାଶର ପାହାଡ଼ ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ଧକାର ଏମିତି ଗଠିତ ହୋଇ ରହିଛି, ଯେପରି ମେଘର ଆସନକୁ ପୂରିଦେଇଛି। ଭୂତମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଖେଳ ଭଳି ପବନ ଦୁନିଆର ଦ୍ୱାରକୁ ଗଛର ଡାଳି ଭଳି ହଲାଇଦେଉଛି।
ଏଵଂ ନିଶାଚରାଚାରଚିରଘୋରେ ରଣାଙ୍ଗନେ । ଉଲ୍ଲସନ୍ତୀଷୁ ଵେତାଲକ୍ଷ୍ଵେଡାସୂଡ୍ଡାମରାରଵୈଃ
ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ରାତିରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଭୂତପିଶାଚମାନେ ଘୁରୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ବେତାଳମାନଙ୍କ ହୁଁକାର ଓ ଉଲୁକମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାର ଉଠିଯାଉଛି।
ନଭଃପ୍ରେକ୍ଷକସେନାସୁ ପ୍ରଗତାସୁ ଯଥାଗତମ୍ । ଵିଶ୍ରାନ୍ତେଷ୍ଵ୍ ଇଵ ଭୂପେଷୁ ରଥାଦିଷୁ ନିଜାସ୍ପଦେ
ଯେପରି ଆକାଶକୁ ଦେଖୁଥିବା ସେନାମାନେ ଯେମିତି ଆସିଥିଲେ ସେଭଳି ଚଲିଯାଆନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ନିଜ ରଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରୟରେ ଶାନ୍ତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି।
ମହାସରୋଜଲ ଇଵ ଜନେ ଦୃଶ୍ଯେ ରଣାଙ୍ଗନେ । ଅହନୀଵ ଜନାଚାରେ ସ୍ଥିତେ ଶ୍ଯାମାଚରେହିତେ
ଯେପରି ଏକ ବଡ଼ ପଦ୍ମସର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ, ସେଭଳି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଲୋକମାନେ ଦିନ ଭଳି ଦଢ଼ିଆ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଅନ୍ଧକାରମୟମାନେ ଅପସାରିଯାଇଛନ୍ତି, ମନେହେଉଛି ରାତି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାଇଛି।
ହସ୍ତହାର୍ଯତମଃପିଣ୍ଡସ୍ଫୁଟକୁଡ୍ଯେ ନିଶାଗୃହେ । ଲାଭୋତ୍ସଵୋଚ୍ଛଲଚ୍ଚିତ୍ତେ ଭୂତସଙ୍ଘେ ପ୍ରନୃତ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ରାତିର ଘରରେ ଅନ୍ଧକାରର ଗୁଛି ଦେଉଥିବା ଦେଵାଳ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଠାରେ ଭୂତମାନେ ଲାଭର ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ନିଶ୍ଶବ୍ଦଶାନ୍ତସଞ୍ଚାରେ ନିଦ୍ରାମୁଦ୍ରେ କକୁବ୍ଗଣେ । ଲୀଲାପତିର୍ ଉଦାରାତ୍ମା କିଞ୍ଚିତ୍ ଖିନ୍ନମନା ଇଵ
ଆକାଶର ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଯେଉଁଠି ନିରବ ଓ ଶାନ୍ତ ଚଳାଚଳ ଅଛି, ସେଠାରେ ଲୀଳାର ନାଥ, ଉଦାର ମନବଳ ଥିବା, କିଛି ଦୁଃଖିତ ମନେ ହେଉଥିବା ନିଦ୍ରାଭଙ୍ଗ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରାତଃକାର୍ଯଂ ଵିଚାର୍ଯାଶୁ ମନ୍ତ୍ରିଭିର୍ ମନ୍ତ୍ରକୋଵିଦୈଃ । ଦୀର୍ଘଚନ୍ଦ୍ରସମାକାରେ ଶଯନେ ହିମଶୀତଲେ
ପ୍ରଭାତ ବେଳେ, ରାଜ୍ୟର କାମକୁ ଦକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆଲୋଚନା କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଲମ୍ବା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ପରି ଶୀତଳ ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯନିଭେ ଵାସଗୃହେ ଶିଶିରକୋଟରେ । ନିଦ୍ରାଂ ମୁହୂର୍ତମ୍ ଅଗମନ୍ ମୁଦ୍ରିତେକ୍ଷଣପୁଷ୍କରଃ
ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ସମାନ ଏକ ଶିତଳ ଓ ସୁନିହିତ ଘରେ, ସେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ତାଙ୍କର ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଆଖି ହଳକା ଭାବେ ବନ୍ଦ ଥିଲା।
ଅଥ ତେ ଲଲନେ ଵ୍ଯୋମ ତତ୍ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତଦ୍ ଗୃହମ୍ । ରନ୍ଧ୍ରୈର୍ ଵିଵିଶତୁର୍ ଵାତଲେଖୋ ଽବ୍ଜମୁକୁଲଂ ଯଥା
ଏହା ପରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେମାନେ ସେଠାରୁ ବାହାରି, ଲୋଟସ ମୁଡ଼ିର ଛିଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବନ ଯେପରି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେପରି ଆକାଶକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଇଯନ୍ମାତ୍ରମ୍ ଇଦଂ ସ୍ଥୂଲଂ ଶରୀରଂ ଵାଗ୍ଵିଦାଂ ଵର । ରନ୍ଧ୍ରେଣ ତନ୍ତୁତନୁନା କଥଂ ପ୍ରଵିଶତି ପ୍ରଭୋ
ହେ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦେହ ଯେଉଁଟି ଏତିକି ମାତ୍ର ଦୃଢ଼, ଏତେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଛିଦ୍ର ଦ୍ୱାରା କିପରି ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ?