ତରତ୍ତୁରଙ୍ଗଵିହଗଃ ପତତ୍କରିଘଟାତଟଃ । ଭ୍ରମଦ୍ଭୀରୁମୃଗାନୀକସ୍ ସ୍ଫୂର୍ଜଦ୍ଘୁରଘୁରାରଵଃ
ଘୋଡ଼ା ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ନଦୀରେ ତରିଉଛନ୍ତି, ହାତୀମାନେ ତଟରେ ପଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଭୟଭୀତ ହରିଣମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ପବନ ଘୋର ଗର୍ଜନାରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି।
ସରଚ୍ଛରାଲୀଶରଭଶ୍ ଶରଭଙ୍ଗୁରସୈନ୍ଯଭୂଃ । ତରତ୍ତୁରଙ୍ଗଶରଭଶ୍ ଶରଭାରଵହାଵନିଃ
ତୀର ଓ ବଣର ଶାରି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଲା, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଦୌଡ଼ ଓ ତୀରମାନଙ୍କର ଭାରରେ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର କମ୍ପିଉଥିଲା।
ଵଲଦ୍ଵୀରେଭନିର୍ହ୍ରାଦୋ ରସତୂର୍ଯଗୁହାଗୃହଃ । ଵିସରତ୍ସୈନ୍ଯଜଲଦୋ ଲୁଠଦ୍ଭଟମୃଗାଧିପଃ
ଶୂରବୀରମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନା ହାତୀଙ୍କର ହୁଙ୍କାର ଭଳି ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା, ଢୋଳ ଓ ବାଜାର ଧ୍ୱନି ଗୁଫା ଭଳି ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିଲା, ସେନା ମେଘ ଭଳି ଛାଇଯାଇଥିଲା, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଭୂମିରେ ଗଡ଼ିଉଥିଲେ।
ପ୍ରସରଦ୍ଧୂଲିଜଲଦୋ ଵିଗଲତ୍ସୈନ୍ଯସାନୁମାନ୍ । ପତଦ୍ରଥଵରାଢ୍ଯଙ୍ଗଃ ପ୍ରପତତ୍ଖଡ୍ଗମଣ୍ଡଲଃ
ସେନାର ଧୂଳି ମେଘ ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଥିଲା, ସେନାପତିମାନଙ୍କର ଶିଖର ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥମାନଙ୍କର ଦେହ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିଲା, ତଳକୁ ତଳକୁ ତଳୱାରର ଚକ୍ର ପଡ଼ୁଥିଲା।
ପ୍ରୋତ୍ପତତ୍ପଟ୍ଟପୁଷ୍ପାଢ୍ଯଃ ପତାକାଛତ୍ରଵାରିଦଃ । ଵହଦ୍ରକ୍ତନଦୀପୂରଃ ପତତ୍ସାରାଵଵାରଣଃ
ସେ ଉଠିଲେ, ଶରୀରରେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ପତାକା ଓ ଛତା ମେଘ ଭଳି ଚାରିପଟେ ଛାଇଥିଲା, ଲାଲ୍ ନଦୀର ଝରଣା ଭଳି ଏଗୋଇଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଢାଳଗୁଡ଼ିକୁ ଛିଟିଯାଉଥିଲେ।
ସୋ ଽଭୂତ୍ ସମରକଲ୍ପାନ୍ତୋ ଜଗତ୍କଵଲନାକୁଲଃ । ପର୍ଯସ୍ତସଧ୍ଵଜଚ୍ଛତ୍ରପତାକାରଥପତ୍ତନଃ
ସେ ଏମିତି ହେଲେ, ଯେପରି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗିଳିଯିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଏଠାଏଠି ଗିରିପଡ଼ିଥିବା ଧ୍ୱଜ, ଛତା, ପତାକା, ରଥ ଓ ପଦାତି ଭରିଗଲା।
ପତଦ୍ଵିମଲହେତ୍ଯୋଘଭୂରିଭାସ୍କରଭାସ୍ଵରଃ । କଠିନପ୍ରାଣିସନ୍ତାପତାପିତାଖିଲମାନଵଃ
ସଫା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅସ୍ତ୍ର ଆକାଶରୁ ପଡ଼ିଲା, ଅନେକ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ଏହି କଠିନ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ।
କୋଦଣ୍ଡପୁଷ୍କରାଵର୍ତଶରଧାରାନିରନ୍ତରଃ । ଵହତ୍ଖଡ୍ଗଶିଲାଲେଖାଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଵଲଯିତାମ୍ବରଃ
ଧନୁଷ ଓ ପଦ୍ମାକାର ବାଣର ଘୁର୍ଣ୍ଣି ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଥିଲା, ତଳେ ତଳେ ତଳୱାର ଓ ପାଥରର ରେଖା ଆକାଶରେ ବିଜୁଳି ଭଳି ଚମକୁଥିଲା।
ଉଚ୍ଛୂନରକ୍ତଜଲଧିପତିତେଭକୁଲାଚଲଃ । ନଭୋଵିକୀର୍ଣନିପତଦ୍ଯନ୍ତ୍ରାଶ୍ମଗଣତାରକଃ
ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପଡିପଡି ରକ୍ତର ସାଗରକୁ ପର୍ବତ ଭଳି ଲୁହୁଚୁନ୍ତି, ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ପାଥର ଗୁଡିକ ଆକାଶରେ ତାରା ଭଳି ଛିଟିଯାଉଛି।
ଚକ୍ରକଲ୍ପାମ୍ବୁଦାଵର୍ତପୂର୍ଣଵ୍ଯୋମଶରାମ୍ବୁଦଃ । ଅସ୍ତ୍ରକଲ୍ପାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧସୈନ୍ଯଲୋକାନ୍ତରାନ୍ତରାଃ
ଚକ୍ର ଭଳି ତୀରର ମେଘ ଆକାଶକୁ ଭରିଦେଇଛି, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରର ଆଗ୍ନିରେ ସେନାମାନେ ପୁଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି, ଯାହାରେ ଦୁନିଆଁ ମଧ୍ୟରେ ଖାଲି ସ୍ଥାନ ରହିଯାଉଛି।
ହେତିଵର୍ଷାଶନିଚ୍ଛିନ୍ନଭୂତଭୂତଲଭୂଧରଃ । ଗଜରାଜଗିରିଵ୍ରାତପାତପିଷ୍ଟଜନଵ୍ରଜଃ
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବିଜୁଳିର ବର୍ଷାରେ ଭୂମି ଓ ପାହାଡ଼ ଫାଟିଯାଉଛି, ଏବଂ ଗଜପତି ଓ ପାହାଡ଼ର ଦଳ ପଡି ଲୋକମାନେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି।
ଶରଧାରାଧରାନୀକମେଘଚ୍ଛନ୍ନମହୀନଭଃ । ମହାନୀକାର୍ଣଵକ୍ଷୋଭସଙ୍ଘଟ୍ଟକଠିନାରଵଃ
ତୀରର ଧାରା ମେଘ ଭଳି ସେନାକୁ ଢାକି ଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ଆଛାଦିତ କରିଦେଇଛି, ଏବଂ ବଡ଼ ସେନାମାନଙ୍କ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେବାର ଗର୍ଜନରେ ସାଗର ଉତ୍ତେଜିତ ହେଉଛି।
ଵ୍ଯାପ୍ତ ଉଗ୍ରାନିଲୋଦ୍ଧୂତୈର୍ ଜଲଵ୍ଯାଲାନଲାଚଲୈଃ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଦଲନଵ୍ଯଗ୍ରୈର୍ ଅସ୍ତ୍ରୋତ୍ପାତଫଲୋତ୍ଥିତୈଃ
ତୀବ୍ର ପବନ, ଜଳ, ସାପ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିବା, ଏହି ସବୁ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବିପଦର ପ୍ରଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଶୂଲାସିଚକ୍ରଶରଶକ୍ତିଗଦାଭୁସୁଣ୍ଡୀପ୍ରାସାଦଯୋ ଵିଦଲନେନ ମିଥୋ ଧ୍ଵନନ୍ତଃ । ଦୀପ୍ତା ଦଧୁର୍ ଦଶଦିଶଂ ଶତଶୋ ଭ୍ରମନ୍ତଃ କଲ୍ପାନ୍ତଵାତପରିଵୃତ୍ତପଦାର୍ଥଲୀଲାମ୍
ଶୂଳ, ତଳୱାର, ଚକ୍ର, ବାଣ, ଶକ୍ତି, ଗଦା, ମୁସଳ ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଆଘାତ କରି ବିଜ୍ଞାନ୍ତି ହେଉଥିଲେ; ଏହି ତୀବ୍ର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଶତଶଃ ଦଶ ଦିଗରେ ଘୂରୁଥିଲେ, ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ଝଡ଼ରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ତିଆରି କରୁଥିଲେ।
ଅଥ ଶୃଙ୍ଗୋପମାନେଷୁ ସ୍ଥିତେଷୁ ଶଵରାଦିଷୁ । ଗଙ୍ଗାତୁଲ୍ଯାସୁ ଜାତାସୁ ଵହଦ୍ରକ୍ତନଦୀଷୁ ଚ
ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଭଳି ଥିବା ମୃତଦେହ ଓ ଜଙ୍ଗଲୀ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ପରି ବହୁଥିବା ରକ୍ତ ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ନୃତ୍ଯତ୍ସୁ ଲୋଲଦୋର୍ଦଣ୍ଡଂ କବନ୍ଧେଷୁ ସବନ୍ଧୁଷୁ । ବ୍ରୁଡତ୍ସୁ ନରହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥେଷୁ ରୁଧିରାମ୍ଭସି
ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହମାନେ ତାଙ୍କର ହଲୁହଲା ହାତ ନେଇ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ; ଏବଂ ମୃତ ମଣିଷ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥମାନେ ରକ୍ତରେ ଭିଜି ଛିଟିଯାଇଥିଲେ।
ସର୍ଵସୈନ୍ଯେଷୁ ଯାତେଷୁ ଵିରଲତ୍ଵଂ ଵିସାରିଷୁ । ସର୍ଵଭୀରୁଷୁ ଭଗ୍ନେଷୁ ଵିଦ୍ରୁତେଷୁ ଦିଶୋ ଦଶ
ସମସ୍ତ ସେନା ଛିଟିଯାଇ ଦୁର୍ବଳ ହେଲା, ଭୟଭୀତମାନେ ଭାଙ୍ଗି ପଳାଇଗଲେ, ସମସ୍ତେ ଦଶଦିଗରେ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ମାତଙ୍ଗଶଵଶୈଲେଷୁ ଵିଶ୍ରାନ୍ତାମ୍ବୁଦପଙ୍କ୍ତିଷୁ । ଯକ୍ଷରକ୍ଷଃପିଶାଚେଷୁ କ୍ରୀଡତ୍ସୁ ରୁଧିରାର୍ଣଵେ
ହାତୀ ମୃତଦେହର ପାହାଡ଼ ଉପରେ, ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ମେଘମାଳା ମଧ୍ୟରେ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ରକ୍ତର ସାଗରରେ ଖେଳୁଥିଲେ।
ମହତାଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠାନାଂ ଶୀଲୌଜସ୍ସତ୍ତ୍ଵଶାଲିନାମ୍ । ଶୁଦ୍ଧାନାଂ କୁଲପଦ୍ମାନାଂ ଵୀରାଣାମ୍ ଅନିଵର୍ତିନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ଶୀଳ, ଶକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉଚ୍ଚ କୁଳର କମଳରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସେହି ଅପରାଜିତ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—
ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧାନି ଜାତାନି ମେଘାନାମ୍ ଇଵ ଗର୍ଜତାମ୍ । ମିଥୋ ନିଗରଣୋତ୍କାନି ମିଲତ୍ସାଗରପୂରଵତ୍
ସେଠାରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଧ୍ୱନି ହେଉଥିଲା, ପରସ୍ପର ନାଶ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସାଗର ମିଶିବା ସମୟର ତରଙ୍ଗ ଭଳି।
ସପଞ୍ଜରଃ ପଞ୍ଜରିଣା ଗଜୌଘେନ ଗଜୋଚ୍ଚଯଃ । ସଵନସ୍ ସଵନେନାଦ୍ରିର୍ ଅଦ୍ରିଣେଵାମିଲଦ୍ ବଲାତ୍
ପଞ୍ଜର ସହିତ ପଞ୍ଜର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ, ହାତୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ବେଶି ଜୋରରେ ହଲାଇଦିଆଗଲା, ଯେପରି ଏକ ପାହାଡ଼ ଅନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ସହ ଭିଡ଼ି ଜୋରରେ ଗଡ଼ିଯାଏ।
ଅଶ୍ଵୌଘୋ ଽମିଲଦ୍ ଅଶ୍ଵାନାଂ ଵୃନ୍ଦେନାରାଵିରଂହସା । ତରଙ୍ଗୋଘେନ ଘୋରେଣ ତରଙ୍ଗୋଘ ଇଵାର୍ଣଵେ
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦଳ ଅନ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦଳ ସହ ଜୋରଦାର ଶବ୍ଦ ସହିତ ଭିଡ଼ିଗଲା, ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ଏକ ତେଜ ତରଙ୍ଗ ଅନ୍ୟ ତରଙ୍ଗ ସହ ଭିଡ଼ିଯାଏ।
ନରାନୀକୋ ନରାନୀକଂ ସମାଯୁଧମ୍ ଅଯୋଧଯତ୍ । ଵେଣ୍ଵୌଘମ୍ ଇଵ ଵେଣ୍ଵୌଘୋ ମରୁଲ୍ଲୋଲୋ ମରୁଚ୍ଚଲମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କ ଦଳ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦଳ ସହ ସମାନ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯେପରି ଏକ ଗଛର ଝାଡ଼ ଅନ୍ୟ ଝାଡ଼ ସହ ଟକ୍କର ଖାଏ, କିମ୍ବା ଏକ ତୀବ୍ର ପବନ ଅନ୍ୟ ପବନକୁ ହଲାଇଦିଏ।
ରଥୌଘଶ୍ ଚ ରଥୌଘେନ ନିଷ୍ପିପେଷାଖିଲଂ ଵପୁଃ । ନଗରଂ ନଗରେଣେଵ ଦୈଵେନୋଡ୍ଡୀନମ୍ ଅମ୍ବରମ୍
ରଥମାନଙ୍କ ଦଳ ଅନ୍ୟ ରଥମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା, ସମସ୍ତ ଆକୃତିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲା, ଯେପରି ଏକ ସହର ଅନ୍ୟ ସହର ସହ ଭିଡ଼ିଯାଏ, କିମ୍ବା ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଉଲଟିଯାଏ।
ସରଚ୍ଛରଭରାସାରରଚିତାପୂର୍ଵଵାରିଦମ୍ । ଯୁଯୁଧେ ସ୍ଥଗିତାକାଶା ଧନୁର୍ଧରପତାକିନୀ
ଧନୁର୍ଧାରୀ ସେନା ତାଙ୍କର ପତାକା ସହିତ ଏମିତି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ଯେ ଆକାଶ ନିରନ୍ତର ବାଣ ବର୍ଷାରେ ଏକ ନୂତନ, ଅପୂର୍ବ ମେଘରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଵିଷମାଯୁଧଯୁଦ୍ଧେଷୁ ଯୋଦ୍ଧାରଃ ପେଲଵାଶଯାଃ । ଯଦା ଯୁକ୍ତ୍ଯା ପଲାଯନ୍ତେ ରଣକଲ୍ପାନଲେ ତଦା
ଅସମାନ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧର ଆଗ୍ନି ତୀବ୍ର ହୋଇଯାଏ, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଭୟଭୀତ ହୃଦୟରେ ଚତୁରାଇରେ ପଳାଇଯାଆନ୍ତି।
ମିଲିତାଶ୍ ଚକ୍ରିଣଶ୍ ଚକ୍ରୈର୍ ଧନୁର୍ଧାରୈର୍ ଧନୁର୍ଧରାଃ । ଖଡ୍ଗିଭିଃ ଖଡ୍ଗଯୋଦ୍ଧାରୋ ଭୁସୁଣ୍ଡୀଭିର୍ ଭୁସୁଣ୍ଡିନଃ
ଚକ୍ରଧାରୀମାନେ ଅନ୍ୟ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ସହିତ, ଧନୁର୍ଧାରୀମାନେ ଧନୁର୍ଧାରୀଙ୍କ ସହିତ, ତଳୱାରଧାରୀମାନେ ତଳୱାରଧାରୀଙ୍କ ସହିତ, ଭୁସୁଣ୍ଡିଧାରୀମାନେ ଭୁସୁଣ୍ଡିଧାରୀଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ମୁସୁଲୈର୍ ମୁସୁଲୋଦ୍ଧାରାଃ କୁନ୍ତିନଃ କୁନ୍ତଧାରିଭିଃ । ଋଷ୍ଟ୍ଯାଯୁଧା ଋଷ୍ଟିଧରୈଃ ପ୍ରାସିଭିଃ ପ୍ରାସପାଣଯଃ
ମୁସଳ ଧାରୀମାନେ ମୁସଳ ଧାରୀଙ୍କ ସହିତ, କୁଣ୍ତୀଧାରୀମାନେ କୁଣ୍ତୀଧାରୀଙ୍କ ସହିତ, ଋଷ୍ଟି ଧାରୀମାନେ ଋଷ୍ଟି ଧାରୀଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରାସ ଧାରୀମାନେ ପ୍ରାସ ଧାରୀଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ସମୁଦ୍ଗରା ମୁଦ୍ଗରିଭିସ୍ ସଗଦୈର୍ ଵିଲସଦ୍ଗଦାଃ । ପ୍ରାସମାର୍ଗଵିଦଃ ପ୍ରାସୈଃ ପରଶୂତ୍କାଃ ପରଶ୍ଵଧୈଃ
କେହି ଲୋହା ଦଣ୍ଡ ଓ ଗଦା ନେଇ ରହିଥିଲେ, ଆଉ କେହି ଚମକୁଥିବା ଗଦା ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ। କେହି ବେଶି ଦକ୍ଷ ଥିଲେ ବଣ୍ଡ ଚାଳନାରେ, ସେମାନେ ବଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ। ଆଉ କେହି କୁଟାରୀ ଚାଳନାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ କୁଟାରୀ ଧରିଥିଲେ।
ଲଗୁଡୌଘୈର୍ ଲଗୁଡିନ ଉପଲୈର୍ ଉପଲାଯୁଧାଃ । ପାଶିଭିଃ ପାଶପରମାଶ୍ ଶଙ୍କୁଭିଶ୍ ଶଙ୍କୁଧାରିଣଃ
କେହି ବହୁ ଲାଠି ନେଇ ଲାଠି ଧାରୀ ଥିଲେ, ଆଉ କେହି ପଥରକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ଧରିଥିଲେ। କେହି ଅଗ୍ରଗାମୀ ଥିଲେ ଫାନ୍ଦ ଧରିବାରେ, ଆଉ କେହି କଠିନ କିଲ୍ଲି ଧରିଥିଲେ।