ଵିଵିଧଵ୍ଯୂହଵିନ୍ଯାସମ୍ ଆନ୍ତରାରାଵଭୈରଵମ୍ । କରପ୍ରତୋଲନୋଲ୍ଲାସମତ୍ତମୁଦ୍ଗରମନ୍ଦିରମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯୁଦ୍ଧ ମାଳା ଥିଲା, ଯାହାର ଭିତରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ଭାରି ଗଦା ଉଠାଇ ଘର ଭିତରେ ଗଞ୍ଜନା କରୁଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଯୁଧାଂଶୁଜାଲେନ ଶ୍ଯାମୀକୃତଦିଵାକରମ୍ । ଅନିଲାଧୂତଶଲ୍ମୀଲଶୂତ୍କରାଭଶରଧ୍ଵନି
କଳା ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଜାଲରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଶିମୁଲ ଗଛ ହଲାଇବା ପରି ତୀରମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ଅନେକକଲ୍ପକଲ୍ପାନ୍ତସଧର୍ମମ୍ ଇଵ ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ପ୍ରଲଯାନିଲସଙ୍କ୍ଷୁବ୍ଧମ୍ ଏକାର୍ଣଵମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍
ଏହା ଅନେକ ଯୁଗ ଧରି ଅଟୁଟ ରହିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ଏକ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ପ୍ରଳୟର ବାତାସରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ଏକ ଅପାର ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଉଠିଆସିଥିବା ପରି।
ପାତାଲକୁହରାକ୍ଷୁବ୍ଧମ୍ ଅନ୍ଧକାରମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍ । ଲୋକାଲୋକମ୍ ଇଵୋନ୍ମତ୍ତନୃତ୍ତଲୋଲଲସତ୍ତଟମ୍ । ମହାନରକସଙ୍ଘାତଂ ଭିତ୍ତ୍ଵାଵନିମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍
ଏହା ପାତାଳର ଗୁହାରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ଅନ୍ଧକାର ପରି ଉପରକୁ ଉଠିଆସିଲା, ଏବଂ ପ୍ରପଞ୍ଚ ଓ ଅପ୍ରପଞ୍ଚର ସୀମାନ୍ତରେ ବେପରୋଆ ନୃତ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ତଟର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏହା ଏକ ମହାନରକର ଦଳ ଭୂମିକୁ ଭେଦି ଉପରକୁ ଆସିଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
ଆଲୋଲକୁନ୍ତମୁସୁଲାସିପରଶ୍ଵଧାଂଶୁଶ୍ଯାମାଯମାନମ୍ ଇଵ ସାତପଵାରିପୂରୈଃ । ଏକାର୍ଣଵଂ ଭୁଵନକୋଶମ୍ ଇଵାଚିରେଣ କର୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତମ୍ ଅଗାଧମ୍ ଅନନ୍ତପୂରୈଃ
ଏହା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ, ଗଦା, ତଳୱାର ଓ କୁଟାର ର ହଲାହଲ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଉଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ତାପିତ ଜଳର ବନ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଶୀଘ୍ର ଏକ ଅପାର ଓ ଅଗଭୀର ସମୁଦ୍ରରେ ପରିଣତ କରିଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲା।
ଭଗଵନ୍ ଯୁଦ୍ଧମ୍ ଏତନ୍ ମେ ସମାସେନ ମନାଗ୍ ଵଦ । ଶ୍ରୁତିର୍ ଆହ୍ଲାଦ୍ଯତେ ଶ୍ରୋତୁର୍ ଯସ୍ମାଦ୍ ଏତାଭିର୍ ଉକ୍ତିଭିଃ
ଭଗବନ୍ତୁ, ଦୟାକରି ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ମୋତେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ କିଛି କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ ଶ୍ରୋତାଙ୍କର କାନ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
ଅଥ ଖେ ତତ୍ର ତେ ଦେଵ୍ଯୌ ସଙ୍ଗ୍ରାମଂ ତଦ୍ ଅଵେକ୍ଷିତୁମ୍ । ଵିମାନେ କଲ୍ପିତେ କାନ୍ତେ ରୁଦ୍ଧେ ରୁରୁହତୁସ୍ ସ୍ଥିରେ
ତାପରେ, ଆକାଶରେ ସେଇ ଦୁଇ ଦେବୀ, ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ସଜାଯାଇଥିବା ବିମାନରେ ଏକଠା ବସିଲେ, ଯାହା ଅଡ଼ିଗ ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ ଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ତତ୍ର ଲୀଲେଶପ୍ରତିପକ୍ଷତଃ । ତାମ୍ଯନ୍ ସୋଢୁମ୍ ଅଶକ୍ତସ୍ ସନ୍ ଦୁଃଖଵ୍ଯତିକରଂ ରଣେ
ଏହି ସମୟରେ, ଲୀଳାସ୍ୱାମୀଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ସହିପାରିଲେନି, ଦୁଃଖରେ ଅତିଶୟ କ୍ଷୀଣ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ପ୍ରଲଯାର୍ଣଵକଲ୍ଲୋଲ ଇଵୋତ୍ପତ୍ଯୋଦ୍ଭଟୋ ଭଟଃ । ଜହୌ ସାନାଵ୍ ଇଵ ଶିଲାଂ ଭଟସ୍ଯୋରସି ମୁଦ୍ଗରମ୍
ପ୍ରଳୟ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ଏକ ଭୟଙ୍କର ସେନାନୀ ଉଠି, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ପଥର ଫିଙ୍ଗାଯିବା ପରି, ଶତ୍ରୁର ଛାତିକୁ ଏକ ମୁସଳ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଅଥ ପ୍ରଵୃତ୍ତଃ ପ୍ରସଭଂ ପ୍ରଲଯାର୍ଣଵରଂହସା । ସେନଯୋଶ୍ ଶସ୍ତ୍ରସମ୍ପାତଃ କିରନ୍ନ୍ ଅନଲଵିଦ୍ଯୁତଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଳୟ ସମୁଦ୍ରର ତୀବ୍ରତା ସହିତ, ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ସଂଘର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାରୁ ଅଗ୍ନିର ଝିଙ୍କା ଓ ଚମକ ବିକିରଣ ହେଉଥିଲା।
ତରତ୍ତରଲଧାରାଗ୍ରରେଖାଙ୍କିତନଭସ୍ତଲଃ । ଧ୍ଵନଜ୍ଝଣଝଣାଶବ୍ଦମଧ୍ଯଲକ୍ଷିତଝାଙ୍କୃତିଃ
ତୀବ୍ର ବେଗରେ ବହୁଥିବା ଜଳଧାରାର ଶୀର୍ଷ ରେଖାମାନେ ଆକାଶକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଧାରାର ମଧ୍ୟରେ ଝଣଝଣାଟି ଶବ୍ଦର ଗୁଞ୍ଜନ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା।
ଵୀରହୁଙ୍କାରମିଶ୍ରଜ୍ଯାଘର୍ଘରାରାଵଘସ୍ମରଃ । ପ୍ରଵୃତ୍ତଶରଧାରାଭ୍ରଭାସ୍କରାର୍ଚିର୍ଵିତାନକଃ
ବୀରଙ୍କର ହୁଁକାର ମିଶିଥିବା ଭୟଙ୍କର ଘର୍ଘରା ଶବ୍ଦ ଚାରିପାଖରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଥିଲା, ଏବଂ ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଭଳି ବାଣମାନେ ଝରିପଡ଼ୁଥିଲେ।
ରଣତ୍କଙ୍କଟଟାଙ୍କାରପ୍ରୋଡ୍ଡୀନକଣପାଵକଃ । ପରସ୍ପରାହତିଚ୍ଛିନ୍ନହେତିଖଣ୍ଡଖଗାମ୍ବରଃ
ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ତଳୱାର ଓ ଢାଲର ଘଣ୍ଟି ଶବ୍ଦରେ ଆଗୁନି ଲାଗିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ରର ଖଣ୍ଡମାନେ ଆକାଶରେ ଛିଟିଯାଇଥିଲେ।
ଵୀରଦୋର୍ଦ୍ରୁମସଞ୍ଚାରଵହଦ୍ଵନନଭସ୍ତଲଃ । କୋଦଣ୍ଡଚକ୍ରକ୍ରେଙ୍କାରଦ୍ରଵଦ୍ଵୈମାନିକାଙ୍ଗନଃ
ବୀରମାନଙ୍କର ଭୁଜା ଚଳାଚଳରେ ଆକାଶ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଧନୁଷର ଟଣା ଓ ରଥଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ଭୟପାଇଁ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପଳାଇଯାଉଥିଲେ।
ମହାହଲହଲାରାଵଭୃଙ୍ଗୀକୃତଘନଧ୍ଵନିଃ । ନିର୍ଵିକଲ୍ପସମାଧିସ୍ଥ ଇଵୈକଘନତାଵଶାତ୍
ଯୁଦ୍ଧର ଭୟଙ୍କର ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ ଏମିତି ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଗୁଞ୍ଜନ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା; ଏହା ଏମିତି ଏକତାର ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବା ପରି ଅନୁଭୂତି ଦେଉଥିଲା।
ନାରାଚାସାରଧାରାଗ୍ରଲୂନଶୂରଶିରଃକଣଃ । ପରସ୍ପରାଂସସଙ୍ଘଟ୍ଟରଣତ୍କଙ୍କଟସଙ୍କଟଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣର ବର୍ଷାରେ ବୀରମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ଦୁଇପକ୍ଷର ଦେହ ଟକ୍କର ଖାଇ ଅସ୍ତ୍ରଧାରଣ କରା ଲୋହାର ରଣ୍ଧନି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲା।
ହୁଙ୍କାରହତହେତ୍ଯଗ୍ରସଙ୍ଘଟ୍ଟକଟୁଟାଙ୍କୃତଃ । ତରଦ୍ଧାରାତରଙ୍ଗୋଗ୍ରଦନ୍ତୁରାଶେଷଦିଙ୍ମୁଖଃ
ଯୋଦ୍ଧାମାନେ 'ହୁଁ' ଚିତ୍କାର କରି ଅସ୍ତ୍ର ଘାତ କରୁଥିଲେ, ଏହାର ତୀବ୍ର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଭୟଙ୍କର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ବ୍ୟାପିଯାଉଥିଲା, ଯାହାର କୌଣସି ସୀମା ନଥିଲା।
ହେତିସଙ୍ଘଟ୍ଟଵିକ୍ଷୋଭମୁଷ୍ଟିଗ୍ରାହ୍ଯଝଣଜ୍ଝଣଃ । ଵିକଚତ୍ସ୍ଫୋଟକସ୍ଫୋଟରଟଚ୍ଚଟଚଟାରଵଃ
ଅସ୍ତ୍ର ଟକ୍କରର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ, ମୁଠିରେ ଧରି ଝଣ୍ଝଣାଟି ଶବ୍ଦ ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ଫୁଟିଯିବା ଓ ଫାଟିଯିବା ଭୟଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ପ୍ରଵହତ୍ଖଡ୍ଗଟାଙ୍କାରଜ୍ଵଲଚ୍ଛଣଶଣଧ୍ଵନିଃ । ସରଚ୍ଛରଭରୋଦ୍ଵାନ୍ତଲସଚ୍ଛଵଶଵସ୍ଵନଃ
ଖଡ୍ଗ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ଭୟଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମି ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଛି, ତୀର ଚଳିବାର ଶବ୍ଦ ଓ ଆହତମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଦେଶ ଅନ୍ୟରୂପ ହୋଇଯାଇଛି।
ଧଗ୍ ଧଗ୍ ଧଗ୍ ଇତି ଵିଚ୍ଛିନ୍ନକଣ୍ଠୋତ୍ଥଵ୍ରଣଲୋହିତଃ । ଛିନ୍ନବାହୁଶିରଃଖଡ୍ଗଖଣ୍ଡନିର୍ଵିଵରାମ୍ବରଃ
‘ଧଗ୍ ଧଗ୍ ଧଗ୍’ ଏହି ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଉପରେ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଗଳାର ଘାଉରୁ ରକ୍ତ ବହୁଛି, କେଉଁଠି କଟା ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡ ପଡ଼ିଛି, ଭଙ୍ଗା ଖଡ୍ଗର ଟୁକୁଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଆଉ ଖାଲି ରହିନାହିଁ।
କଙ୍କଟୋତ୍ଥସ୍ଫୁରଦ୍ଵହ୍ନିଚ୍ଛଟାପ୍ଲୁଷ୍ଟଶିରୋରୁହଃ । ରଣତ୍ପତଦସିଵ୍ରାତଦତ୍ତପୀନଝଣଜ୍ଝଣଃ
ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଢାଳରୁ ଉଡୁଥିବା ଅଗ୍ନିର ଚିଙ୍ଗାରେ ଚୁଲି ଜଳିଯାଉଛି, ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିବା ବୀରମାନେ ଦେଇଥିବା ଖଡ୍ଗର ଭାରି ଝଣ୍ଝଣାହଟରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଛି।
କୁନ୍ତକୁଣ୍ଠିତମାତଙ୍ଗତରଙ୍ଗୋଦ୍ଗତଲୋହିତଃ । ଦନ୍ତିଦନ୍ତଵିନିଷ୍ପେଷତାରକ୍ରେଙ୍କାରକର୍କଶଃ
ବାଣରେ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ହାତୀମାନଙ୍କ ଦେହରୁ ରକ୍ତ ତରଙ୍ଗ ତରଙ୍ଗ ଉଠୁଛି, ହାତୀର ଦାନ୍ତ ଦାନ୍ତ ସହିତ ଘସିଘସି ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ରବ ହେଉଛି, ସେଇ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭରିଯାଇଛି।
ମହାମୁସୁଲସମ୍ପାତପିଷ୍ଟଵୃନ୍ଦୋଦ୍ଧୁରସ୍ଵରଃ । ତରଚ୍ଛୂରଶିରଃପଦ୍ମପ୍ରକରାଚ୍ଛାଦିତାମ୍ବରଃ
ବଡ଼ ଗଦାର ଭୟଙ୍କର ଆଘାତର ଗୁଞ୍ଜନ ଚାରିପଟେ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼ିଥିବା ବୀରମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡମାନେ ପଦ୍ମମାଳା ପରି ଆକାଶକୁ ଢାକିଦେଇଛି।
ଵ୍ଯୋମଵ୍ଯସ୍ତଭୁଜାହୀନ୍ଦ୍ରପୂର୍ଣଧୂଲିମଯାମ୍ବୁଦଃ । ଛିନ୍ନହେତିନରାରବ୍ଧକେଶାକେଶିପ୍ରତିକ୍ରିଯଃ
ଯୋଦ୍ଧା ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ହାତ ଉଠିବାରୁ ଉଠିଥିବା ଧୂଳିରେ ଆକାଶ ଘନ ମେଘରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଛି। ବିଜୟୀମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର କେଶ ଧରି ଟାଣୁଛନ୍ତି, ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଉଛନ୍ତି।
ନଖାନଖିନିକୃଷ୍ଟାକ୍ଷିକର୍ଣନାସୋମହାଭଯଃ । ପତତ୍ସମଦମାତଙ୍ଗକମ୍ପିତୋର୍ଵୀଲୁଠଦ୍ରଥଃ
ନଖରେ ଆଖି, କାନ ଓ ନାକ ଚିରାଯାଉଥିବାରୁ ଭୟ ଆଉ ବଢ଼ିଯାଉଛି। ମଦମସ୍ତ ହାତୀମାନେ ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କରି ରଥମାନେକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।
ରଣପ୍ରାସରଯୋତ୍ପନ୍ନଵ୍ରଣରକ୍ତପରିଚ୍ଛଦଃ । ରଜୋରଚିତନୀହାରକଚତ୍ପ୍ରଵହଦାଯୁଧଃ
ଯୁଦ୍ଧ ମାଝିରେ ବେଣ୍ତିର ଆଘାତରେ ହୋଇଥିବା ଆଘାତରୁ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା ବସ୍ତ୍ରମାନେ ମାଟିକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି। ଧୂଳିର ମେଘ ଭିତରେ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଝରଣା ପରି ଉଡ଼ୁଛି।
ଏକୀକୃତଘନକ୍ଷୋଭସୈନ୍ଯସାଗରଗର୍ଵିତଃ । ମତ୍ତହାସଵିଲାସେନ ମୃତ୍ଯୁନା ପରିଚର୍ଵିତଃ
ଏକଠା ହୋଇଥିବା ତରଙ୍ଗରେ ଗର୍ବିତ ସମୁଦ୍ର ପରି, ସେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର ମଦମସ୍ତ ହାସ୍ୟ ଓ ଖେଳରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ ସମାପ୍ତ ହେଲେ।
ଗର୍ଵିତାଦ୍ରୀନ୍ଦ୍ରନାଗେନ୍ଦ୍ରଖର୍ଵିତାମ୍ଭୋଦଗର୍ଜିତଃ । ଵୃକ୍ଷପାର୍ଶ୍ଵତଟୀସନ୍ନଚକ୍ରଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିମୁଦ୍ଗରଃ
ଗର୍ବିତ ପାହାଡ଼ ଓ ରାଜା ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯାଇଥିବା ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ସେ ଗଞ୍ଜିଲେ, ଗଛ ଓ ନଦୀକୂଳ ନିକଟରେ ଚକ୍ର, ବଣ, ମୁସଳ ଧରିଥିଲେ।
ଶରୋର୍ଣାତନ୍ତୁନୀରନ୍ଧ୍ରଵୃକ୍ଷଯୋଧାଦିମେଷକଃ । ମେଘଵିଭ୍ରାନ୍ତିଵିଚ୍ଛିନ୍ନପତାକାପଟ୍ଟଚାମରଃ
ତିରଧନୁର ତାନ୍ତୁ ଓ ଗଛର ଖାଲି ସ୍ଥାନକୁ ଭେଦି, ଯୁଦ୍ଧାରେ ଏକ ମେଷ ପରି ସେ ଥିଲେ; ମେଘର ଅସ୍ପଷ୍ଟତାରେ ତାଙ୍କର ପତାକା ଓ ଚାମରା ଛିଣ୍ଡାଯି ଉଡ଼ିଯାଇଥିଲା।
ଯନ୍ତ୍ରପାଷାଣଚକ୍ରୌଘଦ୍ରୁତଵିଦ୍ରୁତଖେଚରଃ । ମରଣଵ୍ଯଗ୍ରକୃତ୍ତାଙ୍ଗଯୋଧାକ୍ରନ୍ଦାତିଘର୍ଘରଃ
ଯନ୍ତ୍ର, ପାଥର ଓ ଚକ୍ରର ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଦୌଡ଼ିବା ସେ, ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ ଛିଣ୍ଡାଯିଥିଲା; ଯୋଧାମାନେ ଆହତ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଏହାର ଶବ୍ଦ ଭୟଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ କରୁଥିଲା।