ପ୍ରହାରପାତସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷାନିସ୍ସ୍ପନ୍ଦାସଙ୍ଖ୍ଯସୈନିକମ୍ । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯୋତ୍କଟକାଠିନ୍ଯଭଟଭ୍ରୂକୁଟିସଙ୍କଟମ୍
ଅନେକ ସେନା ଯୋଦ୍ଧା ନିର୍ଜୀବ ଭାବେ ଆଘାତ ପଡ଼ିବାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଭୂଁକୁଟି ଚିଢ଼ା ଏବଂ ଦୃଢ଼ତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୋଦ୍ଧା ଏକାଏକି ଦୃଢ଼ ଓ ତଣାତଣିରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ।
ପରସ୍ପରାଂସସଙ୍ଘଟ୍ଟକଟୁଟାଙ୍କାରକଙ୍କଟମ୍ । ଵୀରଯୋଧଦୁରାଧର୍ଷଭୀରୁପ୍ରୋଜ୍ଝିତକୋଟରମ୍
ଏଠାରେ ଅଂଗ ଓ ଅଂଗ ଟକ୍କର ଲାଗି ଟିକ୍ ଟିକ୍ ଶବ୍ଦ, ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଶବ୍ଦ ତୀବ୍ର ଏବଂ କଠିନ, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ନିର୍ଭୟ ଓ ଅଦମ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ ନିର୍ଭୟତାରେ ଶୁନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ମିଥସ୍ସଂସ୍ଥାନକାଲୋକମାତ୍ରସନ୍ଦିଗ୍ଧଜୀଵିତମ୍ । ସମସ୍ତାଙ୍ଗରୁହାସକ୍ତପାଂସୁଵୃଦ୍ଧାଭମାନଵମ୍
ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଅନିଶ୍ଚିତ, କେବଳ ସେମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ଓ କେଉଁଠି ଦେଖୁଛନ୍ତି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର, ସମସ୍ତ ଦେହ ଧୁଳିରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା, ବୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପୂର୍ଵପ୍ରହାରସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷାଵ୍ଯଗ୍ରପ୍ରାଣିତଯା ତଯା । ସଂଶାନ୍ତକଲ୍ଲୋଲରଵଂ ନିଦ୍ରାମୁଦ୍ରପୁରୋପମମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଆଘାତ ଦେଖିବାରୁ ସେ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲା, ତାହାର ମନ ଏବେ ଶାନ୍ତ ତରଙ୍ଗ ଶବ୍ଦରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେ ନିଦ୍ରାର ମୁଦ୍ରାରେ ବନ୍ଦ ଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସଂଶାନ୍ତଶଙ୍ଖସଙ୍ଘାତତୂର୍ଯନିର୍ହ୍ରାଦଦୁନ୍ଦୁଭି । ଭୂତଲାଵଶସଂଲୀନସର୍ଵପାଂସୁପଯୋଧରମ୍
ଶଂଖ, ଝାଞ୍ଜ, ଢୋଳ ଓ ତୁରୀର ଶବ୍ଦ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତଠାରେ ଧୂଳି ଓ ରକ୍ତରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା।
ପଲାଯନପରୈଃ ପଶ୍ଚାତ୍ ତ୍ଯକ୍ତମ୍ ଅଙ୍ଗୁଲମ୍ ଅଙ୍ଗୁଲମ୍ । ଵିସାରିମକରଵ୍ଯୂହମତ୍ସ୍ଯସଂସ୍ଥାବ୍ଧିଭାସୁରମ୍
ପଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଠାକୁ ଅଂଶେ ଅଂଶେ ଛାଡ଼ିଦେଉଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ମାଛର ଆକୃତିର ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ଦେହ ଓ ମକର ଦଳ ବିକିରଣ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା।
ପତାକାମଞ୍ଜରୀପୁଞ୍ଜଵୀଜିତଦ୍ରୁମନାଯକମ୍ । ହାସ୍ତିକୋତ୍ତମ୍ଭିତକରକାନନୀକୃତଖାନ୍ତରମ୍
ପତାକା ଓ ଝଣ୍ଡାର ଗୁଛ ଗଛମାନଙ୍କୁ ଆଛାଦିତ କରିଥିଲା, ହାତୀମାନେ ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯେପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ପରିଣତ କରିଦେଇଥିଲେ।
ତରତ୍ତରଲଭାପୂରସପକ୍ଷସକଲାଯୁଧମ୍ । ଧମଦ୍ ଧମ୍ ଇତି ଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ଶ୍ଵାସୋତ୍ଥୈର୍ ଵ୍ଯାପ୍ତଖାନ୍ତରମ୍
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଡାଣ୍ଡା ଫଡ଼ିବା ଶବ୍ଦ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ 'ଧମଦ୍ ଧମ୍' ଧ୍ୱନି ସହିତ ସମଗ୍ର ଆକାଶ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଶ୍ୱାସର ଶବ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଚକ୍ରଵ୍ଯୂହକରାକ୍ରାନ୍ତଦୁର୍ଵୃତ୍ତସୁଭଟାସୁରମ୍ । ଗରୁଡଵ୍ଯୂହସଂରମ୍ଭଵିଵଲନ୍ନାଗସଞ୍ଚଯମ୍
ରଥମାଳାର ଘେରାଉ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ସୂର୍ବୀର ଦାନବମାନେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେଉଥିଲେ, ଏଉଁପରି ଗରୁଡ଼ ମାଳାର ଉତ୍ତେଜନାରେ ସାପମାନଙ୍କର ଦଳ ଚିଁଡ଼ାଯାଉଥିଲା।
ଶ୍ଯେନଵ୍ଯୂହାଵିଭିନ୍ନୋଗ୍ରସନ୍ନିଵେଶୋନ୍ନମଦ୍ଧ୍ଵନି । ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯସ୍ଫୋଟନିଷ୍ପେଷପ୍ରପତଚ୍ଛୂରଵୃନ୍ଦକମ୍
ଶ୍ୟେନ ମାଳାର ଭୟଙ୍କର ଅନୁସ୍ଥାନ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା, ତାହାର ଶ୍ରେଣୀଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ଥିର ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଧକ୍କା ଓ ଘାତରେ ବହୁତ ଶୂରବୀର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ଵିଵିଧଵ୍ଯୂହଵିନ୍ଯାସମ୍ ଆନ୍ତରାରାଵଭୈରଵମ୍ । କରପ୍ରତୋଲନୋଲ୍ଲାସମତ୍ତମୁଦ୍ଗରମନ୍ଦିରମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯୁଦ୍ଧ ମାଳା ଥିଲା, ଯାହାର ଭିତରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ଭାରି ଗଦା ଉଠାଇ ଘର ଭିତରେ ଗଞ୍ଜନା କରୁଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଯୁଧାଂଶୁଜାଲେନ ଶ୍ଯାମୀକୃତଦିଵାକରମ୍ । ଅନିଲାଧୂତଶଲ୍ମୀଲଶୂତ୍କରାଭଶରଧ୍ଵନି
କଳା ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଜାଲରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଶିମୁଲ ଗଛ ହଲାଇବା ପରି ତୀରମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ଅନେକକଲ୍ପକଲ୍ପାନ୍ତସଧର୍ମମ୍ ଇଵ ସଂସ୍ଥିତମ୍ । ପ୍ରଲଯାନିଲସଙ୍କ୍ଷୁବ୍ଧମ୍ ଏକାର୍ଣଵମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍
ଏହା ଅନେକ ଯୁଗ ଧରି ଅଟୁଟ ରହିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ଏକ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ପ୍ରଳୟର ବାତାସରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ଏକ ଅପାର ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଉଠିଆସିଥିବା ପରି।
ପାତାଲକୁହରାକ୍ଷୁବ୍ଧମ୍ ଅନ୍ଧକାରମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍ । ଲୋକାଲୋକମ୍ ଇଵୋନ୍ମତ୍ତନୃତ୍ତଲୋଲଲସତ୍ତଟମ୍ । ମହାନରକସଙ୍ଘାତଂ ଭିତ୍ତ୍ଵାଵନିମ୍ ଇଵୋତ୍ଥିତମ୍
ଏହା ପାତାଳର ଗୁହାରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ଅନ୍ଧକାର ପରି ଉପରକୁ ଉଠିଆସିଲା, ଏବଂ ପ୍ରପଞ୍ଚ ଓ ଅପ୍ରପଞ୍ଚର ସୀମାନ୍ତରେ ବେପରୋଆ ନୃତ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ତଟର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏହା ଏକ ମହାନରକର ଦଳ ଭୂମିକୁ ଭେଦି ଉପରକୁ ଆସିଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
ଆଲୋଲକୁନ୍ତମୁସୁଲାସିପରଶ୍ଵଧାଂଶୁଶ୍ଯାମାଯମାନମ୍ ଇଵ ସାତପଵାରିପୂରୈଃ । ଏକାର୍ଣଵଂ ଭୁଵନକୋଶମ୍ ଇଵାଚିରେଣ କର୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତମ୍ ଅଗାଧମ୍ ଅନନ୍ତପୂରୈଃ
ଏହା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ, ଗଦା, ତଳୱାର ଓ କୁଟାର ର ହଲାହଲ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଉଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ତାପିତ ଜଳର ବନ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଶୀଘ୍ର ଏକ ଅପାର ଓ ଅଗଭୀର ସମୁଦ୍ରରେ ପରିଣତ କରିଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲା।
ଭଗଵନ୍ ଯୁଦ୍ଧମ୍ ଏତନ୍ ମେ ସମାସେନ ମନାଗ୍ ଵଦ । ଶ୍ରୁତିର୍ ଆହ୍ଲାଦ୍ଯତେ ଶ୍ରୋତୁର୍ ଯସ୍ମାଦ୍ ଏତାଭିର୍ ଉକ୍ତିଭିଃ
ଭଗବନ୍ତୁ, ଦୟାକରି ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ମୋତେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ କିଛି କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ ଶ୍ରୋତାଙ୍କର କାନ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
ଅଥ ଖେ ତତ୍ର ତେ ଦେଵ୍ଯୌ ସଙ୍ଗ୍ରାମଂ ତଦ୍ ଅଵେକ୍ଷିତୁମ୍ । ଵିମାନେ କଲ୍ପିତେ କାନ୍ତେ ରୁଦ୍ଧେ ରୁରୁହତୁସ୍ ସ୍ଥିରେ
ତାପରେ, ଆକାଶରେ ସେଇ ଦୁଇ ଦେବୀ, ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ସଜାଯାଇଥିବା ବିମାନରେ ଏକଠା ବସିଲେ, ଯାହା ଅଡ଼ିଗ ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ ଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ତତ୍ର ଲୀଲେଶପ୍ରତିପକ୍ଷତଃ । ତାମ୍ଯନ୍ ସୋଢୁମ୍ ଅଶକ୍ତସ୍ ସନ୍ ଦୁଃଖଵ୍ଯତିକରଂ ରଣେ
ଏହି ସମୟରେ, ଲୀଳାସ୍ୱାମୀଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ସହିପାରିଲେନି, ଦୁଃଖରେ ଅତିଶୟ କ୍ଷୀଣ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ପ୍ରଲଯାର୍ଣଵକଲ୍ଲୋଲ ଇଵୋତ୍ପତ୍ଯୋଦ୍ଭଟୋ ଭଟଃ । ଜହୌ ସାନାଵ୍ ଇଵ ଶିଲାଂ ଭଟସ୍ଯୋରସି ମୁଦ୍ଗରମ୍
ପ୍ରଳୟ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ଏକ ଭୟଙ୍କର ସେନାନୀ ଉଠି, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ପଥର ଫିଙ୍ଗାଯିବା ପରି, ଶତ୍ରୁର ଛାତିକୁ ଏକ ମୁସଳ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଅଥ ପ୍ରଵୃତ୍ତଃ ପ୍ରସଭଂ ପ୍ରଲଯାର୍ଣଵରଂହସା । ସେନଯୋଶ୍ ଶସ୍ତ୍ରସମ୍ପାତଃ କିରନ୍ନ୍ ଅନଲଵିଦ୍ଯୁତଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଳୟ ସମୁଦ୍ରର ତୀବ୍ରତା ସହିତ, ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ସଂଘର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହାରୁ ଅଗ୍ନିର ଝିଙ୍କା ଓ ଚମକ ବିକିରଣ ହେଉଥିଲା।
ତରତ୍ତରଲଧାରାଗ୍ରରେଖାଙ୍କିତନଭସ୍ତଲଃ । ଧ୍ଵନଜ୍ଝଣଝଣାଶବ୍ଦମଧ୍ଯଲକ୍ଷିତଝାଙ୍କୃତିଃ
ତୀବ୍ର ବେଗରେ ବହୁଥିବା ଜଳଧାରାର ଶୀର୍ଷ ରେଖାମାନେ ଆକାଶକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଧାରାର ମଧ୍ୟରେ ଝଣଝଣାଟି ଶବ୍ଦର ଗୁଞ୍ଜନ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା।
ଵୀରହୁଙ୍କାରମିଶ୍ରଜ୍ଯାଘର୍ଘରାରାଵଘସ୍ମରଃ । ପ୍ରଵୃତ୍ତଶରଧାରାଭ୍ରଭାସ୍କରାର୍ଚିର୍ଵିତାନକଃ
ବୀରଙ୍କର ହୁଁକାର ମିଶିଥିବା ଭୟଙ୍କର ଘର୍ଘରା ଶବ୍ଦ ଚାରିପାଖରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଥିଲା, ଏବଂ ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଭଳି ବାଣମାନେ ଝରିପଡ଼ୁଥିଲେ।
ରଣତ୍କଙ୍କଟଟାଙ୍କାରପ୍ରୋଡ୍ଡୀନକଣପାଵକଃ । ପରସ୍ପରାହତିଚ୍ଛିନ୍ନହେତିଖଣ୍ଡଖଗାମ୍ବରଃ
ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ତଳୱାର ଓ ଢାଲର ଘଣ୍ଟି ଶବ୍ଦରେ ଆଗୁନି ଲାଗିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ରର ଖଣ୍ଡମାନେ ଆକାଶରେ ଛିଟିଯାଇଥିଲେ।
ଵୀରଦୋର୍ଦ୍ରୁମସଞ୍ଚାରଵହଦ୍ଵନନଭସ୍ତଲଃ । କୋଦଣ୍ଡଚକ୍ରକ୍ରେଙ୍କାରଦ୍ରଵଦ୍ଵୈମାନିକାଙ୍ଗନଃ
ବୀରମାନଙ୍କର ଭୁଜା ଚଳାଚଳରେ ଆକାଶ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଧନୁଷର ଟଣା ଓ ରଥଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ଭୟପାଇଁ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପଳାଇଯାଉଥିଲେ।
ମହାହଲହଲାରାଵଭୃଙ୍ଗୀକୃତଘନଧ୍ଵନିଃ । ନିର୍ଵିକଲ୍ପସମାଧିସ୍ଥ ଇଵୈକଘନତାଵଶାତ୍
ଯୁଦ୍ଧର ଭୟଙ୍କର ଉଚ୍ଚ୍ୱାସ ଏମିତି ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଗୁଞ୍ଜନ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା; ଏହା ଏମିତି ଏକତାର ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବା ପରି ଅନୁଭୂତି ଦେଉଥିଲା।
ନାରାଚାସାରଧାରାଗ୍ରଲୂନଶୂରଶିରଃକଣଃ । ପରସ୍ପରାଂସସଙ୍ଘଟ୍ଟରଣତ୍କଙ୍କଟସଙ୍କଟଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣର ବର୍ଷାରେ ବୀରମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ଦୁଇପକ୍ଷର ଦେହ ଟକ୍କର ଖାଇ ଅସ୍ତ୍ରଧାରଣ କରା ଲୋହାର ରଣ୍ଧନି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲା।
ହୁଙ୍କାରହତହେତ୍ଯଗ୍ରସଙ୍ଘଟ୍ଟକଟୁଟାଙ୍କୃତଃ । ତରଦ୍ଧାରାତରଙ୍ଗୋଗ୍ରଦନ୍ତୁରାଶେଷଦିଙ୍ମୁଖଃ
ଯୋଦ୍ଧାମାନେ 'ହୁଁ' ଚିତ୍କାର କରି ଅସ୍ତ୍ର ଘାତ କରୁଥିଲେ, ଏହାର ତୀବ୍ର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଭୟଙ୍କର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ବ୍ୟାପିଯାଉଥିଲା, ଯାହାର କୌଣସି ସୀମା ନଥିଲା।
ହେତିସଙ୍ଘଟ୍ଟଵିକ୍ଷୋଭମୁଷ୍ଟିଗ୍ରାହ୍ଯଝଣଜ୍ଝଣଃ । ଵିକଚତ୍ସ୍ଫୋଟକସ୍ଫୋଟରଟଚ୍ଚଟଚଟାରଵଃ
ଅସ୍ତ୍ର ଟକ୍କରର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ, ମୁଠିରେ ଧରି ଝଣ୍ଝଣାଟି ଶବ୍ଦ ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ଫୁଟିଯିବା ଓ ଫାଟିଯିବା ଭୟଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ପ୍ରଵହତ୍ଖଡ୍ଗଟାଙ୍କାରଜ୍ଵଲଚ୍ଛଣଶଣଧ୍ଵନିଃ । ସରଚ୍ଛରଭରୋଦ୍ଵାନ୍ତଲସଚ୍ଛଵଶଵସ୍ଵନଃ
ଖଡ୍ଗ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ଭୟଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମି ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଛି, ତୀର ଚଳିବାର ଶବ୍ଦ ଓ ଆହତମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଦେଶ ଅନ୍ୟରୂପ ହୋଇଯାଇଛି।
ଧଗ୍ ଧଗ୍ ଧଗ୍ ଇତି ଵିଚ୍ଛିନ୍ନକଣ୍ଠୋତ୍ଥଵ୍ରଣଲୋହିତଃ । ଛିନ୍ନବାହୁଶିରଃଖଡ୍ଗଖଣ୍ଡନିର୍ଵିଵରାମ୍ବରଃ
‘ଧଗ୍ ଧଗ୍ ଧଗ୍’ ଏହି ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଉପରେ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଗଳାର ଘାଉରୁ ରକ୍ତ ବହୁଛି, କେଉଁଠି କଟା ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡ ପଡ଼ିଛି, ଭଙ୍ଗା ଖଡ୍ଗର ଟୁକୁଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଆଉ ଖାଲି ରହିନାହିଁ।